ไม่กี่นาทีต่อมา เหม่ยหลินก็ถูกพาตัวเข้ามาภายในโถงใหญ่ของคฤหาสน์ที่หรูหราโอ่อ่า หญิงสาวทิ้งตัวลงคุกเข่าร้องไห้กระซิกอยู่กลางห้อง แสร้งทำเป็นเอามือลูบหน้าท้องที่นูนป่องของตัวเองอย่างทะนุถนอม ในเวลาเดียวกัน หลงเหว่ยที่เพิ่งได้รับรายงานจากลูกน้อง รีบประคองเฟิ่งชิงเดินลงมาจากบันไดหินอ่อนชั้นสอง ทั้งคู่เพิ่งจะได้รับข่าวดีเรื่องลูก แต่กลับต้องมาเผชิญหน้ากับความวุ่นวายที่ไม่คาดคิด ทันทีที่เฟิ่งชิงเห็นหน้าท้องที่นูนใหญ่ของเหม่ยหลิน ดวงตาของเธอก็เบิกกว้าง หัวใจที่เคยพองโตด้วยความสุขหล่นวูบลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม ร่างบางสั่นสะท้านจนหลงเหว่ยต้องกระชับอ้อมแขนที่โอบเอวเธอไว้ให้แน่นขึ้น“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!” หลงเหว่ยตวาดลั่น นัยน์ตาวาวโรจน์ไปด้วยโทสะ เขามองหน้าท้องของเหม่ยหลินด้วยความตกตะลึงและรังเกียจ“อาเหว่ย... ฮึก... ฉันขอโทษที่มารบกวนคุณ แต่ฉันไม่มีทางเลือกแล้วจริงๆ” เหม่ยหลินเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มด้วยแววตาน่าสงสาร “ฉันท้องค่ะ... ท้องลูกของเราได้ห้าเดือนแล้ว ฉันทนปิดบังเรื่องนี้ต่อไปไม่ไหวแล้ว ลูกต้องการพ่อนะคะอาเหว่ย...”“โกหกหน้าด
Mehr lesen