All Chapters of ซีรีส์ ทอรักปักสวาท nc35+: Chapter 231 - Chapter 240

“ไอ้เพื่อนเลว! มึง!...” รักษ์ยกมือที่จะต่อยอีกครั้งค้างไว้กลางอากาศก่อนจะลดลงด้วยความเหลือทน น้ำตาลูกผู้ชายอาบคลอดวงตาแข็งกร้าวด้วยความหมดใจ ลวงร้อยเองก็เช่นกัน เขาเสียใจ เสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น สองหนุ่มร้องไห้อย่างไม่อายกัน“มึงไปซะไอ้ลวง มึงกับกูขาดกัน ไม่ต้องมาเป็นเพื่อนกันอีกต่อไป”“ไม่นะไอ้รัก กูขอโทษ ให้กูกราบมึงกูก็ยอม” ลวงร้อยเอ่ยขอโทษทั้งน้ำตา แล้วลุกขึ้นคุกเข่าต่อหน้าของเพื่อนรักที่ลุกขึ้นยืดกัดฟันมองเบือนไปทางอื่น“มึงกราบตีน มึงตาย กูก็ไม่ให้อภัยมึง มึงเลิกยุ่งกับฮันนี่ซะ อย่ามายุ่งกับครอบครัวเรา กูกับมึงเป็นคนแปลกหน้ากันตั้งแต่วันนี้ อย่าให้กูเจอหน้ามึงอีก กูเจอมึงเมื่อไหร่ กูยิงมึงเมื่อนั้น”รักษ์เดินหนีทั้งน้ำตาโดยไม่คิดจะหันกลับมามองหน้าของลวงร้อย ด้านลวงร้อยเองก็ได้แต่กัดฟัน กำมือแน่นด้วยความโกรธและเกลียดตัวเอง เขาทำให้มิตรภาพระหว่างเขากับรักษ์จบลงเพราะตัวเขาเอง ผู้ชายถ่อยห่ามทั้งสองต่างร้องไห้ไม่อายกันและกัน เขาพยายามลุกขึ้นด้วยทุกข์ตรม เจ็บปวดทรมานแทบจะเดินไม่ไหว แผลที่หน้ายังไม่เจ็บเท่

เรื่องแตกหักของสองหนุ่มร้อนไปถึงมโนที่นั่งไม่ติด เมื่อรู้จากรักษ์ว่าเลิกขาดจากลวงร้อยแล้ว แม้ตายก็ไม่ไปเผาผีกัน มโนมานั่งรอลวงร้อยที่บ้าน เพราะโทร.ไปบอกว่ากำลังจะกลับบ้าน ตั้งแต่มีเรื่องกับรักษ์ลวงร้อยก็ย้ายกลับมาอยู่บ้านกับพ่อละแม่แบบถาวรก็ว่าได้ตอนนี้ แต่แปลก ลวงร้อยยังคงเป็นปกติ ไปทำงานได้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทั้ง ๆ ที่ควรจะเครียด เรื่องนี้ผ่านมาได้สองวัน แต่ทำไมในความรู้สึกของมโนเหมือนมันเกิดขึ้นมาเป็นปีก็ไม่รู้ตื๊ด! ตื๊ด! ตื๊ด!“อะไรของมึงไอ้ฝัน” มโนกดรับสายเพื่อนขณะนั่งรอลวงร้อยในห้องนั่งเล่นของบ้านร้อยพันกิโลทาง“มึงคุยกับไอ้ลวงรึยัง เดี๋ยวพรุ่งนี้กูจะไปเสริมทัพนะเว้ย”“ยังไอ้ฝัน ได้เรื่องยังไง กูโทร.บอก แค่นี้แหละ”“เออ!”มโนตัดสายของฝันดี พอจะเก็บโทรศัพท์ไว้ที่เดิมเครื่องมือสื่อสารก็สั่นเตือนอีกครั้ง และครั้งนี้เป็นพ่อเลี้ยงเมืองเหนือ“ว่าไงไอ้เพ้อ พวกมึงเนี่ยนะ จะโทร.เช็กอะไรกูนักหนา”&l

“รองูมีขาก่อนนะครับแม่ตวง” รักษ์ดื่มน้ำมะตูมเย็น ๆ ชื่นใจ ก่อนจะเดินไปดูเด็ก ๆ ที่กำลังยกกระถางดอกไม้“แม่จะคอยดูก็แล้วกันตารัก” นางตวงพรพูดยิ้ม ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านหาสามีที่นั่งดูซีรี่ส์อยู่ในห้องนั่งเล่น จากเมื่อก่อนนางบังคับดู แต่ตอนนี้ตื่นมาดูเอง และเหมือนจะติดซีรี่ส์มากกว่าตัวนางเสียอีกตอนนี้ บรื้น! บรื้น! บรื้น!เสียงรถวิ่งเข้ามาในบ้านที่ประตูเปิดทิ้งไว้เพราะจะมีรถส่งของเข้าออกทั้งวันในช่วงนี้ พร้อมกับเสียงเหยียบเบรกดังเอี๊ยด!รถคันหรูจอดสนิทพร้อมกับดับเครื่องแล้วก้าวเท้าลงมาจากรถพร้อมปิดกระแทกประตูเต็มแรงปัง!ทุกคนมองไปทางผู้มาใหม่ ด้านลักษณาก็ได้แต่มองจ้องอีกฝ่ายด้วยสายตาเฉยชา ด้านรักษ์เมื่อเห็นลวงร้อยกำลังก้าวเดินไปหาน้องสาวและลมกรดที่ซุ้มดอกไม้ เขาก็เดินไปยังรถเพื่อหยิบเอาอะไรบางอย่างในรถ พอได้แล้วจึงถือเดินตรงไปยังทั้งสาม

