《จะจีบจนกว่าจะได้เป็นแฟน》全部章節：第 1 章 - 第 7 章

"พี่ฟ้าครับ ผมชอบพี่ฟ้านะครับ" ผมมองหน้าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าผม หน้าที่คมเข้ม ตัวที่สูงโปร่ง เขายิ้มออกมาเล็กน้อยชวนให้เห็นฟันเสน่ห์ผมยืนลุ้นว่าเขาจะตอบกลับมายังไง "พี่ว่าเรายังเด็กเกินไปและอีกอย่างพี่ก็คิดกับเราแค่น้องคนหนึ่ง" เมื่อผมได้ยินคำตอบทำให้หัวใจผมหล่นไปอยู่ตาตุ่ม แต่ผมยังไม่ท้อนะผมคิดในใจว่าแก่กว่าแค่สองปีเองทำเป็นหยิ่ง ผมแสร้งทำเป็นยิ้ม "ไม่เป็นไรครับรอให้ผมโตก่อนแล้วผมค่อยจีบพี่นะครับ เมื่อถึงตอนนั้นพี่ต้องให้ผมจีบนะครับ" ผมยิ้มและพูดกับพี่ฟ้าแต่คำตอบที่ผมได้กลับมาคือการทำหน้าตาเรียบเฉยใส่ผมแต่ยังเห็นรอยยิ้มที่มุมปากอยู่ "เอางั้นเลยเหรอ" นี่คือคำตอบที่เขาตอบกลับมาคำตอบที่เหมือนคำถาม ผมทำหน้ายิ้มและเงยหน้าขึ้นไปมองหน้าเขา เพราะตัวเขาที่สูงโปร่งเลยทำให้ผมต้องเงยหน้าขึ้นทุกครั้งเวลาที่ต้องคุยกับเขา ส่วนผมตัวเล็กถ้าเทียบความสูง ผมสูงถึงแค่หัวไหล่ของเขาเอง ผมยิ้มและตอบเพียงสั้นๆ "ครับ ผมจะเอาพี่มาเป็นแฟนให้ได้" ^-^ สองปีผ่านไป "กริ๊งงง" "ฮัลโหลครับแม่ "เป็นไงบ้างลูก โอเคไหม" "ผมยังไม่ได้ไปเรียนเลยนะครับ กำลังเปิดเทอมวันนี้วันแรก " ผมคุยกับแม่ โดยใช้เส

// ช่วงบ่ายมีนัดประชุมในชมรม ผมกับพวกมันสองคนเร่งฝีเท้าเพื่อให้ทันประชุมของชมรมในวันนี้ สุดท้ายพวกผมก็ไปไม่ทันเวลา '"ทำไมมาสายครับไม่มีนาฬิกาดูเหรอครับ" รุ่นพี่คนหนึ่งทักพวกผมแรงมาก "ไหนบอกเหตุผลที่พวกน้องมาสายให้พี่ให้เพื่อนฟังหน่อยได้ไหมครับ"พวกผมไม่ตอบได้แต่ยืนนิ่งหมอกสะกิดชายเสื้อนักศึกษาผม "มึงสะกิดกูทำไม""พี่ถามพวกน้องสามคนไม่ได้ยินเหรอครับ""เออ พอดีวันนี้อาจารย์ปล่อยช้าครับ ถ้าพี่ไม่เชื่อพวกผมไปถามอาจารย์ได้เลยครับ" ผมบอกเหตุผลที่มาช้าให้กับรุ่นพี่คนนั้นไป"วันนี้พี่จะไม่ลงโทษพวกน้องที่มาสายแต่คราวหน้าพี่ขอนะครับ ห้ามสายอีกเข้าใจไหมครับ""ครับ" ผมและเพื่อนอีกสองคนตอบพร้อมกันบางทีผมก็ไม่เข้าใจทำไมคนเป็นรุ่นพี่ต้องพูดกับเด็กใหม่ที่น้ำเสียงที่ดุและก้าวร้าวขนาดนั้น"เชิญไปนั่งที่ของตัวเองครับ""ขอบคุณครับ" พวกผมกล่าวคำขอบคุณพร้อมกันแล้วไปนั่งรวมกับเพื่อนคนอื่น ตอนที่ผมกลับมานั่งกับเพื่อนคนอื่น แล้วฟังที่รุ่นพี่คนนั้นพูด อยู่ๆพี่ฟ้าก็เดินมานั่งข้างพี่ผู้หญิงที่อยู่ชมรมเดียวกับที่ผมอยู่ ผมโคตรดีใจเลยเมื่อเห็นพี่เขา ผมเอาแต่นั่งมองอย่างไม่ละสายตามีแวบหนึ่งที่เขาหันมาสบตากับผม ผม

