Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 5

Vance Tower. Ang Pinakamataas na Palapag. 11:47 ng Gabi.Tahimik ang buong paligid. Ang buong palapag ay tila walang buhay, maliban sa mahinang huni ng makinang nagpapalamig ng hangin. Sa labas, ang lungsod ng BGC ay nagniningning na parang libo-libong bituin na bumagsak sa lupa—maganda, makinang, at puno ng pangarap. Ngunit sa loob ng silid na ito, tanging ang silid lamang ni Nosgel ang may ilaw. Mahina, malabo, at kulay pula—parang apoy na nag-aapoy ngunit hindi nagbibigay ng init, o tila dugong kumalat sa dilim.Nakatayo si Gabriel sa gitna ng silid. Nakasuot lamang siya ng itim na pantalon. Walang sapatos, walang medyas, at higit sa lahat—wala siyang suot na pang-itaas. Ang kanyang matipunong katawan ay nakalantad sa liwanag, ngunit sa kabila ng ganda ng kanyang hubog, pakiramdam niya ay hubad din ang kanyang dangal at pagkatao. Wala na akong pagmamalaki, bulong niya sa kanyang sarili. Kanina lamang ay pinirmahan niya ang kasunduan. Kanina lamang ay ipinagbili niya ang kanyang sar

Vance Tower. Penthouse. 6:00 PM.May nakahandang damit sa kama. Pagbukas ni Gabriel, nakita niya ang isang Armani tuxedo. Sa tabi nito ay may mga pilak na cufflinks na may nakaukit na inisyal: NJF."Magbihis ka na," utos ni Nosgel mula sa loob ng kanyang malaking walk-in closet. Kalmado ang boses niya pero may kakaiba rito. Hindi ito yung karaniwang malamig at matigas niyang utos. Parang... kinakabahan siya?Lumabas si Nosgel. Suot niya ang isang pulang damit na walang likod at may hiwa hanggang hita. May suot din siyang kwintas na gawa sa diyamante at nakapusod nang maayos ang kanyang buhok. Pero napansin ni Gabriel na nanginginig ang kamay niya habang naglalagay ng kolorete sa kanyang mga labi."Saan po tayo pupunta, Ma'am?" tanong ni Gabriel habang isinusuot ang kasuotan. Bagay na bagay ito sa kanya. Lalo siyang tumangkad at lalong gumwapo. Tumingin siya sa salamin at napaisip—mas lalo siyang mukhang... pag-aari ni Nosgel.Ngumiti si Nosgel pero hindi umabot hanggang sa kanyang mga