Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS

MIKYLA POV

‘LETS’S GO!” sigaw ng leader namin at nag-umpisa nang umarangkada ang kanya-kanya naming motor. Nandito kami sa mapunong bahagi ng Quezon province, nag-eenjoy sa rides na matagal na naming pinlano na magkakaibigan

Sakto na kakatapos lang ng pasukan ng last semester. Balak naming ikutin ang buong Pilipinas gamit ang kanya-kanya naming motor.

Wala namang dapat na ikabahala dahil marami naman kami sa grupo. Apat na babae pitong lalaki. At kasama sa grupo na ito ang mga kaibigan ko since High School

Habang tumatakbo ang motor ko sa makahoy na lugar, ramdam ng buong katawan ko ang malamig na simoy ng hangin. This is life, ito ang matagal ko nang gusto. Ang magtravel gamit ang motor at libutin ang buong Pilipinas.

“Mikyla, are you okay? Sa unahan natin, napa-trouble daw si Pinky. Sumabit ang motor niya sa isang kotse at galit na galit ang may-ari.” mula sa suot kong speaker narinig ko ang boses ni Joda. At sa unahan ko lang nakita ko ang umpukan ng mga tao

Dali-dali kong itinabi ang motor ko at bumaba. Nilapitan ang kaibigang si Pinky na nakahadusay sa gilid ng kalsada. Namimilipit sa sakit habang nakatayo sa harapan niya ang tatlong lalaki

“Pinky!’’ tawag ko. Ang iba pa naming mga kasamahan ay isa-isa nang nagsidatingan. Dali-dali kong tiningnan ang injured ni Pinky at hindi ko maiwasan na makaramdam ng labis na pag-aalala nang mapansin ko kung gaano kalubha iyun.

“Mikyla, hindi ko sinasadya. Patay ang ilaw ng sasakyan nila na nakaparada sa gilid ng kalsada at blindspot kaya hindi ko napansin.” wika ni Pinky sa akin.

“Okay..okay, huwag ka munang gumalaw hanga't hindi pa dumadating ang rescue.” seryosong bigkas ko. At pagkatapos noon, dahan-dahan na akong tumayo para harapin ang taong may -ari ng sasakyan

Kitang kita ko ang galit sa mga mata nila. Nagsilapitan na din ang iba pa naming mga kasama.

“Miss, paano ba iyan, kailangan niyo kaming bayaran sa perwisyo na dulot ng kaibigan mo sa sasakyan namin.” seryosong wika ng isa sa mga lalaki. Nahuli ko pa siyang pasimple akong tinititigan mula ulo hangang paa.

Hindi ko naman mapigilan ang maikuyom ang kamao ko

“Hanga’t walang imbistigasyon at walang pulis na involved, walang magbabayad.” seryosong sagot ko

Napansin ko ang biglang pagsalubong ng kilay ng nasa harap ko. Akmang lalapitan sana ako nito nang bigla nalang humarang ang isa ko pang kasamang lalaki. Si Jovan.

“Woa! Woa! Boss, babae iyan. Bawal patulan!” wika nito at kaagad na pumagitna. Kaya lang, hindi inaasahan ni Jovan na bigla nalang umangat ang paa ng isa sa mga lalaki at binigyan ng malakas na flying kick si Jovan. Tumilapon ito kasabay ng pagbagsak nito sa lupa

Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat. Ang iba pang mga kasamahan namin ay nagsipagdatingan na din. Hindi sila papayag na may isa sa kasamahan namin ang dehado. Kaya naman, ilang saglit lang sa harapan ko mismo, nagkagulo ang lahat.

Suntok dito, suntok doon. Ginamit ko ang aking helmet at ibinato sa mga kalaban. Alam kong alanganin kami. Lalo na at kapansin-pansin na magaling pala ang kalaban namin sa martial arts.

Hangang sa nagulat na lang kami lahat nang bigla na lang naglabas ng armas ang isa sa mga lalaki.

