All Chapters of นางร้ายตัวประกอบคนนี้ ขอหนีพระเอกมาเฟีย: Chapter 31 - Chapter 40

ตอนที่ 31 การสอบสวนของดอนร็อสซี่รถลีมูซีนคันหรูแล่นมาจอดเทียบหน้าอาคารสำนักงานใหญ่ของ ร็อสซี่กรุ๊ป ตึกระฟ้าดีไซน์ล้ำสมัยที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจ บ่งบอกถึงความมั่งคั่งและอำนาจล้นฟ้าของตระกูลมาเฟียเก่าแก่นี้ได้เป็นอย่างดี“กลับไปรอฉันที่คฤหาสน์นะริน” มีอาหันไปบอกริน ก่อนจะก้าวขาลงมาโดยมีบอดี้การ์ดที่ยืนรอรับอยู่หน้าตึกเดินเข้ามาค้อมศีรษะให้“เชิญทางนี้ครับคุณมีอา นายท่านรออยู่ที่ห้องทำงานชั้นบนสุดครับ”มีอาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจให้ตัวเอง ก่อนจะเดินเชิดหน้าตามบอดี้การ์ดเข้าไปในตึก พนักงานหลายคนที่เดินสวนไปมาต่างพากันลอบมองเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็น แน่ล่ะ... ดอนร็อสซี่ไม่เคยเรียกผู้หญิงคนไหนมาที่บริษัทเลยสักคน!ลิฟต์ผู้บริหารความเร็วสูงพาเธอพุ่งตรงทะยานขึ้นมาถึงชั้นบนสุดซึ่งเป็นอาณาจักรส่วนตัวของซีอีโอ บอดี้การ์ดผายมือเชิญให้เธอเดินเข้าไปในห้องทำงานบานประตูไม้โอ๊กบานใหญ่ทันทีที่ก้าวพ้นประตูเข้าไป มีอาก็สัมผัสได้ถึงรังสีความกดดันที่แผ่ซ่านออกมา ห้องทำงานนี้กว้างขวาง ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกใสเผยให้เห็นวิวเมืองมุมสูง แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือร่างสูงใหญ่ที่นั่งอย

ตอนที่ 33 บนโต๊ะทำงาน“นี่... ดันเต้ ปล่อยได้แล้วค่ะ”มีอาพยายามขยับตัวดิ้นหนี เธอเริ่มรู้สึกอึดอัดแล้ว ทว่ายิ่งขยับ สะโพกมนก็ยิ่งบดเบียดเข้ากับความแข็งขืนภายใต้กางเกงเนื้อดีของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ และนั่นก็เหมือนเป็นการราดน้ำมันลงบนกองไฟแห่งความปรารถนาที่เพิ่งจะสงบลงไปเมื่อเช้าให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง!ความดื้อดึงและการกระทำที่แสนจะยั่วยวนแบบไม่รู้ตัวของเธอ ทำเอาความอดทนของดันเต้ขาดผึงในวินาทีนั้น“ดิ้นนักใช่ไหม...” น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยอันตรายก่อนที่มีอาจะได้ตั้งตัวหรือส่งเสียงร้องห้าม วงแขนแกร่งก็รวบเอวเธอแล้วจัดการพลิกตัวหญิงสาวให้หมุนกลับไปเผชิญหน้ากับโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แผ่นหลังบางแนบชิดไปกับแผงอกกว้างของเขา มือหนาข้างหนึ่งกดหัวไหล่เธอเอาไว้ให้ก้มตัวลงไปทาบกับโต๊ะไม้โอ๊กตัวกว้าง“ว้าย! ดันเต้ คุณจะทำอะไร! นี่มันห้องทำงานนะ!” มีอาหวีดร้องเสียงหลง พยายามยันตัวขึ้น แต่ก็สู้แรงมหาศาลที่กดทับลงมาไม่ได้“ก็ทำโทษเลขาที่ดื้อรั้นไง” เขากระซิบชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอจนเธอขนลุกซู่ “และฉันก็บอกไปแล้ว... ว่าห้องฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้!”สิ้นคำพูด ริมฝีปากร้อนจัดก็กดประทับลงม

ตอนที่ 35 ยืมมือ“เดี๋ยวก่อน ดันเต้” มีอาเอื้อมมือไปคว้าท่อนแขนแกร่งเอาไว้แน่น “ไม่ต้องไป”ดันเต้ชะงัก หันขวับมามองเธอทันที “ทำไม”“ในเมื่อพ่อฉันทำตัวเอง เขาก็ต้องรับผลกรรม” เธอมองสบตาเขาตรงๆ แววตาเด็ดเดี่ยวไร้ความลังเล “คุณมีเพื่อนเป็นตำรวจนี่”คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย “แล้วยังไง”“ส่งหลักฐานพวกนี้ให้เขาจัดการดีกว่าไหม” เธอชูโทรศัพท์ในมือขึ้น “ข้อหาลักพาตัว กักขังหน่วงเหนี่ยว ซ้อมทรมาน... ปล่อยให้กฎหมายเล่นงานวิกเตอร์ ดีกว่าเอาคนของคุณไปเสี่ยงปะทะกับพวกมันตรงๆ”ดันเต้นิ่งไปชั่วอึดใจ นัยน์ตาสีเทาจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างประเมิน ก่อนที่มุมปากจะกระตุกยิ้มพอใจ“ใจเด็ดกว่าที่คิดนะ มีอา”“ฉันแค่เลือกวิธีที่ฉลาดและคุ้มค่าที่สุดค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบดันเต้หัวเราะหึในลำคอ เขาหันไปหาบอดี้การ์ดคนสนิทที่ยืนรอคำสั่งอยู่“มาร์โค ยกเลิกกำลังคน... แล้วต่อสายหาผู้กองคาร์โล ส่งรูปพวกนี้ไปให้เขา” มาเฟียหนุ่มสั่งการเสียงเฉียบขาด “บอกผู้กองว่า... คืนนี้ฉันมีผลงานชิ้นใหญ่จะมอบให้”“ผู้กองคาร์โล...” มีอาทวนชื่อนั้นเบาๆคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ข้อมูลจากหนังสือนิยายต้นฉบับผุดขึ้นมาในหัวใช่แล้ว! หมอน

