جميع فصول : الفصل -الفصل 20

ในระหว่างที่กำลังจะเข้าเรียนผมเหลือบไปเห็นใส่พี่ฟ้ากับพี่พีคกำลังอะไรกัน อะไรที่ว่านั้นคือเหมือนจะจูบกันมันเป็นภาพบาดตาที่ผมเห็นแล้วเจ็บปวดที่สุด น้ำไหลออกมาไม่รู้ตัวและรีบขึ้นบันไดตรงไปห้องเรียนทันทีพี่ฟ้าพยายามตามผมมาและอธิบายให้ฟังว่าที่เห็นมันคือความเข้าใจผิด นี่ผมจะเชื่อไหมว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ"มาบอกทำไมไม่ได้เป็นอะไรกัน" ผมตอบกลับไปด้วยความโมโหและพูดไม่ดีใส่ พี่ฟ้าเองก็คงโมโหเหมือนที่โดนผมพูดใส่ไม่ดี"กลัวจะเอาเรื่องที่เห็นไปเล่าคนอื่นฟังแค่นั้นเอง" นี่จะหมายความว่าที่ตามมาอธิบายแค่กลัวผมเอาเรื่องไปเล่าให้คนอื่น ไม่ใช่ตามมาเพราะกลัวผมเข้าใจผิด"ไม่ต้องกลัวหรอกผมไม่เอาเรื่องที่เห็นไปบอกคนอื่นหรอก" ต้องกลั้นทั้งน้ำตาและความรู้สึกกว่าจะพูดออกมาได้ พอพูดจบก็เดินออกมาเลย"ไม่ให้ความหวังยังไม่พอยังมาทำร้ายจิตใจกันอีกไอ่พี่ฟ้าคน..... เจ็บใจโว้ย..." ผมเดินออกจากตรงนั้นปล่อยให้เขายืนอยู่คนเดียว......"ฟ้ามึงจูบกับพีคต่อหน้าน้องสายลมทำไม" ต้นถามเฟื่องฟ้า"กูไม่ได้จูบมันเป็นอุบัติเหตุและนี่มึงรู้ได้ไง" เขาถามพี่ต้นด้วยความสงสัยว่ารู้ได้ไงใครเป็นคนบอก"ไม่มีใครบอก กูคุยกับโทรศัพท์กั

ช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์พวกผมสามคนชวนไปเที่ยวทะเลเอารถกันไปเองเป็นทะเลใกล้กับกรุงเทพขับรถไม่ถึงชั่วโมงก็ถึงก่อนมาทะเลหนึ่งอาทิตย์พวกผมจองที่พักกันไว้ก่อนแล้วพอมาถึงก็เข้าห้องพักเลย มีอาหารเตรียมไว้ให้สามมื้อพอเก็บข้าวของสัมภาระก็วิ่งลงทะเลเลย ส่วนว่านช่วงนี้เหมือนไม่ได้คุยกับพี่ต้นเนื่องจากพี่เขามีธุระมันรู้สึกเซ็งเลยขอนั่งอยู่ที่ห้องไม่ลงมาเล่นน้ำด้วยผมเห็นหมอกคุยโทรศัพท์ตั้งแต่มาถึงละคุยกับใครไม่รู้ทำเสียงกะหนุงกะหนิงเหมือนคุยกับแฟนไม่อยากถามมันมากเลยไม่รู้ว่ามันคุยอยู่กับใครผมหรอตั้งแต่ไปกินหมูกระทะกับพี่ฟ้าคราวก่อนก็ไม่ค่อยได้เจอกับพี่เขาอีกเลย เจอบ้างแต่ก็มีพี่พีคเกาะแขนตลอด ผมไม่อยากมีปากเสียงกับพี่พีคเลยไม่ไปยุ่งกับพี่ฟ้าชวนกันมาทะเลนี่แหละเป็นอะไรที่โคตรสบายใจและมีความสุขที่สุด ช่วงเย็นคุยกันไว้ว่าจะชวนกันไปกินบุฟเฟ่ต์ทะเลเลยไม่ได้สั่งอาหารกับที่พักไว้"มึงของทะเลโคตรเยอะเลยวะ" หมอกทำตาโตมากเมื่อเห็นของทะเลเรียงรายกันเยอะแยะ เลือกไม่ถูกว่าจะกินอันไหนดีอันไหนก่อน พวกผมตื่นเต้นเหมือนคนไม่เคยกินอะไรแบบนี้เลยกินซะคุ้มกับเงินที่จ่ายไป ไม่อยากบอกว่าท้องผมคือแน่มากขยับไปไหนไม่ค่อย

