จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน

จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน

last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-06
Oleh:  มกรา / M@kara/u-maumaBaru saja diperbarui
Bahasa: Thai
goodnovel16goodnovel
Belum ada penilaian
6Bab
5Dibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

เฟื่องฟ้า  >>  พระเอก  สายลม   >>  นายเอก >>  -_-  ผมชื่อสายลมตามจีบพี่ฟ้าตั้งแต่สองปีก่อน แต่เขาไม่ให้จีบเพราะคิดว่าผมเด็กเกินไป >> สองปีต่อมาผมเข้าเรียนที่เดียวกับเขาและพยายามตามจีบเขาอีกรอบแต่มีอุปสรรคที่ต้องถอดใจเป็นบางครา เพราะลินดาผู้หญิงที่เคยคบกับเขาจากที่เลิกกันไปแล้วกลับมาตอแยเขาอีกครั้ง    >> แล้วทีนี้ผมจะจีบพี่ฟ้าได้ไหม ความน่ารักของผมจะชนะใจเขาได้หรือไม่.......แล้วจะจีบติดไหม? #จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน#เฟื่องฟ้าสายลม

Lihat lebih banyak

Bab 1

ตอนที่ 1

青木玲奈(あおき れな)がA国の空港に着いたのは、すでに夜の九時を過ぎていた。

今日は彼女の誕生日だ。

携帯の電源を入れると、たくさんの誕生日メッセージが届いていた。

同僚や友人からのものばかり。

藤田智昭(ふじた ともあき)からは何の連絡もない。

玲奈の笑顔が消えかけた。

別荘に着いたのは、夜の十時を回っていた。

田代(たしろ)さんは彼女を見て、驚いた様子で「奥様、まさか……いらっしゃるなんて」

「智昭と茜(あかね)ちゃんは?」

「旦那様はまだお帰りになってません。お嬢様はお部屋で遊んでいます」

玲奈は荷物を預けて二階へ向かうと、娘はパジャマ姿で小さなテーブルの前に座り、何かに夢中になっていた。とても真剣で、誰かが部屋に入ってきたことにも気付かない様子。

「茜ちゃん」

茜は声を聞くと、振り向いて嬉しそうに「ママ!」と叫んだ。

そしてすぐに、また手元の作業に戻った。

玲奈は娘を抱きしめ、頬にキスをしたが、すぐに押しのけられた。「ママ、今忙しいの」

玲奈は二ヶ月も娘に会えていなかった。とても恋しくて、何度もキスをしたくなるし、たくさん話もしたかった。

でも、娘があまりにも真剣な様子なので、邪魔はしたくなかった。「茜ちゃん、貝殻のネックレスを作ってるの?」

「うん!」その話題になると、茜は急に生き生きとした。「もうすぐ優里おばさんの誕生日なの。これはパパと私からの誕生日プレゼント!この貝殻は全部パパと私が道具で丁寧に磨いたの。きれいでしょう?」

