Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 6

//กริ๊ง กริ๊ง//"คาเฟ่คุณยาย ยินดีต้อนรับค่ะ" เสียงสดใสของพนักงานร้านคาเฟ่หนังสือเล็กๆที่เปิดอยู่ฝั่งตรงข้ามของมหาลัยG เอ่ยทักทายลูกค้าเมื่อได้ยินเสียงกระดิ่งที่หน้าประตูดังขึ้น"เอาซาลาเปาหมูสับสิบลูก กลับบ้านนะคะ" "รับเครื่องดื่มหรือขนมอย่างอื่นทานเพิ่มด้วยไหมคะ อีกสิบนาทีร้านจะปิดแล้ว"" ไม่ค่ะ " นักศึกษาสาวสวยเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มและยื่นเงินค่าอาหารให้กับพนักงานอย่างเป็นมิตรเพราะรู้ว่าร้านแห่งนี้จะเปิดช่วงหกโมงเช้าและปิดร้านตอนหนึ่งทุ่มของทุกๆวัน "ทั้งหมดสองร้อยสิบบาทค่ะ คุณลูกค้านั่งรออาหารสักครู่นะคะ" " อบเชย วันนี้ปิดร้านแทนพี่ด้วยนะ พอดีพี่จะออกไปทำธุระกับแฟนน่ะ" ลูกจันทร์ พี่สาวคนโต เอ่ยบอกน้องสาวของเธอที่กำลังยืนเช็ดโต๊ะอยู่ไม่ไกล หลังจากที่เห็นลูกค้าคนสุดท้ายเดินออกไปจากร้านเรียบร้อยแล้ว"อ้าวพี่ลูกจันทร์ ทำไมทิ้งให้น้องปิดร้านคนเดียวอีกแล้วล่ะ"ฉันพูดขึ้นอย่างเหนื่อยใจอีกแล้ว กับการโดนพี่ลูกจันทร์ พี่สาวคนโตคนเก่งของครอบครัว ชอบเอาเปรียบฉันแบบนี้มาตลอดตั้งแต่เด็กจนโต ด้วยความที่ฉันเป็นเด็กที่เรียนหนังสือไม่ค่อยเก่ง ไม่มีความโดดเด่นหรือเป็นหน้าเป็นตาให้กับครอบครัวที่ทำธุรก

#สามวันต่อมา ฉันที่กำลังง่วนกับการล้างจาน หลังจากทานอาหารเช้า เสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ได้ยินเสียงของพี่ลูกจันทร์เอ่ยดังขึ้นมาจากทางด้านหลังทำให้ฉันหยุดชะงักและหันกลับไปมองพี่สาวของตัวเองด้วยความแปลกใจว่าพี่สาวของฉันกลับมาถึงคอนโดตั้งแต่ตอนไหนกัน แต่ฉันก็ต้องตกใจเมื่อสายตามอง เห็นใบหน้าของ ผู้ชายที่ฉันจำได้ดีว่าเป็น "พี่ธนู" รุ่นพี่สุดฮอตของคณะสถาปัตย์และเป็นคนที่ตามจีบฉันอยู่ กำลังเดินตามหลังพี่สาวของฉันมาติดๆ โดยสวมใส่แค่เพียงกางเกงบ็อกเซอร์เพียงตัวเดียว "อบเชย นี่แกไม่ได้เตรียมอาหารเช้าไว้ให้พี่เหรอ พี่หิวจะตายอยู่แล้ว"ลูกจันทร์ เอ่ยถามน้องสาวที่กำลังยืนล้างจานอยู่ตรงเคาน์เตอร์ครัว ในสภาพที่เธอเพิ่งตื่นและเดินงัวเงียมายังโต๊ะอาหารที่ว่างเปล่าด้วยความหิว หลังจากเหนื่อยล้ากับกิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อคืนกับ ธนู ที่เธอตั้งใจพามาคอนโดเพื่อให้อบเชยเห็นว่าผู้ชายที่กำลังตามจีบมันอยู่เป็นของเธอ "น้องไม่รู้ ว่า พี่ลูกจันทร์จะกลับมานอนที่คอนโด เลยไม่ได้เตรียมอาหารเช้าไว้ให้" "ตอนนี้ก็รู้แล้ว แกก็รีบไปเตรียมอาหารเช้าให้ฉันสิ ทำเผื่อธนูด้วยล่ะเมื่อคืนออกแรงเยอะไปหน่อยคงจะหิว เดี๋ยวฉันจะไปอาบน้ำ

@มหาวิทยาลัย G#หลังเลิกเรียน"พวกมึงสองคน วันนี้จะไปดูตะวัน แข่งบอลกันไหม "วิว สาวน้อยตัวเล็กจัดฟัน หันไปเอ่ยถามเพื่อนรักอย่างอบเชย และ บลู ที่กำลังเดินออกจากห้องเรียนและเดินไปยังหน้าลิฟต์ภายในตึกของคณะสถาปัตย์" วันนี้คณะวิศวะแข่งกับคณะเรา กูจะพลาดได้ไง แล้วมึงล่ะไปด้วยกันไหม ยัยอบ ไปดูผู้ชายหล่องานดี หุ่นล่ำของวิศวะกันมึง และแถมยังได้ไปเชียร์ตะวันด้วย " บลู สาวหมวย ผิวขาวหุ่นดี พูดขึ้นอย่างดี๊ด๊าและเอ่ยถึง ตะวัน เพื่อนมัธยมที่สอบติดคณะวิศวะของมหาลัยเดียวกันกับพวกเธอ ก่อนจะมองหน้าของอบเชยอีกครั้งอย่างรอคำตอบ"ทำไมกูต้องไปเชียร์ตะวันด้วยล่ะ "ฉันหันไปพูดถามกลับเพื่อนของฉันด้วยความสงสัย"เอ้า!! ก็ตะวันมันชอบมึงไง จำไม่ได้เหรอที่มันเพิ่งมาสารภาพรักกับมึงตอนช่วงรับน้องอ่ะ" บลู เอ่ยแทรกขึ้นมา เมื่อนึกถึงเหตุการณ์ของตะวัน ที่เคยมาสารภาพรักกับอบเชยในวันรับน้องวันสุดท้าย แต่ก็ต้องผิดหวัง เมื่อถูกเพื่อนของเธอปฏิเสธแบบตรงๆจนเดินคอตกกลับบ้านไปอย่างน่าสงสาร"แต่กูไม่ได้ชอบตะวัน และกูก็พูดปฏิเสธชัดเจนไปแล้ว พวกมึงสองคนอย่ามาเชียร์กูกับมันเลยนะ กูขอร้อง " ฉันเอ่ยตอบอย่างคนรู้ทันเพื่อนทั้งสองคน ก