The Billionaire's Ex-Wife Is The Lost Zillionaire Heiress のすべてのチャプター: チャプター 51 - チャプター 56

Sakto sa pagkakasalin ni Levi sa huling timba ng tubig na pupuno sa blue na dram na nasa cr ay naalala kong nakalimutan naming bumili ng drinking water. Sinarado ko iyong refrigerator at kulang na lang ay tumingkayad para lang wala akong magawang ingay habang lumalapit sa kaniya. The longest sighed that I had ever heard escaped his lips. Buo-buo ang pawis sa noo nito, at ang mga labi ay halos ngiwi, iniinda ang pananakit ng kamay at braso dala nang pag-iigib. "Magpakulo na lang ba ako ng tubig?" bulong ko sa sarili.Tiningnan ko ang rice cooker at ulam sa kawaling tapos ko nang lutuin. "Kain na tayo? Nagugutom na ako," Levi said cutely, nakanguso at ang mga mata ay parehas na namumungay. "Wala tayong tubig na inumin. Plano ko sana na magpakulo na lang kaso matagal pa bago iyon lumamig para mainom." Walang reklamong tumayo si Levi nang makita niyang kinuha ko iyong wallet na nasa lamesita. "Bakit?" I asked him."Saan makakabili ng drinking water?" "Doon pa sa bungad pagliko sa ka

Maging ako'y nanibago na ang pawid na bubong at exposed na kawayang ang bumungad sa akin pagmulat ng mga mata at hindi ang pamosong kulay ivory na ceiling ng condo ni Levi. I thought it had sinked in to me last night, hindi pa pala. Ngayon pa lang halos nagsi-settle sa utak ko ang katotohanan na sa kubo na kami nakatira sa gitna ng palayan. Mabilis akong bumaling kay Levi nang marinig ang pagtilaok ng mga manok na sinasabayan na pang-hiyaw ng mga kambing na hindi ko alam kung saan ba galing. Levi rolled closer to me. Siniksik niya ang sarili sa akin. His expression relaxes a bit until those typical noises that he must get used to from now on blares again.Nangunot ang noo niya, naiinis sa ingay. Alam kong gising na ito pero dahil anong oras na ngang nakatulog kagabi. Pinipilit niyang humimbing ulit. "Ano ba iyong mga ingay na iyon!" Anito sa malumanay na boses kahit inis na inis na. Bumangon ako at sumilip sa higaan. Levi wrapped the bolster in between his legs and arms. Walang

"I still think that hiring a caterer is too much. It's just my friends, Tel." Tel stopped rummaging through our cabinet for fitting clothes to wear today. It's not her first time meeting my friends. Hindi ko alam kung bakit siya natataranta nang ganito. Nilapag niya ang floral dresses sa kama pagharap sa akin. "Yung mga jina-just friends mo na iyan Levi ay ang siyang bumubuo ng top one percent ng Pilipinas." "And?" "What do you mean and? Dinala mo sila sa bukid! Anak mayayaman ang mga iyon. Hindi sila sanay rito. Maski nga yata ang makakita ng putik ay hindi pa nila na-experience!" I couldn't help but laugh. Paglapit ko kay Tel ay kusa na ring pumulupot ang braso ko sa bewang nito.I kissed her head, and sniffs her hair. Gustong-gusto ko talaga ang amoy ng buhok niya. "They'll be fine. They all wanted to be here. Hindi ko naman sila pinilit." Celeste narrowed her eyes to me. Ayaw maniwala. Tinaas ko ang kanang kamay, swearing to her the truth and nothing but the truth. "At bak