玲奈の喉が詰まった。何も言えないうちに、娘は背を向けたまま嬉しそうに続けた。「パパは優里おばさんに他のプレゼントも用意してるの。明日……」

玲奈の胸が締め付けられ、我慢できなくなった。「茜ちゃん……ママの誕生日は覚えてる?」

「え?何?」茜は一瞬顔を上げたが、すぐにまたビーズを見つめ直し、不満そうに「ママ、話しかけないで。ビーズの順番が狂っちゃう……」

玲奈は娘を抱く手を放し、黙り込んだ。

長い間立ち尽くしていたが、娘は一度も顔を上げなかった。玲奈は唇を噛み、最後は無言のまま部屋を出た。

田代さんが「奥様、先ほど旦那様にお電話しました。今夜は用事があるので、先に休んでくださいとのことです」

「分かりました」

玲奈は返事をし、娘の言葉を思い出してちょっと躊躇した後、智昭に電話をかけた。

しばらくして電話が繋がったが、彼の声は冷たかった。「今用事がある。明日にでも……」

「智昭、こんな遅くに誰?」

大森優里(おおもり ゆり)の声だった。

玲奈は携帯を強く握りしめた。

「何でもない」

玲奈が何か言う前に、智昭は電話を切った。

夫婦は二、三ヶ月も会っていない。せっかくA国まで来たのに、彼は家に帰って会おうともせず、電話一本でさえ、最後まで話を聞く気もなかった……

結婚してこれだけの年月が経っても、彼は彼女にずっとこうだった。冷淡で、よそよそしく、いつも面倒くさそうに。

彼女は実はもう慣れていた。

以前なら、きっともう一度電話をかけ直して、どこにいるのか、帰ってこれないのかを優しく尋ねていただろう。

今日は疲れているせいか、そうする気が突然失せていた。

翌朝目が覚めて、少し考えてから、やはり智昭に電話をかけた。

A国は本国と十七、八時間の時差がある。A国では今日が彼女の誕生日だった。

今回A国に来たのは、娘と智昭に会いたかったのはもちろん、この特別な日に三人で揃って食事がしたいと思ったから。

それが今年の誕生日の願いだった。

智昭は電話に出なかった。

しばらくして、やっとメッセージが届いた。

「用件は?」

玲奈:「お昼時間ある?茜ちゃんも連れて、三人で食事しない?」

「分かった。場所が決まったら教えて」

玲奈:「うん」

その後、智昭からは一切連絡がなかった。

彼は彼女の誕生日のことなど、すっかり忘れているようだった。

玲奈は覚悟していたつもりだったが、それでも胸の奥が痛んだ。

身支度を整え、階下に降りようとした時、娘と田代さんの声が聞こえてきた。

「お母様がいらっしゃったのに、お嬢様は嬉しくないのですか?」

「私とパパは明日、優里おばさんと海に行く約束してるの。ママが一緒に来たら、気まずくなっちゃうでしょう」

「それにママは意地悪よ。いつも優里おばさんに意地悪するもの……」

「お嬢様、玲奈様はあなたのお母様です。そんなことを言ってはいけません。お母様の心が傷つきますよ」

「分かってるけど、私もパパも優里おばさんの方が好きなの。優里おばさんを私のママにできないの?」

「……」

田代さんが何か言ったが、もう玲奈には聞こえなかった。

娘は自分が一手に育て上げた子。ここ二年、父娘の時間が増えてから、娘は智昭に懐くようになり、去年智昭がA国で市場開拓に来た時も、どうしても付いて行きたがった。

手放したくなかった。できれば側に置いておきたかった。

でも娘を悲しませたくなくて、結局認めた。

まさか……

玲奈はその場に凍りついたように立ち尽くし、血の気が引いた顔で、しばらく動けなかった。

今回仕事を後回しにしてA国に来たのも、娘との時間を少しでも多く持ちたかったから。

今となっては、その必要もないようだ。

玲奈は部屋に戻り、本国から持ってきたプレゼントを、スーツケースに戻した。

しばらくして田代さんから電話があり、子供を連れて出かけると言われ、何かあったら連絡してほしいとのことだった。

玲奈はベッドに座ったまま、心の中が空っぽになったような気がした。

仕事を後回しにしてまで駆けつけたのに、誰も彼女を必要としていない。

彼女が来たことは、まるで笑い話のようだった。

しばらくして、彼女は外に出た。

この見知らぬ、それでいて懐かしい国を、あてもなく歩き回った。

お昼近くになって、やっと智昭との昼食の約束を思い出した。

朝聞いた会話を思い出し、娘を迎えに帰るか迷っていた時、智昭からメッセージが届いた。

「昼は用事が入った。キャンセルする」

玲奈は見ても、少しも驚かなかった。

もう慣れていたから。

智昭にとって仕事でも、友人との約束でも……何もかもが妻である彼女より大切なのだ。

彼女との約束は、いつだって気まぐれにキャンセルされる。

彼女の気持ちなど、一度も考えたことがない。

落ち込むだろうか?

