Alle Kapitel von FWB สถานะ(เล่น)เพื่อน: Kapitel 21 – Kapitel 30

เดมี่หยิบขวดเหล้าขึ้นมาแล้วเปิดฝาออกตามที่แผ่นดินแนะนำ เธอลังเลอยู่แค่ครู่เดียวเท่านั้นแล้วจึงเทของเหลวสีเข้มลงไปบนท่อนเนื้อใหญ่จากนั้นจึงรีบโน้มลงไปดูดเลียตามเหล้าที่ไหลลงอย่างที่แผ่นดินบอก“อ่า...แบบนั้นแหละ”“ฟัค! โคตรดีเลย” ไม่คิดเลยว่าพอลองทำอะไรใหม่ ๆ แล้วจะเพิ่มอารมณ์ได้ถึงขนาดนี้ แผ่นดินจิกมือลงบนโซฟาอย่างแรงแล้วสบถออกมากับความเสียวซ่านที่โถมเข้าใส่ช่วงล่างของเขา ซึ่งดูเหมือนเดมี่เองก็จะถูกใจกับการกินเหล้าแบบใหม่แล้วเช่นกัน“เดมี่ อ่า...ฉันอยากปล่อยใส่หน้าเธอ”ถ้าเป็นแบบนั้นจะทำอย่างไร? เพราะแผ่นดินไม่สามารถควบคุมตัวเองในตอนนี้ได้เลย ท่าทางของเดมี่ไม่ว่าทำอย่างไรก็ดูยั่วยวนเขาไปเสียหมดจนเขาไม่มั่นใจว่าคืนนี้จะถนอมเธอแบบครั้งอื่น ๆ ได้ไหมขณะที่เดมี่เองแทบจะไม่ได้ยินเสียงอะไรภายในห้องตอนนี้เลย เธอกำลังจดจ่ออยู่กับสิ่งที่แข็งชันตรงหน้า แล้วตวัดลิ้นเลียเหล้าราคาแพงให้ได้มากที่สุดแบบที่แผ่นดินเคยทำเรียวลิ้นเล็กตวัดเลียไปตามเส้นเลือดที่นูนขึ้นมาตามท่อนเนื้อแล้วไล่ลงไปจนถึงลูกบอลกลมทั้งสองข้าง หลังลิ้มรสชาติของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์จนพอใจแล้ว เดมี่จึงครอบริมฝีปากไปที่ปลายหัวหยั

“อื้อ...”เสียงอู้อี้ดังขึ้นในลำคอจากหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียงขนาดใหญ่ อาการปวดศีรษะเป็นสิ่งแรกที่ตรงเข้าเล่นงานทันทีที่เดมี่รู้สึกตัว ทว่าหลังจากนั้นกลับเป็นความรู้สึกไม่สบายตัวเป็นอย่างมากเธอทั้ง ‘ปวดเอว’ และเจ็บตรงช่วงล่างมากจนแทบจะขยับตัวไม่ได้เลยสายตาของหญิงสาวเหม่อลอยและมองไปยังเพดานห้องที่ไม่คุ้นเคยเป็นสิ่งแรก ต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่กว่าที่สมองของเดมี่จะประมวลผลได้เมื่อคืนเธอมาเข้าห้องน้ำและกำลังเดินตามทางเดินเพื่อกลับไปที่โต๊ะของตัวเอง แล้วเธอก็... ‘ถูกฉุด’ มาที่นี่‘คนนิสัยไม่ดี’ ทำไมถึงได้ทำนิสัยป่าเถื่อนได้ขนาดนี้เสียงครวญครางอันน่าเวทนาและเสียงกระแทกกายหยาบโลนยังคงชัดเจนในความทรงจำของเธอจนถึงตอนนี้ถึงแผ่นดินจะทำให้เธอมีความสุขแต่มันก็มากเกินไปจริง ๆ“เดมี่”“ตื่นแล้วเหรอ?”แม้สมองจะยังประมวลผลไม่ได้เต็มที่แต่หญิงสาวก็เบือนหน้าหลบคนที่กำลังเดินเข้ามาอย่างอัตโนมัติในตอนนี้แผ่นดินคงจะรู้สึกสบายตัวมาก ขณะที่เธอทำได้แค่นอนนิ่ง ๆ เท่านั้น“หิวหรือยัง? หรืออยากอาบน้ำก่อนไหม? ฉันจะเข้าไปเตรียมน้ำให้ก่อน”“ดินทำแบบนั้นกับเราได้ยังไง...”แผ่นดินกลั้นยิ้มเมื่อเห็

“ฮึบ!”“ให้ฉันช่วยดีกว่าไหม?” แผ่นดินที่ยืนพิงขอบประตูอดไม่ได้ที่จะถามออกมาหลังได้เห็นความพยายามของเดมี่ในการที่จะหยิบไวน์ของเขาเธอทั้งเขย่งและเอื้อมจนสุดแขนแต่ก็ยังไม่สามารถทำได้อยู่ดี เมื่อมองในมุมนี้เดมี่ยิ่งดูตัวเล็กมากขึ้นไปอีก“ไม่เป็นไร เราใกล้จะหยิบได้แล้ว” เดมี่ตอบเสียงสดใสแล้วลองพยายามอีกครั้ง จนในที่สุดเธอก็สามารถจับที่ปลายขวดได้“ได้แล้ว!”“ชั้นล่างก็มี ทำไมถึงต้องหยิบอันที่อยู่สูงที่สุดด้วย”“ก็มันดูน่าดึงดูดที่สุดไง เพราะเป็นของที่ดีที่สุด ดินถึงเก็บไว้ด้านบนไม่ใช่เหรอ”เธอมองขวดไวน์ในมือที่เพิ่งเอาลงมาได้ด้วยความภาคภูมิใจก่อนแผ่นดินจะรับมันไปต่อจากหญิงสาว“Petrus ปี1982...”“ขวดนี้ฉันได้มาจากเฮียติณพี่ชายของไอ้เพลล์” เดมี่เอียงคอแล้วมองไวน์ที่ตัวเองเป็นคนหยิบมาสลับกับแผ่นดินตาแป๋วหลังได้ยินชื่อไวน์ดังกล่าวเป็นครั้งแรกคงเพราะเธอไม่ใช่สายดื่มขนาดนั้นจึงไม่ค่อยสนใจเรื่องพวกนี้เท่าไร แม้แต่ตอนเลือกเดมี่ยังเลือกอย่างไม่มีหลักการจากอันที่อยู่ด้านบนสุดเลย“พี่ชายของเพลล์เหรอ?”“อืม พี่ชายมันเป็นเจ้าของโรงแรมที่มีคนระดับสูงมาพักอยู่ตลอด ต้องใช้ไวน์ระดับนี้อยู่แ

