Nian's POVHindi ako kailanman nagsisi. At bakit ako magsisisi?"Mommy!"Binitawan ko ang hawak na bulaklak at nilingon ang anak ko. Ngumiti ako nang makita siyang palapit, nasa likod niya ang kapatid kong si Nani. Pareho silang nakasuot ng uniporme at may bag na dala."Zariuz, baka madapa ka..." nag-aalalang saad ko."Mommy, I'm hungry! I want pizza," nagpapacute niyang saad nang makalapit sa akin.Yumuko ako para punasan ang kaniyang pawis sa mukha. "Nag-pizza na naman tayo kahapon, hindi healthy, baby.""But—""No more buts," putol ko sa kaniya. Tumayo ako at hinawakan ang kamay niya. "Mag-lunch na tayo, Nani."Lumabas kami sa flower shop na pagmamay-ari ko. Iyon ang pinili kong business, naging successful siya na karamihan sa mga bumibili ay mga mayayaman. Marami na rin kaming natatanggap na order.Akala ko, guguho na ang mundo ko. But unexpectedly, he came into my life. My baby, my Zariuz, my everything. Wala na akong hihilingin pa kundi ang makasama siya.Pumunta ako
Magbasa pa