以前なら、たぶん。

今はもう麻痺して、何も感じない。

玲奈の心は更に霧の中にいるようだった。

はずんだ気持ちで来たのに、夫からも娘からも、冷たい仕打ちばかり。

気がつくと、以前智昭とよく来ていたレストランの前に車を停めていた。

中に入ろうとした時、智昭と優里、そして茜の三人が店の中にいるのが見えた。

優里は娘と仲睦まじく並んで座っていた。

智昭と話しながら、娘をあやしている。

娘は嬉しそうに足をぶらぶらさせ、優里とじゃれ合い、優里が食べかけたケーキに口をつけていた。

智昭は二人に料理を取り分けながら、優里から視線を離そうとしない。まるで彼女しか目に入っていないかのように。

これが智昭の言う『用事』。

これが、彼女が命を賭けて十月十日の苦しみを耐え、産み落とした娘。

玲奈は笑った。

その場に立ち尽くして、眺めていた。

しばらくして、視線を外し、踵を返した。

別荘に戻った玲奈は、離婚協議書を用意した。

彼は少女時代からの憧れだった。でも彼は一度も彼女を見つめてはくれなかった。

あの夜の出来事と、お爺様の圧力がなければ、彼は決して彼女と結婚などしなかっただろう。

以前の彼女は、頑張りさえすれば、いつか必ず彼に振り向いてもらえると信じていた。

現実は彼女の頬を、容赦なく叩いた。

もう七年近く。

目を覚まさなければ。

離婚協議書を封筒に入れ、智昭に渡すよう田代さんに頼み、玲奈はスーツケースを引いて車に乗り込んだ。

「空港へ」運転手に告げた。

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
6 Bab
ตอนที่ 1
"พี่ฟ้าครับ ผมชอบพี่ฟ้านะครับ" ผมมองหน้าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม หน้าที่คมเข้ม ตัวที่สูงโปร่ง เขายิ้มออกมาเล็กน้อยชวนให้เห็นฟันเสน่ห์ผมยืนลุ้นว่าเขาจะตอบกลับมายังไง "พี่ว่าเรายังเด็กเกินไปและอีกอย่างพี่ก็คิดกับเราแค่น้องคนหนึ่ง" เมื่อผมได้ยินคำตอบทำให้หัวใจผมหล่นไปอยู่ตาตุ่ม แต่ผมยังไม่ท้อนะผมคิดในใจว่าแก่กว่าแค่สองปีเองทำเป็นหยิ่ง ผมแสร้งทำเป็นยิ้ม "ไม่เป็นไรครับรอให้ผมโตก่อนแล้วผมค่อยจีบพี่นะครับ เมื่อถึงตอนนั้นพี่ต้องให้ผมจีบนะครับ" ผมยิ้มและพูดกับพี่ฟ้าแต่คำตอบที่ผมได้กลับมาคือการทำหน้าตาเรียบเฉยใส่ผมแต่ยังเห็นรอยยิ้มที่มุมปากอยู่ "เอางั้นเลยเหรอ" นี่คือคำตอบที่เขาตอบกลับมาคำตอบที่เหมือนคำถาม ผมทำหน้ายิ้มและเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเขา เพราะตัวเขาที่สูงโปร่งเลยทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นทุกครั้งเวลาที่ต้องคุยกับเขา ส่วนผมตัวเล็กถ้าเทียบความสูง ผมสูงถึงแค่หัวไหล่ของเขาเอง ผมยิ้มและตอบเพียงสั้นๆ "ครับ ผมจะเอาพี่มาเป็นแฟนให้ได้" ^-^ สองปีผ่านไป "กริ๊งงง" "ฮัลโหลครับแม่ "เป็นไงบ้างลูก โอเคไหม" "ผมยังไม่ได้ไปเรียนเลยนะครับ กำลังเปิดเทอมวันนี้วันแรก " ผมคุยกับแม่ โดยใช้เส
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-03
