บรรยากาศภายในห้องทำงานของท่านประธานใหญ่ปกคลุมไปด้วยความกดดัน กลิ่นซิการ์ราคาแพงอบอวลชวนอึดอัด ธามยืนกำหมัดแน่นอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้ตัวหนา ขณะที่ชายผู้เป็นเจ้าของบ้านจ้องมองเขาด้วยสายตาผิดหวังอย่างรุนแรง“ดูผลงานที่แกทำไว้สิธาม!” พ่อตบปึกลูกเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น “ความเสียหายหลายล้านเพราะแกละเลยไม่ใส่ใจ แกมัวแต่เอาเวลาไปทำเรื่องไร้สาระอะไรอยู่!”“ผมขอโทษครับ ผมจะรีบจัดการ...”“จัดการเหรอ? แกพูดคำนี้มากี่ครั้งแล้ว!” พ่อแค่นหัวเราะอย่างสมเพช “ฉันอุตส่าห์ชุบเลี้ยงแกมา ให้ใช้นามสกุล ให้เกียรติแกเหมือนลูกในไส้ แม้แกจะเป็นแค่ลูกติดเมียที่ฉันรับมาดูแล แต่ฉันไม่เคยให้แกน้อยหน้าภาคินเลยสักนิด ทั้งที่แกไม่มีเลือดเนื้อเชื้อไขของฉันเลยแม้แต่หยดเดียว!”คำลำเลิกบุญคุณนั้นเหมือนตบหน้าธามอย่างแรง เขาเงยหน้าขึ้นจ้องพ่อด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจและโกรธแค้น“ไม่เคยให้น้อยหน้าภาคินงั้นเหรอครับ?” ธามแค่นหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “พ่อมองเห็นภาคินในสายตาคนเดียว ภาคินอยากได้อะไรพ่อก็ประเคนให้ แม้กระทั่งพลอยณลิน... พ่อก็รู้ว่าเธอเป็นคนรักของผม! พ่อรู้ดีที่สุดว่าเรารักกันมากแค่ไหน แต่พ่อก็ยังปล่
Last Updated : 2026-05-06 Read more