All Chapters of วิวาห์จอมปลอม: Chapter 1 - Chapter 10

“อ๊า... อ๊า...” สองขาแหกอ้ารับหัวดุ้นแยงรู สอดเข้ามาแค่ตื้นๆ แล้วแยงถี่ๆ พอเธอส่งเสียงร้องครางซี้ดซ้าด เขาจึงดันเข้าไปจนมิดด้ามแล้วเย่อ ดึงออกจากรูแล้วสอดเข้าไปใหม่ ทำซ้ำๆ จนพลอยณลินเสียวตัวสั่นหงึกๆร่างกำยำดันสะโพกแรงๆ อีกที หัวบากบานเหมือนเห็ดนั่นก็อัดเข้าไปได้สำเร็จสวบบ...“โอ้วว... ซี้ดด... หอยร่านๆ เด้งมากเลย”พลอยสะดุ้งสุดตัว ความเจ็บปนเสียวซ่านจู่โจมจนเธอต้องเชิดหน้าครางกระเส่า “พะ... พอแล้ว... อ๊ะๆๆๆ พี่ธาม... พลอยเจ็บ...”“เจ็บสิดี! จะได้จำใส่สมองร่านๆ ของเธอไว้ว่าถ้าคิดจะแต่งเข้ามาอยู่ในบ้านนี้มันต้องเจออะไร!” ธามขยับสะโพกสอบขย่มเข้าหาเธออย่างบ้าคลั่ง จังหวะที่กระแทกลงมามันหนักหน่วงจนร่างของพลอยคลอนไปตามแรงอารมณ์ดิบ “ร้องออกมาสิ! ร้องให้คนทั้งบ้านรู้ว่าพี่สามีคนนี้กำลัง 'จัด' ให้เธอถึงใจแค่ไหน!”เขาสอดใส่เข้ามาได้แล้วก็กระเด้าทันที ร่างกายของพลอยณลินสะเทือนไหว พวงเต้าโยกกระเพื่อมไปตามแรงขย่ม เธอไม่กล้าส่งเสียงร้อง ไม่กล้าต่อต้านใดๆ เลย ปล่อยให้เขาข่มขืนอย่างเอร็ดอร่อยป้าบ! ป้าบ! ป้าบ!ร่างกำยำกระแทกท่อนหอกตอกใส่รูแน่นๆ ไม่ยั้ง ปากก็ร้องซี้ดซ้าดหอบหายใจฟืดฟาดอยู่ข้างแก้มเม

บทที่ 2 สะใภ้ห้องหอหรูหรา กว้างขวางจนดูอ้างว้าง พลอยณลินนอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา ร่างกายของเธอเจ็บร้าวจากการถูกย่ำยีอย่างป่าเถื่อนครั้งแรกโดยฝีมือของชายที่เธอเคยรักสุดหัวใจ กลิ่นของธามที่ยังคงตกค้างอยู่บนที่นอนและตามผิวกายย้ำเตือนถึงสัมผัสที่เปลี่ยนจากความรักเป็นความเกลียดชังน้ำตาใสๆ ไหลรินลงกระทบหมอนใบสวยครั้งแล้วครั้งเล่า เธอพยายามกลั้นเสียงสะอื้นไม่ให้ลอดผ่านริมฝีปากบวมช้ำ ในหัวใจที่แตกสลาย พลอยณลินเผลอนึกย้อนไปถึงวันวานที่แสนหวาน...วันที่พี่ธามยังเป็นชายหนุ่มที่อ่อนโยน สายตาที่เขามองเธอเต็มไปด้วยความทะนุถนอม สัญญามั่นหมายว่าเขาจะสร้างอนาคตไปพร้อมกับเธอ เสียงหัวเราะท่ามกลางทุ่งดอกไม้ที่เขาเคยพาเธอไปเดินเล่นยังแว่วอยู่ในหู แต่น่าเสียดายที่ภาพเหล่านั้นถูกฉีกขาดด้วยความจริงที่แสนโหดร้ายเมื่อธุรกิจของพ่อเธอพังครืนลงในชั่วข้ามคืน หนี้สินมหาศาลกลายเป็นโซ่ตรวนที่ฉุดรั้งครอบครัวลงเหว และในวินาทีนั้น... คุณพ่อของภาคินก็ก้าวเข้ามาพร้อมข้อเสนอที่เหมือนฟางเส้นสุดท้าย เงินมหาศาลที่จะกอบกู้หน้าตาและฐานะของครอบครัวเธอคืนมา แลกกับการที่เธอต้องแต่งงานเข้าไปในตระกูลสิริโชติพลอยณลินจำสีหน้าเป

