ログインเฟื่องฟ้า >> พระเอก สายลม >> นายเอก >> -_- ผมชื่อสายลมตามจีบพี่ฟ้าตั้งแต่สองปีก่อน แต่เขาไม่ให้จีบเพราะคิดว่าผมเด็กเกินไป >> สองปีต่อมาผมเข้าเรียนที่เดียวกับเขาและพยายามตามจีบเขาอีกรอบแต่มีอุปสรรคที่ต้องถอดใจเป็นบางครา เพราะลินดาผู้หญิงที่เคยคบกับเขาจากที่เลิกกันไปแล้วกลับมาตอแยเขาอีกครั้ง >> แล้วทีนี้ผมจะจีบพี่ฟ้าได้ไหม ความน่ารักของผมจะชนะใจเขาได้หรือไม่.......แล้วจะจีบติดไหม? #จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน#เฟื่องฟ้าสายลม
もっと見るเช้าของอีกวันผมและพี่ฟ้ายังไม่ตื่นยังคงนอนกอดกันอยู่อย่างงั้นจนเลยเวลาถึงเที่ยงผมรู้สึกเหมือนเวลาขยับตัวแล้วมันเจ็บผมร้องเสียงดัง "โอ๊ย" จนพี่ฟ้าตกใจและหัวเราะใส่ผม"ไม่เคยละซิ" พี่ฟ้าถามผม"ครับครั้งแรก พี่ต้องรับผิดชอบผมนะ""ครับ พี่จะรับผิดชอบเอง" ผมกอดพี่ฟ้าไว้แน่"เหนื่อยไหม""ไม่เหนื่อยได้ไงครับ เล่นเอาทั้งคืนแบบนี้""ก็มึงบอกชอบ แถมยังขอทุกวันคืนนี้ระวังไว้เลย" พี่ฟ้าพูดกับผมแล้วกอดผมไว้"ตอนไม่สนใจก็ไม่สนใจเลย ตอนสนใจก็สนใจเกิ้น""ไม่ชอบเหรอ" พี่ฟ้าถามผมกลับ"ชอบครับ ชอบมากอยากให้สนใจแบบนี้ไปนานๆ""พี่ฟ้าหิวไหม" ผมถามเขา"ไม่หิว เมื่อคืนกินทั้งคืนแล้ว""ทะลึ่งนะครับ""พี่ทะลึ่งกับแฟนพี่ไหม" ทั้งผมและพี่ฟ้าหัวเราะไปด้วยกันผมและพี่ฟ้าลุกไปอาบน้ำพร้อมกันคราวนี้ไม่มีอะไรกันแล้วครับเมื่อคืนก็ทั้งคืนแล้วไม่ไหวแล้วครับ คืนนี้ก็ต้องโดนอีกผมเข้าใจแล้วทำไมหมอกถึงพูดกับผมแบบนั้นเพราะมันเองก็เคยโดนมาเหมือนกัน *_*"พี่ฟ้าปิดเทอมกลับบ้านกันไหม""กลับซิกลับด้วยกันนี่เเหละ"ผมนั่งลงข้างพี่ฟ้าที่โซฟาแล้วเอาหัวพิงไหล่ของเขาหยิบมือถือขึ้นมาดูและถ่ายรูปคู่กับพี่ฟ้า"ผมเอารูปนี้เป็นภาพพักหน้าจอ
ผมย้ายมาอยู่กับพี่ฟ้าตามที่คุยกันไว้ในวันที่ย้ายหอหมอกกับว่านก็มาช่วยผมขนของพอขนเสร็จพี่แมนกับพี่ต้นก็มารับพวกมันกลับ" ขอบคุณพวกมึงมากนะ""ไม่เป็นไรเพื่อนกัน" ว่านบอกกับผม"ระวังตัวไว้เหอะ" หมอกพูดบ้าอะไรของมัน"เจอกันพวกมึง"ผมเอาของไปไว้ห้องพี่ฟ้าและเตรียมจัดให้เป็นระเบียบ เสื้อผ้าใส่ไว้ในตู้ที่คราวก่อนตอนมาเฝ้าพี่ฟ้าไม่สบาย ส่วนของอื่นๆก็หาโต๊ะเล็กๆวางไว้มีรูปที่ผมแอบถ่ายกับพี่ฟ้าตั้งไว้ตรงนั้นของๆผมไม่ค่อยเยอะจัดแปปเดียวก็เสร็จผมหยิบหมอนกับผ้าห่มไปวางไว้ที่โซฟา "ทำไมเอาหมอนกับผ้าห่มไปไว้ตรงนั้น" พี่ฟ้าถามผมเมื่อผมเอาของไปเก็บตรงนั้น"เอามาไว้บนเตียงเลย เป็นแฟนกันต้องนอนด้วยกันซิ" ผมเอาหมอนกับผ้าห่มไปไว้ที่เตียงของพี่ฟ้าอยู่ดีๆพี่ฟ้าก็ดึงผมเข้าไปกอดจากด้านหลังแล้วใช้ปากซอกไซร์ที่คอผม ทำให้ผมตกใจเล็กน้อย"พี่ฟ้าจะทำอะไรครับ"ปากยังคงซอกไซร์คอผมไปเรื่อยๆแล้วหน้าผมไปทางเขาแล้วจูบที่ปากผมอย่างดุเดือดผมรีบเอามือผลักพี่ฟ้าออกเพราะความตกใจ"ผมขอโทษครับ ผมไม่เคย" เขามองมาที่ผมแล้วจับใบหน้า"พี่อดทนมานานแล้วนะ" "หมายความว่าไงครับ""ใครจะทนความน่ารักของมึงได้""ครับ" พี่ฟ้าพูดอะไรเนี้ยทำไม
"ฟ้ามีอะไรจะคุยกับเรา" เฟื่องฟ้านัดพีคมาคุยเรื่องของเขากับเธอ"พีคเราว่าเป็นเพื่อนกันดีกว่านะ" เธอทำหน้าเรียบเฉยเมื่อเขาคุยเธอเรื่องนี้"ทำไมอะที่ผ่านมาเรายังดีกับฟ้าไม่พอเหรอ""เราคิดกับพีคแค่เพื่อนคนหนึ่ง เราไม่สามารถกลับไปคบกับพีคได้""เพราะเด็กนั่นใช่ไหม" เธอคงหมายถึงผม"ไม่เกี่ยวกันถึงไม่มีน้อง เราก็คงคิดกับพีคแต่เพื่อนจริงๆ""แล้วแต่ฟ้าเลย ที่ผ่านมาฟ้าเองก็ไม่เคยแคร์เราอยู่แล้ว""ฟ้าขอโทษนะ" พอพูดจบก็เดินจากเธอไปปล่อยให้เธอนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นคนเดียวแต่ใช่ว่าเธอจะแคร์ที่ไหนเธอกดเบอร์โทรหาคนอื่นที่เธอแอบคบไว้อยู่แล้ว "เจอร้านเดิมนะคะ" แล้วเธอก็ลุกจากตรงนั้น....."_"// เช้าของวันผมเดินลงมาจากหอตัวเองแล้วกำลังจะตรงไปที่รถเจอพี่ฟ้าเจอเดินมาหาพอดี"ไปรถพี่" "คะ..ครับ ทำไมต้องไปรถพี่""มารับไปเรียนไง" นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ยอยู่ๆพี่ฟ้าก็มารับไปเรียนด้วยกัน"ครับ" ผมตอบเพียงสั้นๆแล้วเดินตามพี่ฟ้าไป"ย้ายมาอยู่หอกับพี่ไหม" "ห๊ะ" ผมควรตกใจไหม? เจอคำถามนี้"ว่าไงไปอยู่หอกับพี่ไหม""จะดีเหรอครับ""ไม่ดีจะชวนทำไม""พี่ฟ้าไม่สบายหรือเปล่าครับ" ผมเอามือแตะหน้าผากพี่ฟ้าเบาๆ"พี่สบายดี" แล้ว
ตอนเย็นพี่แมนบอกว่าจะมาหาหมอกแต่ก็ไม่มาสักทีแถมเวลาก็ใกล้ค่ำลงทุกที หมอกสงสัยว่าพี่แมนจะเป็นอะไรเลยไปที่หอของพี่แมนโดยที่ไม่ได้โทรบอก พอถึงหน้าหอหมอกเคาะประตูห้องคนที่เดินมาเปิดประตูกลับเป็นพี่แมนเองนะแหละแต่ออกมาด้วยสภาพที่ไม่สวมเสื้อแถมเก่งยังนอนอยู่บนเตียงอีกเมื่อหมอกเห็นภาพที่อยู่ตรงหน้า น้ำตามันก็ไหลพี่แมนดึงแขนหมอกพยายามอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นหมอกไม่ฟังอะไรทั้งสิ้นวิ่งออกจากห้องพี่แมนไป"โธ่เว้ย!