เข้าสู่ระบบ“เธอยอมเป็นทาสรักเขาแค่บนเตียงเท่านั้น” ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมีเพียงแค่เรื่องบนเตียง ไม่มีความรักที่เธอจะให้กับเขาเลย แต่แล้วความดีของเขาก็ทำให้นางร้ายแบบเธอรัก อลิส&หมอภัค=จบแฮปปี้ ×ไม่นอกใจ×ไม่นอกกาย
ดูเพิ่มเติมข้อมูลตัวละครและเนื้อหา (แก้ไขคำผิดและเปลี่ยน e เป็น ย)
นายอภิภักดิ์ เทวามณีวงศ์อัครเดชมณี (หมอภัค) – บทพระเอก พี่ชายคนโตของตระกูลเทวา ตระกูลผู้ยิ่งใหญ่และสูงส่ง ฉากหน้าสร้างภาพเป็นคนดี ส่วนเบื้องหลังนั้นทำธุรกิจสีเทามากมาย โดยเฉพาะเกมพนันออนไลน์ที่มีกำไรหลายร้อยล้านต่อเดือน ส่วนธุรกิจถูกกฎหมายของเขานั้นคือโรงพยาบาลที่พ่อของเขาสร้างบังหน้าทุกคน (เตชา เทวามณีวงศ์อัครเดชมณี) เตชาไม่ต้องการให้ลูกตนเองนั้นเรียนเป็นหมอเพราะเขาเกลียดอาชีพนี้ เนื่องด้วยเหตุผลว่าพ่อของหมอภัคเสียลูกสาวคนสุดท้องไป นั่นคือน้องสาวของหมอภัค จึงทำให้เตชาเกลียดหมอคนนั้นมากและสาบานกับตัวเองว่าจะไม่มีวันให้ลูกเรียนเป็นหมออย่างแน่นอน แต่แล้วด้วยความที่ตนเองนั้นไม่รู้จักพอ ไปมีเมียน้อยและทิ้งแม่ของหมอภัคไปจนแม่ของหมอภัคผูกคอตาย นี่คือเหตุผลที่ทำให้หมอภัคเกลียดพ่อของตนเองและดื้อดึงทำทุกอย่างที่พ่อเกลียด โดยเฉพาะในสิ่งที่ตนเองเป็นอยู่คืออาชีพหมอ ในเมื่อลูกชายดื้อดึงที่จะขัดแย้งกับเขา เตชาจึงใช้ลูกชายเป็นเครื่องมือแทนความโกรธ โดยเอาอาชีพของหมอภัคมาบังหน้าสังคมต่าง ๆ นานา น.ส. อลิสราวรรณ์ วงศ์เทพเทวัญทรัพย์แสนยากรเนเต (อลิส) – บทนางเอก เธอมีชื่อเล่นว่า อลิส ลูกสาวคนโตของโรสริน อดีตแม่ของเธอนั้นคือยากูซ่าที่เคยจัดการคนมาแล้วนับไม่ถ้วน และอลิสคือลูกสาวคนเดียวของอลัน เจ้าพ่อมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ ครอบครัวของเธอนั้นมีธุรกิจมากมายทั้งธุรกิจสีขาวและสีเทา อลิสถูกเลี้ยงมากับพี่ชายต่างสายเลือดตั้งแต่เด็ก ๆ และทั้งสองคนเริ่มโตจนเริ่มมีใจให้กันแต่ยังไม่ถึงขั้นเป็นคนรัก จนกระทั่งวันหนึ่งพี่ชายต่างสายเลือดของเธอนั้นไปรักผู้หญิงคนอื่น เธอจึงทำทุกอย่างเพื่อให้ได้คนรักคืนมา อลิสตั้งใจวางยาปลุกเซ็กส์พี่สะใภ้ตนเองกับเพื่อนสนิทพี่ชายที่ชื่อว่า (หมอภัค) แต่เธอไม่คิดว่าเขาทั้งสองคนจะรู้ทันและตลบหลังเธอด้วยการให้เธอกินยาปลุกเซ็กส์นั้นแทน ทาสรักบำเรอหมอแสนเลว บทที่ 1 ในคืนราตรีที่มืดมิด มีเพียงแสงไฟที่ส่องสว่างทั่วห้อง