《Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

MIKYLA POV “Hindi ako si Zyra, ulol!” muli kong bulyaw. Nakabawi na yata ang ungas sa pagkabigla dahil bigla na lang tumalim ang pagkakatitig niya sa akin. “Mikyla! How dare you! Ang lakas ng loob mong kutong lupa ka na sampalin ako!” galit niyang wika. “At ang lakas din ng loob mo na yakapin ako! Lintik naman, Arif. Ang lakas ng saltik mo!” galit ko ding sigaw pabalik sa kanya. Napansin kong mas lalong nagtagis ang mga bagang niya habang nakatitig siya sa akin. Hindi marahil kayang tangapin ng pride niya na nasampal ko siya. Eh, ano naman kung nasampal ko siya? Kasalanan niya naman eh. May payakap-yakap pa siya na hindi man lang sinigurado kung sino ba talaga ang nasa harapan niya. Tsaka ang idea na kopyahin ko ang hair style ni Zyra ay galing sa kanya kaya huwag siyang ano diyan! Kainis! Tsaka, wala din akong balak na magpatalo sa kanya noh! Matira ang matibay pero hindi ako papayag na gawin akong parang rubot nitong si Arif at sundin ang kung ano man ang tumatakbo

MIKYLA POV “AYAW ko ng ganito! Ibalik niyo ang dati kong buhok!” halos umalingawngaw na ang boses ko sa buong paligid nang makabalik ako dito sa loob ng powder room. Nadatnan ko ang mga staff na gumawa ng make-over ko na sobrang relax na nila. Na akala mo wala silang stress na naibigay sa akin ngayung gabi. “Mam, sorry po, ginawa lang po namin ang utos ni Sir.” sagot naman ng isa pa. Wala nang sabi-sabi, naglakad ako patungo sa lavatory at walang pagdadawang isip na naghilamos. Ang buhok ko na bagong gupit at may style pang pakulot sa bandang dulo, binasa ko din. Umaasa ako na bumalik sa dati ang lahat. “Mam, naku, huwag po. Sayang naman po ang ayos niyo tsaka hindi pa po pwedeng basain ang buhok niyo. Baka po kumulot at masira.” awat sa akin ng hairstylist. Pero parang wala akong narinig na itinuloy ko lang ang ginagawa ko Wala naman silang magagawa kung gusto ko eh. Alangan naman na itali nila ako diba? “Leche talaga! Pati kilay ko, pinakialaman niyo talaga! Ano ba, ka

MIKYLA POV MABILISANG ligo lang naman ang ginawa ko at suot ng bathrobe, lumabas na ako ng banyo kung saan, hindi ko maiwasan na magulat dahil naghihintay pa rin sila sa akin? Mga kasambahay na ready akong tulungan para mag-ayos? "Mam, dito po kayo maupo para mapatuyo na muna natin ang hair mo." wika ng isa sa kanila. Hindi ko tuloy mapigilan ang mapangiwi habang lihim kong minumura sa isipan ko ang ARif na iyun Alam kong pakana niya lahat ng ito at feeling ko, gusto talaga yatang subukin ng taong iyun ang pasensya ko Saan ka ba naman nakakakita ng taong magpadala ng apat na kasamabahay dito sa loob ng kwarto para tulungan akong mag-ayos? Ano ba ang taong iyun, bahagi ng royal family? "Eheerrrrm, mga Ate, kaya ko na po ang sarili ko. Pwede po bang lumabas na kayo at ako na po ang bahala?" may hilaw na ngiti sa labi na bigkas ko Napansin ko pang pasimpleng nagkatinginan ang apat bago sabay-sabay na tumitig sa akin "Ma'am, hindi po kasi pwede eh! Baka kapag lumabas ka

MIKYLA POV “KUNG papayag ako sa gusto mo, kailan tayo maghihiwalay?” seryoso kong tanong habang diretsong nakatingin sa mga mata ni Arif. Bahagyang nagsalubong ang makakapal niyang kilay, tila hindi niya inaasahan ang itatanong ko. Napailing ako at mahina akong natawa. “Huwag kang mag-isip ng kung anu-ano. Hindi porket binigyan mo ako ng yaman kapalit ng kasal, pwede mo nang kontrolin ang buong buhay ko. Hindi gano’n ‘yon, Mr. Fulgencio. Ang isang kontrata, may simula at may katapusan. Ngayon, sabihin mo sa akin… kailan matatapos ang kontrata natin? Kailan ako magiging malaya sa kasal na ito?” seryosong tanong ko. Iisipin ko na lang siguro na isa itong trabaho. Na may malaking bayad. Saglit namng natahimik si Arif. Wari ba ay pinag-iisipan niya munang mabuti ang magiging sagot sa mga sinabi ko. “Two years. Give me two years and I will fix everything. Kapag naging maayos na ang lahat… ibibigay ko sa’yo ang kalayaang gusto mo.” mababa pero seryoso ang boses na sagot niya

MIKYLA POV Pagdating ko sa mansion, agad kong narinig ang malalakas na tawanan mula sa living room. Napakunot-noo ako. Mukhang may mga bisita yata ah? At simula noong tumira ako dito sa bahay ni Arif, ngayun ko lang nakitang may ibang taong pumasok. Dahan-dahan akong sumilip at doon ko nakita si Arif kasama ang ilang kaibigan niyang lalaki at babae. Nakaupo siya sa gitnang sofa habang may babaeng halos nakadikit na sa kanya. Nanlaki nang bahagya ang mga mata ko nang makitang nakakandong pa mismo ang babae sa kanya habang tumatawa. “Grabe, akala ko ba si Zyra ang mahal niya? Bakit may ibang babaeng nakakandong sa kanya?” mahina kong bulong sa aking sarili. Hindi ko alam kung bakit pero parang may kung anong inis na agad na umakyat sa dibdib ko. Mabilis kong iniwas ang tingin. Hindi ko naman dapat pakialaman iyon. Wala naman akong karapatan. Kaya balak ko na sanang dumiretso sa kwarto nang bigla akong tawagin ni Arif. “Mikyla.” Kaagad akong napahinto. “Lumapit ka r