ตอนที่ 37 จุดตัดของเส้นทางเช้าวันต่อมา ขณะที่กำลังนั่งทานอาหารเช้ากันอยู่ในห้องอาหารของคฤหาสน์ อัลแบร์โตก็เดินเข้ามารายงานว่า พ่อของมีอาฟื้นแล้วและร้องโวยวายต้องการจะพบเธอให้ได้มีอาวางส้อมในมือลง ถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอไม่ได้มีความผูกพันลึกซึ้งอะไรกับผู้ชายคนนี้ แต่การไปจัดการปัญหายืดเยื้อให้จบสิ้นเสียทีก็เป็นสิ่งที่ควรทำ หญิงสาวหันไปมองร่างสูงใหญ่ที่นั่งจิบกาแฟอยู่หัวโต๊ะ“ดันเต้คะ...” เธอเอ่ยเรียกเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ฉันขออนุญาตไปที่โรงพยาบาลได้ไหมคะ ฉันอยากไปจัดการเรื่องนี้ให้มันจบๆ”ดันเต้ปรายตาขึ้นมอง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เขาไม่ค่อยสบอารมณ์นักที่เธอต้องไปเจอกับตัวปัญหา แต่ก็เข้าใจเหตุผลของเธอ“ไปได้...” มาเฟียหนุ่มอนุญาตเสียงเรียบ “แต่ต้องเอาคนของฉันไปคุมเข้ม ห้ามคลาดสายตาเด็ดขาด”“ถ้าอย่างนั้น ฉันขอให้ ธารา ไปคุ้มกันฉันได้ไหมคะ มีบอดี้การ์ดผู้หญิงไปด้วยน่าจะอึดอัดน้อยกว่า แล้วก็... ฉันขอพารินไปเป็นเพื่อนด้วยนะคะ”ดันเต้พยักหน้ารับคำขออย่างง่ายดาย “ตามใจเธอ จัดการธุระเสร็จแล้วก็รีบกลับมา อย่าแวะไปเถลไถลที่ไหน”ณ โรงพยาบาลเอกชนเครือข่ายของร็อสซี่กรุ๊ปมีอาเดินนำเข้าไปใ

ตอนที่ 39 หมากกระดานต่อไปบรรยากาศในห้องทำงานซีอีโอกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง มีอานั่งตัวเกร็งอยู่บนตักกว้าง พยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดขณะที่ดันเต้กำลังจดจ่ออยู่กับการเซ็นแฟ้มเอกสารตรงหน้า โดยมีแขนแกร่งข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้หลวมๆ ราวกับเธอเป็นหมอนอิงส่วนตัว“อ่านซะ”จู่ๆ แฟ้มเอกสารสีดำก็ถูกโยนลงมาตรงหน้า มีอาสะดุ้งเล็กน้อย หยิบมันขึ้นมาเปิดดูด้วยความแปลกใจ ภายในเป็นข้อมูลธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และคลับหรูหลายแห่งที่ดูเหมือนจะถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่าง“นี่มัน... ธุรกิจบังหน้าของวิกเตอร์ไม่ใช่เหรอคะ” มีอาขมวดคิ้ว เงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาด้วยความสงสัย “คุณเอาข้อมูลพวกนี้มาให้ฉันดูทำไม”“เธอรู้จักธุรกิจของไอ้วิกเตอร์ด้วยเหรอ?” ดันเต้เลิกคิ้วถามกลับ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงแววหยั่งเชิงอย่างจับผิดคำถามนั้นทำเอาคนถูกถามสะดุ้งในใจ มีอาลืมตัวไปสนิทเลยว่าข้อมูลเชิงลึกพวกนี้เธอรู้มาจากเนื้อหาในนิยาย! หญิงสาวรีบกลบเกลื่อนความรุกลี้รุกลน ปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วงัดเอาข้ออ้างที่เนียนที่สุดขึ้นมาตอบทันที“คุณลืมไปแล้วเหรอคะว่าเมื่อก่อนฉันก็เคยเป็นลูกคุณหนูบ้านรวยมาก่อน เรื่องซุบซิบในแวดวงธุรกิจสีเทาพวกนี้ฉันก็