All Chapters of โอบกอดเธอด้วยหัวใจ: Chapter 31 - Chapter 38

#โรงพยาบาล"ตอนนี้คนไข้อยู่ในภาวะแท้งคุกคาม อาการเสี่ยงพอสมควรเพราะอายุครรภ์แค่เพียงสี่สัปดาห์ หมอต้องให้คนไข้นอนนิ่งๆห้ามขยับตัวอยู่บนเตียง เพื่อรอดูอาการสักระยะก่อนนะคะ"คุณหมอเจ้าของไข้เอ่ยบอกญาติด้วยรอยยิ้มบางๆก่อนจะเดินออกจากห้องพักฟื้นไปอย่างรวดเร็ว " ลูกจันทร์ท้องอย่างนั้นเหรอ"ลูกแก้วเอ่ยขึ้นมาด้วยความตกใจ ก่อนจะเงยหน้ามองไอวี่ที่ยืนตื่นตะลึงไม่ต่างกัน"งั้นแสดงว่าอาการอาเจียนที่มันบอกว่าเป็นโรคกระเพาะจริงๆแล้วคือมันท้อง ลูกจันทร์ทำไมแกถึงไม่บอกพวกฉันวะ"ไอวี่ พูดขึ้นตามและมองหน้าเพื่อนรักของพวกเธอด้วยแววตาเต็มไปด้วยความเป็นห่วงอย่างจับใจ" อบเชย "จอมพลเอ่ยเรียกเด็กน้อยของเขาเบาๆ หลังจากที่เขาให้ลูกน้องไปจัดแจงเรื่องห้องพักฟื้นคนไข้และยืนดูสถานการณ์ของพี่สาวเมียอยู่นาน" คะ พี่จอมพล " ฉันหันไปตอบตามเสียงเรียกของพี่จอมพลพร้อมกับเงยหน้ามองด้วยความสงสัย"พี่คิดว่าหนูต้องโทร บอกเรื่องนี้กับครอบครัวของหนูให้รับรู้นะเพราะมันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับหนึ่งชีวิตที่กำลังจะเกิดมาและต้องนอนดูอาการที่โรงพยาบาลสักระยะด้วย" จอมพล พูดขึ้นอย่างคนออกความคิดเห็นเพราะรู้ดีว่าเด็กน้อยของเขาถูกครอบครั

#สามเดือนต่อมา" พี่ลูกจันทร์จะย้ายไปอยู่ที่ญี่ปุ่นจริงๆเหรอคะ" ฉันเอ่ยถามพี่สาวของฉันที่กำลังนั่งทานผลไม้อยู่ข้างๆด้วยความแปลกใจ หลังจากเหตุการณ์ในครั้งนั้นพี่ลูกจันทร์ที่นอนรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลเกือบเดือนจนคุณหมอแจ้งให้กลับบ้านได้เพราะเด็กอยู่ในระยะปลอดภัยแต่ก็ต้องระวังไม่ให้ทำงานหนัก หรือยกของหนัก คุณพ่อกับคุณแม่จึงตัดสินใจทำเรื่องดรอปเรียนไว้ ส่วนฉันก็ได้มีการพูดคุยและปรับความเข้าใจกันจนฉันได้กลับมามีครอบครัวเป็นของตัวเองอีกครั้ง แต่ฉันก็ยังคงอยู่กับพี่จอมพลเหมือนเดิมไม่ได้ย้ายกลับลงมา โดยที่คุณแม่และคุณพ่อก็เข้าใจและยอมรับในการตัดสินใจของฉัน " อืม เห็นคุณพ่อบอกว่า มีโครงการจะขยายสาขาไปเปิดใหม่ที่นั่น พี่เลยสนใจและคิดว่าจะย้ายไปอยู่อย่างถาวรเลย" ลูกจันทร์เอ่ยตอบน้องสาวของเธอก่อนจะยิ้มออกมาอย่างขบขัน เมื่อเห็นสีหน้างอแงของอบเชยในตอนนี้"แต่พี่ลูกจันทน์กำลังตั้งท้องหลานให้น้องอยู่นะคะ ย้ายไปคนเดียวก็ลำบากแย่เลย"ฉันถึงกับบ่นอุบขึ้นมา ก่อนที่จะได้ยินเสียงของคุณแม่ที่เดินออกมาจากในครัว เอ่ยแทรกดังขึ้นมา "แม่จะไปกับพี่ลูกจันทร์ด้วยต่างหาก และร้านคาเฟ่คุณยายแม่ก็คงต้องมอบร้านให้กับ

