All Chapters of หลังลาจาก ดอกท้อยังบานอยู่: Chapter 21 - Chapter 25

บนเตียงคนไข้ กู่ถิงอวิ๋นเอนศีรษะไปด้านข้าง มองไปทางหร่วนเนี่ยนเถาอยู่ตลอดเวลา พึ่งแยกกันได้ครึ่งเดือน แต่เขากลับรู้สึกเหมือนว่ามันนานแสนนาน นานเหมือนชั่วนิรันดร์แต่สิ่งที่น่ายินดีที่สุดคือ พวกเขาต่างก็ยังคงมีชีวิตอยู่หร่วนเนี่ยนเถาสบกับตาที่แดงก่ำของเขา สีหน้าไม่มีอารมณ์ใดๆไม่มีความหวั่นไหว ไม่มีความเกลียดชังหรือความแค้น ราวกับว่าไม่มีอารมณ์ใดๆ เลย หรือบางที อารมณ์ทั้งหมดอาจถูกฝังลึกอยู่ในใต้หิมะเธอตรวจดูบาดแผล และฉีดยาปฏิชีวนะให้เขา อธิบายข้อควรระวังอย่างคร่าวๆ แล้วหันหลังเดินจากไป“เถาเถา......” เสียงที่แหบและอ่อนแรงของกู่ถิงอวิ๋นดังขึ้นข้างหลัง เธอไม่ได้หยุดชะงัดเลยแม้แต่นิด เดินจากไปต่อถึงแม้ทั้งสามจะอยู่ในโรงพยาบาลเดียวกัน แต่กู่ถิงอวิ๋นกับกู่สืออวี่ก็หาโอกาสได้พูดคุยกับหร่วนเนี่ยนเถาไม่ได้เลยนอกจากวันแรกหลังผ่าตัดและตอนที่ทายาแล้ว ทุกครั้งที่กู่สืออวี่ไปหาเธอ เธอก็จะสั่งให้พยาบาลไปจัดการหมดเลยนอกจากยุ่งวุ่นวายกับงานแล้ว ก็มีเพียงคนๆ เดียวที่เธอทำเป็นข้อยกเว้น ผู้ชายที่ชื่อฉินเจิง เธอจะไปดูแลเขาทุกวัน คอยตรวจสอบบาดแผลของเขาว่าหายดีหรือยัง และยิ้มให้เขาอยู่เส

หนึ่งปีต่อมาเครื่องบินลำหนึ่งลงจอดที่เจียงเฉิง หญิงสาวผมสั้น รูปร่างผอมเพรียว ผิวสีน้ำตาลอ่อน เดินออกมาจากสนามบินเธอเดินอย่างรวดเร็ว ดวงตาเป็นประกายเธอก็คือหร่วนเนี่ยนเถา สัญญาองค์กรแพทย์ไร้พรมแดนหนึ่งปีนั้นสิ้นสุดลงแล้ว และเธอก็กลับมาแล้วด้านหลังเธอไม่ไกลนั้น กู่ถิงอวิ๋นกับกู่สืออวี่ก็เดินออกมาเมื่อเทียบกับหนึ่งปีก่อน ทั้งสองก็เปลี่ยนไปเยอะมาก หลังจากเห็นเรื่องความเป็นความตายและความเชื่อมากมายมา พวกเขาก็ได้ค้นพบเส้นทางและเป้าหมายของตนเองแต่สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนคือ ความรักที่มีต่อหร่วนเนี่ยนเถาถึงแม้ว่าตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เธอจะปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนคนแปลกหน้า ห่างเหินยิ่งกว่าเพื่อนร่วมงานทั่วไป แต่พวกเขากลับหลงใหลในตัวตนของเธอ และรักเธอมากยิ่งขึ้นหนี่งปีนี้ ตระกูลกู่ได้ขอร้องให้พวกเขากลับบ้านไปนับครั้งไม่ถ้วน แต่พวกเขาก็ยังคงยืนกรานที่จะอยู่เคียงข้างเธอ ปกป้องความรักที่ไร้หวังหร่วนเนี่ยนเถาหาโรงแรมพักก่อน จากนั้นก็รีบไปทำความสะอาดหลุมศพของคุณยายเธอซื้อดอกไม้ ไวน์ และอาหารอร่อยมากมาย และเล่าเรื่องราวประสบการณ์ในหนึ่งปีนี้ตรงหน้าหลุมศพคุณยาย“ยายคะ ในที่สุดหนูก็ทำส

หร่วนเนี่ยนเถาตอบสนองอย่างรวดเร็ว ทันทีที่ได้ยินเสียงของเจียงหว่านเยว่ เธอก็เหลือบไปเห็นแสงสีเงินวาบทางด้านซ้ายขณะที่เธอก้าวถอยหลังพร้อมเอนตัวไปด้านหลัง ก็หลบคมมีดทำครัวไปได้เจียงหว่านเยว่ฟันครั้งแรกพลาด จึงรีบยกมีดขึ้นอีกครั้ง ไล่ตามฟันครั้งที่สองทันทีและในจังหวะนั้นเอง กู่สืออวี่ก็พุ่งเข้ามาในจังหวะที่คมมีดของเจียงหว่านเยว่กำลังจะฟันลง เขารีบดึงตัวหร่วนเนี่ยนเถามา หันหลังโอบเธอไว้แน่นเพื่อปกป้องทันใดนั้น คมมีดก็เฉือนผ่านแผ่นหลังของเขา เลือดสดพุ่งกระเซ็นออกมากู่ถิงอวิ๋นรีบเข้าไปดึงเจียงหว่านเยว่ แต่เมื่อเจียงหว่านเยว่เห็นว่าเป็นเขา ก็ไม่ฟันใส่เขาอย่างไม่ลังเลเลยทันที“กู่ถิงอวิ๋น แกก็สมควรตาย!”เธอเกลียดหร่วนเนี่ยนเถามากที่สุด เพราะเค้าเปิดโปงเธอ ทำให้เธอต้องติดคุกเกลียดกู่ถิงอวิ๋นรองลงมา ไอ้สารเลวนี่ทิ้งเธอไปทันทีหลังจากที่เธอเกิดเรื่อง และยังไม่ยอมช่วยเลี้ยงดูลูกของเธอเดิมทีเธอสามารถใช้ข้ออ้างเรื่องการตั้งครรภ์เพื่อขอประกันตัวออกมาได้หนึ่งปี หลังจากนั้นทางตระกูลเจียงก็จะหาทางเข้ามาช่วยเจรจาและจัดการเรื่องนี้ แต่กู่ถิงอวิ๋นกับกู่สืออวี่กลับทำให้เธอแท้งลูก ทำให้เธอ