Se connecter“ก็แค่นางบำเรอถูกกฎหมาย อย่าสะเออะมาตีฝีปากกับฉัน” มโนยืนปลดกระดุมเสื้อเชิ๊ตทีละเม็ดอยู่หน้ากระจกโดยไม่ยี่หระต่อสายตาของคนที่นั่งบนเตียงด้านหลังตน “อย่างน้อยฉันก็มาแบบถูกกฎหมายไม่ใช่เหรอคะสามีขา...” หล่อนลากเสียงเล็กโต้ตอบ พลางลุกขึ้นเดินมาสวมกอดร่างสูงใหญ่จากทางด้านหลัง มือใหญ่ที่กำลังปลดกระดุมเสื้อเม็ดสุดท้ายหยุดทันที เมื่อมือน้อยของตะลิงปลิงลูบไล้แผงอกกว้างของตน “ให้ตายสิ! ทำไมฉันต้องตื่นทุกครั้งที่เธอสัมผัสด้วยวะ!” มโนสบถออกมาด้วยความหงุดหงิด พลางกระชากมือเล็กออกจากหน้าอกตน แล้วหมุนตัวกลับมาประจันหน้าคนตัวเล็กกว่าอย่างรวดเร็ว “หิวมากใช่ไหม? ฉันแค่ไม่เอาเธอสามชั่วโมงเองนะแสบ” มโนอยากจะบ้าตาย ทำไมหล่อนเซ็กซี่น่าขย่มแบบนี้ มือใหญ่เคลื่อนมาบีบขยำเต้างามที่บดเบียดชุดนอนซีฟองบางเบาอวดตาตนทันที “อะ! อ่า!” หล่อนครวญครางพร้อมแอ่นอกอวบอิ่มเสนอเร้าบุรุษตรงหน้าด้วยความท้าทาย ปากน้อยแสยะยิ้มสมเพชมโน เพราะยังไง มโนก็พ่ายแพ้ต่อเรือนร่างของหล่อนอยู่วันยังค่ำ
Voir plus“อือ! ฉัน....ทรมาน...ชะ...ช่วยฉันด้วย อือ!" มือเล็กเคลื่อนมาดึงนิ้วใหญ่ที่แช่นิ่งในปากตัวเองออกละล่ำละลักพูดด้วยความทรมานเสียวกลางร่าง“เรียกใหม่สิ ตอนนี้เราเป็นผัวเมียกันแล้วนะหนูแสบ เรียกพี่โนสิ เรียกเหมือนตอนที่เรายังเด็ก ๆ สิ พี่โนคะ..พี่โนขา...โยว์! เรียกสิหนู ตอนนี้พี่ก็ไม่ไหวแล้ว อ่า!"“มะ...ไม่ อ่ะ! ชูว์!" ตะลิงปลิงสูดปากร้องครางเสียว เมื่อกายใหญ่กระแทกหน่วงเข้าหา“ไม่อะไร พูดใหม่สิหนูแสบ อ่า! ถ้าไม่เรียกว่าพี่โน พี่จะไม่ทำอะไรทั้งนั้น ดูซิว่าใครจะแน่กว่ากัน อ่า!" น้ำเสียงแหบพร่าเปล่งเร่าร้อน มือใหญ่ลูบไล้ลำคอระหงพร้อมตวัดปลายลิ้นสากลากไล้สัมผัสแก้มชื้นเหงื่อและน้ำตาของเจ้าหล่อน“อือ! อ่า! ดะ...ได้...พี่โน....”“น่ารักที่สุดเมียไอ้โน อ่า! งั้นเอาให้มันยันเช้าเลยอีหนูจ๋า...อ่า!"กระหยิ่มยิ้มพึงพอใจกับน้ำคำครางซ่านของภรรยาคนสวย แล้วบทรักจังหวะเร่าร้อนจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง เรียวขาเล็กที่แยกกว้างถูกมือใหญ่หยาบกระด้างจับรวบมารัดคลึงเอวสอบของเขา เอวของบุรุษกระแทกเร่าความเสียวซ่านเข้าหากายเล็ก สองมือใหญ่คลึงเฟ้นเต้างาม ริมฝีปากหนาร้อนไล่จูบซอกคอระหง“อ่า! ไม่ไหวแล้ว อือ! ร้อนเหลือเกิน
“โอว์! ให้ตายสิวะ! รัดแน่นเป็นบ้าเลย ไม่สนใจแล้วเว้ยว่าจะเป็นจะตายยังไง แค่เอากันมันไม่ถึงตายหรอก อ่า!" เสียงกร้าวกระชากออกมาด้วยความทรมาน ต่างจากตะลิงปลิงตอนนี้หยุดนิ่งตามคำบอกของบุรุษใจร้าย หล่อนได้แต่กัดฟันฝืนทนความเจ็บปวดไว้ แต่น้ำตาสาวเจ้าอาบคลอเบ้าล้นอาบสองแก้มนวลเนียนจนชื้นแฉะ“อะ! เจ็บนะ!" หล่อนเจ็บเมื่อเอวสอบขยับโยกกระแทกหนักหน่วงเข้าออก มือเล็กกำแน่นจนเล็บยาวจมหายเข้าไปในเนื้อกำมือของตนมีเลือดซึมออกมา“แล้วไง! ก็ตอนนี้พี่จะเอาหนูแสบให้ครางเป็นหมา โอว์! ไม่ไหวแล้ว อ่ะ! อือ!"