Baca selengkapnya
ตอนที่ 2
ผมมองผู้ชายที่เดินมา ท่าเดินที่สมาร์ตหน้าตาที่คมเข้มเวลายิ้มชวนให้เห็นฟันเสน่ห์ หน้าตาที่หล่อเหลาทำเอาใจผมเต้นไม่หยุดเวลาที่ได้มองพี่ฟ้าแต่เหมือนเขาเองก็มองมาที่ผม สายตาที่มองมามันให้ผมอยากจะจีบพี่เขาและอยากได้พี่เขามาเป็นแฟนให้ได้ ผมยกมือโบกให้เขาแต่เหมือนเขาจะละสายตาจากผมแล้วเดินผ่านไปผมไม่นั่งรอให้เสียเวลาลุกขึ้นแล้วตามพี่ฟ้าไป "พวกมึงรอกูนี่นะ" "มึงจะไปไหน"หมอกเรียกตามหลังผม "เออน่า!ฝากเก็บกระเป๋าให้กูด้วยเดียวกูมา"ผมรีบวิ่งไปดักหน้ารอ เขาเดินมาที่ตรงที่ผมยืนอยู่ สวัสดีครับพี่ฟ้านี่คือคำทักทาย คำเเรกหลังจากที่ผมไม่เคยเจอพี่เขามานาน ผมยกมือไหว้และยิ้มกว้างผมดีใจมากที่เจอพี่ฟ้า "พี่ฟ้าจำผมได้ไหมครับ" 'จำได้ ' เขาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉยไม่แสดงท่าทางตกใจอะไรเลย "แล้วพี่จำคำพูดของผมได้ไหมครับ" "คำพูดอะไร" เขาทำน้ำเสียงเรียบเฉยอีก "พี่จำไม่ได้จริงๆเหรอครับหรือพี่แกล้งที่ไม่จำมัน เอ๊ะ!หรือพี่จะแก่แล้วครับ" ผมกวนกลับไปเบาๆ คำกวนของผมทำให้คนที่ยืนข้างเขายิ้มออกมา และเดินหลบไปนั่งที่อื่นปล่อยให้ผมกับเขาคุยกันตามลำพังแค่สองคน "ก็คำพูดที่ว่าถ้าผมโตขึ้นผมจะจีบพี่ไ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-03
Baca selengkapnya
ตอนที่ 3
// ช่วงบ่ายมีนัดประชุมในชมรม ผมกับพวกมันสองคนเร่งฝีเท้าเพื่อให้ทันประชุมของชมรมในวันนี้ สุดท้ายพวกผมก็ไปไม่ทันเวลา '"ทำไมมาสายครับไม่มีนาฬิกาดูเหรอครับ" รุ่นพี่คนหนึ่งทักพวกผมแรงมาก "ไหนบอกเหตุผลที่พวกน้องมาสายให้พี่ให้เพื่อนฟังหน่อยได้ไหมครับ"พวกผมไม่ตอบได้แต่ยืนนิ่งหมอกสะกิดชายเสื้อนักศึกษาผม "มึงสะกิดกูทำไม""พี่ถามพวกน้องสามคนไม่ได้ยินเหรอครับ""เออ พอดีวันนี้อาจารย์ปล่อยช้าครับ ถ้าพี่ไม่เชื่อพวกผมไปถามอาจารย์ได้เลยครับ" ผมบอกเหตุผลที่มาช้าให้กับรุ่นพี่คนนั้นไป"วันนี้พี่จะไม่ลงโทษพวกน้องที่มาสายแต่คราวหน้าพี่ขอนะครับ ห้ามสายอีกเข้าใจไหมครับ""ครับ" ผมและเพื่อนอีกสองคนตอบพร้อมกันบางทีผมก็ไม่เข้าใจทำไมคนเป็นรุ่นพี่ต้องพูดกับเด็กใหม่ที่น้ำเสียงที่ดุและก้าวร้าวขนาดนั้น"เชิญไปนั่งที่ของตัวเองครับ""ขอบคุณครับ" พวกผมกล่าวคำขอบคุณพร้อมกันแล้วไปนั่งรวมกับเพื่อนคนอื่น