ชายหนุ่มร่างใหญ่นั่งจ้องมองหญิงสาวร่างบางกำลังเปลือยกายปลดเสื้อผ้าของตนเองอยู่ตรงหน้า เธอผู้นี้เหมือนตกอยู่ในผลกรรมที่ตนเองกำลังกระทำกับคนอื่นแต่ถูกตลบหลังจนเผลอกินยาปลุกเซ็กส์ที่ตัวเองเตรียมไว้ "ซี๊ด... อ๊า พี่หมอคะ... ช่วยอลิสหน่อยนะ" ดวงตาคู่น้อยจ้องมองคนตรงหน้า เธอยั่วยวนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "ไม่ ฉันไม่มีวันช่วยเธออลิส เธอสร้างผลกรรมกับตัวเอง" เขารีบหันหลังให้กับเรือนร่างบางที่ปลดชุดหลุดออกจากร่างกายกองอยู่กับพื้น "เดี๋ยวสิ... พี่หมออลิสไม่ไหวแล้ว" ร่างบางพุ่งตัวโอบกอดเขาจากทางด้านหลัง มือของเธอซุกไซ้โอบเอวของเขา โดยที่หน้าอกของเธอนั้นแนบชิดกับแผ่นหลังของคนตัวโตที่กำลังพยายามกลั้นอารมณ์ของตนเองไว้ "ปล่อย" มือหนากุมจับเข้าที่ข้อมือของเธอทั้งสองข้าง ดึงให้ออกจากตัวของตนเองด้วยความแรง แต่ดูเหมือนว่าร่างบางนั้นจะไม่ยอมปล่อยจนถูกเขากระชากและเสียหลักล้มลงไปกับพื้นในสภาพที่เปลือยเปล่า เขาจ้องมองเธอโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ แต่ไม่สามารถละสายตาออกจากร่างสวยได้ อารมณ์ต้องการที่เกิดขึ้นนั้นพลุ่งพล่านดั่งไอร้อนไปทั่วร่างกาย "พี่หมออลิสไม่ไหวแล้วค่ะ... ช่วยหน่อยนะ" เธอนอนราบลงไปกับพื้น ยั่วยวนด้วยการกัดปากน้อย ๆ และส่งเสียงครางซี๊ดเบา ๆ มือน้อยลูบไล้เรือนร่างตนเองจนกระทั่งถึงตำแหน่งสำคัญด้านล่างท้องน้อย มือเรียวบางเริ่มสอดเข้าใต้กางเกงในตัวจิ๋วช้า ๆ "เธอต้องการเองนะอลิส" อีกฝ่ายพยายามควบคุมอารมณ์ของตนเองไว้ แต่ถูกยั่วยวนด้วยเรือนร่างที่งดงามตรงหน้า เขาเปรียบดังคนที่สติหลุดและยับยั้งอารมณ์ไม่ได้ จึงพุ่งตัวเข้าหาเธอทันที "พี่หมอ... อื้อ" คนตัวโตขึ้นคร่อมทับอยู่บนร่างบางเอาไว้ มือหนาคว้าแขนของเธอทั้งสองข้างกดลงพื้นเหนือหัว สายตาคู่ร้ายจ้องมองสิ่งงดงามตรงหน้าเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะจับบราตัวจิ๋วของเธอกระชากจนขาดออกจากคนตัวเล็ก "พะ... พี่หมอขา" น้ำเสียงสั่นเอ่ยเรียกเขาอย่างยั่วยวน แต่เธอถูกจับมือรวบไว้และมัดด้วยสายบราในมือของเขา "อลิสไม่ไหวแล้วค่ะ มันเสียว" สายตาคู่น้อยมองต่ำไปที่หน้าท้องของตนเอง เอ่ยชวนคนตรงหน้าให้ช่วยจัดการเพื่อให้เธอได้หลุดพ้นจากอาการโดนยานั้น "ไม่ต้องกลัว เธอได้เจอความเจ็บปวดแน่นอน" หลังจากที่ตัวของเธอถูกเขาอุ้มขึ้นนอนบนเตียง