Accueil / Romance / My Boss is a Bastard Maniac / Chapitre 1 - Chapitre 10

Tous les chapitres de : Chapitre 1 - Chapitre 10

KABANATA 1:

DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Nian's POV Sa buong buhay ko, ngayon ko lamang naranasang magsuot ng ganitong kahapit at kaikling suot. Kita ang pusod ko sa suot na kulay itim na crop top na may disenyong kumikinang na mga sequins. Ang short ko ay halos kasing-iksi na lamang ng suot kong panloob. Hindi ko gusto ito, ngunit dahil sa pangangailangan ko ng malaking pera, gagawin ko. Para kay Nanay at Nani. Baon na kami sa utang para sa pambili ng gamot ni Nanay at ayokong tumigil sa pag-aaral ang kapatid ko sapagkat siya na lamang ang pag-asa namin. Unang gabi ko bilang bayarang babae. Hindi ko ipinaalam sa aking Nanay ang tungkol dito, alam kong hindi siya papayag at siguradong magagalit iyon sa akin. "Ayusin mo 'yang mukha mo, para kang papa

KABANATA 2:

Nian’s POV"Uncle."Naglakad ang matandang lalaki palapit sa amin. Nakasuot ng mamahaling uniporme. Matikas ang pangangatawan at matindig. May pagkakapareho sila ng katabi ko, kung hindi ko lamang narinig na tinawag siyang uncle ay baka pagkakamalan kong mag-ama sila."Nagdala ka pala ng babae. I'm sorry to disturb you both," mapaglarong ngumisi ang matandang lalaki."You've got it wrong, uncle. I think this woman is yours, she mistakenly thought I was you," sabi ng katabi ko, gamit ang malamig at baritonong boses.Parang may tensyon sa dalawa."Oh." Humalakhak ang matandang lalaki. "Tumatanda na nga ako, nakalimutan ko ang usapan namin ni Darla.""Thank you for letting me borrow the room. I'm leaving," paalam ng lalaki.Akma sana siyang maglalakad na nang hinila ko ang kamay niya. Hindi siya pwedeng umalis na walang bayad. First kiss ko iyon kaya hindi ako papayag na wala akong makukuha. Mukhang napakayaman naman niya, maibibigay niya naman siguro ang hihilingin ko."What?" iritado

KABANATA 3:

Nian’s POV Hindi ko alam kung anong flavor ang gusto ng bata, kaya naman kumuha na ako ng dalawang pagpipilian niya. Orange at apple flavor. Pabalik na ako sa kanila nang madaan ko ang dalawang tao. Babae at lalaki na mukhang nag-aaway, nasa tabi sila ng kotseng nakaparada sa may puno. Mula rito, kita ko ang mag-amang nagkukulitan. "My fiancé is here! Bakit mo ba ako sinundan dito?" galit na saad ng babae. "I miss you so much, Cherry. Alam kong ako ang mahal mo at hindi ang lalaking 'yan." Tahimik akong naglakad sa gilid, nagkunwaring wala akong pakialam. Malapit ko nang malampasan ang kotse na nagsisilbing harang sa dalawa nang marinig ko ang binanggit na pangalan. "Kayamanan lang ang habol mo kay Zacharias." "I'm sorry, Kevin. I've learned to love him," sambit ng babae. "No, please. Don't lie to me," pagmamakaawa ng lalaki. Napagpasyahan kong hindi umalis doon, nagtago ako at nakinig. Namana ko ata ang pagiging chismosa ko sa mga kapitbahay namin. "Kilala kita, Cherry. Gu

KABANATA 4:

