FWB สถานะ(เล่น)เพื่อน

ปึง!“แฮ่ก! ดะ...ดินใจเย็นก่อน อ๊า~” เสียงครางหลุดออกมาจากริมฝีปากเล็กพร้อมกับเสียงของลมหายใจไม่สม่ำเสมอที่เข้ามาแทนที่ความเงียบภายในห้องคอนโดหรู โดยคนตรงหน้าเธอตอนนี้ยังคงเอาแต่ซุกไซ้ตามซอกคอด้วยความกระหายเขา ‘หิว’ เธอมาก และอยากที่จะกลืนกินหญิงสาวตรงหน้าเหมือนเมื่อสองวันก่อนอีกครั้ง และเป็นเหตุผลที่เขา ‘นัด’ เธอมาที่ห้องในวันนี้ความหิวของแผ่นดินถูกแสดงออกผ่านการกระทำป่าเถื่อนที่เขาจับร่างนุ่มนิ่มขึ้นกินบนโต๊ะกลางห้องนั่งเล่นทันทีที่เธอเข้ามา ใช้เวลาในการชิมความหอมหวานไม่นานเสื้อผ้าของทั้งคู่ก็ถูกโยนลงบนพื้นห้องอย่างไม่ใยดี“เธอมาช้านะ รู้ไหมว่าฉันต้องอดทนรอตั้งหนึ่งชั่วโมง” เสียงทุ้มเจือปนกับเสียงหอบใจของความต้องการบอกคนที่นอนอยู่ระหว่างกำลังสวมเครื่องป้องกันไปด้วย มือใหญ่เกี่ยวรั้งท่อนขาของเธอขึ้นมาพาดบนบ่าเอาไว้หลังจากได้เช็คว่าช่วงล่างของเธอได้ปล่อยน้ำหล่อลื่นออกมาเพียงพอแล้ว ก่อนจะดันความดุดันเข้าไปในตัวของหญิงสาวในคราวเดียวจนคนที่นอนอยู่เบ้หน้าและไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะเปล่งเสียงร้องออกมาแต่ถึงอย่างนั้นสองขาเรียวก็แยกออกจากกันเพื่อให้ความร่วมมือการกระทำของหญิงสาวคล้ายเป็นการปลุก

“หึ...” เสียงหัวเราะหลุดออกมาจากลำคอเมื่อเห็นรถยนต์ที่คุ้นเคยคอยขับตามเธอมาตลอดทางอย่างเช่นทุกครั้งที่ไปไหนด้วยกันคงไม่มีใครคิดว่าผู้ชายที่ดูอบอุ่นคนนั้นจะร้อนแรงแค่ไหนเวลาอยู่บนเตียง และตอนนี้คงมีแค่เธอเท่านั้นที่รู้“ขาาา~ แด๊ดดี้” เดมี่เอื้อมมือไปกดรับสายเมื่อเห็นเบอร์ที่ปรากฏขึ้นมา น้ำเสียงที่สดใสทำเอาคนฟังรู้สึกตกหลุมรักลูกสาวตัวน้อยที่หวนแหนของตัวเองอย่างนับครั้งไม่ถ้วน (เดมี่ของแด๊ดจะกลับมารึยังครับ หม่ามี๊ของเราเตรียมของกินไว้เยอะเลยนะ)“เดมี่มาซื้อของเข้าบ้านก่อนค่ะ อีกประมาณหนึ่งชั่วโมงก็น่าจะถึงบ้านแล้วค่ะ”(งั้นแด๊ดจะรอนะ ไม่ต้องรีบขับรถล่ะ)“รับทราบค่า จะซื้อของกลับไปฝากเยอะ ๆ เลย~”หลังจากวางสายไปเดมี่ก็มุ่งหน้าไปที่ห้างสรรพสินค้าต่อทันทีเพื่อจะรีบกลับไปหาครอบครัวของเธอ ชีวิตที่สมบูรณ์แบบทั้งฐานะ และการสนับสนุนจากครอบครัวราวกับเป็นเจ้าหญิงตัวน้อยของบ้านทำให้หญิงสาวไม่ได้รู้สึกขาดหายอะไรเลย แต่คงไม่มีใครคิดว่าคนที่ชีวิตสมบูรณ์แบบขนาดนี้จะตัดสินใจเลือกมีความสัมพันธ์ในด้านความรักที่ไม่มั่นคงอย่างเช่นทุกวันนี้ ถ้าหากว่าเธอไม่เจอเรื่องที่ทำให้ต้องผิดหวังจนฝังใ

เดมี่พ่นลมหายใจออกมาด้วยความโล่งใจเมื่ออีกคนไม่ได้ซักไซ้อะไรต่อ เธอเกือบจะเป็นฝ่ายทำลายความสัมพันธ์นี้ไปเพราะอารมณ์แค่ชั่ววูบ ก่อนเขาจะหยิบถุงกระดาษที่ถือมาตอนแรกยื่นให้เธอ“อะไรเหรอ?”“เสื้อกันหนาว วันนี้เธอเรียนในห้องที่แอร์เย็นไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่ใส่ไว้เดี๋ยวจะป่วยแบบรอบก่อนนะ”“มึงไม่คิดจะลุกไปทำอะไรเองเลยหรือไง?” เสียงแทรกดังขึ้นพร้อมกับจานข้าวที่ถูกวางลงบนโต๊ะอย่างแรงทำให้เดมี่รีบหยิบถุงกระดาษไปวางไว้ด้านล่าง ก่อนเพลล์จะกระแทกตัวลงอย่างไม่สบอารมณ์“ถ้าข้าวติดคอกูไม่วิ่งไปซื้อน้ำให้หรอกนะ แค่เอาข้าวมาให้ก็เป็นบุญคุณมากพอแล้ว”“กูต้องไหว้มึงก่อนกินไหม?”“แค่แนะนำสาวคณะมึงให้กูสักคนสองคนก็พอแล้ว”แผ่นดินส่ายหน้าอย่างเอือมระอากับถ้อยคำของลูกพี่ลูกน้องตัวเอง ดูเหมือนเขากับเพลล์คงมีมุมมองเรื่องผู้หญิงต่างกันมากเกินไปจริง ๆ“กูไม่ได้รู้จักใครเยอะแบบมึง เพราะสำหรับกูคนไหนก็คือคนนั้น”แผ่นดินตอบกลับโดยที่เหลือบมองคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามไปด้วย ทำเอาเดมี่รีบเบือนหน้าหลบเพราะเกรงว่าความหูตาไวของเพลย์บอยด้านข้างจะสังเกตได้แต่ดูเหมือนประสาทสัมผัสของเพื่อนรักเธอจะลดลงไปมากเมื่ออยู่ด้วยก