ผมและเพื่อนออกจากห้องแต่เช้าพอมาถึงมหาลัยต้องมาเช็ดชื่อก่อนขึ้นรถ พอเช็ดชื่อเสร็จเอากระเป๋าไปเก็บ แล้วไปนั่งเก้าอี้ที่ถูกจัดไว้ผมกับหมอกและว่านนั่งรถไปคันเดียวกันพอขึ้นรถก็เห็นพี่ฟ้านั่งรอก่อนแล้ว มีเพื่อนสาวอย่างพีคนั่งคุยกันตรงที่ของผม เธอเห็นผมเดินมาแล้วมองด้วยสายตาที่ไม่ชอบและลุกขึ้นให้ผมนั่งแทนที่เธอ"ไปก่อนนะฟ้าเจอกันที่ทะเล" มีการร่ำลาก่อนเดินลงไป แล้วเธอก็ไปนั่งอีกรถอีกคันผมนั่งลงด้วยความอึดอัดอยากจะต่อว่าเขามาก 'อยากนั่งกับเธอทำไมไม่ขอแลกละ' แต่ผมอยู่ในฐานะคนนอกสายตาไม่สามารถงอแงได้ เผื่อเขาเปลี่ยนใจแล้วทำขึ้นมาจริง หมดโอกาสได้นั่งใกล้เขาแน่เป็นเพียงแค่คนแอบชอบฝ่ายเดียวก็ลำบากหน่อยนะสายลม เห้อ ! ผมถอดหายใจเบาๆจนเขาสังเกตเห็น เขาไม่แม้ที่จะพูดกับผมสักคำเอาแต่เงียบ นั่งใส่หูสมอลทอร์คแล้วฟังเพลงคงเสียใจแหละที่ต้องมานั่งกับผมรู้สึกอึดอัดมากไม่เคยรู้สึกขนาดนี้มาก่อนทั้งที่ได้นั่งคู่กันแท้ๆ แต่ไงถึงเป็นแบบนี้ละ ผมยื่นหน้าไปคุยกับหมอกและว่านที่นั่งใกล้กันหยิบยื่นขนมให้กัน พี่ต้นเองเหมือนจะดูแลเทคแคร์ว่านมันมากส่วนพี่แมนเหมือนจะเป็นคนร้ายๆแต่ได้หมอกมานั่งเป็นคู่ กลับเป็นคนนิสัยอ

"ว่าไงจ้าทำไมทำหน้าไม่สบอารมณ์" หมอกมองหน้าของผมแล้วแซวสนุกปากด้วยความเคยชิน "ก็ตอนไปทะเล กูไม่ได้อยู่ใกล้พี่ฟ้าเลยสักนิด พอได้อยู่กับสองต่อสองพี่พีคก็มาขัดตลอด เกาะพี่ฟ้าอย่างกับปลิงไม่ยอมไปให้อยู่ตามลำพัง ส่วนพี่ฟ้านะก็ตามใจพี่พีคทุกอย่าง กูนี่เซ็งมาก" ในตอนที่ผมต่อว่าเขาพวกมันสองคนทำหน้าอย่างกับเห็นอะไรสักอย่าง พอถามมันไม่ยอมบอกแถมพวกมันยังชี้มาทางข้างหลังของผม พอหันหลังกลับพบว่าพี่ฟ้ามายืนหลังผมตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้และคิดว่าคงได้ยินที่ผมพูดไปทั้งหมดแหละ แต่ช่างเหอะมันเป็นเรื่องจริงผมทำเป็นเฉยเหมือนกับว่าไม่ได้พูดอะไรไป "พวกมึงไปเรียนเหอะเดี๋ยวอาจารย์มา" ผมชวนพวกมันทั้งสองเข้าห้องและทำเป็นไม่สนใจพี่ฟ้าส่วนว่านมีการโบกมือให้กับพี่ต้นเบาๆและเดินตามหลังผมไป พี่เขาจะว่าอะไรก็แล้วแต่เขาผมจะไม่สนแล้ว คนบ้าอะไรไม่สนใจกันสักนิดมันน่าน้อยใจมาก "มึงไปทำน้องมันยังไงวะโดนเมินใส่เฉยเลย" ต้นถามเฟื่องฟ้าด้วยความสงสัยปกติเวลาสายลมเห็นเฟื่องฟ้าทีไรจะทำท่าจีบตลอดแต่พอมาวันนี้ทำไมน้องมันดูแปลกๆ พูดไม่ทันขาดคำพีคก็โผล่มาแถมยังเดินสวนทางกับผมตรงหน้าอาคารห้องสมุดอีกต่างหาก "พวกมึงเห็นไหมกูพ