FWB สถานะ(เล่น)เพื่อน

ปึง!

“แฮ่ก! ดะ...ดินใจเย็นก่อน อ๊า~” เสียงครางหลุดออกมาจากริมฝีปากเล็กพร้อมกับเสียงของลมหายใจไม่สม่ำเสมอที่เข้ามาแทนที่ความเงียบภายในห้องคอนโดหรู โดยคนตรงหน้าเธอตอนนี้ยังคงเอาแต่ซุกไซ้ตามซอกคอด้วยความกระหาย

เขา ‘หิว’ เธอมาก และอยากที่จะกลืนกินหญิงสาวตรงหน้าเหมือนเมื่อสองวันก่อนอีกครั้ง และเป็นเหตุผลที่เขา ‘นัด’ เธอมาที่ห้องในวันนี้

ความหิวของแผ่นดินถูกแสดงออกผ่านการกระทำป่าเถื่อนที่เขาจับร่างนุ่มนิ่มขึ้นกินบนโต๊ะกลางห้องนั่งเล่นทันทีที่เธอเข้ามา ใช้เวลาในการชิมความหอมหวานไม่นานเสื้อผ้าของทั้งคู่ก็ถูกโยนลงบนพื้นห้องอย่างไม่ใยดี

“เธอมาช้านะ รู้ไหมว่าฉันต้องอดทนรอตั้งหนึ่งชั่วโมง” เสียงทุ้มเจือปนกับเสียงหอบใจของความต้องการบอกคนที่นอนอยู่ระหว่างกำลังสวมเครื่องป้องกันไปด้วย มือใหญ่เกี่ยวรั้งท่อนขาของเธอขึ้นมาพาดบนบ่าเอาไว้หลังจากได้เช็คว่าช่วงล่างของเธอได้ปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมาเพียงพอแล้ว ก่อนจะดันความดุดันเข้าไปในตัวของหญิงสาวในคราวเดียวจนคนที่นอนอยู่เบ้หน้าและไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะเปล่งเสียงร้องออกมาแต่ถึงอย่างนั้นสองขาเรียวก็แยกออกจากกันเพื่อให้ความร่วมมือ

การกระทำของหญิงสาวคล้ายเป็นการปลุกสัญชาตญาณดิบในตัวของแผ่นดินขึ้นมาอีกครั้ง จนเสียงกระแทกกายหยาบโลนดังขึ้นอย่างต่อเนื่องกินเวลาไปเป็นชั่วโมง

“ให้ฉันอุ้มไหม?”

หลังจากผ่านมรสุมบทรักที่รุนแรงมาหลายชั่วโมง อารมณ์ดิบของแผ่นดินก็สงบลงจากเสือที่หิวโซเมื่อครู่เหลือเพียงแค่ ‘เพื่อน’ ผู้ชายที่แสนอบอุ่นของเธอ

ความรู้สึกสบายตัวของเขาต่างจากคนที่นอนหมดแรงอยู่บนเตียงอย่างสิ้นเชิง

เดมี่ปรือตามองคนตรงหน้าด้วยความยากลำบาก อย่าว่าแต่การลุกขึ้นไปล้างตัวเองเลย แค่จะเอื้อมมือไปหยิบผ้าห่มมาปิดร่างกายเปลือยเปล่าเอาไว้เธอยังไม่สามารถทำด้วยตัวเองได้เลยด้วยซ้ำ

ดูเหมือนนิสัยบนเตียงของแผ่นดินจะไม่เปลี่ยนไปเลยต่อให้ทุกครั้งเดมี่จะกรีดร้องจนหมดเสียงแล้วก็ตาม

“ขอเราพักแป๊บหนึ่งนะ”

“งั้นอีกสิบนาทีฉันจะเข้ามาใหม่”

เมื่อเป็นความต้องการของอีกฝ่าย แผ่นดินก็ไม่ขัดใจ เขาหยิบผ้าเช็ดตัวมาพันรอบเอวสอบเอาไว้แล้วออกไปเก็บเสื้อผ้าที่อยู่บนพื้นด้านนอกระหว่างรอให้เดมี่ได้นอนพักเอาแรง ระหว่างนั้นชายหนุ่มก็ได้เตรียมชุดใหม่เอาไว้ให้เธอไปด้วย

“จะใส่เสื้อผ้าก่อนหรือว่ามากินก่อน”

“ดึกขนาดนี้ใครเขากินข้าวกันล่ะ” เดมี่ที่เพิ่งเดินออกมาตอบกลับสั้น ๆ แล้วไปหยิบชุดที่แผ่นดินเตรียมเอาไว้ให้ไปแต่งตัวเพื่อเตรียมจะกลับห้องของตัวเอง แม้ว่าจะยังคงรู้สึกจุกที่ท้องอยู่ก็ตาม

ตั้งแต่ที่มีอะไรกันมาทั้งสองคนก็ไม่เคยนอนค้างด้วยกันเลย เพราะนั่นเป็น ‘กฎ’ ข้อแรกและข้อหลักในความสัมพันธ์ของทั้งคู่

“แล้วจะให้ฉันกินคนเดียวหรือไง?”

“ดิน! เราบอกแล้วไงว่าอย่าเข้ามาแบบนี้” เดมี่รีบยกมือขึ้นมาปิดร่างกายตัวเองเอาไว้เมื่อเห็นว่าคนที่เพิ่งอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเมื่อครู่ตามเธอเข้ามาอย่างถือวิสาสะ แต่แทนที่แผ่นดินจะยอมทำตามคำสั่ง เขากลับก้าวเข้ามาประชิดตัวของหญิงสาวมากขึ้นเรื่อย ๆ

“มากกว่านี้ยังทำมาแล้วเลย” คนเจ้าเล่ห์ลูบเอวคอดที่เขาเคยสัมผัสมานับครั้งไม่ถ้วนเบา ๆ โดยใช้สายตาโลมเลียเธอไปด้วย

“ก็เราบอกว่าเราไม่ชินไง ถ้ามีใครมายืนดูตอนอาบน้ำกับตอนแต่งตัวดินจะไม่รู้สึกแปลกบ้างเหรอ”

“ไม่รู้สิ เพราะฉันเป็นผู้ชายเลยไม่ได้รู้สึกอะไร”

“แต่เราตกลงกันไว้แล้วนะว่าดินก็ต้องให้ความเป็นส่วนตัวเราด้วยเหมือนกัน”

เท้าเล็กก้าวถอยหลังอัตโนมัติเมื่อแผ่นดินเดินเข้ามาใกล้เธอขึ้นเรื่อย ๆ สองมือใหญ่วางลงบนเคาน์เตอร์กลางห้องแต่งตัวเพื่อกักขังตัวของหญิงสาวเอาไว้ สายตาเย็นชาที่ไล่มองตามเรือนร่างทำเอาเดมี่รู้สึกร้อนวูบวาบขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะมีเพียงแค่เสียงหัวเราะในลำคอที่ออกมาเบา ๆ

“งั้นก็แต่งตัวให้เสร็จแล้วออกมานั่งคุยกัน ถือว่านั่งเป็นเพื่อนฉันกินข้าวสักสิบนาที”