Alle Kapitel von FWB สถานะ(เล่น)เพื่อน: Kapitel 41 – Kapitel 50

“เดมี่เป็นไงบ้าง”“สภาพดีกว่ามึงตอนนี้เยอะ” เพลล์มองคนที่กำลังกระดกเหล้าเข้าปากด้วยสายตาที่อดเวทนาไม่ได้ แทนที่จะได้มีโอกาสเปิดตัวกันแบบคู่อื่น ๆ แต่ดูเหมือนญาติของเขาจะเริ่มต้นกับครอบครัวของเดมี่ด้วยเหตุการณ์ที่ผิดพลาดไปมาก“หึ น่าสมเพชว่ะ ตอนมีอยู่ไม่รักษาแต่มาตอนนี้ทำเหมือนจะเป็นจะตาย”“แล้วสรุปมึงจะเอาแต่แดกเหล้าแบบนี้เหรอวะ ถอดใจแล้วดิ”“ใครบอก?”“กูไม่ยอมแพ้หรอก”“ทำไมวะ?”“วันนั้น...กูเห็นสายตาของเดมี่ที่มองมา มันไม่ได้ต่างจากที่มองกูในคืนนั้นเลย” แผ่นดินพูดขึ้นพลางนึกถึงแววตาของหญิงสาวในตอนนั้นไปด้วย แม้มันจะเป็นเพียงเสี้ยววินาทีที่ทั้งคู่ได้สบตากันและเขาเห็นความลังเลในดวงตาของเธอ แต่แผ่นดินก็ยังคงจดจำได้เป็นอย่างดี เพราะมันยังคงเป็นสายตาเช่นเดิมเหมือนกับที่เธอสารภาพกับเขาในคืนนั้นไม่เคยคิดเลยว่าพอต้องจบความสัมพันธ์ลงจริง ๆ จะรู้สึกทรมานเช่นนี้ เขาไม่เคยนึกถึงช่วงเวลาที่ไม่มีเดมี่มาก่อน แต่พอทุกอย่างมันกะทันหันแบบนี้จึงยากเกินที่จะทำใจยอมรับได้แต่ว่าในวันนั้นที่เขาได้ยินและสิ่งที่เขาตัดสินใจทำลงไป เขาทำมันจากใจจริง ๆ“กูแค่จะให้เวลากับเดมี่ก่อนแค่นั้น แต่ไม่ได้ห

“ดินจะตามเราอีกนานไหม?” เดมี่ที่กำลังเดินเข้าคอนโดหันมาถามคนที่เดินตามเธอด้วยความไม่สบอารมณ์หากคิดว่าทุกอย่างจะจบลงหลังมื้ออาหารมื้อนั้นแล้วคงเป็นความคิดที่ง่ายเกินไปเป็นอย่างมาก เมื่อแผ่นดินเอาแต่ตามติดเธออยู่ตลอดตั้งแต่ออกมาจากร้านจนถึงตอนนี้“ฉันก็อยู่คอนโดนี้เหมือนกันนะ”“เราเกลียดดิน”เขาตั้งใจตามเธอจริง ๆ จากการที่ชายหนุ่มเดินมาถึงยังหน้าลิฟต์ที่จะไปห้องเธอ แต่เพราะรู้ว่าเปล่าประโยชน์เดมี่จึงไม่ได้ต่อปากต่อคำต่อ ขณะที่แผ่นดินมองเพื่อนตัวเล็กจนกระทั่งประตูลิฟต์ถูกปิดลง เขาจึงกลับไปขึ้นลิฟต์ที่ฝั่งห้องของตัวเอง“เฮ้อ~ ทำยังไงดี”ทันทีที่มาถึงห้องเดมี่ก็ทรุดตัวลงอย่างหมดแรง สองมือเล็กยกขึ้นมากุมหน้าอกด้านซ้ายเอาไว้ที่ภายในของมันกำลังทำงานอย่างหนักเธอไม่ชินกับแผ่นดินที่เอาแต่ตามติดเธอแบบนี้เลย การกระทำของเขามันส่งผลต่อหัวใจของเธอยิ่งกว่าตอนนั้นที่ยังคงมีสถานะเป็นเพื่อนนอนกันอยู่เสียอีก“เพื่อนอะไรกัน...”“ทำไมต้องพยายามเข้าหาเราขนาดนี้ด้วย” เดมี่ยกมือขึ้นมาขยุ้มที่เส้นผมยาวของตัวเองเพื่อเรียกสติกลับมา หากแผ่นดินได้เห็นภาพเธอในตอนนี้เขาจะต้องมั่นใจว่าตัวเองได้กุมชัยชนะเอา

