All Chapters of Love me Senator (SPG): Chapter 51 - Chapter 60

Abby's POV Nanginginig ang kamay na pinatay ko ang TV. Pagkatapos kung patayin. Naiinis na hinagis ko ang remote sa ibabaw ng sofa sabay napasapo sa aking noo. Hindi ko maintindihan pero nakakaramdam ako ng matinding galit at panliliit sa sarili ko. Siguro dahil nasasaktan ako at hindi ko naman magawang magalit kay Dominic kaya napunta ang lahat ng galit na nararamdaman ko sa sarili ko. "Shit!" Murang sabi ko at hinawakan ang naninikip na dibdib ko. Supposed to be dapat sanayin ko na ang sarili ko pagdating sa bagay na ito subalit hindi ko pa rin makontrol ang sarili ko. Nasasaktan pa rin ako. Simula umpisa pa lang alam ko na maaring mangyari ito. Kahit baliktarin ko pa ang mundo at pilitin ang mga bagay bagay. Hindi ko pa rin mababago na isang hamak lang na kabit ako. Walang babaeng pinapangarap na mapunta sa ganitong buhay. Dahil kahit gustuhin kung makatakas. Hindi ko na magagawa ito. Kaakibat na ito ng buhay ko hanggang dulo. "Siguro kong may ibang paraan lang nong panaho

Abby's POV "I know you already remember her right??" Rinig kong tanong ni Dominic. Tumango tango ang lalaking kausap nitohabang nakatingin sa akin. Nong una parang napipilitan lang ang pagtango nito subalit kalaunan nakita kong ngumiti na ito sa akin. "Of course I remember her. Hi Ms??" "A-abby, Abby Dela Merced" Pakilalang sagot ko at nginitian din ito. Nang marining niya ang pangalan ko mas lumawak pa ang ngiti sa labi nito. "Mabuti naman at hindi pala ito suplado" Nakahinga ng maluwag na sabi ko sa loob loob ko. Kanina kasi parang pinagdikit din ang mga pusod nila ni Dominic. May angking pagkasuplado rin ito ng unang makita ko pero mas naman pala ang pagkasuplado ni Dominic sa kanya. Si Dominic kasi parang typical at normal na normal na sa kanya ang pagiging suplado niya. Dagdagan pa ng mabagsik at laging nakakunot na noo nito. Kahit sinong tao, makakasabi talaga na masama ang ugali nito. "Hi Ms. Dela Merced nice to meet you again" Naglahad ito ng kamay sa akin. Hindi ko a

Abby's POV Pagkatapos kung magbanyo. Inayos ko muna ang sarili ko sa harap ng salamin. Total andiyan naman sa labas si Dominic kaya hindi na ako mag-aalala. Ewan ko ba, na-trauma na talaga ako simula ng araw na iyon. "Shit! inaantok na talaga ako" Umiling iling sambit ko sa loob loob ko. Pinikit ko ang dalawang mga mata ko at naghugas ng kamay. Medyo pinatalsikan ko pa ng konting tubig ang mukha ko para mawala ang antok na nararamdaman ko. "God! kailan pa ba matatapos ang party na ito!?? Gusto ko ng umuwi. Kumusta na kaya ang anak ko? Paniguradong hinahanap na ako non"Pag-aalang sabi ko at naisipan na kunin ang cellphone sa loob ng bag ko. Simula kanina, hindi ko pa nachecheck ang cellphone ko. Parang ayoko kasing makagawa ng kilos sa tabi ni Dominic kaya pati pagtingin sa sariling cellphone ko. Hindi ko magawa. Tila ba parang estatwa lang ako lagi tuwing kasama ko siya. "Tama nga ako," Napatango tango na sabi ko ng makitang may anim na missed calls galing sa kapatid ko. Ala

Abby's POV Sobrang tahimik ng pagitan namin ni Senator Dominic matapos naming umalis galing sa birthday ng kaibigan niya. Nagtatakang sinusulyapan ko siya dahil kanina pa siya sobrang tahimik. Hindi ko maintindihan pero napapansin kung panay ang kunot ng noo niya Maliban sa kunot na noo niya. Magkasalubong din ang dalawang kilay niya. "May ginawa ba ako??" Nagtatakang tanong ko sa loob loob ko. Okay naman kami kanina pero bakit ngayon. Pakiramdam ko, ang laki ng kasalanan ko sa mundo. "You're here now. Pumasok kana" Untag na sabi nito. Naramdaman kong huminto na ang sasakyan at nakita kong nasa tapat kami ng bahay na binili nito. "Inuwi niya ako??" Mahinang tanong ko sa loob loob ko. Buong akala ko, bukas pa ako uuwi rito. "Ba-baka gusto niyo pa pong pumasok muna para magkape." Hindi ko alam kung bakit iyon ang lumabas sa bibig ko. "Shit! talagang ni yaya mo pa Abby!" Saway na sabi ko sarili ko. Naiilang kasi ako sa galit na galit na aura nito. Hindi ko maintindihan a

Abby's POVNang makaalis si nanay. Dahan dahan na nanlambot ang mga tuhod. Dumaos-os ako pababa hanggang sa napaupo nalang ako sa sahig at napasapo sa noo ko. Kahit kilan walang talagang pagmamahal o kahit konting respeto ang inay sa amin bilang mga anak niya or kahit bilang tao. Ang iniisip niya ay puro sa sarili niya at ang tanging mahalaga sa kanya ay pera. Hanggang ngayon hindi ko pa rin nakakalimutan ang ginawa niya. Ang pagkuha niya sa perang dapat ay pambili ng gamot noon ni Paulo at naging dahilan upang mailagay sa panganib ang buhay nito. "Ate, s-si inay??" Rining kong boses ng Kapatid ko. Ikinalma ko ang sarili ko. Huminga ako ng malalim saka umangat ng tingin sa gawi nito. Kita ko ang matinding pag aalala nito at lalo ang takot na nakabakas sa mga mata nito. "Wala umalis na." Tipid na sagot ko. Kahit walang mga lakas ang mga tuhod ko. Tumayo pa rin ako. Naglakad ako pupunta kay Ela. "A-ate paano na? Alam na ni inay kung saan tayo nakatira. Paano kung biglang bumalik siya