พวงแก้มนวลของหญิงสาวแดงเรื่อเมื่อเห็นน้ำหล่อลื่นที่เปื้อนมือของเขา อีกทั้งเธอยังสัมผัสได้ถึงความเปียกแฉะของผ้าปูที่นอนในตอนนี้“เหมือนฉันจะต้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอนอีกแล้วนะ” ร่างสูงใหญ่กลับมาแทรกตัวกลางหว่างขาของเดมี่อีกครั้ง ฝ่ามือของเขาสัมผัสที่ใจกลางความเป็นสาวแล้วขยำมันเบา ๆ เพื่อเช็คความพร้อม ก่อนจะดันท่อนเนื้ออวบเข้าไปในคราวเดียวจนสุดความยาวโพรงอ่อนนุ่มตอดรัดสิ่งแปลกปลอมที่เข้ามาอัตโนมัติพร้อมกับขาสองข้างที่เกี่ยวพันรอบเอวสอบ เดมี่หอบหายใจหนัก ๆ เมื่อคนที่แทรกตัวอยู่เริ่มขยับสะโพกเข้าออกด้วยจังหวะเนิบช้าแล้วโน้มตัวลงมากักขังเธอไว้ในอ้อมแขนไปด้วยไม่นานจังหวะที่เนิบช้าก็เปลี่ยนเป็นหยาบโลนเช่นเดียวกับมือของแผ่นดินที่เอื้อมมาบีบขยำเต้าทรวงนุ่มไปด้วย ความใหญ่โตของเขาสอดแทรกผ่านด้านในผนังนุ่มจนรู้สึกร้อนผ่าว พรุ่งนี้เธอคงจะต้องปวดเอวหรือไม่ก็คลานลงจากเตียงแน่นอนที่มาอ่อยเขาก่อนแบบนี้ เพราะตอนนี้ดูเหมือนอารมณ์ของแผ่นดินเองก็ยากจะควบคุมได้แล้วเหมือนกัน“ด ดิน อ๊ะ!” เดมี่หลุดเสียงร้องด้วยความตกใจเมื่อจู่ ๆ คนที่กำลังออกแรงกระแทกกระทั้นเธอด้วยความดุเดือดได้ถอนตัวตนออกไปพร้อมกับจับร่

“เพลล์”“อะไร?” แรงกระแทกตัวด้านข้างทำให้สายตาของเพลล์ละจากหน้าจอโทรศัพท์ในมือ เขาเลิกคิ้วขึ้นเมื่อเห็นดวงตากลมที่จ้องมองมาก่อนจะตอบกลับไปเสียงห้วน“ช่วงนี้ดินหายไปไหนเหรอ วันนั้นฉันขอยืมหนังสือมาเลยว่าจะคืนสักหน่อย แต่ไม่เห็นเจอกันที่มอเลย” เดมี่จ้องมองโครงหน้าคมไม่กระพริบตา ความจริงเธอไม่อยากโกหกเพลล์เพิ่มอีกเรื่อง แต่เพราะเรื่องความสัมพันธ์ของเธอกับลูกพี่ลูกน้องของเขาเป็นเรื่องใหญ่กว่าจึงทำให้หญิงสาวต้องอ้างคำโกหกออกไป แล้วได้แต่เอ่ยขอโทษอีกฝ่ายในใจ“ฉันเป็นญาติมันแต่ไม่ได้อยู่บ้านเดียวกันสักหน่อย” เพลล์ตอบปัดไปทว่าท่าทางลำบากใจของเขาก็ไม่สามารถพ้นไปจากสายตาที่จ้องมองมาได้“แต่นายบอกว่าบ้านอยู่ในพื้นที่เดียวกันไม่ใช่หรือไง”“เธอคิดว่าฉันเป็นสัตว์เลี้ยงที่อยู่ในห้องของมันเหรอ? ถ้ายังไม่เจอก็ค่อยคืนตอนเจอกันก็ได้ ไอ้ดินมันไม่ใช่พวกคิดเล็กคิดน้อยอยู่แล้ว”“แล้วช่วงนี้นายได้คุยกับดินบ้างไหม?”“นี่เธอดูสนใจเรื่องของมันจังเลยนะ แน่ใจเหรอว่าแค่เรื่องคืนหนังสืออย่างเดียว?”เดมี่ขยับตัวออกมาแล้วเป็นฝ่ายหลบสายตาไปก่อนเมื่อโดนจ้องจับผิดอย่างเปิดเผย ที่บอกว่าเพลล์เป็นคนหูตาไวเธอไม่ไ