Tous les chapitres de : Chapitre 31 - Chapitre 40

75

ตอนที่ 31 การสอบสวนของดอนร็อสซี่

ตอนที่ 31 การสอบสวนของดอนร็อสซี่รถลีมูซีนคันหรูแล่นมาจอดเทียบหน้าอาคารสำนักงานใหญ่ของ ร็อสซี่กรุ๊ป ตึกระฟ้าดีไซน์ล้ำสมัยที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านธุรกิจ บ่งบอกถึงความมั่งคั่งและอำนาจล้นฟ้าของตระกูลมาเฟียเก่าแก่นี้ได้เป็นอย่างดี“กลับไปรอฉันที่คฤหาสน์นะริน” มีอาหันไปบอกริน ก่อนจะก้าวขาลงมาโดยมีบอดี้การ์ดที่ยืนรอรับอยู่หน้าตึกเดินเข้ามาค้อมศีรษะให้“เชิญทางนี้ครับคุณมีอา นายท่านรออยู่ที่ห้องทำงานชั้นบนสุดครับ”มีอาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เรียกความมั่นใจให้ตัวเอง ก่อนจะเดินเชิดหน้าตามบอดี้การ์ดเข้าไปในตึก พนักงานหลายคนที่เดินสวนไปมาต่างพากันลอบมองเธอด้วยความอยากรู้อยากเห็น แน่ล่ะ... ดอนร็อสซี่ไม่เคยเรียกผู้หญิงคนไหนมาที่บริษัทเลยสักคน!ลิฟต์ผู้บริหารความเร็วสูงพาเธอพุ่งตรงทะยานขึ้นมาถึงชั้นบนสุดซึ่งเป็นอาณาจักรส่วนตัวของซีอีโอ บอดี้การ์ดผายมือเชิญให้เธอเดินเข้าไปในห้องทำงานบานประตูไม้โอ๊กบานใหญ่ทันทีที่ก้าวพ้นประตูเข้าไป มีอาก็สัมผัสได้ถึงรังสีความกดดันที่แผ่ซ่านออกมา ห้องทำงานนี้กว้างขวาง ผนังด้านหนึ่งเป็นกระจกใสเผยให้เห็นวิวเมืองมุมสูง แต่สิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุดคือร่างสูงใหญ่ที่นั่งอย
Read More

ตอนที่ 32 เลขาสาวคนสวย กับเก้าอี้วีไอพี

ตอนที่ 32 เลขาสาวคนสวย กับเก้าอี้วีไอพีก๊อกๆๆเสียงเคาะประตูดังขึ้นทำลายความเงียบในห้องทำงาน“เข้ามา” ดันเต้เอ่ยอนุญาตเสียงเรียบ โดยที่สายตายังไม่ละจากแฟ้มเอกสาร และท่อนแขนก็ไม่ได้มีทีท่าว่าจะคลายออกจากการโอบกอดร่างบางเลยสักนิดประตูห้องทำงานเปิดออก พร้อมกับร่างระหงของหญิงสาวสวยจัดในชุดสูทกระโปรงทรงสอบรัดรูปสีดำที่เว้าลึกอวดเนินอกอวบอิ่ม หล่อนก้าวเข้ามาด้วยท่วงท่ามั่นใจราวกับนางแบบกำลังเดินสับขาบนรันเวย์“บอสคะ โมนิก้าเอาเอกสารการประชุมบ่ายนี้มาให้พิจารณา...”เสียงหวานหยดย้อยของ โมนิก้า เลขานุการสาวคนสวยประจำตัวซีอีโอชะงักค้างอยู่แค่นั้น ดวงตาที่กรีดอายไลเนอร์เฉี่ยวคมเบิกกว้าง รอยยิ้มยั่วยวนที่เตรียมมาโปรยเสน่ห์ใส่เจ้านายหนุ่มอันตรธานหายไปในพริบตา!เมื่อหล่อนเห็นเต็มสองตาว่าบนเก้าอี้ประจำตำแหน่งของบอสที่หล่อนหมายปอง มีผู้หญิงหน้าตาสะสวยอีกคนนั่งทับอยู่บนตัก แถมมือของเจ้านายหล่อนยังโอบเอวผู้หญิงคนนั้นเอาไว้อย่างหวงแหน!โมนิก้ากำแฟ้มเอกสารในมือแน่นจนเล็บแทบจิกเข้าเนื้อ ความไม่พอใจและริษยาฉายชัดขึ้นมาในแววตาชั่วแวบหนึ่ง ก่อนที่หล่อนจะสูดลมหายใจลึก รีบปรับสีหน้าให้กลับมาเป็นปกติและปั้นยิ
Read More

ตอนที่ 33 บนโต๊ะทำงาน

ตอนที่ 33 บนโต๊ะทำงาน“นี่... ดันเต้ ปล่อยได้แล้วค่ะ”มีอาพยายามขยับตัวดิ้นหนี เธอเริ่มรู้สึกอึดอัดแล้ว ทว่ายิ่งขยับ สะโพกมนก็ยิ่งบดเบียดเข้ากับความแข็งขืนภายใต้กางเกงเนื้อดีของเขาอย่างไม่ได้ตั้งใจ และนั่นก็เหมือนเป็นการราดน้ำมันลงบนกองไฟแห่งความปรารถนาที่เพิ่งจะสงบลงไปเมื่อเช้าให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง!ความดื้อดึงและการกระทำที่แสนจะยั่วยวนแบบไม่รู้ตัวของเธอ ทำเอาความอดทนของดันเต้ขาดผึงในวินาทีนั้น“ดิ้นนักใช่ไหม...” น้ำเสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยอันตรายก่อนที่มีอาจะได้ตั้งตัวหรือส่งเสียงร้องห้าม วงแขนแกร่งก็รวบเอวเธอแล้วจัดการพลิกตัวหญิงสาวให้หมุนกลับไปเผชิญหน้ากับโต๊ะทำงานตัวใหญ่ แผ่นหลังบางแนบชิดไปกับแผงอกกว้างของเขา มือหนาข้างหนึ่งกดหัวไหล่เธอเอาไว้ให้ก้มตัวลงไปทาบกับโต๊ะไม้โอ๊กตัวกว้าง“ว้าย! ดันเต้ คุณจะทำอะไร! นี่มันห้องทำงานนะ!” มีอาหวีดร้องเสียงหลง พยายามยันตัวขึ้น แต่ก็สู้แรงมหาศาลที่กดทับลงมาไม่ได้“ก็ทำโทษเลขาที่ดื้อรั้นไง” เขากระซิบชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอจนเธอขนลุกซู่ “และฉันก็บอกไปแล้ว... ว่าห้องฉัน ฉันจะทำอะไรก็ได้!”สิ้นคำพูด ริมฝีปากร้อนจัดก็กดประทับลงม
Read More

ตอนที่ 34 ความหวั่นไหว

ตอนที่ 34 ความหวั่นไหวรถลีมูซีนคันหรูแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าไซต์งานก่อสร้างขนาดใหญ่ใจกลางพื้นที่เศรษฐกิจแห่งใหม่ โครงสร้างของคาสิโนและโรงแรมครบวงจรที่กำลังเป็นรูปเป็นร่าง บ่งบอกถึงเม็ดเงินมหาศาลที่ตระกูลร็อสซี่ทุ่มทุนสร้างบอดี้การ์ดเปิดประตูรถให้เจ้านาย ดันเต้ก้าวลงไปยืนเต็มความสูงด้วยท่วงท่าสง่างาม ก่อนจะรับหมวกนิรภัยสีขาวสำหรับผู้บริหารมาสองใบ เขาคลวนสวมของตัวเองอย่างลวกๆ แล้วหันมายื่นอีกใบให้กับร่างบางที่เพิ่งก้าวตามลงมา“ใส่ซะ” น้ำเสียงทุ้มเอ่ยสั่งสั้นๆมีอารับหมวกมาสวมลงบนศีรษะอย่างว่าง่าย แต่เพราะไม่เคยใส่หมวกเซฟตี้แบบนี้มาก่อน หญิงสาวเลยง่วนอยู่กับการพยายามจัดทรงและคลำหาตัวล็อกสายรัดคางจนดูเก้ๆ กังๆ หมวกสีขาวใบโตเอียงกระเท่เร่จนแทบจะปิดตาดันเต้มองภาพความทุลักทุเลนั้นนิ่งๆ ก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ ร่างสูงใหญ่ก้าวประชิดเข้ามาจนปลายรองเท้าแทบจะชนกัน“อยู่นิ่งๆ”เขาเอ่ยเสียงเรียบ มือหนาเอื้อมมาจับหมวกบนศีรษะเธอให้ตั้งตรง ก่อนจะค่อยๆ เลื่อนมือลงมาจัดการเกี่ยวสายรัดคางให้มีอาเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว เมื่อต้องเงยหน้าขึ้นในระยะประชิดขนาดนี้ เธอถึงได้เห็นแพขนตาหนาและนัยน์ตาสีเทาที่ก
Read More

