All Chapters of AUDITION FOR HER BED: Chapter 21 - Chapter 30

35 Chapters

HOSPITAL

Sa loob ng pribadong silid sa pinakamataas na palapag ng ospital, kung saan tanging ang mahinang ilaw at ang mahinang tunog ng mga makina ang naririnig, nakaupo si Nosgel sa tabi ng kama. Siya ang babaeng kilala sa buong Maynila bilang matatag, walang kinikilingan, at tila hindi natitinag ng anumang pagsubok — ang makapangyarihang CEO ng Vance Tower Industry. Ngunit sa sandaling ito, ang kanyang matatalim na mga mata ay nakapako sa maputlang mukha ng lalaking mahal niya: si Gabriel. Nakahiga ito, mahimbing na natutulog, ngunit may bakas pa rin ng matinding paghihirap sa kanyang anyo. Ang mga bendaheng nakabalot sa kanyang tagiliran ay tila mga selyo ng kalupitang dinanas niya, at sa bawat pagtingin ni Nosgel dito, lalong umiinit ang dugong dumadaloy sa kanyang mga ugat. Ang takot na naramdaman niya kanina — noong hawak niya ang katawan ni Gabriel na basâ sa sariling dugo at halos hindi na humihinga — ay napalitan na ngayon ng isang bagay na mas malalim at mas mapanganib: isang matin

NAKATAKAS SCARLET

Lumipas ang tatlong araw mula noong atakihin si Gabriel, at sa loob ng panahong iyon, hindi tumigil si Nosgel at ang kanyang mga tauhan sa paghahanap ng katotohanan. Ang mga impormasyong dahan-dahang natipon ay hindi na lamang mga hinala — ito ay naging matibay na mga ebidensya na humahantong nang tuwid sa mga taong nasa likod ng masamang plano. Sa isang pribadong silid sa punong himpilan ng pulisya, inilatag ni Nosgel ang lahat ng nakuha nila: ang mga tala ng tawag na nag-uugnay kay Donato sa mga taong inupahan, ang mga bakas ng daliri sa sasakyang ginamit, ang pahayag ng isa sa mga salarin na napilitang magsalita matapos makita ang bigat ng ebidensya laban sa kanya, at maging ang mga rekord ng malalaking halagang pera na inilipat sa mga hindi kilalang account ilang oras bago ang pangyayari. “Ang lahat ng ito ay tumuturo kay Donato Vance,” paliwanag ni Kapitan Mendoza habang tinitingnan ang mga dokumento. “Mayroon tayong sapat na batayan upang ipag-utos ang kanyang pagdakip anumang

PAGHILOM

Lumipas ang dalawang linggo mula noong masugatan si Gabriel, at sa bawat araw na lumilipas, unti-unting nababalik ang kanyang lakas at kulay. Ang dating maputlang mukha ay unti-unting bumalik sa dating sigla, at ang mahinang paghinga ay napalitan na ng malalalim at matatag na hininga. Ngunit kahit na lumalabas na mabuti ang kanyang kalagayan, hindi pinayagan ni Nosgel na umuwi muna sila sa dating munting bahay sa Tondo. Sa halip, dinala niya ito sa kanyang malawak at ligtas na Penthouse na matatagpuan sa pinakamataas na palapag ng isang pribadong gusali, malayo sa mata ng publiko at mahirap abutin ng sinumang may masamang balak. Dito, sa gitna ng katahimikan at ginhawa, nagsimula ang tunay na paghilom ni Gabriel. “Dahan-dahan lang, huwag mong pilitin ang sarili mo,” paalala ni Nosgel habang inaalalayan si Gabriel na umupo nang tuwid sa malambot na kama. Ang kanyang mga kilos ay puno ng pag-iingat, tila hawak niya ang pinakamahalagang hiyas sa buong mundo. Upang masiguro na walang k