ตอนที่ผมกลับมานั่งกับเพื่อนคนอื่น แล้วฟังที่รุ่นพี่คนนั้นพูด อยู่ๆพี่ฟ้าก็เดินมานั่งข้างพี่ผู้หญิงที่อยู่ชมรมเดียวกับที่ผมอยู่ ผมโคตรดีใจเลยเมื่อเห็นพี่เขา ผมเอาแต่นั่งมองอย่างไม่ละสายตามีแวบหนึ่งที่เขาหันมาสบตากับผม ผม
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-03
Baca selengkapnya
ตอนที่ 4
ทางด้านเฟื่องฟ้านั่งอยู่กับต้นที่ม้าหินอ่อนของมหาลัย เขากับเพื่อนนั่งอ่านหนังสือและทบทวนตำราที่จะต้องส่งอาจารย์ในวันนี้พีคเพื่อนสาวของเขาเดินมาหาพร้อมกับถือน้ำมาให้ เธอเป็นผู้หญิงที่สวยและมีความเซ็กซี่เธอใส่เสื้อนักศึกษาที่ค่อนข้างที่รัดตัวและกระโปรงที่ใส่ก็ค่อนข้างที่จะสั้นเหมือนกัน เธอคือผู้หญิงคนเดียวในกลุ่มเพื่อนของเขาและเหมือนจะคิดกับเขาเกินเพื่อน "แล้วน้ำของกูอะ" ต้นถามเธอทั้งที่นั่งกันอยู่สองคนแต่ทำไมเอาน้ำมาแค่แก้วเดียวแถมยังเป็นน้ำปั่นที่เฟื่องฟ้าชอบอีกต่างหาก ต้นรู้เลยทันทีว่าเธอยังชอบฟ้าอยู่แต่กับเฟื่องฟ้าไม่ได้คิดอะไรกับเธอนอกจากแค่เพื่อนคนหนึ่ง"ขอโทษวะ กูนึกว่าฟ้ามันอยู่คนเดียว" เธอแก้ตัวแบบไร้เดียงสาเหมือนไม่รู้สึกผิดอะไรกับเพื่อนอีกคน"ทบทวนถึงไหนแล้วใกล้ถึงเวลาเรียนแล้วนะ" เธอถามเพื่อนทั้งสองและชวนเข้าห้องก่อนเวลาที่จะถึงชั่วโมงเรียนทั้งเฟื่องฟ้า ต้นและพีค ต่างเดินเข้าห้องเรียนแล้วคุยกันอย่างสนิทสนมระหว่างที่เดินไปด้วยกัน.......ช่วงตอนบ่ายผมและเพื่อนต่างมานั่งรออาจารย์ในห้องเรียนก่อนเวลา และเหมือนจะชวนกันไปเที่ยวอีก แต่โดนเบรกด้วยเพื่อนอย่างว่าน เพราะตอนเย็นเหมื
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-03
Baca selengkapnya
บทที่ 5
ผมและเพื่อนออกจากห้องแต่เช้าพอมาถึงมหาลัยต้องมาเช็ดชื่อก่อนขึ้นรถ พอเช็ดชื่อเสร็จเอากระเป๋าไปเก็บ แล้วไปนั่งเก้าอี้ที่ถูกจัดไว้ผมกับหมอกและว่านนั่งรถไปคันเดียวกันพอขึ้นรถก็เห็นพี่ฟ้านั่งรอก่อนแล้ว มีเพื่อนสาวอย่างพีคนั่งคุยกันตรงที่ของผม เธอเห็นผมเดินมาแล้วมองด้วยสายตาที่ไม่ชอบและลุกขึ้นให้ผมนั่งแทนที่เธอ"ไปก่อนนะฟ้าเจอกันที่ทะเล" มีการร่ำลาก่อนเดินลงไป