All Chapters of O Kanlar İçindeyken, Kocası Metresine Servet Saçıyor: Chapter 11 - Chapter 20

Bu kez Ayla, oldukça bilinçli davranarak dolaptan yedek yorgan ve yastığı çıkardı, kucağına alıp kanepeye taşıdı.Aras odaya döndüğünde, Ayla'nın çoktan kanepede uyuyakaldığını gördü.Avuç içi kadar küçük yüzü yumuşacık yastığa gömülmüş, yorganı da üstüne sıkı sıkı çekmişti.Aras kısa süreliğine duraksadı.Eskiden ne kadar geç dönerse dönsün, Ayla onu yatakta beklerdi.Bugünkü gibi bu kadar kendiliğinden davranması ilk kez oluyordu.Birden Doruk'un ona gönderdiği fotoğraf aklına geldi."Yoksa hayatına başka bir adam girdiği için mi bir anda araya mesafe koymaya başladı?" diye düşündü.Ayla, şırıl şırıl akan su sesiyle uyandı.Gözlerini açtığında, Aras'ın üzerinde bol bir bornozla banyodan çıktığını gördü.Bornozun kuşağı beline gelişigüzel bağlanmıştı. Belli belirsiz görünen göğüs ve karın kasları, erkeksi cazibesini daha da belirgin hâle getiriyordu.Ayla bakışlarını hemen başka yöne çevirdi ve pozisyonunu değiştirip yeniden uyumaya hazırlandı.Tam o sırada başının üzerinden soğuk ve

Ayla! Gerçekten oydu.Gözleri sımsıkı kapalıydı, yüzü bembeyaz kesilmişti ve alnı boncuk boncuk ter içindeydi.Emir elini alnına koydu. Ateşi resmen el yakıyordu.Kız cayır cayır yanıyordu!Emir hiç vakit kaybetmeden onu kucağına alıp arabaya taşıdı ve doğruca hastaneye sürdü.Kayıt, tahlil ve serum işlemleri derken... Ancak hayati bir tehlikesi olmadığından emin olduktan sonra rahat bir nefes alabildi.O sırada iş ortağından telefon geldi."Emir Bey, geç kaldınız.""Gerçekten çok özür dilerim. Şu an acil bir durum nedeniyle gelemiyorum. Eğer uygun görürseniz başka bir gün bizzat ziyaret edip özrümü iletmek isterim."***Adliyede.Aras ayağa kalktı ve büyük adımlarla çıkışa yöneldi.Deri ayakkabıları mermer zeminde öfkesini yansıtan sert sesler çıkarıyordu.Tam otuz dakika!Bugüne kadar hiç kimse onu bu kadar bekletmeye cesaret edememişti!Kızın içi başka dışı başka davranmasından, yüzüne gülüp arkasından iş çevirmesinden artık bıkmıştı!Aras binadan çıktığında, Doruk fark edilmemek iç

Yavru kedi yaramazca Aras'ın kol düğmesini ısırıyordu.Aras, öfkesine yenik düşüp farkında olmadan kediyi ensesinden kavrayarak havaya kaldırdı.Yanındaki Cansu hemen kediyi onun elinden aldı."Aras, biraz nazik olsana!"Telefondan gelen o cilveli ve sitemkâr kadın sesi Ayla'nın kulaklarına ulaştı.Ayla bir anda donup kaldı, sesi de aniden kesildi.Bu Cansu'ydu.Üstelik daha gün ortasıydı. Birbirlerine kavuşmak için bu kadar mı sabırsızlardı?Ayla, Aras ile Cansu'nun birlikte olmasını son derece sakin karşılayabileceğini sanmıştı.Ancak telefondan gelen o yakınlık dolu ses tonu yine de yüreğine ince bir sızı bıraktı. Tırnaklarını avuçlarına geçirecek kadar sıkmıştı.Aras bir süre hatta kaldı ama karşı taraftan ses gelmeyince kaşlarını çattı."Ee?"Ayla derin bir nefes aldı."Aras Bey, sizi daha fazla rahatsız etmeyeyim."Bunu söyledikten sonra telefonu aceleyle kapattı.Telefondan gelen kesik hat sesini duyan Aras'ın yüzü, gitgide daha da korkunç bir şekilde karardı.Bu kadın onu resme

Santrifüjün vınlama sesi arasında Ayla, ekranda durmadan değişen parametrelere bakarken boğazının kuruduğunu hissetti.Bu, gerçekleştirilen yedinci süreç doğrulamasıydı.Önceki denemelerin hepsi emülsiyon kararsızlığı nedeniyle başarısız olmuştu.Peş peşe gelen başarısızlıklar herkesin moralini altüst etmişti.Eğer bu sefer de başarısız olursa...Bu plan tamamen rafa kaldırılacaktı."pH değeri standarda ulaştı!"Heyecan dolu bir sesin yükselmesiyle laboratuvar bir anda sevinç çığlıklarıyla doldu.Ekrandaki kusursuz pik eğrisine bakan Barış, inanamaz hâlde gözlüğünü yukarı doğru itti."Yok artık... Etkin madde yükleme oranı beklediğimizden yüzde beş daha yüksek çıkmış..."***CEO ofisi.Emir, deneyin başarıyla sonuçlandığı haberini alınca dudaklarının kenarı istemsizce yukarı kıvrıldı.Ayla... Profesör Çağatay haklı çıkmıştı.O gerçekten de bir dahiydi.***Akşam saatlerinde.Ayla şirketten çıkmış, eve dönmek üzereydi.Daha birkaç adım atmıştı ki yan taraftan bir korna sesi duydu.Başın

Kahvesinden bir yudum alırken Ayla'nın yanındaki adamla çekingen bir ifadeyle sohbet ettiğini izliyordu. Nedenini kendisinin bile bilmediği bir öfke içini kemiriyordu.Ayla, sabrını taşırmayı gerçekten iyi biliyordu."Affedersiniz Tolga Bey, bir lavaboya uğrayıp geleyim."Ayla ayağa kalkıp lavaboya doğru yürüdü.Aras da elindeki kahve fincanını bırakarak ayağa kalktı.Ayla lavabodan çıkar çıkmaz, karşı koyamayacağı bir güç tarafından duvara bastırıldı.Sırtı soğuk duvara yapışmıştı. Karşısında ise uzun boylu adamın heybetli silueti vardı; onu tamamen gölgesinin içine almıştı.Ayla irkilerek neredeyse çığlık atacaktı.Aras'ın uzun parmakları onun çenesini kavradı ve başını zorla kaldırarak gözlerinin içine bakmasını sağladı.Ancak o zaman karşısındaki kişinin Aras olduğunu fark etti."Ayla, seni uyarmıştım. Boşanma belgesini almadığımız sürece hâlâ benim karımsın. Sabrımı sınama."Aras'ın sesi alçak ve tehditkârdı.Gözlerinde ürkütücü bir öfke vardı; sanki onu kül etmek ister gibiydi.A