All Chapters of Mafya Prensesi ve Motorcu Çetesi: Chapter 1 - Chapter 10

Angel Maria Moretti'nin bakış açısından."Anne… hadi."Market arabasını reyonların arasında sürerken gözlerimi güzel kızım Rebel'den alamıyordum. Henüz iki yaşındaydı. Arabayı biraz hızlandırdığım anda ellerini çırpıyor, neşeyle çığlıklar atıyordu.Ona öyle çok benziyordu ki…Hani adını bile anmak istemediğin biri vardır ya, işte tam olarak öyle biriydi. Bal rengi gözleriyle dudakları dışında benden neredeyse hiçbir şey almamıştı. Koyu sarı saçları da, burnu da ona çekmişti. Hele o öfkesi… Allahım, onu da olduğu gibi babasından almıştı."Tamam Rebel, önce işimizi bitirelim. Sonra parka gideriz. Ne dersin?"Bacaklarını sallayıp yine ellerini çırptı. Bu hâline bayılıyordum. Eğilip başına bir öpücük kondurdum. Alışverişi tamamlayıp kasadan geçtikten sonra arabmıza doğru ilerledim.Evden ayrılalı üç yıldan fazla olmuştu. Üç yıldır kaçıyordum. Rebel'ın babası olan o adam beni incitmiş, gururumu paramparça etmişti. Ona baba olacağını söyleme fırsatım bile olmamıştı. Zaten birlikte old

Angel'ın bakış açısından.Beni buldular.Buldular.Siktir. Lanet olsun. Kahretsin!Ona baktım ve içimde küçük çaplı bir panik patladı. Gözümün önünde sadece o vardı… Bir de o kadın. Bana nefretle söylediği o sözler kulaklarımda yeniden çınlıyordu. O kadının yüzündeki o iğrenç sırıtış da gözlerimin önünden gitmiyordu.Burada ne işi vardı?Bana doğru uzandığı anda bedenim aklımdan önce tepki verdi. Bileğini kavrayıp onu çevirdim, kolunu sırtına bastırdım. İnledi ve adamları bir anda ayağa fırladı. Başkan Yardımcısı Blaze'e baktım; herkese sakin olmalarını söylüyordu."Yanlış kişiye geldiniz. Şimdi defolun gidin."Savaş ya da kaç içgüdüm kontrolü ele geçirirken onu sertçe ittim. Buradan çıkmam gerekiyordu. Gitmem gerekiyordu. Rebel'ı ve Karabaş'ı alıp kaçmalıydım.Ama nereye?"Angel, böyle yapma. Seni arıyorduk. Ailen de seni arıyordu. Seni bulduk ve artık bizden kaçamazsın," dedi Gaddar.Geri çekilirken gözlerimi bir an bile onunkilerden ayırmadım."Benim adım Angel değil. Se

Gaddar'ın bakış açısından.Angel'ın elini tutan küçük kızın bal rengi gözlerine takılıp kaldım. O gözler bana çevrildiği anda sanki içimde bir şeyler koptu; kalbim bir anlığına atmayı unuttu. Dizlerimin bağı çözülür gibi oldu.Küçük kız annesine dönüp kucağına alınmak isteyince gözlerim dolmaya başladı.Angel ona öyle yumuşak, öyle sevgi dolu bir gülümsemeyle bakıyordu ki nefesim göğsümde düğümlendi. Sonra onu kucağına alıp beline yerleştirdi.Kızım.İnanmıyorum… Benim bir kızım var.Küçük başını annesinin omzuna yasladı ama gözlerini benden ayırmadı. Ürkekti. Meraklıydı. Ve benden habersizdi."Angel," dedim.Sesim boğazımdan zor çıktı.Bana doğru yürürken gözlerimi o küçücük güzellikten alamıyordum. O da beni izliyordu. Ona gülümsemeye çalıştım ama yüzünü hemen annesinin boynuna sakladı.Yüreğim sanki gittikçe ağırlaşıyordu.Kim olduğumu bilmiyordu."Gaddar."Sesinde zerre kadar sıcaklık yoktu. Eskiden adımı söylerken sesine karışan o yumuşaklık, o bana ait olduğunu sandı

Adını anneannemden esinlenerek koymuştum. Bize anlattığı hikâyelere göre, o kadın tam anlamıyla boyun eğmeyen, başına buyruk bir ruha sahipti. Kızıma böyle güzel, böyle güçlü bir kadının adını vermek bana o zaman da doğru gelmişti, şimdi de öyle geliyordu."Rebel, bu senin anneannen… Bu da deden," dedim, ikisini sırayla göstererek.Annem elini kalbinin üzerine bastırdı. Birkaç adım daha yaklaştı; gözlerinde hem özlem vardı hem de karşısındaki mucizeye dokunmaya çekinen birinin ürkekliği."Merhaba güzel kız," dedi yumuşacık bir sesle. "Sen ne kadar güzelsin böyle. Susadın mı?"Rebel, Gaddar'a yaptığı gibi yüzünü saklamadı. Küçük başını usulca salladı."Kucağıma alabilir miyim?" diye sordu annem, kollarını uzatarak.Başımı sallayıp Rebel'ı ona verdim. Kızım hiç direnmeden annemin kollarına gitti. Annem onu, yıllardır eksik kalan bir parçasına nihayet kavuşmuş gibi dikkatle sardı; sonra mutfağa geçip içeceğini hazırlamaya koyuldu.Babamın bakışları onların ardından gitti. Sonra ban

Eğilip onu kollarıma aldım. Küçük başını omzuma yasladı. Blaze'e baktığımda gözlerinin neredeyse yuvalarından fırlayacağını, ağzının da bir karış açık kaldığını gördüm."Kapat ağzını," dedim, kızımı kucağıma yerleştirip yanından geçerken.Rebel kıkırdadı.Allah yardımcım olsun, inanılmaz tatlı. Benimle Angel'ın kusursuz bir karışımı.Çete evine girdim. Angel'ı bir masada otururken buldum. Kadınların meraklı bakışları onun üzerinde dolaşıyordu. Yanına gidip karşısına oturdum."Tamam," dedi. "Şunu aradan çıkaralım. Annemle babamın bizim için ayarladığı eve onlarla birlikte döneceğiz. Yavaş ilerleyeceğiz, Gaddar. Onu hafta sonları göreceksin. Sonra zamanla gece yanında kalmasına geçeriz. Sanırım kendi evin var?"Hiç dolandırmadan konuya girdi.Bu, üç yıl önce tanıdığım Angel değildi."Evet, kendi evim var. Benimle olduğu zaman orada kalabilir. Annemle babam da onu görmek istiyor. Onu çete evinin yakınında istemediğini biliyorum ama o benim kızım. Bizim yanımızda da büyümesi gereki