แล้วเธอก็ไปนั่งอีกรถอีกคันผมนั่งลงด้วยความอึดอัดอยากจะต่อว่าเขามาก 'อยากนั่งกับเธอทำไมไม่ขอแลกละ' แต่ผมอยู่ในฐานะคนนอกสายตาไม่สามารถงอแงได้ เผื่อเขาเปลี่ยนใจแล้วทำขึ้นมาจริง หมดโอกาสได้นั่งใกล้เขาแน่เป็นเพียงแค่คนแอบชอบฝ่ายเดียวก็ลำบากหน่อยนะสายลม เห้อ ! ผมถอดหายใจเบาๆจนเขาสังเกตเห็น เขาไม่แม้ที่จะพูดกับผมสักคำเอาแต่เงียบ นั่งใส่หูสมอลทอร์คแล้วฟังเพลงคงเสียใจแหละที่ต้องมานั่งกับผมรู้สึกอึดอัดมากไม่เคยรู้สึกขนาดนี้มาก่อนทั้งที่ได้นั่งคู่กันแท้ๆ แต่ไงถึงเป็นแบบนี้ละ ผมยื่นหน้าไปคุยกับหมอกและว่านที่นั่งใกล้กันหยิบยื่นขนมให้กัน พี่ต้นเองเหมือนจะดูแลเทคแคร์ว่านมันมากส่วนพี่แมนเหมือนจะเป็นคนร้ายๆแต่ได้หมอกมานั่งเป็นคู่ กลับเป็นคนนิสัยอ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-06
Baca selengkapnya
บทที่ 6
ผมชวนเพื่อนสองคนเดินไปเล่นที่ชายหาดโดยปล่อยให้พี่อัคคุยกับพี่ฟ้าไป ผมลงไปเล่นน้ำทะเลกับเพื่อนคนอื่นที่ไม่ใช่พวกมันสองคน แต่เล่นไปสักพักพวกมันก็กระโดดมาเล่นกับผมเพื่อนคนหนึ่งที่เล่นน้ำด้วยกันจมน้ำทำเอาคนอื่นแตกตื่น ผมที่อยู่ในเหตุการณ์กระโดดน้ำลงไปช่วย น้ำเชียวและแรงมากผมต้านมันไม่ค่อยจะไหวแต่ก็สามารถดึงเพื่อนคนนั้นออกมาได้ ส่วนผมสลบไปตอนไหนไม่รู้"ลม ลม" ผมตื่นขึ้นมาแล้วลืมตาคนที่เรียกชื่อ ผมเห็นหน้าคนที่เรียกผมรางๆ กลับเป็นพี่ฟ้าคนที่นั่งข้างเตียงที่ผมนอนผมรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูกที่ตื่นขึ้นมาแล้วเห็นเขาเป็นคนแรก "ดีขึ้นไหมเป็นไงบ้าง" พี่ฟ้าถามผมด้วยความเป็นห่วง แต่เมื่อมองไปรอบๆห้องกลับเห็นพี่พีคยืนอยู่ในห้องและกำลังมองมาที่ผมด้วยความไม่พอใจ"ว่ายน้ำไม่แข็งจะลงไปช่วยทำไม" เธอพูดขึ้นมาและทำเสียงที่ไม่สบอารมณ์ใส่ผมผมเหรอยอมที่ไหนโต้กลับไปแบบทันควัน "ว่ายน้ำเป็นครับแต่น้ำมันเชียวแรงผมต้านไม่ไหว" เธอทำหน้าไม่พอใจใส่ผมเข้าไปอีกเมื่อโดนเด็กอย่างผมโต้กลับเธอไม่พอใจผมเดินออกจากห้องไปทันทีและผมเองก็ขอตัวพักผ่อนคนเดียว ทุกคนพากันออกไปจากห้องเหลือเพียงพี่ฟ้าคนเดียวที่อยู่ในห้อง"พี่ฟ้าไม่ไ
last updateTerakhir Diperbarui : 2026-05-06
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status