หลายวันต่อมาเดมี่เดินกระทืบเท้าปึงปังมาที่ประตูหน้าห้องอีกครั้งจากเสียงออดที่ดังขึ้นไม่รู้ว่าตลอดหลายวันที่ผ่านมาเธอต้องเจอกับเรื่องแบบนี้อีกกี่รอบถึงจะชิน เพราะตั้งแต่ที่แผ่นดินบอกว่าจะจีบเธอเขาก็รุกหนักมากขึ้นทุกวันจนหัวใจของเดมี่แทบจะรับไม่ไหวอยู่แล้ว“ยังไม่ได้กินอะไรใช่ไหม? วันนี้ฉันทำพาสต้ามาให้”“เราว่าดินไปเรียนต่อเชฟเถอะถ้าจะขยันทำอาหารให้คนอื่นกินแบบนี้” เดมี่กอดอกมองกล่องอาหารที่อยู่ตรงหน้าแล้วแสร้งเอ่ยประชดประชันออกไป สาเหตุที่เธอต้องเดินมาเปิดประตูในเวลาเดิมทุกวันแบบนี้ก็เพราะว่าแผ่นดินชอบทำตัวเป็นทั้งเชฟและคนส่งอาหารให้ตลอดเขามักจะเอาของกินที่ซื้อมาหรืออาหารที่ทำเองมาให้เธอทุกวันในมื้อที่มีโอกาส บางครั้งก็จะมีดอกไม้ติดมาให้ด้วยแต่ฝีมือของเขาก็เกินกว่าที่คาดไว้เป็นอย่างมาก“ไม่มีคนอื่นแต่ทำให้เธอคนเดียว”“ไม่เบื่อบ้างเหรอที่ทำแบบนี้”“เขาบอกว่าผู้ชายที่ทำอาหารเป็นจะมีเสน่ห์นะ แล้วทำให้ผู้หญิงตกหลุมรักง่ายด้วย เธอเองไม่รู้สึกแบบนั้นกับฉันบ้างหรือไง?”แผ่นดินถามออกไปแม้จะรู้คำตอบอยู่แล้วจากใบหูที่แดงระเรื่อของเธอ ทว่าเดมี่ก็ยังคงปากแข็งกับเขาอยู่ดีแต่ถึงอย่า

“เดมี่...ฉันคิดถึงเธอ” ร่างเล็กถูกวางลงบนเตียงอย่างแผ่วเบาก่อนจะตามมาด้วยแผ่นดินที่ก้าวขึ้นมาคร่อมเดมี่เอาไว้ฝ่ามือใหญ่ลูบไปตามใบหน้าเรียวสวยด้วยความคิดถึง แล้วจึงโน้มลงไปแนบริมฝีปากกับหญิงสาว“อืม~”รสจูบที่ไม่รุนแรงทว่ากลับแฝงไปด้วยความเร่าร้อนอย่าน่าประหลาด เดมี่ยอมเปิดปากเพื่อให้คนด้านบนเข้าไปสัมผัสเธอได้มากขึ้นอย่างง่ายดาย ขณะที่เขาเองก็กำลังส่งผ่านความรู้สึกของตัวเองผ่านทางจูบที่อ่อนโยนเพื่อให้เดมี่รับรู้เช่นกัน“ฉันชอบเธอมากจริง ๆ”แผ่นดินผละตัวออกมาหลังจากที่ได้ลิ้มลองความหวานจนพอใจแล้ว นิ้วหัวแม่มือของเขาลูบไล้ไปตามริมฝีปากอมชมพูโดยที่ยังคงไม่ละสายตาไปจากเธอ“ขอได้ไหม?”“แต่ผมของดินยังไม่แห้งเลยนะ...”“อย่าแกล้งกันสิเดมี่ เธอก็รู้ว่าฉันติดเธอมากแค่ไหน รู้ไหมว่าฉันต้องห้ามตัวเองตลอดเวลาที่อยู่ใกล้เธอเลย”เดมี่ปิดเปลือกตาลงช้า ๆ ก่อนที่คนด้านบนจะก้มลงมาซุกไซ้ตามเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธออีกครั้งไม่ใช่แค่แผ่นดินคนเดียวที่ต้องอดทนแต่เธอเองก็คิดถึงเขามากเหมือนกัน“แค่รอบเดียวนะ...แล้วก็ต้องป้องกันด้วย”“ขอบคุณครับ”สิ้นเสียงอนุญาตแผ่นดินก็จัดการหยอกล้อกับร่างกายของ

แรงกอดรัดจากคนด้านข้างปลุกให้แผ่นดินรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ โดยที่เมื่อคืนเป็นคืนแรกที่เขาและเดมี่ได้นอนหลับไปบนเตียงเดียวกันแผ่นดินจำไม่ได้แล้วว่าตัวเองหลับไปตั้งแต่ตอนไหน รู้เพียงแค่ว่าเขาเอาแต่นอนมองหน้าของเดมี่อยู่อย่างนั้นเกือบทั้งคืนเพื่อคลายความคิดถึงที่ก่อนหน้านี้ตัวเองแทบจะสัมผัสเธอไม่ได้เลยด้วยซ้ำความรู้สึกหลังจากที่ได้พูดคุยกับหญิงสาวนั้นดีเป็นอย่างมาก บางทีอาจเป็นเพราะผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาตอนนี้เป็นเดมี่ที่รักเขามากเช่นกัน จึงทำให้ทั้งสองคนได้ปรับความเข้าใจกันอย่างง่ายดายพร้อมกับความรู้สึกที่เพิ่มมากขึ้นอย่างทวีคูณ“อื้อ~” ไอความเย็นจากเครื่องปรับอากาศในห้องทำให้คนตัวเล็กขยับเข้ามาใกล้ร่างกำยำของชายหนุ่มด้านข้างอีกครั้งเพื่อหาความอบอุ่น ซึ่งแผ่นดินเองก็ยกแขนขึ้นมาโอบกอดตัวของหญิงสาวเอาไว้อย่างอัตโนมัติ“หนาวเหรอ? ให้ปรับแอร์ไหม”“กอดของดินอุ่นแล้ว” เดมี่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงงัวเงีย“เพิ่งรู้ว่าแฟนของฉันขี้อ้อนมากขนาดนี้”คำว่าแฟนที่หลุดออกมาจากปากคนด้านบนปลุกให้เดมี่เปิดเปลือกตาขึ้นมา ถึงเมื่อคืนเธอกับแผ่นดินจะปรับความเข้าใจและแลกเปลี่ยนความรู้สึกกั