นิ้วร้อนๆ ลากลงมาที่กลีบร่องสีชมพูหวาน กลีบสาวแบะอ้าไปตามจังหวะเสียดสีเนิบนาบ ก่อนจะสอดนิ้วเข้าไปช้าๆ เริ่มกระแทกเบาๆ ร่องเสียวแสนหวานก็คายน้ำออกมาราวกับน้ำพุแฉะๆ“อ๊ะ อ๊า”“น้ำออกง่ายดีจัง ตอดนิ้วตุบๆ” ธามกระซิบ ขยับปลายนิ้วรุกรานลึกซึ้งขึ้น เขาอาศัยจังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจบทสนทนาเรื่องธุรกิจ สอดแทรกนิ้วเรียวยาวเข้าไปในรูฟิตแน่นแฉะชื้นจากการกระตุ้นเมื่อครู่ พลอยณลินสะดุ้งสุดตัว มือบางคว้าขอบโต๊ะแน่นจนเล็บแทบจิกสลักลงบนเนื้อไม้"อึก..." เธอเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ใบหน้าสวยเห่อร้อนและแดงซ่าน"หนูพลอย... อาหารไม่ถูกปากเหรอจ๊ะ เห็นเขี่ยไปมา" คุณท่านเอ่ยทักด้วยความเอ็นดู"ปะ... เปล่าค่ะ พอดีพลอย... รู้สึกร้อนๆ นิดหน่อยค่ะ" เธอตอบเสียงสั่นพร่า ลมหายใจเริ่มขาดช่วงเมื่อธามเริ่มขยับปลายนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะเน้นหนัก เขาบดคลึงเม็ดกระสันของเธออย่างช่ำชองและโหดร้าย นิ้วร้ายกาจนั้นงัดคว้านสำรวจภายในรูหอยบวมช้ำ ย้ำเตือนถึงบทเรียนอันป่าเถื่อนเมื่อคืนแจะ... แจะ...ธามจ้องหน้าพลอยณลินนิ่ง มุมปากหยักลึกยกยิ้มเย้ยหยันขณะที่มือยังคงทำงานอย่างบ้าคลั่ง ภายใต้ใบหน้าที่เรียบเฉยของเขาคือการขยี้ศักดิ์ศรีของ

บทที่ 4 สั่งสอนเสียงประตูที่เปิดออกอีกครั้งทำให้พลอยณลินรีบคว้าผ้าห่มขึ้นมาปกปิดร่างกายที่เกือบเปลือยเปล่า เธอคิดว่าเป็นภาคินที่เปลี่ยนใจกลับมา ทว่าคนที่ก้าวเข้าพร้อมรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมกลับกลายเป็นธาม"พยายามน่าดูเลยนะ... แต่เสียใจด้วยที่ไอ้ภาคินมันไม่แข็งกับผู้หญิงหิวเงินอย่างเธอ"“หยุดนะคะ ออกไปเดี๋ยวนี้”ธามก้าวเข้ามาหยุดอยู่ที่ข้างเตียง สายตาคมกริบไล่สำรวจสภาพที่น่าสมเพชของพลอยณลินอย่างเย้ยหยัน เขาหยิบโทรศัพท์มือถือราคาแพงขึ้นมา กดเปิดคลิปวิดีโอหนึ่งแล้วหันหน้าจอมาให้เธอเห็น"อ๊ะ! พี่ธาม... ปิดนะ! ปิดเดี๋ยวนี้!"พลอยณลินเบิกตากว้างด้วยความขวัญเสีย ภาพในจอคือตัวเธอเองที่กำลังบิดเร่า ครางระงมขณะถูกเย่อเสียวเมื่อคืนนี้ เสียงเนื้อกระทบเนื้อและคำพูดหยาบโลนที่เขาพ่นใส่เธอถูกบันทึกไว้ทุกหยาดหยด มันทั้งชัดเจนและน่าอับอายจนเธออยากจะมุดแผ่นดินหนี"ทำไม? กลัวคนอื่นจะเห็นรสนิยม 'ร่าน' ของตัวเองหรือไง" ธามโยนโทรศัพท์ลงบนหมอนข้างหัวเธอ "เห็นความพยายามที่เธอปรนเปรอให้ไอ้ภาคินเมื่อกี้แล้วฉันรู้สึกขัดใจ... ในเมื่อสามีเธอมันไร้น้ำยา เธอก็ควรจะเลือกร่านให้ถูกคน"ธามปลดเข็มขัดออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะด