All Chapters of อุ้มบุญ(รัก)พ่อเลี้ยง: Chapter 31 - Chapter 37

ในแต่ละวันเรื่องราวชีวิตของฉันกับคีรีไม่มีอะไรที่หวือหวาเลยค่ะ ในทุก ๆ วันเต็มไปด้วยความเรียบง่ายแต่ปริ่มไปด้วยความสุขจนแทบจะสำลักมันออกมากันอยู่แล้ว ก่อนนอนฉันก็เจอหน้าเขาเป็นคนสุดท้าย ตื่นนอนก็เจอหน้าเขาเป็นคนแรก กินข้าวด้วยกัน นอนดูหนังด้วยกัน หาเรื่องตลกมาเล่าให้กันฟัง เลี้ยงลูกด้วยกัน ในทุก ๆ วันมันก็มีอยู่แค่นี้ มีแต่ความเรียบง่ายแต่ปริ่มไปทั่วทั้งหัวใจ "ไปทำงานก่อนนะ" คีรีเดินเข้ามาหอมแก้มฉันกับลูกเหมือนทุกวันก่อนที่เขาจะออกไปทำงานในไร่ "โอเค เดี๋ยวตอนเที่ยงห่อข้าวไปให้นะ" และหน้าที่ของฉันคือการห่อข้าวไปกินกับสามีในไร่ชา นั่งกินข้าวกันใต้ร่มไม้ พูดคุยกันสัพเพเหระ หยอกเย้ากันเล็ก ๆ น้อย ๆ พอหอมปากหอมคอ พร้อมกับนั่งมองลูกน้อยที่เดินเล่นอยู่ตรงลานกว้าง "ขอไข่ดาวสองฟองด้วยนะ" "โอเคค่ะสามี" ฉันตอบรับคำคีรีแต่โดยดีก่อนจะโน้มหน้าหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ โบกมือบ๊ายบายกันเมื่อคนตัวโตเดินออกจากบ้านไปขึ้นรถแล้วขับออกไป เมื่อได้ยินเสียงรถคีรีขับออกไปจากบ้าน ฉันก็อุ้มวิวาห์ที่นั่งเล่นของเล่นอยู่ขึ้นแนบอกพาลูกขึ้นห้องมาอาบน้ำเพราะตั้งแต่ตื่นนอนวิวาห์เอาแต่เล่นไม่หยุดตอนนี้

หลายวันมาต่อมา..... คีรีชวนฉันมาเที่ยวที่จังหวัดหนึ่ง เป็นจังหวัดที่อยู่ในภาคเหนือไม่ได้ไกลจากไร่ศิวะรักษ์คีรีมากโดยฝากลูกไว้กับพ่อแม่เขาและพ่อแม่ฉัน คีรีให้เหตุผลว่าอยากใช้ชีวิตอยู่กับฉันสองคนตามลำพังเพราะมันนานมากแล้วที่เราไม่ได้ใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันตามลำพังแบบสองต่อสอง พอถึงช่วงวันหยุดยาวคีรีเลยช่วยฉันมาเที่ยวโดยที่เขาเป็นคนวางแผนการเดินทางไว้ล่วงหน้าหลายวันแล้ว ฉันเพิ่งมารู้ก็วันที่เขาใช้ให้ฉันเก็บกระเป๋าบอกกับฉันว่าจะพาไปฮันนีมูนบนยอดเขาอันสูงชันและหนาวเหน็บ ฟังดูทะแม่งทะแม่งนะคะแต่ถามว่าฉันยอมมากับเขาไหมก็มาค่ะ พูดก็พูดเถอะว่าฉันอยากใช้ชีวิตกับคีรีสองคนเหมือนกันแต่ไม่ได้หมายความว่ามีลูกอยู่ด้วยแล้วมันไม่ดีนะคะ มันดี มันดีมาก แต่ฉันก็อยากมีเวลาส่วนตัวกับคนเป็นสามีบ้าง หลังจากที่เมื่อคืนปู่ ย่ามารับวิวาห์ไป เช้าตรู่ของอีกวันฉันกับคีรีก็ออกเดินทางกันทันที ทันดูพระอาทิตย์ขึ้นตอนเช้าด้วยค่ะออกมาหน้าไร่จุดนี้ทำให้เห็นพระอาทิตย์ชัดมากและมันสวยมากด้วย ฉันใช้ให้คีรีจอดรถแล้วให้เขาไปยืนตรงพระอาทิตย์ขึ้นแล้วฉันก็ถ่ายรูปเขาไว้ คีรีกับพระอาทิตย์ตอนเช้ามันดีมาก ๆ เลยค่ะ "เ