เขาปลดเสื้อผ้าออกจากร่างกายตนเองจนไม่เหลือติดแม้เพียงชิ้นเดียว ดวงตาคู่น้อยจับจ้องมองแก่นกายยักษ์ที่ชูอยู่ตรงหน้า เธอก็ยิ่งเกิดอารมณ์ต้องการมากขึ้น "อร๊าย" เธอสะดุ้งเมื่อมือหนาจับกางเกงในตัวจิ๋วที่เหลือติดร่างกายเพียงชิ้นเดียว กระชากออกแรงจนเนื้อบางนั้นเป็นรอยแดงขึ้นเป็นเส้น ๆ เพราะถูกผ้ากางเกงในบาดจนเลือดซิบ "พะ... พี่หมอ อื้อ" ร่างบางเงยหน้าขึ้น แอ่นกายรับลิ้นหยาบที่ก้มลงไปสัมผัสจุดเสียวให้เธอ จุดเสียวของเธอนั้นถูกสัมผัสด้วยลิ้นหยาบตวัดไปมาจนน้ำใส ๆ เอ่อล้นออกมานอกกลีบกุหลาบบาง มือหนาไม่รอช้าใช้นิ้วของตนเองสอดเข้าออกเบา ๆ หมอภัคสัมผัสได้ว่าเธอนั้นยังคงบริสุทธิ์แน่นอน แม้แต่นิ้วของเขาเพียงเล็ก ๆ ยังตอบรับและเหมือนมีเยื่อบางอยู่ด้านใน ยิ่งทำให้เขาอยากลิ้มลองความบริสุทธิ์นี้ "ซี๊ด... เสียวจัง" ใบหน้าน้อยยกยิ้มด้วยความพอใจในการกระทำของหมอภัค ในขณะที่เธอกำลังฟินกับความสุข เธอต้องหยุดชะงักเมื่อเขาหยุดแล้วเงยหน้ามอง "พี่หมอหยุดทำไมคะ" "แค่นี้มันไม่สาแก่ใจหรอก มันต้องเจอของจริง" ต้นขาหนาดันขาของคนด้านล่างชันขึ้นและถ่างออกเป็นรูปตัวเอ็มในท่าที่ถนัด เขาจับเอ็นร้อนของตนเองสัมผัสตรงจุดเสียวของเธอเบา ๆ ถูขึ้นลงช้า ๆ "พี่หมอคะ... อลิสไม่ไหวแล้ว" ดวงตากลมโตจ้องมองคนตรงหน้าและพยักหน้าเบา ๆ ต้องการให้เขาสอดใส่ให้เธอโดยเร็ว "โอ๊ย" เอ็นร้อนถูกสอดเข้าช่องสวาทและยังไม่สามารถดันไปได้จนสุดลำ เธอต้องเสียความบริสุทธิ์ครั้งนี้เพราะความเอาแต่ใจและคิดร้ายกับคนอื่น ใบหน้าน้อยหลับตาพริ้ม น้ำใส ๆ ไหลออกจากดวงตาทั้งสองข้าง "ฮือ ๆ" อารมณ์หลังจากโดนยาปลุกเซ็กส์ยังคงอยู่ แต่เธอก็รับรู้ถึงความเจ็บปวดที่ถูกกระทำอย่างรุนแรงต่อร่างกาย มือหนาทั้งสองบีบกุมเนินอกและขยำเค้นเต้านมของเธอทั้งสอง บีบจนชูชันเด้งแทบแตกคามือ "ซี๊ด... อ๊ะ" ความเจ็บปวดเริ่มแผ่ไปทั่วเรือนร่าง ใบหน้าน้อยหลับตาพริ้มกัดปากยั่วยวนเขา "โอ๊ย... ซี๊ด" เอ็นร้อนถูเข้าช่องสวาทเพียงไม่กี่ครั้ง เขาก็สอดดันเข้าพรวดเดียวไร้ความทะนุถนอมให้ร่างกายที่บิดพลิ้วอยู่ด้านล่าง เธอกรีดร้องเสียงดังพร้อมหยดน้ำตาที่ไหลริน "จะ... เจ็บ" ปากเรียวบางครวญครางร้องเจ็บ แต่มือทั้งสองนั้นจับแขนของเขาไว้ไม่ให้ขยับหนี ดวงตาคู่น้อยจ้องมองเหมือนคนน่าสงสาร "อ๊ะ อื้ม" เอวหนาแอ่นเด้งควงซ้ายและขวาก่อนที่จะกระแทกรัว ๆ "อื้อ ๆ เสียว" ร่างกายของเธอเริ่มมีอาการร้อนผ่าววูบวาบไปทั่วเรือนร่าง