“Sige….subukan niyong manlaban at pasasabugin ko ang bungo ng babaeng ito!”narinig kong galit na sigaw ng isa sa mga lalaki. Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko sa pagkagulat. Si Karla, nakatutok sa ulo niya ang baril ng isa sa mga kalaban namin

“Akala niyo ba mas nakakalamang kayo sa amin ha dahil mas marami kayo? Akala niyo kung sino kayo?” galit na sigaw ng lalaki. Bigla naman akong kinabahan.

Rides lang naman ang pakay namin. Iyun lang at walang iba pero bakit ganon? Bakit kami napatrouble ng ganito?

“Wala kayong pera? Ganito na lang, babae! Yes, babae na lang ang ipambayad niyo sa amin.” nakangising wika ng isa sa kanila.

Gosh, wala sa sariling napatitig ako sa lalaki na may hawak kay Karla at hindi ko maiwasan na mapangiwi nang mapansin ko na mukha talaga siyang pusit. I mean, hindi naman sa pag-aano pero, ang pisngi kasi ng isa sa mga lalaki ay puro peklat. At halatang wala talagang matino na gagawin sa buhay

“Hindi! Hindi kami papayag!’ sigaw naman kaagad ni Jovan. Nakabangon na siya pero muling napahiga nang bigla na naman itong tadyakan ng lalaking mukhang kambing. Para siyang kambing kasi simula kanina, wala nang ibang ginawa kundi ang ngumuya nang ngumuya

“Wala kayong magagawa kung gusto namin. Men, kuha na kayo ng tig isang babae. Iyang babae na iyan, akin iyan ha?” sigaw ni Mr. Pusit este ng lalaking mukhang pusit sabay turo sa akin

Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa takot. Napaatras pa nga ako dahil hindi ako papayag

Ano ba? Ano ba namang kamalasan ito? Bakit kami nahantong sa ganito?

“Areglado Boss. Siya na lang ang akin.” wika naman ni Kambing sabay turo kay Joda. Nakita ko na takot na napatago si Joda sa likod ni Renier.

Si Pinky naman ay pilit na pinapatayo ng isa pa at akmang papalag sana ang iba pang mga kasamahan namin nang bigla nalang nagpaputok si Pusit. Sabay-sabay kaming napasigaw dahil sa takot.

“Ano..lalaban kayo? Huwag na kasi kayong manlaban! Wala na kayong magagawa sa amin mga bata.” makangisi na wika ni Pusit.

Sa tanang buhay ko, ngayun lang ako nakaramdam ng takot. God, mukhang hindi sila nagbibiro. At nang naglalakad na palapit sa akin si Pusit, bigla na lang may dumating na mga sasakyan. Pitong sasakyan at lahat kulay itim

Lahat kami ay natigilan. Hindi makapaniwala.

"Ano ang meron? Bakit…bakit ang daming sasakyan? Sino sila?"

Bumaba ang mga taong nakaitim at sa isang iglap, biglang pinaputukan nila si Pusit. Tumalsik ang baril niya sa lupa kasabay ng sunod-sunod na pagluhod nilang tatlo.

Biglang nagkagulo. Ang mga kaibigan ko, kanya-kanya ding atras. Sino ba ang hindi matatakot sa mga taong mukhang kulto? Lahat sila pareho-pareho ng suot. Naka black trouser and coat at black sunglass kahit na nasa kalaliman na ng gabi.

At nang bumaba ang isang babaeng kilalang kilala ko, para akong ipinako sa aking kinatatayuan

"Mikyla, Diyos ko..ikaw ba iyan? Ano ang ginagawa mo sa lugar na ito?” wika nito. Hindi ko naman mapigilan ang mapangiwi.

Ang kakarating lang ay walang iba kundi ang kakambal kong si Zyra. At sa likod niya, nakatayo ang walang iba kundi ang fiancé niyang si Arif Fulgencio.