All Chapters of ซีรีส์ ทอรักปักสวาท : Chapter 321 - Chapter 330

“ค่ะ ป๊อบเป็นของพี่รักคนเดียวเท่านั้น ไม่ว่าจะตอนนี้หรือในวันข้างหน้า แมวขโมยตัวนี้ก็จะเป็นแมวของพี่รัก จะเป็นสัตว์เลี้ยงของพี่ไปจนตัวตายค่ะ อ่ะ! อือ!”หล่อนแอ่นกายโยกเย้าเสียดสีคนเหนือร่าง มือน้อยลูบไล้ต้นแขนแข็งแรงของบุรุษ แม้จะซูบผอมลงไปเยอะ แต่ก็ยังคงความแข็งแรงให้หล่อนได้ชื่นชม ปากน้อยครวญครางกระเส่าหวานทุกการสัมผัสเสียดสีร้อนแรงของคนเหนือร่าง“อือ! พี่รักน้องป๊อบนะครับ อืม!” เขาพร่ำบอกรักเสียงพร่ากับร่องอกอวบอูม ปากหนาตวัดไล้ปลายลิ้นสากไปกับยอดอกสีชมพูระเรื่อทั้งสองยอดสลับไปมา แล้วสองมือใหญ่ก็เฟ้นคลึงเต้างามตามอารมณ์“อือ! ป๊อบก็รักพี่รักค่ะ อือ! ป๊อบ...อ่า!”ป่านทอขยับเคลื่อนกายบิดเร่าไปมากับเตียงนอน โดยมีชายหนุ่มทาบทับเหนือร่าง หล่อนแอ่นอกรับแรงดูดเม้ม มือเล็กจิกกับไหล่หนาเพื่อระบายความซ่านเสียว เรียวขาเล็กแยกกว้างแล้วตวัดกอดเกี่ยวเอวสอบของชายอันเป็นที่รักรักษ์เคลื่อนไล้ถูไถเคราสากของตนมายังหน้าท้องแบนราบ สองมือใหญ่ก็วางนาบกับเนินสวาทอวบอูมกลางร่างป่านทอ ถูไถสันมือตามกลีบสวาททั้งสองข้าง โน้มใบหน้าลงไปสูด

        “แม่ดีใจและขอบคุณที่หนูให้โอกาสลูกชายแม่ ตอนแม่รู้เรื่องของลูกกับตารัก รู้ไหมแม่แทบช็อก” นางบอกยิ้มๆ แล้วก็ช่วยลูกสะใภ้ทำกับข้าว        “ป๊อบเองก็อยากขอบคุณคุณแม่คุณพ่อ พี่รัก และฮันนี่ที่รับผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้าอย่างป๊อบมาเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัว”        “หืม...ไม่พูดแล้ว เดี๋ยวดราม่ากัน แล้วเมื่อคืนนี้สามีของเราแยกจากพวกแก๊งๆ ของเขาตอนไหนลูก กลับมาดึกมากไหม” นางถามลูกสะใภ้        “น่าจะตีหนึ่งค่ะ” เธอบอกแม่สามี        “ป๊อบให้ไปนอนห้องรับแขก”        “คิกๆ ดีมากลูก ต้องทำแบบนั้นแหละจะได้ไม่เที่ยวบ่อยๆ แล้วพวกตาโน ตาลวง ตาฝัน และตาเพ้อก็เหลือเกิน มีลูกมีเมียกันแล้วยังทำตัวเหมือนคนโสดอีก แม่ล่ะเบื่อจะบ่นแล้วพวกนี้ แก่แล้วไม่เจียมตัวว่าไหมลูก” ตอนนี้นางมีลู