ตอนที่ 35 ยืมมือ

ตอนที่ 35 ยืมมือ“เดี๋ยวก่อน ดันเต้” มีอาเอื้อมมือไปคว้าท่อนแขนแกร่งเอาไว้แน่น “ไม่ต้องไป”ดันเต้ชะงัก หันขวับมามองเธอทันที “ทำไม”“ในเมื่อพ่อฉันทำตัวเอง เขาก็ต้องรับผลกรรม” เธอมองสบตาเขาตรงๆ แววตาเด็ดเดี่ยวไร้ความลังเล “คุณมีเพื่อนเป็นตำรวจนี่”คิ้วเข้มเลิกขึ้นเล็กน้อย “แล้วยังไง”“ส่งหลักฐานพวกนี้ให้เขาจัดการดีกว่าไหม” เธอชูโทรศัพท์ในมือขึ้น “ข้อหาลักพาตัว กักขังหน่วงเหนี่ยว ซ้อมทรมาน... ปล่อยให้กฎหมายเล่นงานวิกเตอร์ ดีกว่าเอาคนของคุณไปเสี่ยงปะทะกับพวกมันตรงๆ”ดันเต้นิ่งไปชั่วอึดใจ นัยน์ตาสีเทาจ้องมองผู้หญิงตรงหน้าอย่างประเมิน ก่อนที่มุมปากจะกระตุกยิ้มพอใจ“ใจเด็ดกว่าที่คิดนะ มีอา”“ฉันแค่เลือกวิธีที่ฉลาดและคุ้มค่าที่สุดค่ะ” เธอตอบเสียงเรียบดันเต้หัวเราะหึในลำคอ เขาหันไปหาบอดี้การ์ดคนสนิทที่ยืนรอคำสั่งอยู่“มาร์โค ยกเลิกกำลังคน... แล้วต่อสายหาผู้กองคาร์โล ส่งรูปพวกนี้ไปให้เขา” มาเฟียหนุ่มสั่งการเสียงเฉียบขาด “บอกผู้กองว่า... คืนนี้ฉันมีผลงานชิ้นใหญ่จะมอบให้”“ผู้กองคาร์โล...” มีอาทวนชื่อนั้นเบาๆคิ้วเรียวขมวดเข้าหากันเล็กน้อย ข้อมูลจากหนังสือนิยายต้นฉบับผุดขึ้นมาในหัวใช่แล้ว! หมอน
Read More

ตอนที่ 36 คนของฉัน

ตอนที่ 36 คนของฉันรถลีมูซีนคันหรูแล่นไปตามถนนยามค่ำคืน ภายในห้องโดยสารเงียบสนิท มีอาที่ผ่านเรื่องวุ่นวายมาทั้งวันพิงกระจกหลับตาพริ้ม ความเหนื่อยล้าทำให้เธอผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัวเมื่อรถเลี้ยวเข้าโค้ง ร่างบางโอนเอนก่อนจะล้มพับลงมาซบที่ลาดไหล่กว้างของคนข้างๆดันเต้ละสายตาจากหน้าจอแท็บเล็ต เขามองศีรษะทุยที่ซบลงมานิ่งๆ แทนที่จะผลักออกหรือปลุกให้ตื่น มือหนากลับเอื้อมไปกดปุ่มปรับเบาะให้เอนลง แล้วรั้งร่างบางให้เข้ามาซบที่อกเขาในองศาที่สบายขึ้นมุมปากหยักยกยิ้มโดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้ตัวครึ่งชั่วโมงต่อมา รถจอดสนิทหน้าประตูคฤหาสน์ร็อสซี่ อัลแบร์โตเปิดประตูเตรียมจะปลุกมีอา แต่ดันเต้ยกมือขึ้นปรามสั้นๆเขาช้อนตัวหญิงสาวขึ้นอุ้มแนบอก ก้าวลงจากรถท่ามกลางสายตาตกตะลึงของเหล่าบอดี้การ์ดและแม่บ้านที่ออกมารอรับมีอาขยับตัวยุกยิกเมื่อถูกรบกวน เธอปรือตาขึ้นมอง เห็นปลายคางแกร่งและสันกรามคมชัดอยู่ใกล้แค่คืบ“อือ... ดันเต้?” เสียงหวานงัวเงียพึมพำ“หลับไป” เขาตอบสั้นๆ กระชับอ้อมแขนแน่นขึ้นมีอาหน้าแดงวาบ ความง่วงทำให้เธอขี้เกียจเถียง จึงซุกหน้าลงกับแผงอกกว้างแล้วหลับตาลงอีกครั้ง กลิ่นน้ำหอมผู้ชายผสมกลิ่นอายเฉ
Read More

ตอนที่ 37 จุดตัดของเส้นทาง

ตอนที่ 37 จุดตัดของเส้นทางเช้าวันต่อมา ขณะที่กำลังนั่งทานอาหารเช้ากันอยู่ในห้องอาหารของคฤหาสน์ อัลแบร์โตก็เดินเข้ามารายงานว่า พ่อของมีอาฟื้นแล้วและร้องโวยวายต้องการจะพบเธอให้ได้มีอาวางส้อมในมือลง ถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอไม่ได้มีความผูกพันลึกซึ้งอะไรกับผู้ชายคนนี้ แต่การไปจัดการปัญหายืดเยื้อให้จบสิ้นเสียทีก็เป็นสิ่งที่ควรทำ หญิงสาวหันไปมองร่างสูงใหญ่ที่นั่งจิบกาแฟอยู่หัวโต๊ะ“ดันเต้คะ...” เธอเอ่ยเรียกเขาด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ฉันขออนุญาตไปที่โรงพยาบาลได้ไหมคะ ฉันอยากไปจัดการเรื่องนี้ให้มันจบๆ”ดันเต้ปรายตาขึ้นมอง คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันเล็กน้อย เขาไม่ค่อยสบอารมณ์นักที่เธอต้องไปเจอกับตัวปัญหา แต่ก็เข้าใจเหตุผลของเธอ“ไปได้...” มาเฟียหนุ่มอนุญาตเสียงเรียบ “แต่ต้องเอาคนของฉันไปคุมเข้ม ห้ามคลาดสายตาเด็ดขาด”“ถ้าอย่างนั้น ฉันขอให้ ธารา ไปคุ้มกันฉันได้ไหมคะ มีบอดี้การ์ดผู้หญิงไปด้วยน่าจะอึดอัดน้อยกว่า แล้วก็... ฉันขอพารินไปเป็นเพื่อนด้วยนะคะ”ดันเต้พยักหน้ารับคำขออย่างง่ายดาย “ตามใจเธอ จัดการธุระเสร็จแล้วก็รีบกลับมา อย่าแวะไปเถลไถลที่ไหน”ณ โรงพยาบาลเอกชนเครือข่ายของร็อสซี่กรุ๊ปมีอาเดินนำเข้าไปใ
Read More

ตอนที่ 38 ตัดเนื้อร้าย

ตอนที่ 38 ตัดเนื้อร้ายมีอาเดินออกมาจากห้องพักฟื้นด้วยความรู้สึกโล่งใจราวกับยกภูเขาออกจากอก โซ่ตรวนแห่งความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่เคยรั้งร่างเดิมเอาไว้ถูกตัดขาดสะบั้นลงแล้วรินและธาราที่ยืนรออยู่หน้าห้องรีบเดินเข้ามาหา“เรียบร้อยไหมคะคุณมีอา” รินเอ่ยถาม สังเกตเห็นสีหน้าของอีกฝ่ายที่ดูผ่อนคลายขึ้นมาก“เรียบร้อยจ้ะ กลับกันเถอะ” มีอายิ้มบางๆขณะที่ทั้งสามคนกำลังเดินไปที่ลิฟต์ รินอดไม่ได้ที่จะเหลียวหลังกลับไปมองทางเดินมุมนั้นอีกครั้ง ภาพของนายตำรวจหนุ่มยังคงวนเวียนอยู่ในหัว แต่เธอก็รีบสลัดความรู้สึกนั้นทิ้งและเดินตามมีอาไปคล้อยหลังพวกมีอาไปได้ไม่นาน ผู้กองคาร์โลก็เดินเข้ามาในห้องพักฟื้นเพื่อสอบปากคำเหยื่อ“ผมผู้กองคาร์โล รับผิดชอบคดีที่โกดังเมื่อคืน” เขาชูบัตรประจำตัวให้ดู “คุณพอจะให้การได้ไหมว่าใครเป็นคนจับตัวคุณไป”ชายแก่ที่ยังอารมณ์ค้างจากการถูกลูกสาวตัดหางปล่อยวัด สบถออกมาอย่างหัวเสีย“จะใครอีกล่ะ! ก็พวกลูกน้องไอ้วิกเตอร์น่ะสิ! พวกมันจะฆ่าผม! คุณต้องส่งคนมาคุ้มครองผมนะ นังลูกเนรคุณนั่นมันเพิ่งทิ้งผมไป!”คาร์โลขมวดคิ้ว “ลูกสาวคุณ?”“มีอา! นังมีอา! ตอนนี้มันเป็นผู้หญิงของดันเต้ ร็อสซี่ แ
Read More