ANUNSYO

Isang umaga na tila katulad ng ibang mga araw, ngunit magiging dahilan ng malaking pagbabago sa takbo ng negosyo at sa buhay nina Nosgel at Gabriel. Sa harap ng mga kamera at mga mamamahayag na nagtipon sa malaking bulwagan ng Vance Tower Industry, nakatayo si Nosgel—matatag, seryoso, ngunit may kakaibang bigat sa kanyang mga mata. Ang anunsyong ibibigay niya ay pinag-isipan nang mahaba at maingat. Alam niyang magdudulot ito ng gulat at pagtataka, ngunit para sa kanya, ito ang pinakamatalinong hakbang upang mailabas ang mga natitirang kaaway at mailayo sa panganib ang taong pinakamahalaga sa kanya. “Magandang umaga sa inyong lahat,” panimula ni Nosgel, ang kanyang boses ay malinaw at tumatagos sa buong silid. “Matagal na panahon kong pinamunuan ang kumpanyang ito. Ito ay itinayo ng aking pamilya, at inalagaan ko ito nang buong puso at kakayahan. Ngunit sa mga nakaraang pangyayari, natutunan ko na may mga bagay na mas mahalaga kaysa sa kapangyarihan, yaman, at posisyon.” Tumingin si

YAMAN O POSISYON

Lumipas ang tatlong araw mula noong madala si Gabriel sa ospital, at unti-unti ng bumabalik ang kanyang malay at lakas. Bagama’t marami pa ring pasa ang kanyang katawan at mahina pa ang kanyang mga galaw, ang kanyang mga mata ay muling nagliliwanag—hindi na puno ng sakit, kundi ng pag-unawa sa naging desisyon ng taong mahal niya. Sa tuwing gigising siya, laging nasa tabi niya si Nosgel. Hindi na suot ng babae ang kanyang karaniwang kasuotang pormal at puno ng awtoridad; pinalitan niya ito ng simpleng damit, at ang kanyang mukha ay wala na ang dating bigat ng mga gawain sa kumpanya. Sa halip, may kapayapaang nakaukit dito—isang kapayapaang dala ng kanyang tapat na pangako. Isang umaga, habang dahan-dahang pinapakain ni Nosgel si Gabriel ng mainit na sabaw, nagsalita ang binata sa mahina ngunit malinaw na boses. “Totoo ba ang sinabi mo… na iiwan mo na ang lahat ng iyon?” tanong niya, habang nakatingin nang diretso sa mga mata ni Nosgel. “Ang Vance Tower, ang iyong posisyon, ang lahat

TAON NA LUMIPAS

Isang taon ang lumipas. Labindalawang buwan ng katahimikan, pagbabago, at tahimik na pagmamasid. Ang mundo ng negosyo sa siyudad ay patuloy na umiikot, ngunit malayo na sa ingay at gulo nito ang buhay nina Nosgel at Gabriel. Sa munting bahay sa paanan ng bundok, naging mas matatag ang kanilang samahan, at ganap na naibalik ang lakas at kalusugan ni Gabriel. Ngunit sa kabilang panig ng bansa, malayo sa payapang buhay ng dalawa, unti-unting gumuguho ang mundong itinayo ni Scarlet Reyes sa pamamagitan ng kasinungalingan at panlilinlang. Matapos tumakas at magtago, akala ni Scarlet ay makakatakas siya magpakailanman. Ginamit niya ang malaking halagang kanyang nakuha mula sa mga nakaraang transaksyon upang bumili ng bagong pagkakakilanlan, umupa ng bahay sa isang liblib na bayan, at ipagpatuloy ang kanyang laro ng panlilinlang. Alam niyang kailangan niya ng pera upang mapanatili ang kanyang luho at panangga, kaya’t hindi siya tumigil sa paghahanap ng mga taong madaling maloko. Ang kanya

VANCE & HAWTHORNE

Lumipas pa ang isa pang taon—dalawang taon na mula noong napagpasyahan nina Nosgel na iwan pansamantala ang ingay ng siyudad at mamuhay nang simple sa paanan ng bundok. Sa loob ng panahong iyon, hindi lamang sila nakapagpahinga at nakalayo sa panganib; natuklasan din nila ang tunay na halaga ng buhay at ang lalim ng kanilang pagmamahalan. Ngunit habang payapa ang kanilang buhay sa probinsya, hindi tumigil ang pag-usad ng mga pangyayari sa Vance Industries. Sa ilalim ng pamamahala nina Veronica Ruisini, Novalee, at Persophene, unti-unti itong naging mas matatag, mas malawak, at mas marangal ang pangalan. Tinanggal nila ang lahat ng bulok na sistema, pinalitan ang mga tiwaling tauhan, at ibinalik ang tiwala ng mga mamumuhunan at ng mga manggagawa. Ang kumpanyang dating nababalot ng intriga at tunggalian ay naging huwaran ng maayos at makatarungang pamamalakad. At sa paglipas ng panahon, naramdaman nina Nosgel at Gabriel na handa na silang bumalik—hindi dahil nagnanais muli ng kapangya