#สองปีต่อมา//กริ๊งๆ//"ร้านคาเฟ่คุณยาย ยินดีต้อนรับค่ะ" ฉันหันไปทางประตูทางเข้า เมื่อได้ยินเสียงกระดิ่งหน้าประตูร้านดังขึ้น และเสียงขานรับลูกค้าจากพี่แป๋วที่ยืนรับออเดอร์อยู่หน้าเคาน์เตอร์หลังจากที่พี่จอมพลได้ขอฉันแต่งงานในวันนั้นและก็เฝ้ารอให้ฉันเรียนจบพี่เขาก็รีบจัดงานแต่งงานเล็กๆ ท่ามกลางครอบครัวและเพื่อนสนิทตามคำขอของฉันโดยที่เราทั้งสองคนได้จดทะเบียนสมรสและพี่จอมพลก็กว้านซื้อตึกพาณิชย์ที่อยู่ติดกันทั้งแถบเพื่อปรับปรุงร้านคาเฟ่ของคุณยายให้มีขนาดใหญ่มากขึ้น รวมทั้งจ้างพนักงานในร้าน อีกนับสิบคน เพราะกลัวว่าฉันจะทำงานหนักมากเกินไปโดยตอนนี้พี่เขาเปิดบริษัทนำเข้าอะไหล่รถยนต์รวมทั้งสนามแข่งรถที่มีมากกว่าสิบแห่งได้ "นี่นะเหรอ ร้านคาเฟ่ชื่อดังที่เจ้านายให้มาซื้อของว่าง ก็ไม่เท่าไรนิ" น้ำอิง เอ่ยกับฝนเพื่อนสนิทของเธอด้วยท่าทางดูถูก เมื่อพี่โดม เลขาส่วนตัวของเจ้านายกำชับให้มาซื้อของว่างที่ร้านนี้เท่านั้น โดยที่เธอก็ไม่รู้ว่าร้านนี้มีดีอะไรกันก่อนสายตาของเธอจะกวาดมองไปยังรอบๆร้านคาเฟ่ที่จัดตกแต่งเป็นหอสมุดเล็กๆและมีนักศึกษานั่งรวมตัวกระจายเป็นกลุ่มๆอย่างหนาตา"บรรยากาศก็ดีอยู่นะน้ำอิง

"พี่จอมพล"ฉันหันไปตามเสียงก็เห็นพี่จอมพล กำลังก้าวเดินเร็วๆมาทางฉันพร้อมกับได้ยินเสียงของเจ้าปลาทูร้องดังขึ้นมาเช่นกัน//เหมียวๆ//"หนูเป็นอะไรไหม" จอมพลยกแขนโอบไหล่เล็กของเมียรักโดยมืออีกข้างเอื้อมไปหยิบถุงอาหารและส่งให้กับไอ้โดมทางด้านหลังแทบจะทันที"ไม่ค่ะ แต่ปลาทูน่าจะตกใจ"ฉันพูดตอบตามความจริงก่อนที่พี่จอมพลจะยกมือลูบหัวเล็กๆพร้อมกับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเต็มไปด้วยความอ่อนโยน"ไม่ต้องกลัวนะ พ่อมาแล้วเดี๋ยวพ่อจะจัดการให้ลูกเองดีไหมลูกรัก" ///เหมียว เหมียว///"นายคะนี่คือ" น้ำอิง เอ่ยถามขึ้นด้วยความสงสัยเล็กน้อยก่อนที่เธอจะต้องตื่นตะลึงเมื่อได้ยินคำตอบจากผู้เป็นนายเอ่ยดังขึ้นมา"กล้าดียังไง ถึงมาไล่เมียกับลูกของกู ออกไปจากบริษัทของกูแบบนี้""นาย อิงขอโทษค่ะ คือ อิงไม่ทราบจริงๆ ว่าเธอเป็นภรรยาของนาย อิงแค่เห็นว่าเธอเข้ามาโดยพลการและพาสัตว์เลี้ยงเข้ามาด้วยจึงแค่เชิญให้ออกไปเท่านั้นเองค่ะ""งั้นก็เชิญ""เชิญอะไรคะ" น้ำอิงพูดขึ้นด้วยความแปลกใจ"เชิญมึงไปเก็บข้าวของและออกไปจากบริษัทกูซะ ไอ้โดมไปทำเรื่องให้กูเดี๋ยวนี้ ถ้าทำไม่ได้มึงก็ลาออกไปด้วยเลย และติดแจ้งประกาศให้ทั่วว่าถ้า