Nian’s POV Nakarinig ako ng katok galing sa labas. Katatapos ko lang ayusin ang mga gamit ko, suot ko na rin ang unipormeng binigay sa akin. Lumapit ako sa pintuan at binuksan iyon. "Tawag ka ni sir sa office niya," nakangiting sabi ng maid na sa tingin ko ay kasing edad ko lamang. "Sige." Sumunod ako sa kanya, umakyat kami sa engrandeng hagdanan na nasa gitna. "Mahirap ang trabaho mo. Kailangan mong bantayan nang maigi ang anak ni sir. Isang kamali mo lang, tatanggalin ka na niya agad." "Masungit ba?" tanong ko. "Hindi lang masungit, nakakatakot siya. Sa fiancé niya lang ata nilalabas ang kabaitan niya," sagot ni Mira. Ah, sa fiancé niyang cheater. Tumigil kami sa tapat ng isang pintuan. "Dito ang office niya. Ayusin mo ang mga sagot mo," paalala niya. "Maiwan na ulit kita, chismisan tayo kapag may time tayo ha!" Pagkaalis niya, kumatok na ako sa pintuan. Inulit ko pa nang tatlong beses at medyo nilakasan, baka kasi hindi marinig. "Come in," utos ng nasa loob. Binuksan k

KABANATA 5:

Nian’s POV "Nian!" Nakasandal ako sa kotse nang marinig ang sigaw ni Zachu. Palabas na siya sa gate ng school nila habang kumakaway. Naglakad ako para salubungin siya at kinuha ang kanyang bag para ako na ang magbitbit. "We have an event next week. I wish Dad could come and watch me," sabi niya. "Pupunta iyon," paninigurado ko. "Dad never attends any school activities. He's always too busy," malungkot niyang dagdag. Tama siya. Tatlong araw ko na ring hindi nakikita si Zacharias, parang nakakulong na lang lagi sa opisina niya. Ang huling usapan namin ay noong araw na dumating ang kanyang fiancé. "Don't worry, I'll try to encourage him." Hinaplos ko ang kanyang ulo para patahanin ang loob niya. "Really? Can you act as my mom, too?" Natawa ako at napailing. "Hindi pwede, meron naman ang stepmom mo—" "No, she's too maarte. I won't enjoy the event if she's there," putol niya sa akin. "Pag-iisipan ko," nakangiti kong sagot. Pinagbuksan kami ng driver, pinauna kong pinapasok s

KABANATA 6: FOOD TESTER

Nian's POV "Buti na lang nakipag-usap si Nanay Flora, kung hindi, naku, wala na siguro kaming trabaho ngayon." "Galit na galit siya. Paano, hindi namin napansin na nakapasok si Sir Zachu sa office eh may bisita si Sir Zacharias." Nakikinig ako sa kwentuhan nina Kim at Remi. Nasa garden kami, nagdidilig sila ng halaman habang nagtsitsismisan. "Eh sino ang nanay ni Zachu? Nasaan siya?" tanong ko sa dalawa. "Si Ma'am Artemis ang nanay ni Zachu. Naabutan namin siya, napakabait niya," kwento ni Kim. Nabanggit ni Zacharias ang pangalan na 'yon bago niya ako halikan. Siguro inakalang ako si Artemis. Kaya pala parang nadismaya siya nung makita niya ang mukha ko. "Ang sweet nila dati ni Sir Zacharias. Nagtatakbuhan sila rito sa garden tapos minsan ang daming sorpresa na nagaganap." "Kaso magmula nung naglaho si Ma'am Artemis ilang buwan bago niya ipinanganak si Zachu, nagbago na si Sir Zacharias," si Remi. "Naglaho? Iniwan niya si Zacharias at ang sarili niyang anak?" lito kong tanon

KABANATA 7: BABY

Nian POV "Ano ka, Mafia boss?" natatawang tanong ko. "What if I told you that I am?" Humalakhak ako. Akala ko ako lang 'yung feeling dito, siya rin pala. Pero okay lang, libre mangarap. May suminding ilaw sa utak ko. Itinuloy kong isinubo ang hawak. Nginuya ko iyon at ninamnam ang pagkain na mayaman sa sangkap, nilunok ko iyon lahat. Hinawakan ko ang lalamunan ko at umaktong nahihirapang huminga. "T-tubig—" "Tsk," asik niya. Tumigil ako sa pag-akto. Mahirap palang mauto ang isang 'to. Tinikman ko ang lahat ng mga pagkain. Kada subo, parang may lumalabas na puso sa dalawang mata ko. Ito na ata ang pinakamasayang trabahong ginawa ko—taga-tikim ng masasarap at yayamaning pagkain. "Safe lahat, pwede ka nang kumain," sambit ko. "Yung sabi mo, ah, dadagdagan mo ang sahod ko." Hindi na siya nagsalita pa. Pinanood ko siyang kumain. "What? Aren't you going to join me?" iritado niyang baling. Malay ko ba, hindi naman niya sinabi agad. Umupo ako sa kabila at kumain na rin. Mabilis a

