All Chapters of Let Me Go, Mr. Arrogant, I'M NOT YOURS: Chapter 1 - Chapter 10

MIKYLA POV ‘LETS’S GO!” sigaw ng leader namin at nag-umpisa nang umarangkada ang kanya-kanya naming motor. Nandito kami sa mapunong bahagi ng Quezon province, nag-eenjoy sa rides na matagal na naming pinlano na magkakaibigan Sakto na kakatapos lang ng pasukan ng last semester. Balak naming ikutin ang buong Pilipinas gamit ang kanya-kanya naming motor. Wala namang dapat na ikabahala dahil marami naman kami sa grupo. Apat na babae pitong lalaki. At kasama sa grupo na ito ang mga kaibigan ko since High School Habang tumatakbo ang motor ko sa makahoy na lugar, ramdam ng buong katawan ko ang malamig na simoy ng hangin. This is life, ito ang matagal ko nang gusto. Ang magtravel gamit ang motor at libutin ang buong Pilipinas. “Mikyla, are you okay? Sa unahan natin, napa-trouble daw si Pinky. Sumabit ang motor niya sa isang kotse at galit na galit ang may-ari.” mula sa suot kong speaker narinig ko ang boses ni Joda. At sa unahan ko lang nakita ko ang umpukan ng mga tao Dali-dali k

MIKYLA POV " ZY, narinig ko ba? Ayaw ng dyowa mo na kasama ako. Ganito na lang, iwan niyo na lang kami dito at ituloy niyo na iyang lakad niyo.” nakangiti kong wika. At pagkatapos noon, parang wala lang na umatras na ako at naglakad patungo sa aking motor Kaya lang, bago pa ako nakalayo, ang boses naman ni Putla, este ni Arif ang aking narinig. “Stop!” Hindi ko alam kung ako ba ang kinakausap niya or hindi kaya babaliwalain ko sana iyun. Kaya lang, nang maramdaman ko na para bang may tao sa likuran ko, mabilis akong napalingon At hindi nga ako maaaring magkamali. Base sa naaamoy kong gamit nitong pabango, si Arif Fulgencio nga ang nasa likuran ko Sing itim ng dilim sa gabi ang kanyang mga mata. At ang kanyang mukha ay mas lalo pang naging maputla sa paningin ko. Siguro dahil puro itim ang suot niyang damit. Matangkad na tao siya kaya napatingala ako sa kanya “Yes, Kuya Arif?” nakangiting tanong ko. Lakas loob na ‘kuya’ ang tawag ko sa kanya kasi halata naman na nasa

MIKYLA POV BAGO pa tuluyang bumuhos ang malakas na ulan, nagpasya na kami ni Kuya Arif na muling bumalik ng sasakyan. Hindi ko pa nga maiwasan na magulat nang madatnan namin si Zyra sa loob eh. Kasama niya na ang driver na ngayun ko lang napansin na pogi din pala. Tahimik sa harap ng manibela samantalang si Zyra naman, nakaupo sa kanyang pwesto kanina habang nakapikit na ang mga mata. Hindi ko alam kung tulog ba siya or sadyang nagtutulog-tulugan lang. Pero ang nakakapagtaka, hindi man lang nito pinansin ang pagsakay ni Kuya Arif Na para bang may something na namagitan sa dalawa. Pero, sino ba naman ako para mag-usisa. Paki ko ba sa kung ano ang problema nila. Ang mahalaga ngayun, marami akong bitbit na baon at hindi pa ubos ang kape ko Pinayagan ako nitong si Kuya Arif na i-take-out ang mga sweets na hindi man lang nabawasan namin kanina. Kaya naman, pwede akong kumain habang nasa biyahe kami habang walang nakatingin sa akin Kanina kasi sa loob ng coffee shop, hindi ako m

MIKYLA POV ITO din naman ang gusto ko sa kakambal kong si Zyra. Kahit naman na palagi akong sinusumbong kina Mommy at Daddy dahil sa katigasan ng ulo ko, alam kong mahal din naman ako nito. Sabagay, kami lang naman dalawa ang magkapatid. Kaya naman, hindi nakakapagtaka na kahit na magkaiba kami ng hilig, ramdam ko pa rin naman na kaya niya akong ipagtangol. “Oo nga, ano iyun….porket ayaw ni Zyra, ako na kaagad ang papalit sa kanya? Walang ganoon. Tsaka, kailangan ba talaga mamilit?” sagot ko din naman kaagad nang makabawi ako sa matinding pagkagulat. Pambihira, as in pambihira talaga! Gaano ba ka-tanga itong si Arif Fulgencio? Kung ayaw na sa kanya ni Zyra, dapat magpakalalaki siya. Huwag nang ipilit ang sarili at huwag nang maghanap ng panakip butas. “Ayaw ni Zyra----kung ayaw ni Zyra, mas lalong hindi pwedeng hindi matuloy ang kasal ko!” galit na sagot naman ni Arif sa akin. Pagkatapos niyang sabihin ang katagang iyun, naglakad siya palapit kay Marvin, nakahandusay pa r

MIKYLA POV Ipinahatid kami ni Kuya Arif pabalik ng Manila agad-agad. Wala nang naganap na pre-nup shoot sa pagitan ng dalawa at dinig ko, irere-schedule ng lang daw ulit At habang naghihintay ng panibagong schedule, kapansin-pansin ang lungkot ni Zyra. Bawal na din kasi siyang lumabas ng bahay na walang nakabuntot na mga tauhan ni Kuya Arif Hindi ko alam kung alam ba nila Mommy ang tungkol sa problema ni Zyra lalo na at naging busy din ako. Nag enroll kasi ako ng summer class para may pagkaabalahan SA nasabi ko na, ako kasi iyung tao na hindi talaga kayang mabuhay na walang pinagkakaabalahan sa buhay. Hind ko kayang magtagal sa bahay na wala namang ginagawa. Kaya nga palaging sinasabi nila Mommy na para daw akong hindi babae. Napaka lakwatsera ko kasi eh. Isang hapon, kakauwi ko lang galing sa School nang magulat na lang ako nang madatnan ko si Zyra sa aking silid at ang mas nakakagulat pa, nagkalat ang mga gamit ko sa kama. “Zyra, ano ang ginagawa mo dito sa kwart