“ฮันนี่จะกลับแล้วเหรอ” ฝันดีเอ่ยทักคนที่ออกมาจากห้องพักของลวงร้อย เขากับเพื่อน ๆ และแม่ของลวงร้อยลงไปหาอะไรทานที่โรงอาหารของโรงพยาบาล“สวัสดีค่ะคุณแม่ พี่ฝัน พี่โน และพี่เพ้อ งานแต่งงานของฮันนี่ พี่ ๆ ต้องไปนะคะ คุณแม่ด้วยนะคะ” ลักษณายกมือไหว้ทุกคนอย่างเคารพแต่ไม่ยอมสบตา เอาแต่ก้มหน้า เพราะไม่อยากให้ทุกคนเห็นน้ำตาของเธอฝันดีกับเพ้อภพเพิ่งมาถึงกรุงเทพฯ เมื่อเช้านี้ จากตอนแรกจะมากรุงเทพฯ ใกล้วันงานแต่งงานของลักษณา แต่ก็ต้องรีบมาเมื่อมโนโทร.ไปบอกว่าลวงร้อยโดนยิง และคนที่ยิงเป็นรักษ์ นี่แหละที่ทำให้ต้องทิ้งลูกทิ้งเมียมากรุงเทพฯ“จ้ะหนูฮันนี่ แม่คงไม่ได้หนูฮันนี่มาเป็นลูกสะใภ้แล้วใช่ไหมเนี่ย” สุภาเอ่ยเสียงเศร้า“ฮันนี่ขอตัวกลับก่อนนะคะคุณแม่ พี่ ๆ ทุกคน”ลักษณาไม่ตอบ แต่ขอตัวกลับ เพราะเมื่อเช้าตอนออกมาไม่ได้บอกใคร เพราะหล่อนแอบหนีออกมาจากบ้าน เพราะพี่ชายให้สาวใช้เฝ้าเต็มหน้าห้องนอนของเธอเลย กลัวว่าจะออกมาเยี่ยมลวงร้อย ด้วยความดื้อและอยากมาเห็นกับตาว่าเขาไม่ได้เป็นอะไรแล้วจึงแอบปีนหน้าต่าง

“แล้วยังไง จะให้กูไปแย่งเมียเขางั้นเหรอ กูไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก”“นั่นเมียมึง ฮันนี่เป็นเมียมึงก่อนจะไปเป็นของนายลมนั้น หรือมึงรังเกียจฮันนี่ที่ตอนนี้เป็นของคนอื่นแล้ว จะว่ายังไงดี เป็นของเหลือจากมึง ของมือสองที่มึงเขี่ยทิ้ง ไม่สิ ที่เขาไม่เอามึง เป็นมือสองที่ใจเด็ดก็ว่าได้” มโนยืนขึ้นเดินไปนั่งขอบโซฟาของเพื่อนแล้วตวัดแขนโอบไหล่กว้างของลวงร้อยพร้อมทุบตีแรง ๆลวงร้อยแหงนเงยขึ้นมองหน้าคนตบไหล่ตัวเองแล้วยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดตอบ“ตอนนี้ไม่ใช่ไง พอเถอะ กูไม่อยากไปทำลายชีวิตครอบครัวของใครแล้ว ที่ผ่านมากูก็เลวมากพอแล้ว เลวจนไม่กล้าจะไปสู้หน้าไอ้รัก เลวจนมันไม่คิดจะให้อภัยกู”“มึงเนี่ยนะไอ้ลวง มึงก็ไม่ได้เลวได้ชั่วมากอะไร ดูอย่างพวกกูที่ผ่านมาก็ไม่ต่างจากมึงนักหรอก มันเป็นกันทั้งกลุ่มนั่นแหละ แต่พอรู้ใจตัวเอง ยอมรับความต้องการความรู้สึกของหัวใจแล้วทุกอย่างก็ง่าย ง่ายเหมือนปอกกล้วยเข้าปาก ใช้ชีวิตมีความสุข มีเมียให้อ้อน มีเมียให้คิดถึง มีลูกเป็นกำลังใจในการใช้ชีวิต มึงคิดดูสิไอ้ลวง” เพ้อภพเอ่ย จริงอยู่ เขาและมโน และฝั