PROPOSE NI GABRIEL KAY NOSGEL

Madalas kong tanungin ang aking sarili—paano ko naging mapalad? Mula sa pagiging isang simpleng tao, dumanas ng matinding panganib, halos mawala ang buhay, at ngayon ay nakatayo sa tabi ng babaeng may hawak ng malaking kapangyarihan, hindi bilang anino lamang niya kundi bilang katuwang niya sa pamumuno. Ngunit higit sa lahat, ang pinakamalaking yaman na natanggap ko ay ang wagas na pagmamahal ni Nosgel. Sa loob ng mahabang panahon, habang unti-unti akong gumagaling at habang pinag-aaralan ko ang mga gawain ng kumpanya, may isang bagay na laging tumatakbo sa aking isipan. Ang mga pagsubok na aming nalampasan, ang mga sakripisyong ginawa niya, at ang pangakong ibinigay niya sa harap ng Diyos—lahat ng iyon ay nagtulak sa akin na magpasya: oras na upang ibigay ko rin sa kanya ang pinakamatibay na pangako na maibibigay ng isang lalaki. Nais kong mag-propose kay Nosgel. Nais kong isama siya sa isang buhay na magiging atin nang habambuhay, kung saan ang pagmamahal namin ay tatatakan ng kas

UNANG BAHAGI NG KASAL

Sa mga plano ng kasal, marami ang nagmungkahi ng malalaking simbahan, marangyang bulwagan, o mga tanawing kilala ng buong bansa. Ngunit pareho ang naging desisyon nina Nosgel at Gabriel: ibalik ang lahat sa pinakasimpleng anyo, sa lugar kung saan nagsimula ang kanilang kwento. Idinaos ang seremonya sa isang maliit at lumang simbahan sa puso ng Tondo — ang lugar kung saan unang nagtagpo ang kanilang mga landas, kung saan nabuo ang kanilang samahan sa kabila ng magkaibang mundo, at kung saan naramdaman nila ang tunay na kahulugan ng pagiging totoo sa sarili. Walang magagarang palamuti, walang mamahaling kagamitan, at walang mga kakaibang dekorasyon. Ang tanging ilaw ay ang liwanag ng araw na tumatagos sa maliliit na bintana, at ang tanging tunog ay ang mahinang himig ng mga awit ng panalangin. Simple lamang ang kanilang kasuotan. Si Nosgel ay nakasuot ng puting damit na hindi yari sa mamahaling tela, ngunit tahi nang maayos at malinis — sapat upang ipakita ang kanyang kagandahan n

VOW

Marami ang nagtaka nang marinig ang desisyon nina Nosgel at Gabriel. Sa halip na magdaos ng seremonya sa marangyang simbahan sa gitna ng siyudad o sa malawak na hardin ng isang mamahaling resort, pinili nilang bumalik sa lugar kung saan unang nagtagpo ang kanilang mga landas—sa Tondo. Dito nagsimula ang lahat. Dito noong una ay nagkita sila sa ilalim ng magulong paligid, kung saan ang tanging layunin noon ay ang pera at kasunduan. Ngunit dito rin unang namulaklak ang damdaming hindi nila inaasahan. Kaya naman, nararapat lamang na dito rin itatakda ang kanilang pag-iisa bilang mag-asawa. Ang seremonya ay simple at payak lamang. Walang magagarang palamuti, walang ilaw na kumikinang nang labis, at walang mga entablado na itinayo para sa pagpapakita sa publiko. Ang tanging palamuti ay ang mga simpleng bulaklak na pinulot at inayos nina Veronica, Novalee, at Persophene, at ang liwanag ay nanggagaling sa sikat ng araw na tumatagos sa mga lumang bintana ng maliit na simbahan. Gayundin ang

1 2 3 4

SCAN CODE TO READ ON APP