ความต้องการยิ่งมากขึ้น "อู๊ย... เสียวจัง" ใบหน้าน้อยหลับตาพริ้มส่งเสียงครางดังลั่น ส่วนคนด้านบนกระทำตามความต้องการของตนเอง มือหนาจับเข้าที่เนินอกของเธอทั้งสองข้าง ทั้งบีบและขยำ กระแทกเอ็นร้อนเข้าตามจังหวะรัว ๆ จนกระทั่งเขาอดที่จะปลดปล่อยไม่ได้ จึงถอดเอ็นร้อนออกมาชักด้วยมือเปล่าให้น้ำกามกระฉอกออก "ซี๊ด... อื้ม" ใบหน้าน้อยกัดปากตัวเอง ยืนสั่นสะท้านหลังจากน้ำกามพุ่งกระฉอกจนหยดสุดท้าย "อื้อ... อ่อย... ขะ... ขออีกได้ไหมคะ ไม่ไหวแล้ว" ร่างบางนอนดิ้นทุรนทุราย ทั้งขยำและจับช่วยตัวเอง มือข้างซ้ายจับเนินอก ส่วนมือด้านขวาจับเข้าเนินนูนด้านล่างตรงจุดเสียว พยายามช่วยเหลืออาการจากฤทธิ์ยา "ถ้าฉันมีถุงยางมา เธอได้เจ็บมากกว่านี้แน่" หมอภัครู้ตัวเองดีและไม่อยากพลาด กลัวว่าอลิสจะตั้งท้องเพราะไม่ได้ป้องกัน เพียงแค่ปล่อยด้านนอกเขาจึงไม่สามารถต่อน้ำสองได้ทันที เพราะน้ำกามยังคงคาลำของเขาอยู่ "จะ... จะทำอะไร ฮือ" เขาโอบอุ้มเธอในท่าเจ้าสาวและพาเข้ามาในห้องน้ำอย่างรุนแรง จนกระทั่งถึงอ่างอาบน้ำแล้ววางเธอลง "โอ๊ย" น้ำไหลผ่านฝักบัวราดตั้งแต่หัวจรดเท้า เธอพยายามกระเสือกกระสนหนี "ล้างความเลวไงอลิส! เธอรู้ตัวเองไหมว่าเธอเลวมาก ฉันไม่อยากทำเธอเพราะเธอเป็นน้องสาวของเพื่อนฉัน แต่เธอทำร้ายฉันก่อนโดยที่ฉันไม่เกี่ยวข้องอะไรด้วยเลย หึ! ในเมื่อเธอเลือกที่จะทำร้ายฉัน เธอก็ต้องยอมรับในผลกรรมที่ฉันเอาคืน จำเอาไว้ว่าเธอจะเป็นนางบำเรอฉันตลอดไป" "กรี๊ด!!!" ถ้าเขายับยั้งอารมณ์ไม่ให้ยุ่งกับเธอได้คงจะดีกว่านี้ แต่หมอภัคก็ได้ความบริสุทธิ์ของอลิสไปโดยไม่ได้ตั้งใจ "ฮือ ๆ อลิสขอโทษ พี่หมอขอโทษ" ฤทธิ์ยาของเธอเริ่มเจือจางลง ร่างบางรู้สึกเจ็บและระบมไปทั่วเรือนร่าง สองมือน้อยพยายามผลักหน้าอกเขาออก ในขณะที่เขากำลังเชยชมและมีความสุขกับร่างกายของเธอ เอ็นร้อนที่ถูอยู่ช่องสวาทนั้นยังคงกระทำแรงขึ้นเรื่อย ๆ ร่างบางเจ็บจนนอนร้องไห้แต่เขาไม่มีทีท่าว่าจะหยุด จนเธอใช้มือจับเข้าที่หน้าท้องของเขาพร้อมกับแววตาที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำใส ๆ "พะ... พี่หมอ อลิสเจ็บ" ใบหน้าน้อยบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แต่เขาก็ไม่หยุดยั้งความรุนแรงที่กำลังกระทำ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องทั่วห้อง เอ็นร้อนของเขาแข็งปั๊กไม่มีทีท่าว่าจะหยุด มือหนาปัดมือของเธอออกจากหน้าท้องและจับเอวของเธอไว้ก่อนจะกระแทกเน้นย้ำ ๆ อีก 3-4 ครั้ง "ซี๊ด... เธอไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน จำเอาไว้ด้วยอลิสว่าความเจ็บปวดทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นเพราะตัวเธอเอง" คนด้านล่างแทบไม่มีแรงจะสู้ มือของเธออ่อนล้าได้เพียงแต่กำผ้าปูที่นอนไว้เพื่อระบายความเจ็บปวด "อ๊ะ... อื๊อ" เธอเจ็บจนไม่มีความรู้สึกเสียว ช่องสวาทร้อนผ่าวหลังจากที่เขาถอดเอ็นร้อนออก สายตาของหมอภัคที่จ้องมองนั้นดูตกใจ คราบน้ำกามปะปนกับคราบเลือดมากมายเปรอะเปื้อนผ้าปูที่นอนสีขาว "ฮือ ๆ" ร่างบางร้องไห้จนตัวโยน เธอตะแคงตัวหนีเขาและจับผ้าปกคลุมร่างกาย สองมือได้แต่กอดผ้าและร้องไห้ ส่วนเขานั้นปลดปล่อยด้านนอกเพื่อป้องกันไม่ให้เกิดการตั้งครรภ์ "เธอจะร้องไห้เอาอะไร ในเมื่อเธอต้องการให้ฉันช่วยเอง และสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดก็มาจากการกระทำของตัวเธอ" อลิสไม่มีคำจะเถียง ได้แต่ก้มหน้ายอมรับผิด ถึงแม้จะร้องไห้แต่เธอก็พยักหน้า "เรื่องทั้งหมดอลิสผิดเอง ขอให้มันจบลงเพียงเท่านี้นะคะ พี่หมอรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุดก่อนที่..." "ก่อนที่ไอ้เดย์จะมาเห็นอย่างนั้นเหรออลิส!! จิตใจเธอทำด้วยอะไร! เธอตั้งใจจะเป็นเมียของพี่ชาย เป็นชู้กับเพื่อนสนิทพี่ชาย เธอจัดฉากทุกอย่างขึ้นเพื่อใส่ร้ายพี่สะใภ้ตัวเอง หึ! รู้ตัวไหมว่าเธอมันโคตรเลวเลย แต่โชคดีเห็นไหมที่พี่สะใภ้ของเธอไหวตัวทัน" "แล้วพี่หมอจะพูดเอาอะไร เอาทุกอย่างกลับคืนมาได้ไหม อลิสรู้ว่าผิดไปแล้ว" เมื่อเธอเถียงเขา แน่นอนว่าหมอภัคไม่ยอม เขาจับต้นแขนเธอกระชากให้นั่งและหันหน้ามามองเขา "ใช่ เอาทุกอย่างกลับคืนมาไม่ได้แต่เธอก็ยังไม่สำนึก! ในเมื่อเธออยากเป็นคนเลวมากใช่ไหม อย่างนั้นเธอก็เหมาะสมกับฉันแล้วแหละ ฉันจะมอบความเจ็บปวดให้เธอเอง" "ไม่เอา อลิสไม่ต้องการ... ไม่ต้องการพี่หมอคนใจร้าย" เธอร้องไห้ฟูมฟาย ผลักหน้าอกเขาออกไป การกระทำของเธอยิ่งทำให้หมอภัคไม่พอใจ เธอไม่ต้องการให้เขารับผิดชอบและยังไม่สำนึกในสิ่งที่ทำ ไม่ยอมขอโทษ แถมยังต่อว่าเขาที่ใจร้ายกับตัวเอง เมื่อเสียงออดหน้าประตูดังขึ้น!!!!บทที่ 43เวลาผ่านไปเกือบ 1 อาทิตย์หญิงสาวอุ้มท้องเฝ้ารอสามีตนเองนั้นตื่นเป็นเวลา 7 วัน แล้วหลังจากที่เขาหมดสติไป สามีของเธอยังไม่ตื่นขึ้นมาต่อให้ร่างกายของเขาจะดีขึ้นแต่เหมือนความรู้สึกนั้นยังไม่รับรู้"หมอภีมคะ...