《ISANG GABI PARA SA MANA, HABAMBUHAY NA PAG-AARI NG MAFIA 》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

**EIRAH SALVATORE POV** Pagod akong nakahiga sa kama habang blangko ang titig sa kisame ng kwarto ko. Kakauwi ko lang galing kumpanya, at pakiramdam ko ay wala nang natitirang lakas sa katawan ko matapos ang maghapong stress. My body was exhausted. Pero ang isip ko? Mas lalo lang nagiging magulo habang lumilipas ang gabi. I closed my eyes for a moment, hoping na kahit papaano ay makapagpahinga ako. Ngunit sa tuwing ipinipikit ko ang mga mata ko, iisang mukha lang ang paulit-ulit na lumalabas sa isip ko. Black Zevian Del Fierro. Napairap ako saka mabilis na tinakpan ng unan ang mukha ko. “What is wrong with you, Eirah?” inis kong bulong sa sarili ko. “Why are you thinking about him this much?” Pero imbes na mawala siya sa isip ko, mas lalo ko lang naalala ang nangyari kanina sa elevator. Mabilis akong napaupo sa kama habang mabilis ang tibok ng puso ko. “Stop it…” mariin kong sabi sa sarili ko bago marahang sinampal ang magkabilang pisngi ko. “You’re seriously ove

**EIRAH SALVATORE POV**“Boss—!”Sabay kaming napalingon nang biglang bumukas ang pinto ng opisina.Agad akong natigilan nang makita ang apat na lalaking nakatayo sa may pintuan habang halatang nabigla sa nadatnan nila.At nang mapunta ang tingin nila sa sobrang lapit naming dalawa…literal silang napatigil.Mabilis akong napaatras habang ramdam kong umiinit ang buo kong mukha sa hiya.“S-Sorry, Boss!” natatarantang sigaw nung isa habang mabilis na umiwas ng tingin.Ngunit mas lalo lang bumigat ang atmosphere nang marinig ko ang malamig at nagpipigil na galit na boses ni Black.“What the hell do you think you’re doing?”Halos mag-echo ang boses niya sa buong opisina.Napayuko agad ang apat na lalaki habang halatang kabado.“Boss, we can expla—”“Out.”Mababa lang ang boses niya.Pero sapat na iyon para mawalan ng kulay ang mga mukha nila.Pakiramdam ko pati hangin sa loob ng opisina ay nanlamig.“S-Sorry, Boss!”Halos magkandarapa silang lumabas ng silid.At nang tuluyang magsara ang

**BLACK ZEVIAN DEL FIERRO POV** “Wait…” sambit ni Nico habang nakakunot-noo. “As in Don Salvatore? The Don Salvatore?” “Yeah,” kalmadong sagot ni Jared habang inilalapag ang hawak niyang folder sa mesa ko. “Which means…” Bahagya siyang napatingin sa akin bago muling bumaling sa apat. “…Boss is currently flirting with the granddaughter of the fourth richest family in the Philippines.” “What?!” sabay-sabay nilang sigaw. Napapikit ako habang marahang minamasahe ang sentido ko dahil sa lakas ng boses nila. “Damn…” bulong ni Red habang napapailing. “Hindi pala simpleng babae si Ms. Salvatore.” “Bro…” natatawang sambit ni Karl habang umiikot ang maliit niyang kutsilyo sa pagitan ng mga daliri niya. “You’re seriously doomed.” Malamig ko siyang tinignan. “Shut up.” Pero imbes na matahimik— mas lalo lang silang nang-asar. “Now it makes sense,” sabi ni Gray habang nakasandal sa gilid ng mesa ko. “Kaya pala hindi mo mapigilang titigan kanina.” “And the way she looked a

**BLACK ZEVIAN DEL FIERRO POV**Sinusundan ko pa rin ng tingin ang sasakyan ni Eirah hanggang sa tuluyan na itong mawala sa paningin ko.“Boss, mananatili ka na lang ba diyan?” tanong sa akin ni Red.Dahan-dahan ko siyang nilingon.“Tss,” malamig kong sagot sabay bukas ng pinto ng sasakyan ko.“Sa hideout tayo,” sabi ko bago pumasok.Walang pag-aalinlangan kong pinaandar ang makina at pinaharurot ang sasakyan palabas ng ground ng kumpanya.---Ilang minuto ang lumipas, nakarating na kami sa hideout—sa gitna ng gubat, sa lugar na kami lang ang nakakaalam.Maayos kong ipinarada ang sasakyan ko, at sabay kaming lumabas. Tahimik akong naglakad papasok ng hideout.“Good evening, Boss,” bati ng mga tauhan kong nagbabantay.Tahimik ko lang silang tinanguan bago tuluyang pumasok.Umupo ako sa usual kong pwesto, at agad namang umupo si Jared sa kanan ko. Sumunod ang iba, nakatingin sa’kin—parang naghihintay ng utos.“Ngayon nandito na ang mga Romano,” malamig kong sabi. “Siguraduhin ninyong ba

EIRAH SALVATORE POVNakarating na ako sa kumpanya ng mga Del Fierro. Agad kong ipinarada ang sasakyan ko sa parking lot bago kinuha ang bag ko at mabilis na lumabas.Habang naglalakad ako papasok ay agad kong kinuha ang phone ko sa loob ng bag at tiningnan ang oras.“Shit… 8 na,” bulong ko saka biglang nagmadaling maglakad.Naging takbo na ang hakbang ko papasok ng entrance ng kumpanya hanggang sa marating ko ang elevator.Pero saktong pagdating ko roon ay puno na ito ng tao.Napabuntong-hininga ako.Wala na akong choice.Mabilis akong tumakbo papunta sa hagdan at doon na dumaan.Paakyat na ako nang maramdaman ko agad ang pagbigat ng tiyan ko sa unang palapag pa lang.Napahawak ako sa tiyan ko at bahagyang napaupo sa hagdan.“Ms. Salvatore!” tawag sa akin ni Jared mula sa likuran.Agad niya akong nilapitan at hinawakan sa braso para tulungan akong tumayo.“Okay lang ako,” sabi ko kahit ramdam ko na ang sobrang sakit sa tiyan ko.Parang umiikot ang paningin ko.“Sigurado po ba kayo?” n