Semua Bab เมื่อนางร้ายมืออาชีพข้ามมิติ: Bab 11 - Bab 20

ตอนที่ 9/1หลักฐานและคำขอบคุณ สองสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ภายใต้การดูแลอย่างเข้มงวดของอวี้เหมียนเหมียน และยาลูกกลอนถอนพิษของท่านหมอไป๋ อาการของฮูหยินอวี้ก็ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ใบหน้าของนางเริ่มมีเลือดฝาด และสามารถลุกขึ้นนั่งได้นานขึ้น“ท่านแม่ ท่านดีขึ้นมากแล้วเจ้าค่ะ” อวี้เหมียนเหมียนกล่าวด้วยความโล่งอก ก่อนจะตัดสินใจเปิดเผยความจริง นางเล่าเรื่องยาพิษ เย่ว์หานซาน ที่อนุเจินและหมอประจำจวนร่วมมือกันลอบวางยามานาน และแผนการตบตาที่กำลังดำเนินอยู่“ท่านแม่ต้องช่วยข้าแสร้งทำเป็นป่วยหนักต่อไปก่อนนะเจ้าคะ” อวี้เหมียนเหมียนกระซิบเสียงเบา “จนกว่าท่านพ่อจะกลับมา พวกเราต้องทำให้พวกนางตายใจ”ฮูหยินเอกฟังด้วยใบหน้าซีดเผือด ดวงตาที่เคยอ่อนโยนบัดนี้เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโกรธแค้น “แม่ไม่คิดเลย...ว่าอนุเจินจะใจอำมหิตถึงเพียงนี้” นางกล่าวเสียงสั่น “แม่จะช่วยเจ้า เหมียนเหมียน แม่จะรอดูจุดจบของพวกนางด้วยตาของตนเอง”ยามค่ำคืนของอีกวัน หลังส่งคนไปเฝ้าเรือนท่านแม่อย่างแน่นหนา อวี้เหมียนเหมียนก็ได้รับกล่องไม้แกะสลักอย่างดีจากคนสนิทของหลี่จิ่งเทียนซึ่งแอบเข้ามาอย่างลับๆ ภายในบรรจุจดหมายลับและม้วนกระดา

ตอนที่ 10/1เปิดโปงแผนร้ายหนึ่งสัปดาห์ต่อมารถม้าสกุลอวี้ซึ่งภายในมีนายท่านสกุลอวี้อยู่นั้นในที่สุดก็มาจอดที่หน้าประตูจวนอวี้อีกครั้งหลังจากออกเดินทางไปเจรจาการค้าหลายสิบวัน ทันทีที่ท่านอวี้ชิงก้าวลงจากรถม้า สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปเป็นกังวล เพราะเขาได้ยินข่าวลือเรื่องอาการป่วยหนักของฮูหยินของตนมาตลอดทางที่เข้าเมืองมานี้ รวมถึงข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับอนุเจิน “ท่านพ่อ!” อวี้เหมียนเหมียนก้าวเข้าไปต้อนรับด้วยใบหน้าซูบซีด แสดงบทบาท บุตรสาวที่ตรากตรำเฝ้าไข้ อย่างสมจริง“เหมียนเหมียน! แม่ของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง? และข่าวลือเรื่องอนุเจิน...เกิดอะไรขึ้นกันแน่?” ท่านอวี้ชิงถามอย่างร้อนใจ“ท่านพ่อโปรดใจเย็นๆ ก่อนเจ้าค่ะ” อวี้เหมียนเหมียนเอ่ยพลางประคองท่านพ่อเข้ามาในจวนพร้อมกัน “เรื่องของท่านแม่...ซับซ้อนยิ่งนัก ท่านพ่อโปรดมาฟังสิ่งที่ลูกจะเปิดเผยร่วมกันพร้อมกับท่านย่าที่โถงใหญ่เถิดเจ้าค่ะ”เมื่อนางและบิดามาถึงโถงใหญ่ ก็เห็นว่าในโถงใหญ่ยามนี้มีท่านย่านั่งอยู่บนเก้าอี้ตำแหน่งประทานสมฐานะฮูหยินผู้เฒ่าของจวนอวี้ ถัดออกมาก็มีมารดาของนางนั่งอยู่เช่นกัน ท่านแม่นางในยามนี้สีหน้าและแววตาดูมีชีวิตชีวา ต

