All Chapters of วิวาห์จอมปลอม: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 8 ขย่มสวาทบทลงทัณฑ์ราคะในคืนนี้ทวีความซาดิสม์ขึ้นอีกระดับ เมื่อธามหยิบอุปกรณ์ชิ้นใหม่ขึ้นมา มันคือจุกดูดหัวนมสุญญากาศ มีกลไกลิ้นซิลิโคนหมุนปัดรัวอยู่ภายใน เขาจัดการกดมันลงบนหัวนมสีหวานของพลอยณลินทั้งสองข้าง เครื่องเริ่มทำงานด้วยการดูดรั้งยอดปทุมถันจนตึงเปรี๊ยะ พร้อมกับลิ้นกลที่ปัดป่ายรัวยิบจนพลอยณลินสะดุ้งตัวโยน"อ๊ะ! อ๊าาา... พี่ธาม! มันเสียว... อื้อออ ตรงนั้นมัน..." พลอยบิดกายเร่า มือบางพยายามจะแกะเครื่องมือร้ายกาจออก แต่ถูกธามรวบข้อมือไว้เหนือศีรษะธามชูมือถือขึ้นถ่ายคลิปในระดับองศาที่เห็นทั้งใบหน้าที่บิดเบี้ยวด้วยความกระสันและหัวนมที่ถูกลิ้นซิลิโคนหมุนป่ายปัดอย่างชัดเจน เธอกระตุกหงึกๆ ตาเหลือกลอย"ดูสิครับทุกคน..." เสียงทุ้มต่ำบรรยายลงในคลิปอย่างเลือดเย็น "เจ้าสาวผู้สูงส่งกำลังโดนจุกดูดจนหัวนมบวมเจ่อไปหมดแล้ว ดูลิ้นซิลิโคนสิครับ มันกำลังเลียหัวนมเธอรัวๆ แทนปากผม... แค่นี้เธอก็ร่อนเอวรอจนน้ำเยิ้มแล้ว!"ว่าแล้วเขาก็จับเรียวขาขาวผ่อง ดันโย้ขึ้นมาแล้วแยกขาออก ท่อนเนื้ออวบชันของเขากำลังจะสอดใส่เข้าไปในร่องเสียวเล็กๆ เขาดันหัวดุ้นใหญ่ๆ เข้าไป ก่อนจะกดลำเอ็นลงไปเข้าร่องกลีบฉ่ำเยิ้

เช้าวันรุ่งขึ้น ในห้องนอนที่ตกแต่งอย่างหรูหราทว่ากลับให้ความรู้สึกอัดอัดเหมือนกรงขัง พลอยณลินนั่งตัวสั่นเทาอยู่บนขอบเตียง มือของเธอกำชายเสื้อคลุมแน่นจนข้อขาว เธอตัดสินใจแล้วว่าความลับนี้มันหนักเกินกว่าจะแบกรับไว้เพียงลำพัง และภาคิน... คือที่พึ่งเดียวที่เธอยังเหลืออยู่“พี่ภาคินคะ... พลอยมีเรื่องสำคัญต้องบอกพี่” เธอเริ่มด้วยเสียงสั่นเครือ “พี่ธาม... เขาทำร้ายพลอย เขาข่มขู่หลายต่อหลายครั้งแล้ว”ภาคินที่กำลังจัดเนกไทอยู่หน้ากระจกชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันมามองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสงสัยมากกว่าความตระหนก เขาเดินเข้ามานั่งลงข้างๆ แล้วแตะบ่าเธอเบาๆ“พี่ธามน่ะหรือ เขาขู่พลอยทำไม”“พี่ธามเขา... เขาไม่พอใจที่พลอยทิ้งเขามาแต่งงานกับพี่ภาคิน”“พลอย... พลอยเครียดเรื่องงานเกินไปหรือเปล่า?” ภาคินเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราวกับกำลังปลอบเด็กที่เพิ่งฝันร้าย “พี่ธามเนี่ยนะจะทำแบบนั้น? เขาเป็นคนจริงจัง อาจจะดุดันไปบ้าง แต่เขาเป็นพี่ชายที่ดีที่สุดของพี่นะพลอย และพลอยก็เคยเป็นคนที่พี่เขารักมาก ก่อนจะแต่งงานกัน พี่ก็คุยกับพี่ธามเคลียร์ทุกอย่างแล้ว เขามีแฟนใหม่ไปแล้วด้วยซ้ำ เขาไม่มีทางทำเรื่องเลวร้ายแบบ

