เข้าสู่ระบบวันที่ตรวจพบว่าตั้งครรภ์ หร่วนเนี่ยนเถาฝ่าสายฝนที่ตกหนักมาหากู่ถิงอวิ๋นที่คลับแห่งหนึ่งที่เขาชอบไปประจำ หน้าห้องวีไอพี เธอเช็ดเส้นผมที่เปียกชุ่ม เตรียมรอให้เขาออกมาหลังงานเลี้ยงจบ และให้เซอร์ไพรส์เขา จากประตูที่แง้มอยู่เล็กน้อย เสียงหัวเราะของผู้ชายดังลอดออกมา “ถิงอวิ๋น อีกหนึ่งสัปดาห์ก็จะถึงงานแต่งของนายกับหร่วนเนี่ยนเถาแล้ว เซอร์ไพรส์ในงานแต่งเตรียมพร้อมหมดแล้วเหรอ?” “เตรียมพร้อมหมดแล้ว” เสียงเย็นชาของกู่ถิงอวิ๋นแฝงด้วยกลิ่นอายของสุรา “ฉันจะมอบความทรงจำที่ยากจะลืมให้กับเธอ” มือที่กำลังเช็ดผมของหร่วนเนี่ยนเถาชะงัก มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มหวานโดยไม่รู้ตัว ตลอดสามปีที่คบกับกู่ถิงอวิ๋น เขาทำให้เธอรู้สึกราวกับถูกทะนุถนอมไว้บนฝ่ามือ รักและเอ็นดูเธอจนสุดหัวใจ “ฮ่าฮ่า พี่ ถ้าหร่วนเนี่ยนเถารู้ว่าผมปลอมเป็นพี่แล้วเล่นกับเธอไปนานขนาดนี้ เธอจะสติแตกกลางงานไหมนะ?” “ฮ่าฮ่า เกรงว่าต่อให้ตายหร่วนเนี่ยนเถาก็คงคิดไม่ถึงว่า ถิงอวิ๋นยังมีน้องชายฝาแฝดที่หน้าตาเหมือนกับเป๊ะอยู่คนหนึ่ง!” “ถ้ารู้ว่าตัวเองถูกน้องชายของแฟนเล่นมานานถึงสามปี......”
ดูเพิ่มเติมหร่วนเนี่ยนเถาตอบสนองอย่างรวดเร็ว ทันทีที่ได้ยินเสียงของเจียงหว่านเยว่ เธอก็เหลือบไปเห็นแสงสีเงินวาบทางด้านซ้ายขณะที่เธอก้าวถอยหลังพร้อมเอนตัวไปด้านหลัง ก็หลบคมมีดทำครัวไปได้เจียงหว่านเยว่ฟันครั้งแรกพลาด จึงรีบยกมีดขึ้นอีกครั้ง ไล่ตามฟันครั้งที่สองทันทีและในจังหวะนั้นเอง กู่สืออวี่ก็พุ่งเข้ามาในจังหวะที่คมมีดของเจียงหว่านเยว่กำลังจะฟันลง เขารีบดึงตัวหร่วนเนี่ยนเถามา หันหลังโอบเธอไว้แน่นเพื่อปกป้องทันใดนั้น คมมีดก็เฉือนผ่านแผ่นหลังของเขา เลือดสดพุ่งกระเซ็นออกมากู่ถิงอวิ๋นรีบเข้าไปดึงเจียงหว่านเยว่ แต่เมื่อเจียงหว่านเยว่เห็นว่าเป็นเขา ก็ไม่ฟันใส่เขาอย่างไม่ลังเลเลยทันที“กู่ถิงอวิ๋น แกก็สมควรตาย!”เธอเกลียดหร่วนเนี่ยนเถามากที่สุด เพราะเค้าเปิดโปงเธอ ทำให้เธอต้องติดคุกเกลียดกู่ถิงอวิ๋นรองลงมา ไอ้สารเลวนี่ทิ้งเธอไปทันทีหลังจากที่เธอเกิดเรื่อง และยังไม่ยอมช่วยเลี้ยงดูลูกของเธอเดิมทีเธอสามารถใช้ข้ออ้างเรื่องการตั้งครรภ์เพื่อขอประกันตัวออกมาได้หนึ่งปี หลังจากนั้นทางตระกูลเจียงก็จะหาทางเข้ามาช่วยเจรจาและจัดการเรื่องนี้ แต่กู่ถิงอวิ๋นกับกู่สืออวี่กลับทำให้เธอแท้งลูก ทำให้เธอ
มือใหญ่ที่อบอุ่นดึงแขนเธอไว้ และในวินาทีต่อมา เธอก็ชนเข้ากับอ้อมกอดอันอบอุ่นกล้ามอกของชายหนุ่มแข็งแกร่งกระแทกเข้าไป ทำให้ปลายจมูกของเธอเจ็บแสบจนรู้สึกปวด น้ำตาคลอเบ้าเล็กน้อย“คุณไม่เป็นไรใช่ไหม?” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น หร่วนเนี่ยนเถาเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว สบกับดวงตาที่ยิ้มแย้ม“ฉินเจิง?คุณก็กลับมาแล้วเหรอ!”หร่วนเนี่ยนเถายิ้มอย่างจริงใจ เธอรู้สึกดีใจมากตลอดหนึ่งปีที่อยู่ในอาบเยอี เธอกับฉินเจิงเจอกันหลายครั้งที่โรงพยาบาล และทั้งสองก็สนิทสนมกันมากขึ้น“อืม” เสียงของฉินเจิงแฝงด้วยรอยยิ้ม “ภารกิจรักษาสันติภาพเป็นเวลาหนึ่งปี ตอนนี้สิ้นสุดแล้ว จากนี้ไปผมจะประจำอยู่ที่เจียงเฉิง แล้วคุณล่ะ?”