เมื่อไหร่พี่หมอจะตื่นสักทีคะนี่มันก็ 7 วันแล้วนะคะ" ตลอดระยะเวลา 7 วันอลิสเธอเฝ้ารอเขามาตลอดโดยที่เธอนั้นมาเฝ้าที่โรงพยาบาลต่อให้เธอจะไม่ได้เข้าใกล้และอยู่นอกห้องกระจกเธอก็ยังคงเฝ้ารอและจับตามองเขาอยู่ตลอดเวลาในขณะที่หมอภีมน้องชายคนละแม่ของหมอภัคเดินมาดูอาการพี่ชายตนเองและเจออลิสพอดีเธอจึงเอ่ยถาม"น่าจะเป็นเพราะว่าความจำและความรู้สึกก่อนที่เขาจะประสบอุบัติเหตุทำให้เขาไม่อยากตื่นขึ้นมา คุณเชื่อเรื่องความรู้สึกไหม คุณเชื่อเรื่องการเป็นไปได้หรือเปล่า" เธอไม่เข้าใจความหมายของหมอภีมที่เหมือนเขากำลังจะสื่อถึงอะไรสักอย่าง"ช่วยพูดตรงๆ ได้ไหมคะ...ฉันไม่เข้าใจบอกมาคุณจะให้อลิสทำอะไร อลิสยอมทุกอย่างขอแค่ให้เขาตื่นมา""ผมจะให้คุณเข้าไปหาหมอภัคนะบอกความรู้สึกบอกทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาแล้วบอกให้เขาตื่นมาหาคุณกับลูก" หมอภีมสัมผัสถึงพี่ชายตนเองที่ไม่อยากตื่นขึ้นมานั้นเป็นเพราะว่าความทรงจำ
บทที่ 42อลิสเธอรู้สึกตัวและลืมตาขึ้นมาสิ่งแรกที่เธอทำคือผวาลุกขึ้นพรวด ถึงแม้ว่าร่างกายของเธอจะอ่อนแรง"พี่หมอฮื่อๆ" เธอรับรู้ว่าตนเองนั้นอยู่บนเตียงที่โรงพยาบาลอย่างแน่นอน มือน้อยรีบจับกระชากสายน้ำเกลือออกจากฝ่ามือ"อลิสใจเย็นๆ ลูก" โรสเมื่อรู้ข่าวของลูกสาว เขาจึงรีบมาเฝ้าลูกที่โรงพยาบาลทันทีผู้เป็นแม่นั้นโอบกอดลูกสาวเอาไว้ในขณะที่ลูกสาวกำลังสติหลุด เธอดึงสายน้ำเกลือออกโดยไม่คิดและร้องไห้ฟูมฟายพูดถึงแต่หมอภัค"มี๊~ฮื่อๆ พี่หมอยังอยู่กับเราใช่ไหมคะ พี่หมอยังไม่ตาeใช่ไหม บอกอลิสสิ" ใบหน้าน้อยเต็มไปด้วยน้ำตาแล้วสะอึกสะอื้นเสียงร้องไห้ฟูมฟายเสียงดังลั่นห้องมือน้อยจับเข้ายังต้นแขนของผู้เป็นแม่ทั้งสองข้างเขย่าไปมา"ใจเย็นๆ อลิสค่อยๆ ตั้งสติก่อนนะลูก""ฮื่อๆ มี๊ไม่จริงใช่ไหมคะ พี่หมอยังอยู่กับเราใช่ไหม""ใช่แล้วน้องชายของเขาที่เป็นหมอด้วยกันเข้าไปปั๊มหัวใจย้ำอีกครั้งและทำให้หมอภัคฟื้นกลับคืนมาในตอนนี้หมอยังดูแลอย่างใกล้ชิดซึ่งเขาพ้นขีดอันตรายแล้วนะ""จริงหรอมี๊~ฮึ๊ก" อลิสเธอยิ้มทั้งน้ำตาดีใจที่หมอภัคนั้นปลอดภัย ร่างบางพุ่งกอดผู้เป็นแม่ของตนเองเอาไว้"มี๊~ฮื่อๆ"เธออยากเห็นเขาอยากอยู่ใกล้ชิ