น้ำเสียงกร้าวแข็งเปล่งออกมาด้วยความปวดร้าวทรมานแก่นกายร้อนที่ถูกกายเล็กภายในของตะลิงปลิงตอดเร่ารัดคลึงตน เอวสอบขยับขับเคลื่อนจังหวะหนักหน่วงดุดันกระแทกเร่าเสียดสีรุนแรงไม่ถนอมร่างเล็ก ไม่สนใจว่าคนตัวเล็กจะเจ็บปวดแค่ไหนกับแรงเสียดสีเร่าร้อนของตน ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าเป็นครั้งแรกของเจ้าหล่อน แต่มโนก็ไม่คิดจะสนใจ ใบหน้าหล่อเหลือร้ายแสยะยิ้มเย้ยหยันอย่างผู้ชนะ แล้วเร่งเอวสอบของตน“อือ! เจ็บ...หยุดเถอะ...ฮือ ๆ ๆ ๆ ”หล่อนเจ็บปวดทุกการขยับเคลื่อนไหวของชายตัวโต มือเล็กกำทึ้งแน่นด้วยความแค้นเคือง ปากน้อยได้แต่กัดกลื
“ต่ำ!" หล่อนต่อว่าคนตัวโตหยาบกระด้างด้วยความแค้นชัง แม้ว่าในใจลึก ๆ จะไม่ได้คิดอย่างที่แสดงออกมาก็ตามที“หึ ต่ำไม่ต่ำหนูแสบไม่มีสิทธิ์มาตัดสินพี่ เพราะพี่รู้ตัวพี่ดีว่าตัวเองนั้นวิเศษแค่ไหน อย่าบังอาจใช้คำพูดต่ำทรามเหยียดหยามพี่แบบนี้อีก พี่ไม่ชอบ”“อ๊ะ! เจ็บ!"หล่อนร้องเจ็บเมื่อมือใหญ่ของเขาเคลื่อนมาบีบบี้ยอดอกของหล่อนไม่ถนอม น้ำตาคลอเบ้าเอ่อล้นออกมาด้วยความเจ็บปวด“เจ็บแค่นี้มันไม่ถึงตายหรอก ไหน ๆ ก็แต่งงานมาแล้วอย่าเสียเวลาพูดกันเลย เอากันให้เสร็จดีกว่า หุ่นน่าเอาแบบนี้พี่ว่าคืนนี้หมดหลายน้ำแน่ พี่จะไม่ใส่ถุงยางเพราะเธอคือเมีย ไม่ใช่ผู้หญิงบริการข้างทาง”“ไม่นะ! อย่าทำแบบนี้ เรามาตกลงกันก่อนดีไหม” หล่อนลองเสนอดู เมื่อเห็นว่าตอนนี้คนตัวโตกำลังดึงรั้งกางเกงซับในและกางเกงในของตนออก เท้าเล็กดิ้นเร่ารัว ๆ เพื่อถอยหนี แต่มือใหญ่ก็ตวัดคว้ารั้งเอวเล็กไว้มั่นไม่ให้ถดถอยหนีตนได้“สายไปแล้วหนูแสบ ตอนนี้พี่จะเอาเธอให้สะใจไปเลย ไม่อยากจะคิดว่าโตขึ้นมาจะน่าเอาไปทั้งตัว” เขากระหยิ่มยิ้มเยาะเย้ย
“ไม่ใช่ของพี่ ของหนูแสบเหรอ” มโนถามพลางสำรวจสายตามองหา แต่ก็ไม่เห็น จนเลื่อนต่ำมายังเอวเล็กถึงเห็นแสงไฟของเครื่องมือสื่อสารกระพริบ“อ่า! อยู่นี่เอง” มโนถือวิสาสะดึงเอาโทรศัพท์ของตะลิงปลิงออกจากหัวกางเกงซับในมากดรับแทน พร้อมจะกรอกเสียงทุ้มไปตามสาย ทันทีที่นำมาแนบหู ปลายสายก็ถามทันที“น้องแสบเมื่อไหร่จะมาครับ ทางนี้เพื่อน ๆ รอกันแล้วนะครับ”“มึงเป็นใคร โทร.มาหาเมียกูทำไม วันนี้เข้าหอเว้ย! เขาไม่ให้ออกห้องหอ แล้วมึงอย่าสะเออะโทร.มาหาเมียกูอีก ไม่รู้รึไงโบราณเขาถือ ผัวเมียเขาจะเอากัน อย่าโทร.มากวน”กระแทกเสียงด้วยความเดือดดาลไม่พอใจ เมื่อตัดวางสายแล้วก็หันมาจ้องหน้าของแม่ภรรยาใต้ร่างก็ขบฟันแน่น สันกรามบุรุษปูนโปนขึ้นอย่างน่ากลัว ไรเคราเขียวครึ้มที่เสริมความน่าเกรงขามทำให้ตะลิงปลิงอดกลืนน้ำลายลงคอเสียไม่ได้ หล่อนไม่เคยเกรงกลัวหรือสั่นกลัวผู้ใด แต่ทำไมสายตาของผู้ชายคนนี้ ผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าสามีถูกต้องตามกฎหมายถึงทำให้หล่อนขลาดกลัวได้ถึงเพียงนี้“คุณไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้น”“ทำไมจะไม่ม