The Billionaire's Ex-Wife Is The Lost Zillionaire Heiress のすべてのチャプター: チャプター 41 - チャプター 50

"Preview ba ito nang magiging daily routine ko pagkatapos nating ikasal?" tanong ko kay Levi. We just finished doing it. Bago kami natulog kagabi pagkagaling doon sa bahay sa Ayala Alabang ay nag-ano rin kami. Levi stopped kissing and fondling my shoulder blades to look earnestly in my eyes. His hand was cupping my left boob. Gustong-gusto niyang pinipisil iyon sa umaga pagkagising tuwing nagka-cuddle kami, sa gabi rin bago kami matulog ay ang masahihin at paglaruan nag nipples ko ang nakasanayan niyang ginagawa hanggang sa mauna na akong makatulog o kaya siya. Levi hovers on top of me. Kusang pumikit ang mga mata ko nang halikan niya ang labi ko. Marahan, nanunuyo at halatang may pakay na naman siya na mangyari. "Tama na!" Awat ko, nilalayo na ang labi mula sa kaniya, "Mamaya na lang ulit. Mali-late ako sa trabaho pag hindi pa ako nag-asikaso para sa pagpasok," I said, half-heartedly pushing him off me. Padabog na bumalik si Levi sa pagkakahiga, sunod-sunod na bumuntong-hininga.

Looking at the two red lines on the pregnancy test on my hand. Fear slowly set on both my head and chest. Sooner or later, Levi will hear about my pregnancy. Nasa hilatsa pa naman ng mukha ni Niji ang pagiging bida-bida. Sure ako na iku-confirm niya kay Levi kung buntis ba talaga ako, and if Levi asks if I was. Paano ako aamin sa kaniya? Naalarma ako at dali-daling hinulog sa loob ng bag iyong pregnancy test nang may magtangkang buksan iyong pinto. "M-May tao pa!" I said with a shaky voice. Kalaunan ay napairap na lang din. Hindi ba sila marunong tumingin ng color codes sa may nub ng pinto? "God, Celeste. What took you so long?" Elaia whispered to me. My eyes mindlessly moved to eye the back of a woman that Soren was talking to. Hindi ko makakalimutan ang likod na iyon.Dumapo ang tingin ni Soren sa akin. His eyes glistened and seeing that, Irene Yuchengco gracefully draped her eyes on the spot where I was left frozen. "B-Bakit nandito si Mrs. Yuchengco?" bulong ko kay Elaia ha

I was livid and was caught up in the heat of the moment. I never had ill thoughts towards Ma'am Irene even when she'd show me nothing but abhorrence, like I was the one who killed Ahia Levinson. She used to be only indifferent towards me back when my name was still Lee. Things turned for the worse when Angkong decided to name me after the late firstborn son of the Yuchengco's, her son, Levinson. It was her last straw, and she decided that I had completely stolen everything from Ahia. Siya na lang ang mayroon si Ahia na hindi ko pa nakukuha. Pinaniwala ko ang sarili na iyon ang dahilan kung bakit hindi niya ako binibigyan ng chance. Ahia Levinson should at least have one person that I don't have, and that's his mother. I accepted it at the ripe age of six and made peace with the fact that I'll never be the son that Ma'am Irene needs and want even if I have become the best. "Uuwi ako sa Laoag, Levi. Gusto ko muna kay Mama," sabi ni Tel, snapping me out of my thoughts. Tumanggo lang

Paglapat ng paa nito sa kalsada. Pumihit agad paharap sa akin si Levi at inabot ang kamay niya. Chuckling as I find him being overprotective of me and the baby cute. Hinawakan ko pa rin ang kamay nito at wala nang sinabing kahit na ano. "Anong ginagawa mo?" Malaki ang mga matang tanong ko nang maglabas siya ng isang libo galing sa wallet. "Magbibigay ng tip para sa konduktor at driver." Sagot niya. Pagharap ng konduktor pagkatapos mailabas ang dalawa naming maleta galing sa estribo binigay na ni Levi ang hawak na pera."Ano ito, boss?" "Pang-meryenda po. Maghati na lang kayo ng driver. Salamat sa safe na pagda-drive," anito. Lumiwanag ang mukha ng konduktor. Paulit-ulit itong nagpasalamat kay Levi. Hindi pa nga siya tuluyang nakakapasok ulit sa loob ng bus. Narinig na namin na nagsisimula na siyang magkuwento tungkol sa one thousand peso tip na nakuha nito. "Why?" Levi curiously asks. I closed my eyes for a moment and shake my head. Inangat ni Levi ang baba ko at pilit na pinagtat

Tinaas ni Mama ang kamay sa ere. Nagtatakang napatingin kami rito. Pangatlong beses na tinatawag niya na ang waiter ng restaurant simula nang dumating kami rito at nag-order. "Iyong dalawang electric fan na nakatutok doon sa kabilang table. Itutok mo sa amin," utos nito. Nabigla sa gusto ni Mama. Napakamot na lang iyong lalaki sa ulo. "Ayos lang po ba kung iyong isa lang na stand fan ang iharap ko sa inyo?" Tumingin iyong waiter sa kisame. Nakatutok na rin naman ang isang ceiling fan sa mismong table namin, sadyang mainit lang talaga ang panahon. "Yung dalawa nga. Pinagpapawisan iyong anak ko at manugang ko. Hindi mo ba nakikilala ang lalaking iyan?" "Okay lang po, Tita. Kaya ko pa naman po." Bumaling si Mama kay Levi at umiling saka binalik ang tingin doon sa waiter na hindi na alam kung ano ang gagawin. "Laking aircon ang manugang kong ito! Kung hindi mo itatapat sa amin iyong dalawang electric fan aalis na lang kami. Roon kami kakain sa kalaban niyo." Napayuko ako sa kahihiyan