جميع فصول : الفصل -الفصل 10

**EIRAH SALVATORE POV** The heavy mahogany door of Grandpa’s office creaked as I pushed it open. Agad kong nakita ang seryosong mukha ni Lolo habang kausap si Attorney Rey—ang longtime attorney ng mga Salvatore. I took a deep breath, trying to steady my heart. I knocked softly, kahit bukas naman ang pinto, just to announce my presence. tumango sakin si Lolo, lumapit ako at umupo nang maayos sa harap nila. I kept my back straight, the way my father taught me, although my knees were shaking under the table. “Lo, bakit niyo po ako pinatawag?” I asked, my voice barely above a whisper, trying to hide the anxiety clawing at my throat. Tumingin sa akin si Lolo. Ang kanyang mga mata, na dati ay puno ng kislap ng saya tuwing kalaro ko siya noong bata pa ako, ay puno na ngayon ng seryosong obligasyon. “Apo, hindi na ako bumabata. The board is getting restless, and the company needs a firm hand. I’ve decided to give you everything. You will take over as the new CEO of the Salvatore Group

**BLACK ZEVIAN DEL FIERRO POV** "Thank you so much, Mr. Del Fierro, for signing the contract. We are truly honored to have this partnership with you," seryosong sabi ni Mr. Chun habang nakikipag-handshake. Kitang-kita ko ang pag-iingat at takot sa bawat kilos niya. He knows exactly who he’s dealing with hindi lang basta CEO, kundi ang pinaka delikadong tao sa industriya. One wrong move, and he’s finished. "No problem, Mr. Chun. Let's make this work," malamig at dominante kong sagot. My voice was devoid of any emotion, just the way it should be. Kahit gaano ako katigas, hindi ko naiwasang maparami ang inom ngayong gabi. We’re here at the exclusive VIP room to celebrate the deal na matagal naming pinaghandaan. Ilang bote ng whisky na ang naubos at ramdam ko na ang bahagyang pagdo-doble ng paningin ko. I could feel the heat spreading through my body, making my limbs heavy, pero kahit lasing, nananatiling matigas at intimidating ang aura ko. No one sees weakness in me, I am Black Zevia

**EIRAH SALVATORE POV** Nagising ako dahil sa isang mabigat at mainit na bagay na nakapatong sa dibdib ko. Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, only to freeze in shock. It was an arm, isang matipunong braso ng lalaking nakasama ko kagabi. Doon bumalik ang lahat. Every memory, every touch, flooded my mind. Hindi lang isang beses nangyari ang pag-angkin niya sa akin... it happened five times. Limang beses niya akong inangkin nang buo. Napahawak ako sa bibig ko sa sobrang hiya, my heart hammering against my ribs in pure panic. Dahan-dahan akong lumingon sa katabi ko. He looked devastatingly handsome while sleeping, parang isang anghel, peaceful and calm. Pero alam ko ang totoo. I knew how intense and wild he could be. Bigla siyang gumalaw, and I almost screamed in terror! Dahan-dahan kong inalis ang mabigat niyang braso mula sa dibdib ko at tahimik na bumaba sa kama. I winced. Ramdam ko ang hapdi at sakit sa buong katawan ko, especially between my thighs. Every ache was a st

**BLACK ZEVIAN DEL FIERRO POV** We’re already here at the door of the conference room. The moment Jared pushed the massive door open for me, sabay-sabay na tumayo ang lahat ng naroon, mula sa mga opisyal ng kumpanya hanggang sa matandang nasa pinakadulo ng mesa. “Magandang umaga po, Mr. Del Fierro,” sabay-sabay nilang bati, kasabay ng magalang na pagyuko isang malinaw na pagpapakita ng respeto sa aking pangalan at kapangyarihan. I simply gave a slight nod in response, brief, cold, and devoid of any hint of a smile. Bawat hakbang ko papasok ay may dalang awtoridad, as if the weight of the entire industry rested on my shoulders. Walang nangahas magsalita hangga’t hindi pa ako nakakaupo. “Maaari na tayong umupo,” paanyaya ng matandang si Ginoong Salvatore. But despite his words, halata sa kanyang kilos ang pagkabalisa. His eyes kept darting toward the door, paulit-ulit, na tila may hinihintay siyang mahalagang tao bago magsimula ang pulong. Umupo na rin kami ni Jared sa itinalagan

**EIRAH SALVATORE POV** The meeting finally ended. Isa-isang nagsilabasan ang mga tao mula sa conference room hanggang sa tuluyang bumalik ang katahimikan sa buong paligid. Naiwan na lamang kaming apat. Ako… si lolo… si Black Zevian Del Fierro… at ang assistant niya. Tahimik ang buong kwarto, ngunit pakiramdam ko ay sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Especially because I could feel his eyes on me. “Ah… lo—” Agad akong natigilan nang sabay-sabay silang mapatingin sa akin. Mabilis kong inayos ang sarili ko at pilit ngumiti. “I mean… Don Salvatore, magpapaalam muna sana ako. I’ll just go to the restroom,” mahinahon kong sabi habang pilit kinokontrol ang kaba sa boses ko. Tumango si lolo. “Alright. You may go.” Bahagya akong yumuko bilang respeto bago tumalikod. Ngunit bago ako tuluyang makalabas ng conference room, hindi ko napigilang mapalingon. At eksaktong paglingon ko... Nagtama agad ang mga mata namin ni Black Zevian. Nanigas ako sa kinatatayuan ko.