《ทาสรักบำเรอหมอแสนเลว》全部章節：第 41 章 - 第 43 章

บทที่ 41 กว่าเฮียเดย์จะพาน้องสาวของตนเองนั้นมาถึงโรงพยาบาลที่หมอภัคเข้ารักษาตัวก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงเพราะว่าที่บ้านพักของเขาห่างไกลจากกรุงเทพฯหลายร้อยกิโล"พี่หมอ คุณพ่อพี่หมอเป็นยังไงบ้างคะ" เตชาเมื่อรู้ข่าวลูกชายเขาก็รีบมาหาที่โรงพยาบาลพร้อมกับหมอภีมน้องชายต่างสายเลือ-ดของหมอภัค"ตอนนี้ภัคแย่เลยลูก ภีมพึ่งจะไปให้เลือ-ดมาแล้วเข้าไปดูพี่ชายไม่ได้กลัวว่าจะเป็นลมตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงแล้วได้ แต่ภาวนาขอให้เขารอดเรียกว่าจะเป็นยังไงก็ช่างจะร่างกายไม่ครบก็ช่างแค่ขอให้ลูกชายของพ่อรอดก็พอ พ่อยอมทุกอย่างพ่อยอมหมดแล้ว" จากเตชาที่เคยทะเลาะกับหมอภัคเคยเถียงกันในตอนนี้เขาเป็นห่วงลูกชายของเขามากที่สุดและกลัวว่าลูกชายจะเป็นอะไร เขายอมทุกอย่างที่จะให้ลูกชายของตนเองฟื้นต่อให้เขาจะบนบานและภาวนาให้ตนเองบวชไปตลอดชีวิตก็จะทำ"คุณพ่อครับใจเย็นๆนะ""ภีมพ่อกลัว" เตชากอดหมอภีมไว้แล้วร้องไห้ไปด้วยยิ่งการกระทำของเตชาแบบนี้จึงทำให้อลิสตกใจ เธอโอบกอดพี่ชายของตนเองและร้องไห้สะอึกสะอื้นภาวนาขอให้คนที่เธอรักนั้นปลอดภัย"เฮียพี่หมอเป็นไงบ้างคะ" คณินภรรยาของเฮียเดย์รีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับเพื่อนสนิทคือน้องเนยเธอทั้งสองคน

บทที่ 43เวลาผ่านไปเกือบ 1 อาทิตย์หญิงสาวอุ้มท้องเฝ้ารอสามีตนเองนั้นตื่นเป็นเวลา 7 วัน แล้วหลังจากที่เขาหมดสติไป สามีของเธอยังไม่ตื่นขึ้นมาต่อให้ร่างกายของเขาจะดีขึ้นแต่เหมือนความรู้สึกนั้นยังไม่รับรู้"หมอภีมคะ...เมื่อไหร่พี่หมอจะตื่นสักทีคะนี่มันก็ 7 วันแล้วนะคะ" ตลอดระยะเวลา 7 วันอลิสเธอเฝ้ารอเขามาตลอดโดยที่เธอนั้นมาเฝ้าที่โรงพยาบาลต่อให้เธอจะไม่ได้เข้าใกล้และอยู่นอกห้องกระจกเธอก็ยังคงเฝ้ารอและจับตามองเขาอยู่ตลอดเวลาในขณะที่หมอภีมน้องชายคนละแม่ของหมอภัคเดินมาดูอาการพี่ชายตนเองและเจออลิสพอดีเธอจึงเอ่ยถาม"น่าจะเป็นเพราะว่าความจำและความรู้สึกก่อนที่เขาจะประสบอุบัติเหตุทำให้เขาไม่อยากตื่นขึ้นมา คุณเชื่อเรื่องความรู้สึกไหม คุณเชื่อเรื่องการเป็นไปได้หรือเปล่า" เธอไม่เข้าใจความหมายของหมอภีมที่เหมือนเขากำลังจะสื่อถึงอะไรสักอย่าง"ช่วยพูดตรงๆ ได้ไหมคะ...ฉันไม่เข้าใจบอกมาคุณจะให้อลิสทำอะไร อลิสยอมทุกอย่างขอแค่ให้เขาตื่นมา""ผมจะให้คุณเข้าไปหาหมอภัคนะบอกความรู้สึกบอกทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาแล้วบอกให้เขาตื่นมาหาคุณกับลูก" หมอภีมสัมผัสถึงพี่ชายตนเองที่ไม่อยากตื่นขึ้นมานั้นเป็นเพราะว่าความทรงจำ