เขาพูดพลางย่อตัวลง ช่วยเธอเก็บสิ่งของที่กระจัดกระจายอยู่บนพื้น“ฉันกำลังจะกลับไปทำงานที่โรงพยาบาลเมืองแห่งที่หนึ่งเร็วๆ นี้แล้ว”หร่วนเนี่ยนเถาเก็บของเสร็จแล้วกำลังจะอุ้มขึ้นมา แต่ของก็ถูกฉินเจิงยกขึ้นมาแล้ว “ให้ผมช่วยยกเอง คุณเดินนำทางก็พอ”หร่วนเนี่ยนเถาไม่ได้ปฏิเสธ และเดินนำทางฉินเจิงไปที่รถหลังจากวางของลง เธอก็ชวนเขาว่า “ฉันเลี้ยงข้าวคุณนะ” ฉินเจิงไม่ได้ปฏิเสธ และหลังจากพูดคุยกันครู
หนึ่งปีต่อมาเครื่องบินลำหนึ่งลงจอดที่เจียงเฉิง หญิงสาวผมสั้น รูปร่างผอมเพรียว ผิวสีน้ำตาลอ่อน เดินออกมาจากสนามบินเธอเดินอย่างรวดเร็ว ดวงตาเป็นประกายเธอก็คือหร่วนเนี่ยนเถา สัญญาองค์กรแพทย์ไร้พรมแดนหนึ่งปีนั้นสิ้นสุดลงแล้ว และเธอก็กลับมาแล้วด้านหลังเธอไม่ไกลนั้น กู่ถิงอวิ๋นกับกู่สืออวี่ก็เดินออกมาเมื่อเทียบกับหนึ่งปีก่อน ทั้งสองก็เปลี่ยนไปเยอะมาก หลังจากเห็นเรื่องความเป็นความตายและความเชื่อมากมายมา พวกเขาก็ได้ค้นพบเส้นทางและเป้าหมายของตนเองแต่สิ่งเดียวที่ไม่เปลี่ยนคือ ความรักที่มีต่อหร่วนเนี่ยนเถาถึงแม้ว่าตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา เธอจะปฏิบัติต่อพวกเขาเหมือนคนแปลกหน้า ห่างเหินยิ่งกว่าเพื่อนร่วมงานทั่วไป แต่พวกเขากลับหลงใหลในตัวตนของเธอ และรักเธอมากยิ่งขึ้นหนี่งปีนี้ ตระกูลกู่ได้ขอร้องให้พวกเขากลับบ้านไปนับครั้งไม่ถ้วน แต่พวกเขาก็ยังคงยืนกรานที่จะอยู่เคียงข้างเธอ ปกป้องความรักที่ไร้หวังหร่วนเนี่ยนเถาหาโรงแรมพักก่อน จากนั้นก็รีบไปทำความสะอาดหลุมศพของคุณยายเธอซื้อดอกไม้ ไวน์ และอาหารอร่อยมากมาย และเล่าเรื่องราวประสบการณ์ในหนึ่งปีนี้ตรงหน้าหลุมศพคุณยาย“ยายคะ ในที่สุดหนูก็ทำส
หลังจากกู่ถิงอวิ๋นไปแล้ว กู่สืออวี่ก็เดินออกมาจากเงามืดหลังเต็นท์ และเดินมาตรงหน้าหร่วนเนี่ยนเถา“เถาเถา ผมขอโทษ”หร่วนเนี่ยนเถาเงยหน้ามองเขา “ฉันรู้แล้ว คุณไปเถอะ”“ไม่ คุณไม่รู้!”ดวงตาของกู่สืออวี่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา “หร่วนเนี่ยนเถา คุณไม่รู้! ผมชอบคุณมาตลอด ตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นคุณ ผมก็ชอบคุณแล้ว!”“แต่ตอนนั้น คุณเป็นแฟนของกู่ถิงอวิ๋นแล้ว ผม——”สีหน้าของหร่วนเนี่ยนเถามืดครึ้มลง เธอถาม “ดังนั้นคุณก็เลยแกล้งทำเป็นกู่ถิงอวิ๋นแล้วมามีอะไรกับฉัน หลอกลวงฉัน ทำร้ายฉัน ใช่ไหม?”“นี่เหรอที่คุณบอกว่าชอบ?”“ไม่ ผม......” กู่สืออวี่หมดคำจะพูด เขาเม้มริมฝีปาก ไม่รู้จะแก้ตัวให้ตัวเองยังไงเขาแก้ตัวให้ตัวเองไม่ได้“ผมแค่......” เสียงของเขาแหบพร่า “ผมเก็บกดความรู้สึกของตัวเองมาตลอด ผมหลอกตัวเองมาตลอด......”“ทุกครั้งที่มีอะไรกับคุณ ผมก็คิดอยู่ว่า คุณเห็นผมเป็นใครกันแน่ ผม......”เขาพูดอะไรไม่ออกหร่วนเนี่ยนเถากลับเยาะเย้ย “กู่สืออวี่ ทุกครั้ง ฉันก็เห็นคุณเป็นกู่ถิงอวิ๋น เพราะในสายตาของฉัน มีเพียงกู่ถิงอวิ๋นเท่านั้น”“กู่สืออวี่ คุณเป็นใคร?”“คุณก็เป็นเพียงน้องชายที่เพิ่งกลับมาจากการ





