All Chapters of Yitirilen Ruhun Gölgesinde: Geç Kaldın Demir: Chapter 11 - Chapter 20

Melis, mezarlıkta uzun süre bir şeyler mırıldandıktan sonra oradan ayrıldı; artık kederlenmeye vakti yoktu, elindeki fotoğraftan yola çıkarak araştırmasına devam etmeliydi.Babasının temas kurabileceği kadınların çoğu şirketteydi. Tam şirket personeli üzerinden incelemeye başlamaya hazırlanırken bir telefon aldı.Arayan, babasının yıllar önce burs vererek okuttuğu, dağ köyünden gelen Ayhandı. Sesi telaşlı geliyordu: "Melis Hanım, ülkeye döner dönmez Gürsoy Bey'in durumunun ağır olduğunu duydum, kendisi nasıl?""İlginiz için teşekkürler, babam hâlâ hastanede tedavi görüyor," dedi Melis."Ah, Gürsoy Bey gibi iyi bir insana kader nasıl böyle davranır? O zamanlar bize destek olup bizi o dağlardan çıkarmasaydı, bugünkü hayatımıza nasıl sahip olabilirdik?"Melis'in zihninde bir düşünce belirdi. Babası Gürsoy Bey, yıllar önce yoksul dağ köylerindeki çocuklara burs vermeye başlamıştı. Eğer Zuhal kaçırılıp uzak bir dağ köyüne satıldıysa, babasıyla bu yolla tanışmış olabilir miydi?"Ayhan Bey, b

Hastalığının daha da kötüleşmesini önlemek amacıyla Çetin, ilk kemoterapi seansını öbür gün için ayarladı. Kemoterapinin yan etkileri oldukça fazlaydı; tedavinin hemen ardından geçen ilk iki hafta vücut aşırı halsizleşecek ve saç dökülmeleri başlayacaktı. Melis, elindeki işleri bir an önce yoluna koymak zorundaydı.Babası Gürsoy Bey'in henüz uyanacağına dair bir belirti yoktu ama neyse ki artık hastane masraflarını dert etmesine gerek kalmamıştı. Gerekli ödemeleri yaptıktan sonra eve döndü. Bir zamanlar Demir ile paylaştıkları bu evden yakında tamamen ayrılacaktı. Kemoterapiden sonra vücudunun buna dayanamayacağından korktuğu için erkenden bir nakliye şirketi çağırdı.O sırada en yakın arkadaşı Pelin de oradaydı. Üzerinde resmi bir kıyafet, omzunda çantası ve ayağında topuklu ayakkabılarıyla, elinde iki sıcak közlenmiş tatlı patatesle toz toprak içinde yardıma koşmuştu.Daha uzaktan sesi duyulabiliyordu: "Canım benim, sonunda şu cehennemden kurtuluyorsun! Bugün geçen ayki ev satışından

Aşk acısı çeken iki kadın bir araya gelince işler çığırından çıktı. Pelin hemen iki yakışıklı kuaförü yanlarına topladı. Kuaförler Melis'i görür görmez resmen canlandı; biri saç kataloglarını açtı, diğeri sezonun en popüler modellerini heyecanla anlatmaya başladı. Melis ise doğrudan reddetti: "Kısaltın, olabildiğince kısa olsun.""Hanımefendi, şu an havalı ve sert kadın modelleri moda olsa da bence saçınızın bu kadar kısa olması tarzınızı kısıtlar. İsterseniz omuz hizasında bırakalım; hem daha genç gösterir hem de her ortama uyum sağlar.""Gerek yok.""Saçlarınız kapkara ve upuzun, yıllardır uzattığınız belli oluyor. Hepsini kestirmek gerçekten yazık." Kuaför, üzüntüyle başını salladı.Melis aynadaki aksine baktı; son zamanlarda uykusuzluktan yüzü çökmüş olsa da bu durum muazzam hatlarını gizleyemiyordu. Uzun süredir bakım görmemiş siyah saçları omuzlarına dökülürken ona masum ve dokunaklı bir hava katıyordu.Demir onun uzun saçlarını severdi, Melis de yıllardır saçlarına makas sürdür

Demir'in buz gibi bakışları Emre'ye çevrilince, Emre aceleyle açıklama yaptı: "Demir Bey, hanımefendi şu an Pelin Hanım ile birlikte."Pelin, Melis'in en yakın arkadaşıydı; ikisinin bir arada olması son derece doğaldı. Zamanında Melis'in her adımından haberdar olmak isteyen Demir, Emre'ye talimat vererek Pelin'i sosyal medyadan takibe aldırmıştı.Emre bir yandan durumu açıklarken bir yandan da telefonunu çıkardı. Önce Pelin'in paylaştığı ilk fotoğrafı açtı. Pelin, romantik sakura pembesi kıvırcık saçlarıyla oldukça dikkat çekici görünse de Demir'in gözü anında yanındaki Melis'e kaydı.Melis, her zamanki tarzından tamamen uzaklaşmıştı. Belindeki uzun saçlarının yerini kulak hizasında, ortadan ayrılmış modern ve katlı bir kesim almıştı. O zayıf yüzüyle, eskiden gülümsediğinde etrafına güneş gibi ışık saçan o genç kız gitmiş; yerine hüzünlü ve kederli bir kadın gelmişti.Gözlerini yere indirmiş, üzerinde salaş ve maskülen tarzda bir gömlek vardı. Zarif köprücük kemiklerini açıkta bırakan

Pelin'in içki masasında sınır diye bir şeyi yoktu. Melis birkaç kez araya girmese, odadaki adamlardan birinin kucağına kurulup işi iyice çığırından çıkarabilirdi.Melis onu ilk kez bir erkeğe sarılmış, yarı ağlamaklı bir sesle"Ben yapayalnız kalmış bir kadınım…"diye dert yanarken görüyordu. Arkadaşının fena halde sarhoş olduğunu gören Melis, onu yeni kiraladığı dairesine götürmek zorunda kaldı. Geçenlerde hastanedeki refakatçi kadın Melis'in ev aradığını öğrenince, ona bir akrabasının dairesinden bahsetmişti. Melis, emlakçı araya girmeden komisyon masrafından kurtulabileceğini düşünmüş, refakatçinin kefil olmasıyla da teklifi kabul etmişti.Ev sahibi bir süre sonra Türkiye'ye dönecekti ve henüz resmi bir sözleşme imzalamamışlardı. Melis, WhatsApp üzerinden ev sahibiyle her şeyi netleştirmiş ve onay aldıktan sonra temizliğe başlayıp taşınmıştı. Hiçbir resmi kayıt veya bildirim olmadığı için Demir'in onu hemen bulması imkânsızdı.Bu küçük daire, iflas etmeden önceki Gürsoy malikanesiyle