ตอนที่ 11/1สิ่งตอบแทนใต้แสงจันทร์และสายน้ำหลังจากเหตุการณ์เปิดโปงอนุเจินในโถงใหญ่ผ่านพ้นไป จวนสกุลอวี้ก็กลับคืนสู่ความสงบเงียบอีกครั้ง นายท่านอวี้นั้นรู้สึกผิดอย่างลึกซึ้งที่ละเลยภรรยาเอกและบุตรสาวคนรอง เขาดูแลฮูหยินของตนอย่างใกล้ชิด และสั่งให้มีการปรับปรุงเรือนของฮูหยินให้ดีขึ้นกว่าเดิมหลายเท่าเพื่อเป็นการไถ่โทษในเย็นวันต่อมา นายท่านอวี้ได้จัดงานเลี้ยงเล็กๆ ขึ้น เพื่อแสดงความขอบคุณต่อหลี่จิ่งเทียนอย่างเป็นทางการ“คุณชายหลี่...ข้าต้องขอบคุณที่เจ้ายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือจัดการเรื่องวุ่นวายในจวนในระหว่างที่ข้าไม่อยู่จริงๆ มิเช่นนั้นก็ไม่รู้ว่าตอนข้ากลับมาทั้งจวนจะเป็นเช่นไรไปแล้ว” ท่านอวี้ชิงกล่าวด้วยความรู้สึกผิดและซาบซึ้ง “เจ้าได้ช่วยรักษาชีวิตภรรยาของข้า หากเจ้ามีสิ่งใดที่ต้องการขอเพียงเอ่ยมา...ข้าจะจัดหามาให้ท่านทุกประการ”หลี่จิ่งเทียนมองอวี้เหมียนเหมียนที่นั่งอยู่ข้างกายอย่างอบอุ่น ก่อนจะหันกลับไปตอบท่านลุงอวี้ด้วยท่าทางสงบ“ท่านลุงอวี้ ท่านไม่ต้องขอบคุณข้าอีกแล้ว ในฐานะคู่หมั้นของเหมียนเหมียน การปกป้องนางและครอบครัวของนางถือเป็นสิ่งที่ข้าควรทำ” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง “แต่หากท่านอยา

ตอนที่ 12/1หญิงงามอี้จี้อวี้เหมียนเหมียนกับหลี่จิ่งเทียนไปดูทำเลที่ตั้งโรงละครด้วยกัน อวี้เหมียนเหมียนถูกใจทำเลศึกอยู่กลางเมืองและเป็นถนนที่คึกครื้นจึงตักสินใจเลือกที่นี่และรอเพียงการปรับปรุงพื้นที่ของโรงละครใหม่ทั้งหมด โดยการออกแบบและตกแต่งอวี้เหมียนเหมียนจะเป็นผู้เลือกแบบทั้งหมดเรื่องที่ตั้งโรงละครและการปรับปรุงภายในถือว่าลงตัวแล้ว ระหว่างนี้นางก็ให้คนไปเลือกนิยายที่กำลังเป็นที่นิยมและเคยเป็นที่นิยมในอดีตมาทั้งหมด เพื่อเลือกไปทำเป็นบทละคร อีกทั้งต้องติดต่อเจ้าของนิยายเพื่อทำบทละคร โชคดีที่คู่หมั่นของนางมอบผู้ช่วยมาให้นางสองคน พวกเขาจะเป็นผู้ดูแลโรงละครและผู้จัดการงานต่างๆ ให้การตกแต่งร้านให้ออกมาตามแบบจึงมอบหมายให้ เฟิงชิว ผู้ช่วยหนุ่มที่ดูคล่องแคล่ว ส่วนเรื่องบทละครและนิยายก็มอบให้ หมี่หวน ผู้ช่วยหญิงค่อยช่วยนางดูแลเรื่องสถานที่และเรื่องบทละครมีแผนการจัดการเรียบร้อย ที่จะขาดเหลือก็คือนักแสดงและเสื้อผ้าอาภรณ์ต่างๆ เรื่องฉากประกอบหลี่จิ่งเทียนอาสาจัดการให้อีกทั้งบอกว่าเขานั้นบังเอิญซื้อโรงไม้เอาไว้พอดี ร้านอาภรณ์ที่สกุลหลี่เป็นเจ้าของในตอนนี้ก็เป็นที่นิยมเช่นกัน เรื่องนี้หากนางต

ตอนที่ 13/1เข้าถึงบทบาท“ข้ายังสามารถเลียนแบบได้เจ้าค่ะ”อวี้เหมียนเหมียนจ้องมอง ชิงหลิว อย่างคาดหวัง ความนิ่งสงบของนางอี้จี้ผู้นี้ทำให้เธอรู้สึกสนใจมากกว่าอี้จี้คนอื่น ๆ ที่ดูโดดเด่นด้วยความงามภายนอก“เช่นนั้น ชิงหลิว” อวี้เหมียนเหมียนกล่าว “ข้าอยากให้เจ้าแสดงบทบาทสมมติให้ข้าดู ลองสวมบทเป็น ฮูหยินเอก ที่ถูกอนุภรรยาวางแผนใส่ร้าย และกำลังจะถูกขับไล่ออกจากจวน แสดงความรู้สึกของนางออกมา...ตั้งแต่ความตกใจ ความโกรธ ไปจนถึงความสิ้นหวัง”ชิงหลิวยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ราวกับกำลังซึมซับและทำความเข้าใจในบทบาทที่ได้รับ ทันใดนั้น ใบหน้าของนางก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ดวงตาที่เคยเหนื่อยล้ากลายเป็นความสับสนฉายชัด “เกิด...เกิดอะไรขึ้น? ใครกันที่บอกว่าข้าเป็นคนทำ? ท่านพี่...ท่านไม่เชื่อข้าหรือ?” น้ำเสียงของนางสั่นเทา มือที่เคยประสานกันเริ่มยกขึ้นปิดปากด้วยความตื่นตระหนกความสับสนถูกแทนที่ด้วยความโกรธ ใบหน้าของชิงหลิวบิดเบี้ยวด้วยความขมขื่น “อนุฉิน! เป็นเจ้าใช่หรือไม่! ข้าดีกับเจ้าเพียงใด เหตุใดจึงใส่ร้ายข้าอย่างเลือดเย็นเช่นนี้!” นางกำหมัดแน่น พลังแห่งความเกลียดชังพวยพุ่งออกมาจากร่างเล็ก ๆ นั้น จนผู้ดู