All Chapters of Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS: Chapter 11 - Chapter 20

MIKYLA POV “No---Dad, please, huwag kang pumayag!” kinakabahan kong bigkas. Kailangan ngayun pa lang, ipakita ko na ang pagtutol ko. Hindi ako pwedeng maging substitute. Ni ayaw ko nang maging brother in law ang Arif Fulgencio na ito tapos ngayun magiging asawa ko na pala? haysst! "Do you have a choice? Kasalanan mo ang lahat kung bakit nakatakas si Zyra...kaya wala kang magagawa kundi ang palitan siya bilang magiging asawa ko." malamig ang tono ng boses na wika ni Arif. “Hindi ako papayag! Ano iyan, akala mo, ganoon lang kadali ang maging substitute bride? Tsaka, hindi ko naman talaga kasalanan na tumakas si Zyra! Wala akong alam at talo pa nga ako eh. Ang motor na pinag-ipunan ko, itinakas niya din. Ang mabuti pa, hanapin mo siya para maibalik din ang motor ko. Huwag iyung ako ang ginugulo mo!” galit ko na ding sagot. Peste talaga! Sino ba kasi ang nagpauso ng substitute-substitute na iyan? Ang cheap kasi eh! Tsaka, ang daming babae diyan, ako pa talaga ang ginugulo

MIKYLA POV "Kalimutan na muna natin ang tungkol kay Zyra. Ang mahalaga sa ngayun ay hindi mapapahiya ang angkan natin. Isa pa, ang mga taong minsan nang umalis ay hindi na dapat hinahabol." seryosong wika naman ni Mr. Fulgencio Oh diba, parang nakakasigurado na talaga sila na pumapayag ako sa kasalan na ito. Ni hindi man lang nila pinakingan ang mariin kong pagtutol. Haysst, ano ba naman ito? Ano na lang kaya ang maging buhay ko kung mag-aasawa ako ng maaga tapos kay Arif Fulgencio pa? Paano na ang pangarap kong malayang buhay? Paano na ang hobby kong sumakay ng motor at sumama sa mga friends na ikutin ang Pinas? "Dad, still , I'm willing to give Zyra a second chance. As long as bumalik si Zyra at mag sorry siya sa akin, tatangapin ko pa rin siya." seryosong wika ni Arif Hindi ko naman mapigilan ang mapaismid. OO, aware ako na magiging substitute lang ako pero medyo may kirot pala sa puso na marinig na talagang substitute lang ako.. At once na bumalik ang original, itsapwe

MIKYLA POV “Mom! Please, narinig niyo naman po siguro ang sinabi kanina ni Arif diba? Si Zyra ang gusto niyang maging asawa kaya sana, huwag niyo na lang po ako idamay sa gulo na iyan.” seryosong wika ko “Pero, Mikay, hindi ka ba nag-aalala? Paano kung ipakulong nila ang kakambal mo? Isa pa, nagbanta kanina si Mr. Nathan Fulgencio na kapag malagay sa kahihiyan ang pangalan ng pamilya nila dahil sa kapatid mong si Zyra, ipapakulong nila siya. Hindi pwede! Anak, maawa ka naman sa kapatid mo. Ako na mismo ang nakikiuisap sa iyo, pumayag ka na para maikasal kayong dalawa ni Arif.” seryoso nitong wika Kitang kita ko na sa mga mata ni Mommy ang pagiging desperado. Hindi ko naman siya masisisi. Alam ko naman kasi na inaalagaan niya ang kapakanan ng pamilya namin Mahirap makalaban ang pamilyang Fulgencio at alam ko na kapag hindi ma-solusyonan ang tungkol sa paglalayas n Zyra, tiyak akong may kalalagyan ang pamilya namin. “Ayaw ko po. Mom, ayaw kong sirain ang buhay ko dahil lang k

MIKYLA POV '"Fine...fine, sasakay na!" yamot kong wika. Napabaling ang tingin ko sa mga kaibigan ko para magpaalam sa kanila pero nang mapansin kong maluha-luha na ang mga mata ni Joda, hindi ko na maiwasan ang mapailing Parang nag-aalala sila sa sitwasyon ko pero wala naman silang capacity para tulungan ako. Baka mamaya, uminit ang ulo ni Arif at bigla na lang kaming paputakan Isa pa, ayaw ko din na madamay sila sa problema kong ito lalo na at aware naman akong mahirap din talagang kalaban ang mga Fulgencio Kaya lang naman ako nagtatapang-tapangan para iparamdam sana kay Arif na hindi din ako basta-basta. Pero, saan ba ang tapang ko kung ang gusto pa rin naman ng ungas na iyun ang masusunod. "Friends, ikumusta niyo na lang ako kay Pinky. Sasama sana ako sa inyo kaya lang, nandiyan na pala ang sundo ko. See you tomorrow mga best!" bigkas ko at pagkatapos kong sabihin ang katagang iyun, mabilis na kaong naglakad patungo sa sasakyan ni Arif. Kaagad naman akong pinagbuksa

MIKYLA POV “Tsk, sino ang tinatakot mo! Sanay kaya akong tumakas. Sila Mommy nga kahit na bantay sarado sa akin sa gabi, natatakasan ko pa rin eh."pabulong kong bigkas. Sapat lamang iyun para marinig niya. Nagkukunwari lang naman akong hindi apektado sa sinabi niya pero ngayun pa lang, nag-aalala na ako. Lalo na at ako iyung taong hindi sanay na hindi nasusunod ang nais. Ako iyung tao na kapag pinipigilan sa mga lakad, mas lalong nanggigigil. Ilang beses na ba akong tumakas sa bahay sa tuwing may outing kami ng mga kaibigan ko? Maraming beses na! Kasi nga sa aming magkapatid na si Zyra, ako iyung mas matigas ang ulo. “Welll, hindi kita tinatakot. Sinasabi ko lang sa iyo kung ano ang kaya kong gawin. At simula ngayung araw, wala kang choice kundi ang kumilos ng kagaya sa kapatid mo.” seryoso niyang wika “Ano ang sabi mo?” kunot noo kong muling bigkas. “Teka lang, ano ang gagawin mo? Saan ito? Saan mo ako dadalhin?” yamot kong wika at hindi maiwasan na kabahan dahil ang tinat