ไวน์สีแดงเข้มถูกเทลงในแก้วครั้งแล้วครั้งเล่าจนเวลาล่วงเลยไปเกือบครึ่งชั่วโมง แผ่นดินก็เริ่มสัมผัสถึงร่างกายที่อ่อนปวกเปียกของคนบนหน้าตักได้ เดมี่ที่ตอนแรกนั่งตัวแข็งทื่อเหมือนกลัวจะถูกเขาจับกินก็ค่อย ๆ เอนกายมาซบที่ร่างหนาเพื่อหาความอบอุ่น ทำให้แผ่นดินรู้ว่าเขาควรจะหยุดการดื่มเอาไว้เท่านี้เหมือนกันไม่ใช่แค่เดมี่ที่เมา แต่เขาเองก็เริ่มรู้สึกมึน ๆ แล้ว เพราะถูกอีกคนเอาเปรียบเรื่องปริมาณขนาดนั้น แค่ไม่เมาก่อนเธอก็ดีแค่ไหนแล้ว“ดูเหมือนว่าเธอจะแพ้ฉันนะ”“อื้อ...”“จะกลับห้องตัวเองหรือจะให้ฉันกินวันนี้ดี”“ดิน” ใบหน้าแดงก่ำเงยหน้ามองโดยที่มืออีกข้างยังคงกำเสื้อยืดของชายหนุ่มไว้แน่นราวกับต้องการจะพูดอะไร ทำให้แผ่นดินต้องยอมนั่งอยู่ตรงนั้นต่อแล้วฟังเสียงอู้อี้ที่แทบจะจับใจความไม่ได้ของเดมี่ด้วยความตั้งใจ“ดิน...”“มีอะไร?”“เราสวยไหม?” สายตาหยาดเยิ้มมองด้วยความคาดหวัง แทนที่จะมาสืบเรื่องความรู้สึกของเขา กลับกลายเป็นเธอที่หลุดพูดทุกอย่างออกมาเสียเอง“...สวย”“แล้วน่ารักไหม~”“อืม น่ารัก” แผ่นดินตอบกลับแล้วยกมือขึ้นมาลูบที่แก้มนวลอย่างอ่อนโยนไปด้วย มันไม่ยากนักที่จะตอบคำถามพวกนี้

“กูเชื่อใจมึงได้แค่ไหน?” เพลล์ปัดมือคนตรงหน้าออกแล้วจัดระเบียบคอเสื้อตัวเอง ถึงแผ่นดินจะเป็นญาติคนสนิทของเขาแต่ชายหนุ่มก็เพิ่งรู้จักเดมี่ได้ไม่ถึงปีเท่านั้น “ทำไมมึงถามกูแบบนี้วะ”“แล้วมึงคิดว่าเดมี่โอเคกับเรื่องนี้หรือไง? การที่ผู้หญิงไม่ได้เล่าก็แสดงว่าไม่ต้องการพูดถึงนะ”“กูเพิ่งรู้ว่ามึงสนใจความรู้สึกของผู้หญิงมากขนาดนี้”“ผู้หญิงก็เพศแม่กูนะครับ แล้วเดมี่ก็เป็นเพื่อนกูมาสามปี กูไม่ทำอะไรมักง่ายแบบนั้นหรอก”“งั้นที่มึงบอกว่าเดมี่ไม่โอเคก็แปลว่าเรื่องมันยังไม่ถูกจัดการให้ถูกต้องไม่ใช่หรือไง? มึงรู้ไหมว่ากูยังได้ยินไอ้พวกนั้นพูดถึงเพื่อนมึงเสีย ๆ หาย ๆ อยู่เลย”แผ่นดินยอมบอกไปตามตรงเมื่อเพลล์ยังคงปิดบังความลับของเพื่อนสนิทตัวเองไว้เป็นอย่างดี โดยที่ไม่รู้เลยว่ายิ่งเขาพยายามแบบนี้แผ่นดินก็ยิ่งรู้สึกอยากรู้มากกว่าเดิมเรื่องอะไรกันที่เป็นความลับระหว่างทั้งคู่ที่เขาไม่สามารถจะแทรกเข้าไปได้เลย“เมื่อกี้มึงพูดว่าอะไรนะ”“กูได้ยินพวกมันพูดถึงเดมี่ แล้วก็เรื่องที่ไอ้เวรนั่นพาเดมี่เข้าโรงแรม”“พวกมันอยู่ที่ไหนวะ! กูจะไปจัดการเดี๋ยวนี้แหละ!” กลับกลายเป็นเพลล์ที่อารมณ์เดือดดาลเสีย