ทันทีที่ภาคินปิดประตูห้องนอนของพลอยณลินลง รอยยิ้มอบอุ่นเมื่อครู่ก็มลายหายไปสิ้น เขายืนพิงประตูพลางถอนหายใจยาวราวกับเพิ่งผ่านการโกหกที่ยากที่สุดในชีวิตมา แต่ทว่าเมื่อเงยหน้าขึ้น เขาก็ต้องชะงักเมื่อพบกับร่างสูงใหญ่ของธาม ที่ยืนกอดอกรออยู่ในความสลัวของโถงทางเดิน“ฉันได้ยินจากคุณพ่อ ว่าแกยอมตกลงให้พลอยทำเด็กหลอดแก้ว”“นั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้วครับ พลอยเองก็ยินดี”“แหม... เล่นบทสามีแสนดีได้เนียนใช้ได้นี่หว่า" ธามแค่นหัวเราะ แววตาที่จ้องมองน้องชายต่างแม่เต็มไปด้วยความชิงชัง "แต่หน้าแกมันฟ้องนะภาคิน ว่าแกกำลังสมเพชตัวเองที่ไม่มีน้ำยาจะทำลูกเอง จนต้องยอมใช้วิธีทำเด็กหลอดแก้ว"“มันไม่เกี่ยวกับพี่ธาม" ภาคินบอกเสียงแข็ง พยายามจะเดินเลี่ยงไป“ทำไมจะไม่เกี่ยว! ในเมื่อแกกำลังรั้งผู้หญิงคนนั้นไว้ในนรก" ธามก้าวมาขวางไว้พร้อมกับกดเสียงต่ำ "แกรู้ทั้งรู้ว่าพลอยเป็นแฟนฉัน แต่แกยังยอมแต่งตามคำสั่งพ่อ หย่ากับพลอยซะ... ปล่อยเธอไปก่อนที่แกจะทำลายชีวิตเธอไปมากกว่านี้ คนไม่มีน้ำยาอย่างแกไม่คู่ควรกับเธอหรอก"“ผมหย่าไม่ได้!" ภาคินตวาดกลับอย่างเหลืออด "พลอยต้องตั้งท้องและคลอดทายาทให้สิริโชติก่อน นั่นคือเงื่อนไข

ท่านประธานก้าวมายืนอยู่เบื้องหลังผ้ากั้นแทนที่หมอ สายตาคมกริบจ้องมองแม่พันธุ์ด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด ผิวพรรณละเอียดนวลเนียนและเนินเนื้ออวบอูม กลีบแคมปิดสนิทเกลี้ยงเกลา เมื่อลองถ่างอ้า ความสมบูรณ์แบบที่เขาคัดสรรมาเองกับมือช่างงดงามท่านประธานจ้องมองความฉ่ำเยิ้มที่หยดหยาดออกมาจากร่องสีกุหลาบอย่างเงียบงัน ก่อนจะจรดปลายวัตถุสั่นระรัวเข้าหาเม็ดกระสันสีสวยอย่างแผ่วเบา“อื้ออออ!”พลอยณลินสะดุ้งสุดตัวเมื่อรับรู้ถึงวัตถุแปลกปลอมที่สั่นสะเทือนเบาๆ กระทบเข้ากับจุดอ่อนไหวอย่างแม่นยำวี้... วี้...“อ๊ะ... คุณหมอคะ มัน... มันคืออะไรคะ” เธอถามเสียงหลงด้วยความตกใจ“ไม่ต้องเกร็งนะคะคุณผู้หญิง... นี่เป็นการใช้คลื่นสั่นความถี่สูงเพื่อกระตุ้นการไหลเวียนโลหิตในมดลูก จะช่วยให้การฝังตัวของตัวอ่อนมีประสิทธิภาพมากขึ้น” เสียงของคุณหมอหญิงดังขึ้นจากด้านข้างเตียง“อึ่กก... อื้ออ...”พลอยณลินจิกมือลงบนที่นอนแน่น ความรู้สึกซ่านสยิวที่เกิดขึ้นมันรุนแรงและแปลกประหลาดเกินกว่าที่เธอจะคาดคิด มันรุนแรงราวกับกระแสไฟฟ้าแล่นปราดเข้าสู่สมอง เธอจิกนิ้วเท้าเข้าหากันแน่น ขณะที่แรงสั่นสะเทือนนั้นเริ่มเน้นย้ำและบดคลึงรัวยิบลง

บทที่ 11 น้ำเชื้อคฤหาสน์สิริโชติในยามวิกาล ธามใช้กุญแจสำรองลอบเข้ามาในห้องนอนของพลอยณลินหลังจากที่เธอเพิ่งผ่านการ "สอดน้ำยา" มาไม่กี่ชั่วโมงเขากระชากผ้าห่มออกโดยไม่พูดพร่ำทำเพลง มองดูร่างบางที่นอนหลับด้วยความอ่อนล้า ก่อนจะสบถออกมาด้วยความสมเพช"ไง... จะได้ทำลูกกับไอ้ภาคินแล้ว ฟินมากเลยสินะพลอยณลิน" ธามแค่นยิ้มเหี้ยมเกรียมขณะปลดเข็มขัด"อยากท้องนักใช่ไหม? งั้นมาดูซิว่าวิธีผสมเด็กในหลอดแก้วกับน้ำเชื้อเดือดๆ ของฉัน... อะไรมันจะขลังกว่ากัน!""ฮึก... พี่ธาม... อย่าค่ะ..." พลอยณลินสะดุ้งตื่น พยายามถดกายหนี แต่อีกฝ่ายกลับคว้าหมับเข้าที่ข้อเท้าแล้วลากเธอกลับมาอยู่ใต้ร่างหนา“อึ่กก... อือ...” “อา... จะใส่ ค เข้าไปแล้วนะ”ร่างบอบบางนอนหมอบคุดคู้เหมือนลูกกวางน้อย ชายฉกรรจ์ขึ้นคร่อมแล้วจับลึงค์จดจ่อจะสอดใส่เข้าทางด้านหลัง กระตุ้นให้เธอโก่งสะโพกขึ้น ขยับขาออกจากกัน พลางใช้นิ้วถ่างกลีบเปิดทางให้ดุนดันอาวุธอันเขื่องเข้ามาง่ายๆสวบ!ธามกระแทกท่อนเอ็นร้อนผ่าวที่แข็งขืนจนปวดหนึบเข้าใส่ร่องรักที่บวมช้ำของเธอทันทีโดยไม่มีการเล้าโลม พลอยณลินหวีดร้องสุดเสียง ร่างกายของเธอสั่นกระตุกด้วยความเจ็บปน