KABANATA 8: PIE

Nian's POV Naguunat akong lumabas sa kwarto ni Zachu, gumagawa siya ng homework nang magising ako. Napasarap ang tulog ko, sakto lang ang lamig ng aircon tapos ang lambot pa ng kama niya. Bumaba ako sa engrandeng hagdanan nila, wala na roon sina Zacharias at Cherry. Siguro'y nagbe-bembangan na, mukhang matagal silang hindi nagkita. Bwisit na Zacharias, sa akin pa talaga inaano ang kalibugan niya habang hindi pa sila nagkikita ng kanyang fiancé. Naalala ko na naman yung ginawa niya kanina. "Nian, kanina ka pa hinahanap ni Nay Flora," si Remi, nagpupunas sa vase na display malapit sa living area. "Nagluto siya ng meryenda kanina." Oo nga pala, sinabi niya kaninang magluluto siya kaso pinasama ako ni Zacharias. "Nasaan siya ngayon?" tanong ko kay Remi. "Naroon sa dirty kitchen sa likod, puntahan mo." Pumunta ako roon. Naabutan ko siyang nag-aayos ng mga laman sa refrigerator. Nilingon niya ako nang maramdaman ang presensya ko. Naiilang akong ngumiti, hindi ko alam

KABANATA 9: YAKAP

Nian's POV "Ate, miss na miss na po kita!" masiglang boses ni Nani ang bumungad sa kabilang linya. Ngayong gabi ko lamang sila natawagan para kumustahin at malaman ang kalagayan ni Nanay. "I miss you too, Nani. Si Nanay, iniinom niya ba 'yung mga gamot niya?" tanong ko. "Opo, Ate. Pinapaalala ko sa kanya minsan, nagiging makakalimutin eh." "Kumusta ka diyan, Nian?" si Mama, napangiti ako nang marinig ang boses niya. "Okay lang po, kayo ba?" "Okay lang din. 'Wag kang magpalipas ng gutom, ha? Alagaan mo sarili mo. Kung hindi mo kaya ang trabaho mo, umuwi ka." "Madali lang ang trabaho ko, Nay. Tsaka mabait 'yung alaga ko." Tatay nga lang niya 'yung problema. Mas isip-bata pa ata sa anak niya. Buko pie na nga lang, aagawin pa sa akin, patay-gutom masyado. Lesson learned, sa susunod na may pagkain, itatago ko talaga sa kanya. Umiinit talaga dugo ko kapag na-aalala ko yung buko pie ko. Pagkatapos kong makausap si Nanay, lumabas ako sa maid's quarter para uminom ng tubig.

KABANATA 10: ABS

Nian's POV "What is that?" "Aso," proud kong ipinakita ang ginuhit ko kay Zachu. Nasa garden kami, may maliit na lamesa at upuan na pinapalibutan ng mga bulaklak at iba pang halaman. Sariwa rin ang hangin. "I think it's a cow." "Aso 'to, Zachu. Tingnan mo kasi nang maayos." "It's too big, that's a cow." "Ako ang gumuhit, aso 'to. Period," sabi ko, naiinis na sa bata. Saktong nakita ko si Remi na nagdidilig ulit. "Remi!" tawag ko sa kanya. "Bakit?" "Lapit ka rito," utos ko. Pinatay niya muna ang hose ng tubig at lumapit sa amin. Ipinakita ko sa kanya ang guhit ko. "Ano 'tong guhit ko?" "Hmm..." tinitigan niya iyon nang mabuti. "Baka ba 'yan?" "Anong baka?!" galit kong sabi. "I told you, it's a cow." Napasimangot ako. Wala akong talent sa pagguhit pero sigurado akong aso 'to. Nakakainis, kung bakit pa kasi inaya akong gumuhit din ni Zachu, siya lang naman yung sasali ng kontes. Tiningnan ko ang ginawa niya, hindi man lang nakalahati ang drawing ko sa kanya.

Dernier

1 2

Scanner le code pour lire sur l'application