มึงเห็นไหมมึงทำอะไรลงไปทำให้น้องมันเข้ากูผิด" เขาหันหลังกลับมาพูดกับเก่งแล้วบีบแขนอีกฝ่ายจนแรง"ผมเจ็บปล่อยผม" เก่งบอกให้พี่แมนปล่อยเพราะโดนบีบแขนแรงมาก"มึงห้ามยุ่งกับกูอีก" พี่แมนให้คำขาดกับเก่งเพราะไม่อยากให้มายุ่งกับตนเองตอนเเรกลังเลใจว่าจะเอายังไงกับเก่งและหมอกแต่พอเห็นความเสียใจของหมอกแมนรับรู้เลยว่าหมอกรักเขาเพียงใดและเลือกตัดสินใจที่จะคบกับหมอกพี่แมนสวมเสื้อแล้วรีบวิ่งตามหมอกไป หมอกวิ่งไม่สนใจคำเรียกของเขาแล้วมีคนขับผ่านมาพอดีจนใส่หมอก ตึ่ง!พี่แมนตกใจมากรีบวิ่งไปดูหมอกแล้วเรียกพาส่งโรงพยาบาลทันที หมอบอกว่าหมอกไม่เป็นไรมากดีนะที่โดนชนไม่แรงผมกับว่านไปเยี่ยมมันที่โรงพยาบาลมันน
พอฉากซึ่งผมก็อินดูไปยิ้มไปเผลอไปพิงไหล่ของพี่ฟ้าแบบไม่รู้ตัว ซึ่งตัวพี่ฟ้าเองก็ไม่ได้ว่าอะไรผมก็พิงต่อจนจบเรื่อง "สายลม ! เขามองไปที่ผมปรากฏว่าหลับไปตอนไหนไม่รู้ เขาค่อยๆเอาหัวของผมมาวางไวที่หมอน ส่วนตัวเขาก็กดรีโมทแล้วนอนลงข้างของผม ดึกดื่นผมตื่นขึ้นมาแล้วมองไปที่คนที่นอนอยู่ด้านข้างกลับเป็นเฟ
// เมื่อผมเก็บเสื้อผ้าในห้องเสร็จก็ล็อกกลอนประตูแล้วเดินลงชั้นล่างบอกเจ้าของหอว่าจะไปนอนที่อื่นสักพักแล้วจะกลับมาแต่ผมจ่ายค่าเช่าห้องปกตินะซึ่งเจ้าของหอเองก็ไม่ได้ว่าอะไรผมเอาของขึ้นรถแล้วขับรถออกจากหอไปแวะซื้อกับข้าวข้างทางซื้อไปฝากพี่ฟ้าด้วยแวะซื้อน้ำปั่นข้างหอเป็นน้ำพี่ฟ้าชอบดื่มและตอนเด็กเวลาไ
"พี่ฟ้าครับผมซื้อข้าวต้มมาให้วางไว้ที่โต๊ะนะครับ ผมไปเรียนก่อน" พี่ฟ้าที่นอนอยู่บนเตียงยังไม่ตื่น ส่วนผมต้องไปเรียนก่อนตอนเย็นค่อยกลับมาดูและโทรถามเป็นบางครั้งเอาผมเดินออกจากห้องของพี่ฟ้าแล้วปิดประตูลงมาชั้นล่างของหอพักปรากฏว่าพี่พีมารอรับผมก่อนแล้ว "พี่พีมาได้ไงครับ" ผมถามพี่พีด้วยความสงสัยว่ารู
ได้ยินไม่ชัดและคุยเบามากจนผมเลิกที่แอบฟังแล้วเข้ามาดูทีวีในห้องต่อ ผมนอนบนโซฟาเอาขาไขว้กันกระดิกไปมาพอพี่ฟ้าคุยเสร็จก็เดินเข้ามาในห้องโดยใช้ไม้เท้า "คุยกับใครเหรอครับเป็นความลับจัง" ผมแกล้งถามทั้งที่ก็รู้ว่าเป็นใคร"พีค" เขาบอกผมอย่างเปิดเผยไม่ได้ปิดบังอะไรแล้วก็เดินไปนั่งที่เตียงผมทำหน้ารับรู้และ