“ครับที่รัก นอนก่อนพี่เลย พี่ดีใจจนนอนไม่หลับตอนนี้ ขออวดไอ้โน ไอ้ฝัน ไอ้เพ้อ และไอ้ลวงหน่อยเถอะ ถึงมาช้าก็ไม่ได้แปลว่าพี่ไม่มีน้ำยา” พูดจบก็โน้มลงหอมหน้าผากมนของภรรยาที่ล้มตัวลงนอนข้างๆ เขาก็เอนหลังพิงหัวเตียงรอปลายสายรับ และทันทีที่มโนกดรับสาย เขาเลือกโทรหามโนก่อนเป็นคนแรก        “กูมีน้ำยาเว้ยไอ้โน”ด้านมโนมึนงงทันทีกับคำพูดของรักษ์        “อะไรของมึงไอ้เวร! น้ำยาอะไรของมึง!”        “กูกำลังจะเป็นพ่อคน น้องป๊อบท้องแล้วเว้ย!”        “ว่าไงนะ?” มโนที่กำลังอ้อนตะลิงปลิงอยู่ก็รีบลุกขึ้นจากเตียงทันที        “มึงได้ยินไม่ผิดหรอก กูทำน้องป๊อบท้องแล้วเว้ย! กูมีน้ำยา” รักษ์บอกอย่างดีใจ        “ดีใจด้วยเว้ย! มาช้าดีกว่าไม่มา” มโนเอ่ยอย่างดีใจกับเพ

ทั้งห้าหนุ่มหนีภรรยามาเที่ยวที่เกาะส่วนตัวของมโนที่สตูล นานแล้วที่ไม่ได้มาแบบนี้ ทั้งห้าหนุ่มนอนอาบแดดมองท้องฟ้า มองทะเลตรงหน้า มองคลื่นลมแรงที่กำลังกระทบกับฝั่ง กว่าจะหาเวลาว่างและโกหกมาได้เล่นเอากินเวลาไปเป็นเดือน แต่ละคนต่างโกหกว่ามาร่วมงานแต่งงานของเพื่อนสมัยเรียนและมาด้วยกันทุกคน เหล่าภรรยาของพวกเขาไม่รู้จักหรอก และมันไกลไม่อยากให้มาลำบาก        “เฮ้อ! ความสุขมันเป็นแบบนี้เองสินะ” มโนเอ่ยขึ้นพร้อมถอดแว่นกันแดดของตัวเองออก        “นั่นสิ กว่าจะพูดให้น้องพีร์เชื่อได้ ฉันกล่อมทั้งคืนเลยนะเว้ย!” ฝันดีเอ่ยขึ้นบ้าง        “อย่าว่าแต่มึงเลยไอ้ฝัน กูก็กว่าจะบอกน้องกล้วยได้แทบตาย รายนั้นนะน่ากลัว” เพ้อภพคิดถึงหน้าภรรยาตอนโกรธแล้วสั่นหน้ารัวๆ เลย แล้วทำปากบิดเบี้ยวไปมา        “พวกมึงกลัวเมียก็แบบนี้แหละ สู้กูก็ไม่ได้ ฮันนี่น่ารัก พูดอะไรก็เชื่อ” ลวงร้อยเอ

โอ๊ย!        “น้องแสบตบหน้าพี่ทำไมเนี่ย” มโนร้องเจ็บ เมื่อหยุดเดินตะลิงปลิงก็ตบหน้าเขาตบเอาสองสามครั้งติดต่อกันจนหน้าร้าวระบมไปหมดแล้วตอนนี้        “ก็พี่มันเลว ลูกหนึ่งแล้วนะคะ ยังทำแบบนี้อีก” เธอพูดพร้อมกับง้างมือขึ้นหมายจะตบอีกครั้ง แต่ก็ถูกมือใหญ่จับคว้าให้หยุดไว้ทัน        “ฟะ...ฟังพี่ก่อนสิจ๊ะคนดี คือเรื่องมันเป็นอย่างนี้จ้ะ...” แล้วเรื่องทุกอย่างก็ถูกเล่าออกมาจากปากของเจ้าของแผนการทันที        “เหรอคะ แล้วทำไมต้องทำแบบนี้ แสบหึง แสบหวงพี่มากแค่ไหนพี่ก็รู้ เห็นไหมโดนตบเจ็บฟรีเลย แต่ก็สมควรค่ะ อยากคิดแกล้งดีนัก” ตะลิงปลิงยอมเชื่อสามี ก็ในแววตาของเขามันไม่มีพิรุธอะไรให้เห็น        “งือ! ต้องให้ค่าทำขวัญพี่นะคืนนี้ พี่ไม่ยอมแน่ คนเขารักเมียจะตาย มาใส่ร้ายได้ยังไงก็ไม่รู้” พูดแ