All Chapters of O Kanlar İçindeyken, Kocası Metresine Servet Saçıyor: Chapter 1 - Chapter 10

Denizkent, hastane."Dış gebelik bu! Tüp patlarsa hastayı kaybedebiliriz! Böyle büyük bir ameliyata nasıl tek başına gelirsin? Kocan nerede? Hemen çağır da imza atsın!"Ayla Karahan, karnını yırtarcasına saran acıya dayanarak telefonu açtı.Telefon uzun süre çaldı.Karşı taraftan soğuk bir ses geldi."Ne var?""Aras, müsait misin? Karnım çok ağrıyor... Gelebilir misin?""Gelemem!"Ayla sözünü bile bitiremeden, adamın hoşnutsuz sesi buz gibi araya girdi."Karnın ağrıyorsa doktora git. Ben meşgulüm!""Aras, kim o?"Telefondan bir kadın sesi duyuldu."Boş ver."Aras'ın sesi bir anda yumuşamıştı."Hangisini beğendiysen onu senin için alırım."Telefon Ayla'nın yüzüne kapanmıştı.Sanki biri kalbini yavaş yavaş paramparça ediyordu.Doktor, yüzünün bembeyaz kesildiğini ve nefesinin hızlandığını görünce hemen bağırdı:"Çabuk! Ameliyathaneyi hazırlayın! Hastayı hemen ameliyata alıyoruz!"***Ayla gözlerini tekrar açtığında hastane odasındaydı."Uyandın mı? Dün durumun çok kritikti. Neyse ki zama

Birkaç gün sonra Ayla taburcu işlemlerini yaptırdı.İnternette bir ev bulmuştu. Evin yıllık kirası 335 bin liraydı ve tek seferde ödenmesi gerekiyordu.ATM'den para çekmeye gittiğinde, kartındaki bakiyenin sadece birkaç bin lira kaldığını fark etti.Derya kendini tutamayarak yine ağzına gelen küfürü sıralamaya başladı."Aras! Denizkent'in en zengin adamı! Serveti yüzlerce milyar lirayı buluyor! Lanet olsun, kendi karısına karşı bu kadar mı cimri olunur!""Metresine gelince durmadan milyarlar saçıyor! Yok sınır tanımadan teklif vermeler, yok bina bağışlamalar! Yoldan geçen bir dilenciye bile iki altın verebilir ama kendi karısına bir yabancı kadar bile değer vermiyor!""Aylacığım, sen bunca yıl nasıl bir hayat yaşadın böyle?"Ayla'nın kalbi sızladı.O an anladı. Aras gerçekten ondan nefret ediyordu.Dört yıl önce Karahan Ailesi'nin büyük hanımı onu Karahan Malikânesi'ne davet etmişti.Akşamüstü şiddetli bir yağmur bastırınca geri dönememişti. Bunun üzerine yaşlı kadın onun odasını Aras'

Ertesi sabah.NovaGen Biyoteknoloji CEO odası.İnsan kaynakları departmanı dosyaları içeri getirdi."Emir Bey, bunlar bugün şirkete mülakata gelen adayların özgeçmişleri.""Oraya bırak. Birazdan toplantım var, mülakatlara katılmayacağım.""Tamamdır."Emir Arıkan tam toplantı odasına gitmek için ayağa kalkmıştı ki, gözü istemsizce en üstteki özgeçmişe takıldı.Ayla.Bu isim karşısında kısa süreliğine duraksadı.Özgeçmişi eline aldığında fotoğraftaki tanıdık yüzü gördü ve içinde garip bir his uyandı, hatta hafifçe sevindiğini bile fark etti.Emir, Profesör Çağatay'ın en gözde öğrencilerindendi ve Ayla'dan birkaç yaş büyüktü.Yurt dışında uzmanlık eğitimi aldığı dönemde hocasından, son derece zeki ve yetenekli genç bir öğrenciyi ekibine kattığını duymuştu. Kız adeta bir dahiydi.Hocası onunla telefonda ne zaman akademik konuları konuşsa, bu genç öğrencisini öve öve bitiremiyordu.Başta Ayla'yı sadece hocasının neden bu kadar övdüğünü merak ettiği için takip etmişti.Ama zamanla, sadece fo

Pazartesi sabahı.Ayla, NovaGen Biyoteknoloji'ye yeni varmıştı ki avukattan bir telefon aldı."Ayla Hanım, Aras Bey çarşamba sabahı müsait. Boşanma işlemleri için o güne randevu alındı. Lütfen zamanında gelin.""Tamam, anlaşıldı."Telefonu kapattıktan sonra Ayla derin bir nefes aldı.Çarşamba günü, yani sadece iki gün sonra, bu boğucu evliliği sonunda geride bırakabilecekti."Siz Ayla Hanım olmalısınız, değil mi?"İnsan Kaynakları'ndan biri Ayla'yı görünce onu içeri davet etti."Masanız burada. Asıl göreviniz, ilaç geliştirme ekibine laboratuvar çalışmalarında ve dokümantasyon süreçlerinde destek vermektir. Şirketimizin şu anki araştırma odağı hedefe yönelik kanser ilaçları. Bunlar da ilgili dosyalar, önce bunları inceleyebilirsiniz."Ayla ilaç araştırma ve geliştirme asistanlığı pozisyonuna başvurmuştu. İnsan Kaynakları ona kalın bir dosya uzattı.İlaç geliştirme süreci uzun ve oldukça karmaşıktı.Kısa sürede işe alışabilmesi için projenin durumunu bir an önce net bir şekilde kavramas

Etrafta yağmurdan sığınabilecek tek bir yer bile yoktu. Ayla çantasını başının üzerine kaldırıp adımlarını hızlandırarak malikâneye doğru koşmaya başladı."Düt düt!"Arkasından bir araba korna sesi geldi.Ayla hemen kenara çekildi.Siyah sedan yanından geçip giderken camdan soğuk ve yakışıklı bir yüz gördü.Kendine geldiğinde araba çoktan uzaklaşmış, geriye yalnızca silik stop lambaları kalmıştı.O Aras'tı.Onun kendisini az önce kesinlikle gördüğünden emindi.Ama hızını azaltmak bir yana, gözünü bile kırpmadan yanından geçip gitmişti.Ayla'yı bir ürperti sardı, tüm vücudu titremeye başladı. Bunun yağmurun tenine işleyen soğuğundan mı, yoksa kalbindeki soğuktan mı kaynaklandığını artık ayırt edemiyordu.***Yarım saat sonra.Ayla sendeleyerek Karahan Malikânesi'ne vardı.Tepeden tırnağa sırılsıklamdı. Sudan çıkmış sıçana dönmüştü.Hizmetçi kapıyı açtığında yüzünde büyük bir şaşkınlık belirdi."Hanımım, bu ne hâl? Nasıl bu kadar ıslandınız?"Büyük Hanım Ayla'nın soğuktan morarmış dudakl