تسجيل الدخول“ฉันเพิ่งตายจากการทำงานหนักมาหมาดๆ... ใครจะยอมมาตายอนาถรอบสองกัน!” เมื่อพนักงานออฟฟิศสาวสู้ชีวิตต้องหัวใจวายตายคาโต๊ะทำงาน แต่ดันตื่นขึ้นมาในร่างของ มีอา นางร้ายตัวประกอบจากนิยายอีโรติก-ดาร์กโรมานซ์ที่เธอเพิ่งอ่านจบ! ในนิยาย... มีอา คือลูกหนี้ขัดดอกที่เป็นเพียงของเล่นชิ้นโปรดของ ดันเต้ วาเลริโอ ร็อสซี่ มาเฟียอิตาลีผู้กุมบังเหียนอาณาจักรโลกมืดที่ดุร้ายที่สุด และจุดจบของเธอคือการถูกเขาเขี่ยทิ้งอย่างไม่ไยดีก่อนจะถูกส่งไปตายอย่างทรมาน! แผนการเอาตัวรอดจึงเริ่มขึ้น! กฎเหล็กของเธอคือ: ห้ามรัก ห้ามหึง และต้องหน้าเงิน! เธอจะยอมเป็นเด็กดี แสนว่าง่าย เพื่อสูบเงิน กวาดเครื่องเพชร และสะสมแบรนด์เนมให้มากที่สุด พอ นางเอกตัวจริง ปรากฏตัวเมื่อไหร่ เธอจะหอบสมบัติหนีเข้ากลีบเมฆไปใช้ชีวิตเศรษฐีนีที่เมืองไทยทันที! ทว่า... ทำไมพล็อตเรื่องถึงเริ่มเบี้ยว? นกน้อยที่ควรจะถูกทิ้ง กลับถูกกักขังไว้ในกรงทองที่เร่าร้อนกว่าเดิม “จำเอาไว้มีอา... เธอไม่ใช่แค่ผู้หญิงขัดดอก แต่เธอคือของของฉัน ทุกตารางนิ้วบนร่างกายนี้... มันเป็นของฉันแค่คนเดียว!”
عرض المزيدADORA’S P.O.V
"You never know, your Mr. Right might just be sitting at the strip side tonight, or maybe the pool side… just imagine him,” Nichole said, waving her right hand over the air as she demonstrated, but her left hand still gripped my hand as we passed through the noisy crowd. “Rich, hot, and dangerous. Just your type." Nichole shouted, her face immediately turned to look at me
"That's your type, Nikki. Not mine." I shouted back in reply.
The lights that rotated from the chandelier fell on my face in different colours. The hall was filled with lots of people, some singing, some dancing, some laughing at the whispers they told themselves.
“Adora, what are you looking at?” Nichole asked. She had paused when I did. But I couldn’t help it, I couldn’t get my eyes off what had caught it.
“Girl, come on… don’t tell me you have your eye on those fools making out over there.” Her hands rapped together below her breast, folding themselves.
I could see Jeff holding a lady’s waist. I wasn’t so sure who she was. My hands folded into a fist, my eyes still fell on them, looking, watching them kiss in the most lustful way ever.
“He couldn’t even wait for a month before falling into the arms of another chick.” My voice came out low as I swallowed hard.
“Get a hold of yourself, girl, he’s moved on already… he doesn’t deserve you anyway.” Nichole urged. Her hands fell on my shoulder as she faced me towards her direction. “You would have to forget your past and move on, Adora… I mean, look around.” Her lips curled into different directions, her eyes rolling up to the sky as she moved from one side of the hall to another. “There are a billion dudes out there who’d appreciate you without having to make you go through hell!”
“Wait...” her face turned to meet the waiter, she had a smile tugging on her lip, her eyes immediately winking at the waiter, “I’ll have two glasses.” She said, her fingers instantly grabbing the glass from the pan.
“Let’s go to the strip side,” Nichole said.
“Strip side?” My eyes went wide, my hands grabbed one glass of wine from Nichole as I watched her sip from her glass. The strip side was one place I hated to be at, but that was a different case for Nichole. She had a way of walking into a room like she owned the air. Her laughter was loud, her skirts were always shorter than rules allowed, and her words, holy Jesus! They were always in trouble. She could turn a dull party into a scandal and still make everyone love her for it.
“Girl, if you don’t stop frowning your face and acting all sad, people will think you’re allergic to fun. Come on, one dance, one drink, one bed decision. That’s all I’m asking.” She said. She immediately grabbed my hands as she pulled me towards the strip side of the club.
The strip side of the club was another world on its own. It had private booths, rich laughter, very expensive whiskey, and also had men in designer suits. Most were older, filthy rich, and most importantly, they were very handsome men.
I sat uneasily at the edge of a low couch. Not like I hadn’t been there before, but it wasn’t my thing at all. I was just not comfortable at all. My eyes moved from side to side as I glanced at the area. Wealthy men of different classes, most of them staring at me, but Nichole had already left me on arrival at the strip club.
“Hey, pretty...” a voice from a strange man came behind me. But I didn’t say a word, I ignored him, my legs instantly dragged me to the bar counter. My eyes still kept scanning until it finally stopped.
There was a man. A really handsome man, and he had stunning grey eyes. He leaned against the bar with a glass of dark liquid in his hand. I could see a scar that curved down the side of his face, adding to his otherwise perfect features. His suit was expensive but strange; he didn’t look like someone who belonged here, at least not in a place where men forgot themselves in red lights, yet there he was on a tailored black suit that probably cost more than the entire club. Unlike the man who looked sweaty and desperate, the one who had greeted me earlier was. His tie was loosened, not carelessly but deliberately, the kind of man that knew exactly how to make disorder look elegant.
His eyes locked in with mine, it was slow and deliberate, and even the music seemed to have hushed for him.
I couldn’t help but look away quickly.
"He’s coming," I whispered to myself like I was alerting myself.
"Can I buy you a drink?" His very masculine voice came boldly.
"I already have one," I replied.
"Then let’s talk. I don’t bite," he said.
I hesitated, then nodded.
“I'm Don. Don Cana,” he said, giving a very seductive smile. He was charming, and smelled like luxury, smooth and Rich. The scar somehow made him more attractive and older.
“Adorable…. I'm Adora in short form,” I smiled in reply.
“You have a lovely name… Adorable,” we both smiled.
No one ever called me Adorable, no one at all, except for my late mom. I lifted my glass, sipping from it again.
"What do you do, Don?"
He bent his face down, a smile immediately tugged on his lips "Let’s just say, I solve problems."
"You mean like a fixer?"
"Exactly. I fix things... people... situations."
I laughed nervously. "Sounds mysterious."
"So are you, Adorable." Don leaned in.
His grazed hands grabbed my thigh, immediately squeezing it. My eyes flew wide open as I coughed, my hands placing the glass on the counter as I stiffened.
ตอนพิเศษภายในห้องพักฟื้นวีไอพีของโรงพยาบาลเอกชนที่หรูที่สุดในอิตาลี มีอานอนพิงพนักเตียงด้วยความรู้สึกอ่อนเพลียหลังจากการคลอด สายตาของเธอเอาแต่จับจ้องไปยังภาพที่น่ารักที่สุดในโลกตรงมุมห้องภาพของบอสมาเฟียที่เคยแผ่รังสีอำมหิตจนใครๆ ก็ขยาด ตอนนี้กลับกลายร่างเป็น คุณพ่อคลั่งรักนั่งเฝ้าขอบเปลลูกชายแบบไม่ยอมห่างไปไหน สายตาดุดันที่เคยมองคนทั้งโลกอย่างเย็นชา บัดนี้กลับละมุนลงอย่างเหลือเชื่อตอนที่ทอดมองเด็กทารกตัวขาวจั๊วะที่กำลังหลับตาพริ้มอยู่ในผ้าห่อตัว“แทบไม่อยากจะเชื่อเลย...” เสียงทุ้มเปรยขึ้นมาเบาๆ ท่ามกลางความเงียบ แววตาของดันเต้เต็มไปด้วยความตื้นตัน “ว่าจะมีวันที่ผมมีทั้งคุณ... แล้วก็ลูก อยู่ตรงนี้ด้วยกัน”ผู้ชายที่ไม่เคยมองหาความรัก ไม่เคยมีคำว่าแต่งงานหรือสร้างครอบครัวอยู่ในหัวเลยสักนิด โลกของเขาเคยมีแต่การแย่งชิงและอำนาจ แต่สุดท้าย... ผู้หญิงตรงหน้าก็เข้ามาพังกำแพงน้ำแข็งนั้นจนพินาศ แล้วสอนให้ผู้ชายแข็งกระด้างอย่างเขารู้จักกับคำว่ารักมีอาอมยิ้ม ภายในใจรู้สึกฟูฟ่องไม่ต่างกัน เอาเข้าจริง ใครจะไปคิดล่ะว่า นางร้ายตัวประกอบ ที่คอยเดินตามสคริปต์รอวันตายอย่างเธอ จะสามารถแหกกฎทุกอย่าง พลิ
พันธนาการรักนิรันดร์แห่งร็อสซี่บรรยากาศยามเย็น ณ คฤหาสน์ริมชายฝั่งอมาลฟีถูกเนรมิตให้กลายเป็นสรวงสวรรค์บนดิน กลิ่นหอมของดอกกุหลาบสีขาวนับหมื่นดอกอบอวลไปทั่วบริเวณ ตัดกับสีครามเข้มของน้ำทะเลเมดิเตอร์เรเนียน งานแต่งงานที่ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในวันนี้ไม่ใช่เพียงเพื่อประกาศอำนาจของตระกูลร็อสซี่ แต่เป็นงานที่จัดขึ้นเพื่อเชิดชูผู้หญิงที่เป็นดั่งดวงใจของหัวหน้ามาเฟียคนปัจจุบันภายในห้องพักรับรอง มีอา ในชุดเจ้าสาวสีไอวอรี่ปักลูกไม้ฝรั่งเศสอย่างประณีตดูสง่างามราวกับภาพวาด หน้าท้องที่เริ่มนูนออกมาเล็กน้อยไม่ได้ทำให้ความงามของเธอลดน้อยลงเลย ตรงกันข้าม เธอกลับดูเปล่งปลั่งและเปี่ยมไปด้วยรัศมีของคุณแม่ที่กำลังมีความสุขที่สุด โดยมีแก๊งเพื่อนเจ้าสาวในชุดเดรสสีชมพูแชมเปญคอยรายล้อมอยู่ไม่ห่าง“แกสวยมากเลยนะมีอา... สวยจนฉันอยากจะร้องไห้แล้วเนี่ย” ลิตา เพื่อนสนิทจากเมืองไทยที่บินลัดฟ้ามาเพื่องานนี้โดยเฉพาะ เอ่ยขึ้นพร้อมกับกุมมือเพื่อนรักไว้แน่น ดวงตาของเธอคลอไปด้วยน้ำตาแห่งความตื้นตันใจ“ขอบใจมากนะลิตา ที่แกยอมทิ้งงานบินมาหาฉันถึงที่นี่” มีอาส่งยิ้มหวาน อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปบีบมือเพื่อนเบาๆ“วันนี้ค
ตอนที่ 73 เช้าวันใหม่ที่ชัดเจนแสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าสาดส่องผ่านผ้าม่านผืนหนาเข้ามาในห้องนอนใหญ่ มีอาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกที่ต่างไปจากทุกวัน ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาเธอต้องตื่นขึ้นมาพร้อมกับความหวาดระแวงและคราบน้ำตา แต่เช้าวันนี้... สัมผัสอุ่นๆ จากอ้อมแขนแกร่งที่โอบกอดเธอไว้จากด้านหลัง เป็นเครื่องยืนยันชั้นดีว่าฝันร้ายได้จบลงแล้ว“ตื่นแล้วเหรอ เป็นยังไงบ้าง เวียนหัวหรืออยากจะอาเจียนไหม”เสียงทุ้มงัวเงียดังขึ้นชิดใบหู ดันเต้กระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นพลางกดจูบลงบนไหล่เนียน ชายหนุ่มตื่นก่อนเธอพักใหญ่แล้ว แต่เขาเลือกที่จะนอนนิ่งๆ เพราะไม่อยากกวนเวลาพักผ่อนของคนแพ้ท้องมีอาพลิกตัวหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก “วันนี้ดีขึ้นค่ะ ไม่ค่อยเวียนหัวแล้ว”“ฉันให้แม่ครัวเตรียมซุปอุ่นๆ ไว้ให้แล้ว” ดันเต้บอกพลางใช้นิ้วเกลี่ยปอยผมที่ปรกหน้าเธอออกอย่างเบามือ “แต่ถ้าอยากกินอะไรเป็นพิเศษก็บอกนะ ฉันจะให้คนไปหามาให้ทันทีเลย”“แค่ซุปก็พอแล้วค่ะ” มีอาตอบรับ เธอมองใบหน้าหล่อเหลาของว่าที่สามีด้วยความรู้สึกโล่งใจอย่างบอกไม่ถูก ก่อนจะเอ่ยถามถึงเรื่องที่ยังคงค้างคาอยู่ในใจ “ดันเต้คะ
ตอนที่ 72 นายหญิงแห่งร็อสซี่ขบวนรถเอสยูวีหุ้มเกราะแล่นกลับเข้าสู่เขตคฤหาสน์ตระกูลร็อสซี่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้บรรยากาศภายในรถช่างแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิงตลอดเส้นทาง ดันเต้ไม่ยอมปล่อยให้มีอาห่างตัวเลยแม้แต่วินาทีเดียว เขาดึงเธอเข้ามากอดไว้หลวมๆ มือหนาคอยลูบหน้าท้องแบนราบของเธออย่างทะนุถนอมราวกับกำลังปลอบประโลมเจ้าตัวเล็กด้านใน พร้อมกับสั่งให้คนขับรถขับให้ช้าและนิ่มนวลที่สุดเพื่อไม่ให้กระทบกระเทือนคนท้องมีอาก้มมองแหวนเพชรบนนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองสลับกับใบหน้าหล่อเหลาของคนข้างๆ แม้ในใจจะเปี่ยมไปด้วยความสุข แต่ความกังวลลึกๆ ก็ยังคงฉายชัดอยู่ในดวงตา“ดันเต้คะ...” มีอาเอ่ยขึ้นเบาๆ “แม่ของคุณคงไม่ยอมรับเรื่องนี้ง่ายๆ แน่”“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง” ดันเต้กระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น แววตาของเขาเด็ดเดี่ยว “ฉันคือผู้นำตระกูลร็อสซี่ คำสั่งของฉันคือสิทธิ์ขาด และฉันจะไม่ยอมให้แม่หรือใครมาใช้อำนาจข่มเหงเธอในบ้านของฉันอีก”เมื่อรถจอดสนิทที่หน้าประตูคฤหาสน์ อัลแบร์โตและเหล่าคนรับใช้ที่ยืนตั้งแถวรอรับต่างพากันยิ้มกว้างด้วยความดีใจที่เห็นเจ้านายสาวกลับมา รินที่ถูกลูกน้องของดันเต้พากลับมาถึงก่อนหน้านี้แล้
ตอนที่ 60 คนละคนภายในห้องประชุมใหญ่บนชั้นสูงสุดของตึกร็อสซี่คอร์ปอเรชัน บรรยากาศที่เคยตึงเครียดค่อยๆ คลี่คลายลง ดันเต้นั่งประสานมืออยู่ตรงหัวโต๊ะด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทว่ามุมปากหยักกลับยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจ เมื่อได้รับฟังรายงานสรุปตัวเลขผลประกอบการและสถานการณ์ล่าสุดจากบรรดาผู้บริหารระดับสูงแผนการกวาด
ตอนที่ 48 พื้นที่ส่วนตัว... ของเราสองคนตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมา คฤหาสน์ร็อสซี่แทบไม่ต่างอะไรจากสนามรบที่คุกรุ่นไปด้วยควันไฟที่มองไม่เห็น ความอดทนของมาดามเอเลน่าเดินทางมาถึงขีดสุด เมื่อเห็นลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเอาอกเอาใจ มีอาราวกับเป็นเจ้าหญิง ไม่ว่าเธอจะสรรหาคำพูดดูถูกเหยียดหยาม หรือพยายามขุดกำพืดของมี
ตอนที่ 37 จุดตัดของเส้นทางเช้าวันต่อมา ขณะที่กำลังนั่งทานอาหารเช้ากันอยู่ในห้องอาหารของคฤหาสน์ อัลแบร์โตก็เดินเข้ามารายงานว่า พ่อของมีอาฟื้นแล้วและร้องโวยวายต้องการจะพบเธอให้ได้มีอาวางส้อมในมือลง ถอนหายใจออกมาเบาๆ เธอไม่ได้มีความผูกพันลึกซึ้งอะไรกับผู้ชายคนนี้ แต่การไปจัดการปัญหายืดเยื้อให้จบสิ้น
ตอนที่ 30 มาเฟียต้องเปิดศึกคล้อยหลังร่างสูงสง่าของวิกเตอร์ที่เดินลับสายตาไปพร้อมกับรอยยิ้มกวนประสาท บอดี้การ์ดทั้งสองคนถึงได้ยอมถอยกลับไปยืนคุมเชิงอยู่ห่างๆ ตามเดิมมีอาลอบถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ราวกับเพิ่งรอดพ้นจากสนามรบ หญิงสาวหันไปมองหน้ารินที่ยังคงนั่งก้มหน้าก้มตาอยู่ฝั่งตรงข้ามเพื่อจะดูว่าอีกฝ