ตอนที่ 39 หมากกระดานต่อไป

ตอนที่ 39 หมากกระดานต่อไปบรรยากาศในห้องทำงานซีอีโอกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง มีอานั่งตัวเกร็งอยู่บนตักกว้าง พยายามทำตัวให้ลีบเล็กที่สุดขณะที่ดันเต้กำลังจดจ่ออยู่กับการเซ็นแฟ้มเอกสารตรงหน้า โดยมีแขนแกร่งข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้หลวมๆ ราวกับเธอเป็นหมอนอิงส่วนตัว“อ่านซะ”จู่ๆ แฟ้มเอกสารสีดำก็ถูกโยนลงมาตรงหน้า มีอาสะดุ้งเล็กน้อย หยิบมันขึ้นมาเปิดดูด้วยความแปลกใจ ภายในเป็นข้อมูลธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และคลับหรูหลายแห่งที่ดูเหมือนจะถูกต้องตามกฎหมายทุกอย่าง“นี่มัน... ธุรกิจบังหน้าของวิกเตอร์ไม่ใช่เหรอคะ” มีอาขมวดคิ้ว เงยหน้าขึ้นมองสบตาเขาด้วยความสงสัย “คุณเอาข้อมูลพวกนี้มาให้ฉันดูทำไม”“เธอรู้จักธุรกิจของไอ้วิกเตอร์ด้วยเหรอ?” ดันเต้เลิกคิ้วถามกลับ น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงแววหยั่งเชิงอย่างจับผิดคำถามนั้นทำเอาคนถูกถามสะดุ้งในใจ มีอาลืมตัวไปสนิทเลยว่าข้อมูลเชิงลึกพวกนี้เธอรู้มาจากเนื้อหาในนิยาย! หญิงสาวรีบกลบเกลื่อนความรุกลี้รุกลน ปรับสีหน้าให้เป็นปกติแล้วงัดเอาข้ออ้างที่เนียนที่สุดขึ้นมาตอบทันที“คุณลืมไปแล้วเหรอคะว่าเมื่อก่อนฉันก็เคยเป็นลูกคุณหนูบ้านรวยมาก่อน เรื่องซุบซิบในแวดวงธุรกิจสีเทาพวกนี้ฉันก็
Read More

ตอนที่ 40 เป้าหมายใหม่ของร็อสซี่

ตอนที่ 40 เป้าหมายใหม่ของร็อสซี่ภายในห้องทำงานซีอีโอที่เงียบสงบ มีอานั่งเอนหลังอยู่บนโซฟาหนังตัวโต ดันเต้ติดประชุมบอร์ดบริหารมาเกือบสองชั่วโมงแล้ว หญิงสาวจึงหยิบสมาร์ตโฟนขึ้นมาเปิดแอปพลิเคชันแชต เลื่อนดูบทสนทนาของเธอกับ ลิตา เพื่อนสนิทข้อความล่าสุดที่เธอส่งไปเมื่อสองวันก่อนยังคงไร้การตอบกลับ มีอาขมวดคิ้วเล็กน้อย นิ้วเรียวพิมพ์ข้อความส่งไปใหม่อีกครั้งMia : เป็นไงบ้าง หายเงียบไปเลยนะผ่านไปไม่ถึงนาที หน้าจอก็ขึ้นสถานะว่าอ่านแล้ว ตามด้วยข้อความตอบกลับอย่างรวดเร็วLita : ช่วงนี้ยุ่งมากแก หัวจะปวดเห็นดังนั้น มีอาจึงกดโทรออกหาเพื่อนทันที รอสายเพียงครู่เดียวลิตาก็กดรับ“ฮัลโหลลิตา เกิดอะไรขึ้น” มีอาถามเข้าประเด็น“ก็เหนื่อยน่ะสิแก ช่วงนี้ร้านฉันวุ่นวายไปหมด มีคนจงใจเข้ามาป่วนธุรกิจฉันชัดๆ” ปลายสายถอนหายใจยาว“ใครป่วน ให้ฉันช่วยไหม”“จะใครอีกล่ะ ก็คนในตระกูลเจ้าหนี้แกนั่นแหละ!” ลิตากระแทกเสียงด้วยความหงุดหงิด “วิตโตริโอ ร็อสซี่ น้องชายคนรองของดันเต้ไง”มีอาชะงัก “วิตโตริโอ? เขาไปยุ่งอะไรกับร้านแก”“นั่นน่ะสิ! ฉันก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าฉันไปทำอะไรให้เขานักหนา ทำไมถึงต้องส่งคนมากว้านซื้อซัพ
Read More
Dernier
1234568
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status