All Chapters of Mafya Prensesi ve Motorcu Çetesi: Chapter 11 - Chapter 20

Angel'ın bakış açısından.Rebel'la yeni evimize alışmamız gereken o sakin zaman, nasıl olduysa saçma sapan bir mangal partisine dönüşmüştü.Arka bahçedeki mangalda etler pişiyordu, çimenlik ailemle, Gaddar'la, onun annesiyle babasıyla ve adamlarından bazılarıyla dolup taşıyordu. Bu kadar çok yüz, bu kadar çok ses, bu kadar çok yeni dokunuş Rebel'a fazla gelmişti. Yolculuk, heyecan ve yorgunluk üst üste binince küçük bedeninin sabrı da tükenmeye başlamıştı.Ben mutfakta bulaşıkları makineye dizerken onun varlığını daha dönüp bakmadan hissettim."Yardıma ihtiyacın var mı?" diye sordu.Cevap vermedim.Onu yok saydım.Buraya gelmesinin tek sebebi, Rebel'ın çete evinin yakınında olmasına izin vermememdi. Hayatımıza lanet bir yıkım topu gibi dalmadan, huzurumuzu paramparça etmeden önce yerleşmemizi bekleyemez miydi?Belli ki bekleyemezdi."Bak, bunun hepsinin çok bunaltıcı olduğunu biliyorum ve…"Daha cümlesini bitirmesine fırsat vermeden patladım. Bulaşık makinesinin kapağını sert

Gaddar'ın bakış açısından.Angel'ın evinden ayrıldıktan sonra çete evine dönmedim. Kendi evime gittim. Üst düzey adamlarım dışında kimsenin eşiğinden bile geçmediği o eve.Dün geceyi Angel'ı ve söylediklerini düşünerek geçirmiştim. Gözüme zerre uyku girmemişti.Evet, sabırsız bir piç gibi davranmıştım. Ona alışması, yerleşmesi, biraz olsun nefes alması için zaman tanımam gerekirdi. Ama ben tam bir geri zekâlı gibi, ailemin ve birkaç adamımın küçük kızımla tanışmasının harika bir fikir olacağına karar vermiştim.Başta her şey yolunda gibiydi.Sonra Angel patlamıştı.Rebel da onunla birlikte.İşte o an gerçekten büyük sıçtığımı anlamıştım. Annemle babam da bunu yüzüme söylemekten geri durmamıştı. Oysa bütün motosiklet çetesini de davet etmemiştim.Sadece üst düzey adamlarım ve onların hatunları vardı. Büyük bir şey sayılmazdı. Çete evinde yaptıklarımızla uzaktan yakından alakası yoktu. Angel'ın evinde böyle bir şeye zaten asla izin vermezdim.Ama adamlarım onu yeniden gördükleri

Angel'ın bakış açısından.Buraya taşınalı üç ay olmuştu.Hâlâ çete evine adım atmamıştım. Gaddar da buna saygı gösteriyordu. Oranın benim için acı dolu hatıralarla dolu olduğunu biliyordu. Kızımızın o sürtüklerin arasında olmasını istemediğimi de biliyordu.Rebel'ın büyümesini istediğim dünya bu değildi.Evet, bazıları ailemin yaptıklarını düşününce bana ikiyüzlü diyebilirdi. Haklı da olabilirlerdi. Ama arada büyük bir fark vardı. Annemle babam, biz o karanlığı anlayacak yaşa gelene kadar dünyalarının kirli tarafını bizden uzak tutmayı başarmıştı.Yani aslında ben de aynı şeyi yapıyordum.Kabul ediyorum, Gaddar'la birlikteyken nasıl bir dünyanın içine girdiğimi biliyordum. Saf değildim. O kadınların orada neden bulunduğunu da gayet iyi biliyordum. Ama bunu hiç gözümün önünde yaşamamıştım.En azından o gün gördüğüm şekilde değil.O hem kalbimi kırmış hem de güvenimi paramparça etmişti.Annemle babam bir süre daha yanımda kalmıştı. İki ay önce evlerine dönmüşlerdi ama hâlâ her g

Gaddar'ın bakış açısından.Kollarımda hıçkıra hıçkıra ağlayan Rebel'la birlikte çete evinin içinde durmadan volta atıyordum. Annesi gün ortasında kaçırılmıştı. Hem de herkesin gözü önünde, güpegündüz. Market çalışanlarından biri tam o sırada işten çıkmamış olsaydı, neler yaşandığını öğrenmemiz bile mümkün olmayacaktı. Kadın polisi aramış, polis de destek için bize haber vermişti. Çünkü burası benim lanet kasabamdı.Oraya vardığımızda kaçırılan kişinin Angel olduğunu ve Rebel'ın polislerin yanında tutulduğunu öğrendiğim an içime çöken şoku ve öfkeyi tarif etmem imkânsızdı.Aradan saatler geçmişti. Adamlarımın hepsi polislerle birlikte Angel'ı arıyordu. Ben de onlarla gitmek istemiştim ama Rebel yanından ayrılmama izin vermemişti. Bu yüzden babam kontrolü devralmış, ekiple birlikte yola çıkmıştı."Bu nasıl olabildi?" dedim.Rebel nihayet kollarımda biraz olsun sakinleşmişti ki çete evinin kapıları açıldı. Kızıl aceleyle yanıma geldi."Aman Allahım, Gaddar. Az önce duydum. Bu korkun

Gaddar'ın bakış açısından.Onun hayati tehlikeyi atlattığına dair tek bir haber beklerken saatler ağır ağır akıp gitmişti. Bekleme odasının kapıları bir anda açıldı; Antonio, Teagan, Nate ve Nico içeri girdi.Ayağa kalkıp Antonio'ya doğru yürüdüm.Bana baktı.Sonra iri yumruğu çeneme indi."Bütün bunlar olurken sen neredeydin?"Çenemi sıkıp dudağımdaki kanı yalarken tepemde dikiliyordu. Başımı kaldırıp ona baktım. Yumruklarını sıkmış, öfkeden titriyordu."Antonio, bu onun suçu değil. Bunu Angel'a kimin yaptığını bulacağız," dedi Teagan, kocasını sakinleştirmeye çalışarak.Antonio geri çekildi ama bal rengi gözlerini benden ayırmadı. Blaze beni ayağa kaldırırken Ice; Simon ve Rosena'yla birlikte içeri girdi.Teagan parmaklarını şıklattı. Simon hiç gecikmeden ona bir dizüstü bilgisayar uzattı."Ice, sanırım motosiklet çetesinin teknoloji işlerinden sen sorumlusun?" diye sordu.Ice önce bana, sonra ona baktı ve başını salladı."Güzel. Al bunu. Benim ekibimle birlikte çalışıp o