หลังจากกินข้าวเสร็จคีรีก็พาฉันตระเวนเที่ยวตามสถานที่ต่าง ๆ ที่นักท่องเที่ยวนิยมชอบไปกันถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะค่ำแต่ก็ยังมีสถานที่หลายแห่งให้เราสองคนได้ทำสิ่งแปลกใหม่ด้วยกัน อย่างเช่นนั่งดื่มกันอยู่ร้านเหล้าและเล่าเรื่องราวชีวิตที่ผ่านมาให้กันฟัง เป็นความธรรมดาที่พิเศษมาก ๆ เพราะตั้งแต่แต่งงานกันมาเราทั้งสองคนยังไม่เคยมีโมเมนต์แบบนี้ด้วยกันเลย อย่างการมาเที่ยวแบบนี้ก็ด้วย ดื่มเสร็จก็กลับมาที่ห้อง ฉันมีสภาพเมามายในขณะที่คีรีซึ่งเป็นคนดื่มเยอะกว่าฉันมีสภาพปกติทุกอย่าง เขาประคองฉันมาที่เตียงนอนวางฉันนอนลงอย่างเบามือ ก่อนจะเดินหายไปหาผ้ามาเช็ดหน้า เช็ดตาให้ฉัน "เมาแล้วเซ็กซี่จัง" ฉันได้ยินเขาพูดมันเต็มสองหู แววตาคมเข้มดุดันพราวระยับในยามที่มองสำรวจตัวฉันเขาไล่ฝ่ามือลูบไล้กันก่อนจะตะบมมันเข้ากับสองเต้าอวบอิ่มเค้นคลึงมันอย่างเมามัน สะกิดยอดปทุมถันจนแข็งชูชันขึ้นเป็นไต "อื้อ คีรี" ฉันครางเสียงกระเส่าในยามที่ริมฝีปากเรียวหยักของคีรีครอบงำเต้านมอวบอิ่มของฉัน เขาดูดดื่มมันราวกับเด็กน้อยดูดนมมารดาก็ไม่ปาน "เสียวเหรอ" เสียงทุ้มแหบพร่าถามฉันด้วยแววตาพราวระยับ คีรีกวาดสายตาจดจ้องไปทุกส่วนข

หลายวันผ่านไป หนึ่งปีผ่านไปไวเหมือนโกหกสาวน้อยวิวาห์ของฉันตอนนี้อายุสองขวบแล้ว วัยกำลังพูดกำลังจา วัยกำลังซนเลยแหละค่ะ และเหมือนเดิมวิวาห์น้อยของฉันยังติดพ่อของเธอเหมือนเดิม "แม่ขา" นั่นไงคะพูดยังไม่ทันขาดคำเสียงเจื้อยแจ้วของเด็กน้อยก็ดังมาแต่ไกลพร้อมกับวิ่งดุ๊กดิ๊กเข้ามาหาฉันที่กำลังนั่งปอกผลไม้อยู่ "ไม่ปีนนั่งตักแม่นะคะ แม่ถือมีดอยู่หนูเห็นไหมอันตรายมาก ๆ นะคะ" ฉันบอกเมื่อวิวาห์กำลังจะปีนขึ้นมานั่งบนตักของฉัน "มีดแทงตายหย๋อคะ" วิวาห์เอียงคอถามฉันตาแป๋ว ปากเล็ก ๆ ยื่นออกมาน้อย ๆ น่าจูบจังเลยค่ะ "ใช่ค่ะ เลือดออกเยอะเลยนะคะ" "เจ็บแน่" คิ้วเรียวของลูกขมวดมุ่นมองมาที่มีดที่ฉันกำลังถืออยู่ "เจ็บแน่ถ้าวิวาห์เล่น ถ้าวิวาห์ไม่อยากเจ็บวิวาห์ต้องทำยังไงคะ" ฉันเลิกคิ้วถามลูกสาว "ไม่เล่นมีด อยู่ห่าง ๆ มีด" "เก่งมาก" ฉันเอ่ยชมให้กับความฉลาดของลูกสาวตัวน้อยพลางคว้าตัวเธอเข้ามาใกล้กดจูบบนแก้มอ้วนของเธออย่างแผ่วเบาด้วยความรักใคร่ "ชื่นใจไหมคะ" วิวาห์ถามฉันตาแป๋ว "ชื่นใจมาก ๆ เลยค่ะ" แก้มใครเล่าจะชื่นใจเท่าแก้มอ้วนของลูกสาวฉัน "คุยอะไรกันอยู่ครับสองแม่ลูก" ฉันกับวิวาห์หันไปม