All Chapters of พิฆาตรักมาเฟียร้าย: Chapter 1 - Chapter 10

เสียงเบสหนักหน่วง จากลำโพงตัวยักษ์ดังสะท้อนก้องไปทั่วทุกอณูของ ‘The Obsidian’ คลับระดับซูเปอร์วีไอพีที่หรูหราที่สุดในใจกลางเมืองหลวง สถานที่ซึ่งรวบรวมเหล่ามหาเศรษฐี ทายาทนักธุรกิจ และผู้มีอิทธิพลในโลกมืดเอาไว้ภายใต้แสงไฟนีออนสลัวและแชนเดอเลียร์คริสตัลที่ส่องประกายระยิบระยับ ทว่าในค่ำคืนนี้ บรรยากาศภายในคลับกลับถูกครอบงำด้วยรัศมีอำมหิตที่แผ่ซ่านมาจากโซนวีไอพีชั้นลอย ซึ่งถูกจองเหมาไว้ครึ่งซีกโดยหญิงสาวเพียงคนเดียวบนโซฟาบุหนังอิตาลีสีแดงเพลิง เฟิ่งชิงทายาทสาวเพียงคนเดียวของตระกูลเฟิ่ง ผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของโลกใต้ดิน นั่งไขว่ห้างด้วยท่วงท่าที่ทั้งสง่างามและเย่อหยิ่งราวกับนางพญา เรือนร่างอรชรซ่อนอยู่ภายใต้ชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าไหมสีเขียวมรกตที่ผ่าลึกอวดเรียวขาขาวเนียนและสัดส่วนเย้ายวนใจ เส้นผมสีดำขลับดัดลอนใหญ่ทิ้งตัวสยายคลอเคลียแผ่นหลัง เผยให้เห็นลำคอระหงและใบหน้าที่งดงามจนแทบหยุดหายใจ ดวงตาเฉี่ยวคมประดับด้วยอายไลเนอร์สีเข้มรับกับริมฝีปากอวบอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงสด เป็นความงามที่อันตราย ดุดัน และพร้อมจะแผดเผาทุกคนที่กล้าเข้าใกล้ข้างกายของเธอคืออี้เฉิน นายแบบหนุ่มหน้าใหม่ที่กำลังโด

“อ๊ะ! ไอ้บ้า ปล่อยฉันนะ!” เฟิ่งชิงดิ้นรนสุดชีวิต เธอใช้มืออีกข้างที่ว่างอยู่ระดมทุบตีลงบนบ่าและหน้าอกของเขาอย่างไม่ยั้งแรง เล็บแหลมคมข่วนเข้าที่ต้นคอของเขาจนได้เลือด ทว่าชายหนุ่มกลับไม่สะทกสะท้าน เขากลับรวบเอวคอดกิ่วของเธอเอาไว้ด้วยวงแขนแข็งแกร่งเพียงข้างเดียว ดึงร่างบางเข้ามาเบียดชิดจนแทบจะหลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกัน“ปล่อยเหรอ ฝันไปเถอะ ผู้หญิงแพศยาอย่างเธอต้องเจอคนอย่างฉันนี่แหละ ถึงจะหลาบจำ!” หลงเหว่ยตวาดใส่หน้าเธอ เสียงของเขาดังแข่งกับเสียงของหล่นแตกรอบกาย กลิ่นวิสกี้ที่เปื้อนเสื้อของเขาผสมผสานกับกลิ่นน้ำหอม Chanel สุดเย้ายวนของเธอ สร้างบรรยากาศที่ทั้งตึงเครียดและอันตรายจนน่าประหลาดร่างกายของทั้งสองแนบชิดกัน จนเฟิ่งชิงสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจ ที่รัวเร็วและกล้ามเนื้อที่เกร็งเขม็งของชายหนุ่ม ลมหายใจร้อนระอุของเขาเป่ารดลงบนหน้าผากของเธอ ใบหน้าหล่อเหลาที่เปื้อนวิสกี้อยู่ ห่างจากใบหน้าเพียงคืบ ดวงตาสองคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมแพ้ คู่หนึ่งเต็มไปด้วยไฟแค้นที่พร้อมจะทำลายล้าง อีกคู่หนึ่งก็ดื้อรั้นและเย่อหยิ่งเกินกว่าจะยอมก้มหัวให้“นายมันก็แค่ไอ้คนชั้นต่ำ รังแกได้แต่ผู้หญิง!” เ

หลงเหว่ยยืนล้วงกระเป๋ากางเกงด้วยท่าทีไม่ยี่หระ แม้ว่ามุมปากของเขาจะมีรอยช้ำและโหนกแก้มจะมีพลาสเตอร์ยาปิดอยู่ก็ตาม เขาปรายตามองเอกสารบนพื้นแล้วแค่นหัวเราะในลำคอ“ป๊าจะโวยวายไปทำไม ก็แค่เด็กตีกัน ผมไม่ได้พกปืนไปด้วยซ้ำ ถือว่าปรานีพวกมันมากแล้วนะที่ผมไม่สั่งให้ลูกน้องเผาคลับนั่นทิ้ง ยัยผู้หญิงแพศยานั่นมันกล้าเอาเหล้ามาสาดหน้าผมก่อน แถมยังตบหน้าเหม่ยหลินด้วย ป๊าจะให้ผมยืนมองเฉยๆ หรือไง!”“แกควรจะรู้จักควบคุมอารมณ์ให้มันดีกว่านี้!” หลงเจี้ยนชี้หน้าลูกชาย “แกคิดว่าการตีกันแย่งผู้หญิงมันเท่นักหรือไง แกทำให้ตระกูลหลงดูเป็นแค่อันธพาลข้างถนน! แกรู้ไหมว่าเช้านี้บอร์ดบริหารของบริษัทขนส่งสินค้าของเรา โทรมาหาฉันกี่สาย หุ้นบริษัทร่วงระนาวเพราะข่าวฉาวของแก!”“หุ้นมันก็ขึ้นๆ ลงๆ เป็นปกติแหละน่าป๊า เดี๋ยวผมให้คนไปปล่อยข่าวกลบก็จบแล้ว” หลงเหว่ยตอบส่งๆ“ถ้าปัญหามันมีแค่นั้นฉันคงไม่เรียกแกมาด่าหรอก!” หลงเจี้ยนทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หนังอย่างเหนื่อยล้า “แกไม่รู้เรื่องอะไรเลย หลงเหว่ย... ตอนนี้ธุรกิจขนส่งทางเรือของเรากำลังถูกเล่นงาน ตู้คอนเทนเนอร์ที่ท่าเรือถูกกักไว้ตรวจสอบอย่างไม่มีกำหนด เส้นทางเดินเรือที่เร

บรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่ ของคฤหาสน์ตระกูลหลงเย็นเยียบจนแทบจะจับขั้วหัวใจ แม้เครื่องปรับอากาศจะทำงานประสานกับแชนเดอเลียร์คริสตัลที่ส่องสว่างเจิดจ้า แต่กลับไม่อาจลบล้างรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านมาจากผู้นำสูงสุดของสองตระกูลมาเฟียผู้ยิ่งใหญ่ หลงเจี้ยนและเฟิ่งเทียนนั่งจิบชาอยู่บนโซฟาหนังอิตาลีสีดำขลับด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทว่าแววตาของทั้งคู่กลับเด็ดขาดและไร้ซึ่งความปรานีเบื้องหน้าของพวกเขาคือทายาทสายตรงเพียงคนเดียวของทั้งสองตระกูลที่ถูกเรียกตัวมาด่วน หลงเหว่ยยืนกอดอกพิงกรอบประตูด้วยใบหน้าบึ้งตึง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันจนแทบจะผูกเป็นปม ขณะที่เฟิ่งชิงยืนเชิดหน้าอยู่กลางห้อง เดรสรัดรูปสีแดงเพลิงของเธอขับเน้นให้เห็นสัดส่วนโค้งเว้าชัดเจน นัยน์ตาเฉี่ยวคมกวาดมองผู้ใหญ่ทั้งสองด้วยความไม่เข้าใจและเมื่อคำประกาศิตหลุดออกจากปากของหลงเจี้ยนว่าเพื่อกอบกู้สถานการณ์ของสองตระกูล พวกแกสองคนต้องแต่งงานกัน ระเบิดลูกใหญ่ก็ถูกจุดชนวนขึ้นในวินาทีนั้น“ไม่มีทาง! ให้ตายผมก็ไม่แต่ง!” หลงเหว่ยตวาดลั่นจนเสียงสะท้อนก้องไปทั่วห้องโถง เขาพุ่งพรวดเข้ามาทุบโต๊ะกระจกตรงหน้าผู้เป็นพ่ออย่างแรงจนถ้วยชาสั่นคลอน “ป๊าบ้าไปแล้วหรือไง! ป๊าก็

เหม่ยหลินโผเข้ากอดหลงเหว่ยแน่น ซ่อนรอยยิ้มพึงพอใจและแววตาเจ้าเล่ห์เอาไว้มิดชิดภายใต้คราบน้ำตา “ฉันจะรอคุณค่ะอาเหว่ย นานแค่ไหนฉันก็จะรอ...”หลายวันต่อมา หลังจากความวุ่นวายเรื่องการเตรียมงานแต่งงานเริ่มซาลง บัตรเครดิตไม่จำกัดวงเงินของเฟิ่งชิงก็ถูกปลดล็อกอีกครั้งเพื่อใช้เตรียมตัวสำหรับการเป็นเจ้าสาว หญิงสาวผู้หงุดหงิดกับการถูกบังคับฝืนใจ จึงตัดสินใจพาตัวเองออกมาเดินช็อปปิ้งเพื่อระบายความอัดอั้นที่ห้างสรรพสินค้าหรูระดับไฮเอนด์ภายในโซนวีไอพีเลานจ์ของบูติกเสื้อผ้าแบรนด์ฝรั่งเศสชื่อดัง เฟิ่งชิงในชุดเดรสสายเดี่ยวสีดำเข้ารูปกำลังนั่งจิบชาเอิร์ลเกรย์ ปล่อยให้พนักงานหอบเสื้อผ้าคอลเลกชันใหม่ล่าสุดมาให้เลือกชม หญิงสาวกวาดตามองด้วยความเบื่อหน่าย ทว่าอารมณ์ที่ขุ่นมัวอยู่แล้วกลับต้องเดือดปุดขึ้นไปอีก เมื่อหางตาของเธอเหลือบไปเห็นร่างบอบบางในชุดเดรสลูกไม้สีขาวบริสุทธิ์ที่เดินกรีดกรายเข้ามาในร้านเหม่ยหลินนั่นเองเหม่ยหลินชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าใครนั่งอยู่ในเลานจ์ เธอปรายตามองพนักงานที่กำลังถอยฉากออกไปจัดเสื้อผ้า เมื่อเห็นว่าบริเวณนั้นไม่มีใครอื่นนอกจากเธอกับเฟิ่งชิง รอยยิ้มเยาะเย้ยหยิ่งผยองก็ปรากฏ