บทที่ 41 กว่าเฮียเดย์จะพาน้องสาวของตนเองนั้นมาถึงโรงพยาบาลที่หมอภัคเข้ารักษาตัวก็ใช้เวลาเกือบชั่วโมงเพราะว่าที่บ้านพักของเขาห่างไกลจากกรุงเทพฯหลายร้อยกิโล"พี่หมอ คุณพ่อพี่หมอเป็นยังไงบ้างคะ" เตชาเมื่อรู้ข่าวลูกชายเขาก็รีบมาหาที่โรงพยาบาลพร้อมกับหมอภีมน้องชายต่างสายเลือ-ดของหมอภัค"ตอนนี้ภัคแย่เลยลูก ภีมพึ่งจะไปให้เลือ-ดมาแล้วเข้าไปดูพี่ชายไม่ได้กลัวว่าจะเป็นลมตอนนี้ไม่รู้จะทำยังไงแล้วได้ แต่ภาวนาขอให้เขารอดเรียกว่าจะเป็นยังไงก็ช่างจะร่างกายไม่ครบก็ช่างแค่ขอให้ลูกชายของพ่อรอดก็พอ พ่อยอมทุกอย่างพ่อยอมหมดแล้ว" จากเตชาที่เคยทะเลาะกับหมอภัคเคยเถียงกันในตอนนี้เขาเป็นห่วงลูกชายของเขามากที่สุดและกลัวว่าลูกชายจะเป็นอะไร เขายอมทุกอย่างที่จะให้ลูกชายของตนเองฟื้นต่อให้เขาจะบนบานและภาวนาให้ตนเองบวชไปตลอดชีวิตก็จะทำ"คุณพ่อครับใจเย็นๆนะ""ภีมพ่อกลัว" เตชากอดหมอภีมไว้แล้วร้องไห้ไปด้วยยิ่งการกระทำของเตชาแบบนี้จึงทำให้อลิสตกใจ เธอโอบกอดพี่ชายของตนเองและร้องไห้สะอึกสะอื้นภาวนาขอให้คนที่เธอรักนั้นปลอดภัย"เฮียพี่หมอเป็นไงบ้างคะ" คณินภรรยาของเฮียเดย์รีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับเพื่อนสนิทคือน้องเนยเธอทั้งสองคน
บทที่ 40 เสียงโครมครามและความรู้สึกสุดท้ายของหมอภัคคือทุกอย่างมืดดับ เขาต้องการเจอผู้หญิงคนหนึ่งจนกระทั่งเกิดอุบัติเหตุรถสิบล้อตัดหน้ากะทันหันเขาไม่สามารถเบรคได้นอกจากพุ่งตรงเข้าชนเต็มๆทั้งรถพยาบาลตำรวจเจ้าหน้าที่หลายหน่วยมากมายพากันช่วยหมอภัคออกมาจากรถ เขามีร่างกายที่ถูกกระจกทิ้มแท-งและเขาไม่ได้เข็มขัดนิรภัยจึงทำให้หน้าของเขานั้นกระแทกพวงมาลัยมีเลือ-ดอาบตรงช่วงศีรษะเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้นถูกเผยแพร่เต็มทั่วสื่อโซเชียลและออกข่าวทุกช่องของโทรทัศน์ ด้านอลิส หญิงสาวร่างบางนอนอยู่โต๊ะไม้ริมทะเลเธอดื่มด่ำรับบรรยากาศสวยงามและสดชื่นโดยที่มีพี่ชายของตนเองนั้นคอยดูแล อลิสยอมรับว่าตนเองตั้งท้องเธอไม่โกรธเด็กที่กำลังจะเกิดมาแถมกลับดีใจด้วยซ้ำที่มีเขาอยู่ในร่างกายตนเองและอีกไม่นานหัวใจดวงน้อยของเธอนั้นจะออกมาลืมตาดูโลก ส่วนพี่ชายแบบเฮียเดย์รู้เรื่องทั้งหมดเขาโกรธแฟนตนเองคือคณินแต่ก็ไม่ได้ต่อว่าอะไรให้กับคณินเพราะรู้ว่าคณินหวังดีกับเพื่อนจึงพาน้องสาวมาพักผ่อน "นมมาแล้ว" พี่ชายของเขาเดินออกมาพร้อมกับแก้วนมอุ่นๆที่กำลังยื่นให้กับน้องสาวกำลังตั้งท้องอ่อนๆ"เฮียกลับไปเถอะค่ะป่านนี้คณินคงเป