// ตอนเย็นหลังเลิกเรียนพี่พีมารับไปกินข้าวผมชวนหมอกกับว่านไปด้วยซึ่งตัวพี่พีเองก็ไม่ว่าอะไรแถมยังยินดีด้วยซ้ำเป็นร้านอาหารจานเดียวกินของใครของมันพี่พีตักไข่ดาวมาให้ผมกิน ทำเอาพวกมันสองคนที่มาด้วยมองผมด้วยสายตาที่อิจฉา มองนาฬิกาเวลาก็ใกล้ค่ำเลยพากันกลับ ผม หมอกและว่านขึ้นห้องไปปกติพอถึงห้องมีคนมารอผมที่หน้าประตูแล้ว"กลับมาแล้วเหรอ" เป็นคำถามที่ฟังดูแล้วเหมือนจะมารอนานแล้ว ผมเลยพาเขาเข้ามาในห้องของผมพร้อมหาน้ำมาให้ดื่ม"ขอบใจนะ"รับแก้วจากมือผม"คบไอ่พีเป็นไงบ้าง" พี่ฟ้าถามผมพร้อมวางแก้วที่ดื่มแล้ววางลงบนโต๊ะ"พี่พีเหรอครับ เทคแคร์ดีครับเอาใจทุกอย่างเลย" ผมชมพี่พีต่อหน้าเขาอยากรู้เหมือนกันว่าเขาจะทำหน้ายังไง สุดท้ายก็เฉยสีหน้าไม่แสดงอาการใดๆที่ผ่านมาเขาคงไม่ได้คิดอะไรกับผมหรอกคงเป็นเหงาเลยทำแบบนั้นไปอยู่ดีๆก็มาบอกว่าขอมาค้างที่ห้องผมถามจริงพี่เล่นอะไรอยู่เนี้ย "คืนนี้ขอค้างที่นี่นะพรุ่งนี้ค่อยกลับ ดึกแล้วไม่อยากขับรถกลับบ้าน" ถ้าผมจะปฎิเสธไปมันคงเสียมารยาทใช่ไหม"ได้ครับ" ผมขว้าผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป พออาบน้ำเสร็จออกจากห้องน้ำปรากฏว่าพี่ฟ้าขึ้นไปนอนที่เตียงผมและหลับแบบไม่รู้

ได้ยินไม่ชัดและคุยเบามากจนผมเลิกที่แอบฟังแล้วเข้ามาดูทีวีในห้องต่อ ผมนอนบนโซฟาเอาขาไขว้กันกระดิกไปมาพอพี่ฟ้าคุยเสร็จก็เดินเข้ามาในห้องโดยใช้ไม้เท้า "คุยกับใครเหรอครับเป็นความลับจัง" ผมแกล้งถามทั้งที่ก็รู้ว่าเป็นใคร"พีค" เขาบอกผมอย่างเปิดเผยไม่ได้ปิดบังอะไรแล้วก็เดินไปนั่งที่เตียงผมทำหน้ารับรู้และนั่งดูทีวีต่อ......."หมอกคืนนี้พี่ขอไปนอนด้วยดิ""อะไรของพี่แมนครับไม่ไปนอนหอตัวเองละ""อยากไปนอนด้วย""ผมถามจริงพี่แมนมีอะไรปิดบังผมไหม""เปล่า เป็นรุ่นน้องอยากรู้เยอะ" เอามือรัดคอของหมอกไว้"ปล่อยผมเจ็บนะ ก็ได้ครับนอนห้องผมก็ได้" หมอกและพี่แมนเดินไปขึ้นรถด้วยกันเพื่อที่จะไปห้องของหมอกพอถึงห้องของหมอกพี่แมนก็ถอดเสื้อออก หุ่นแม่งโคตรดีแถมยังมีซิกแพคกล้ามเป็นมัดๆหมอกเองก็มองพี่แมนแบบไม่ละสายตา"เห้ย ! เห้ยมองอะไรของมึง""ปะ เปล่าครับ" "มองกูจนตาค้างนะมึงอะ""แล้วพี่แมนถอดเสื้อทำไม" "กูร้อนจะอาบน้ำ""แล้วไม่ถอดในห้องน้ำอะ" พี่แมนขยับตัวเข้าหมอกทำให้มันหน้าแดงจนไม่รู้ตัวหมอกซึ่งพิงโต๊ะอยู่แล้วจับไม่นิ่งขยับตัวจนล้มลงไปกับพื้นส่วนพี่แมนล้มตามหมอกลงไปทับร่างของหมอกพอดีใบหน้าของพี่แมนเข้าใก

พอหมดคาบเรียนผมลุกจากที่จากเก้าอี้แล้วรีบเดินออกจากห้องทันทีโดยมีว่านกับหมอก็ตามวิ่งตามหลังผมมาทีหลัง"สาย มึงรอพวกกูด้วยมึงจะรีบไปไหน""กลับไปหาพี่ฟ้า"เดินมาถึงหน้าตึกพี่ต้นมารอรับว่านแล้ว พวกผมทักทายพี่ต้นตามปกติแล้วขอตัวไปก่อนวันนี้ผมขอติดรถหมอกกลับเพราะตอนเช้าพี่พีมารับ ตอนเย็นพี่พีไม่ว่างเลยให้หารถกลับไปคนอื่นก่อน"สายลมมึงว่าพี่ต้นจะพาหมอกไปไหน" หมอกถามผมเพราะอยากรู้"กูจะรู้ไหมอยู่กับมึงเนี่ย""ตามไปดูกันไหม" หมอกเสนอความคิดเห็น"ไม่ว่างกูจะกลับไปหาพี่ฟ้ามึงรีบขับรถไปเลย ปล่อยว่านมันไป""มึงนี่!....."พี่ต้นจะพาผมไปไหนเหรอครับ" พี่ต้นเอียงตัวมาทางว่านแล้วปัดผมที่บังหน้าของว่านให้นิสัยของว่านเป็นคนเงียบๆไม่พูดเก็บความรู้สึกเก่งมีอะไรจะไม่บอกคนอื่น จนกว่ามันจะทนไม่ได้จริงๆมันถึงจะบอก ว่านเป็นคนหน้าตาน่ารักยิ่งตอนที่ยิ้มจะดูน่ารักมาก "พี่ไม่บอกหรอกเดี๋ยวก็รู้แต่ที่แน่ๆว่านต้องโดนทำโทษนะ" ว่านตกใจทำไมต้องโดนทำโทษในเมื่อไม่ทำอะไรผิดว่านนั่งเงียบในรถไม่พูดไม่จาบรรยายกาศในรถเหมือนจะอึดอัดเกินไปพี่ต้นเลยขำออกมา"พี่ต้นขำอะไรครับ""ก็ดูเราดิ นั่งนิ่งเชียวกลัวพี่อะไรขนาดนั้น" "พี่