All Chapters of Chased by the Billionaires: Chapter 21 - Chapter 30

Doon ko pa lang napansin ang babaeng kasama niya. Nasa likuran niya pala ito kanina kaya hindi ko kaagad nakita.“Ako? Pagseselosan mo? Sa ganda mong iyan? Naku Miss! Baka ligawan pa kita.” Hindi ko mapigilang titigan siya mula taas hanggang ibaba. Makailang beses ko pang inulit iyon, “Kris umamin ka, pinakyaw mo iyong mga gayuma sa Quiapo ano?”“Hahaha! You’re so funny!” ika nung babaeng mukhang Miss Universe.Ang tangkad niya ni hindi ako umabot sa balikat. Morena siya at napaka ganda ng complexion. Straight na straight din ang buhok na mukhang alagang salon. Kung totoong tao lang iyong mga babae sa mga nababasa kong pocketbooks dati, sure ako ganito ang itsura non.“Guys, meet my girlfriend. Pamela Audrey Quirino.”Daig ko pa ang nakipag kamay sa artista nung kamayan niya ako.“Babe, this is my friend Dylan and Kim, his girlfriend.”Napasinghap ako nang gumapang ang kamay ni Dylan sa bewang ko at kinabig niya ako palapit sa kanya. Ginawa niya iyon habang pinakikilala ako ni Kris bi

3rd Person's POV Siguro dahil sa postura nitong parang hindi nadadapuan ng alikabok kahit ang laylayan ng damit, o dahil sa pananalita niyang sopistikado na parang ni minsan ay hindi lumapat ang dulo na daliri sa ibang tao. Hindi makapaniwala si Kim sa nakikita ng dalawang mata niya. Tuluyang nawala ang espiritu ng alak sa katawan ng dalaga nang makita niyang makipaglaban ng mag-isa si Dylan laban sa mga goons ng Algren na iyon. May ibinatong tali si Lander kay Dylan. Sa dulo non ay isang patalim o dart kung tawagin sa inggles. Dylan is actually a skilled ropedart martial artist. It is an Ancient Chinese Martial Art kaya naman iilan na lang ang nakakaalam nito sa ngayon. Hindi niya mapigilang mamangha sa bawat wasiwas ng taling hawak ni Dylan. Sa tuwing lalanding iyon sa mga kalaban niya ay isang malakas na sigaw ang umaalingawngaw. May napingasan na siya ng tainga, nabutasan sa braso, at kung hindi lang nakaiwas iyong isa kanina, malamang ay natamaan na iyon sa puso. Brut*l mang pa

Kim’s POV“Anong bumakod? Anong ibig niyong sabihin?” naguguluhan kong tanong.“Dati kasi—”“Magsisimula na yung event! Punta na sa kanya kanyang pwesto, everyone!” Pumalakpak pa siya at tumayo.May itinatago ba siya sa akin?“Ang KJ mo naman pre, Filipino time! Upo ka muna dyan,” ani Vince at Michael saka siya pinaupo ulit.“Ganito kasi iyan Kim,” panimula ulit ni Eugene.“Huwag kang maniwala dyan, alam mo namang kwentong barbero iyan,” singit ulit ni Jixxer pero hindi na namin siya pinansin.“Nung highschool tayo, maraming gustong manligaw sa iyo.”“Weh? Joke time ka, dude! Hahahaha!” “Si Kim nga ‘to guys, pang tambay sa kanto iyong tawa eh! Hahahaha!”Hinampas ko siya sa braso, “Bwisit ka talaga. Ituloy mo na nga!”“Hahahaha! Ikaw kasi eh! Ayon na nga. Tulad niyan ni Vince at ni Michael. Nagkagusto ‘yan sa iyo dati.”Nilingon ko ang dalawa at sabay naman silang nag-iwas ng tingin, “Eh lahat naman gusto ng mga iyan eh. Paldahan mo nga lang ata yung poste, liligawan nila. Lalo na iya

Kim’s POVIsang linggo na ang lumilipas mula nung reunion namin. At isang linggo na rin ang lumilipas mula nung halikan ako ni Dylan sa harap ng taong mahal ko. I still can’t believe it, para pa rin akong nananaginip!“Anak, iabot mo nga iyong pang isis ng sahig sa banyo. Nandoon sa may gripo sa may garden. Bilisan mo, dumudulas na naman itong banyo natin eh.”Biglang nanahimik si Jixxer nung ginawa iyon ni Dylan. Nawala iyong saya ng usapan namin nung bago pa lang kami pumasok. At hanggang ngayon hindi pa rin niya ako kinakausap.“Hoy Kimberly! Yung brush ipinapakuha ko sa ‘yo!”Hindi ko tuloy maiwasang magalit kay Dylan, over naman kasi umakting ang isang iyon. Akala niya ba may sahod siya sa ginagawa naming pagpapanggap? Masyado naman kasing OA! Ganap na ganap ang baliw!“Hoy! Tomboy!”Isang linggo na akong hindi kinakausap ni Jixxer kaya hindi ko rin siya kinakausap. Akala niya ba nakakalimutan ko na iyong kasalanan niya sa akin sa bar? Kung ibalandra niya ang sarili niya akala niy

Kim’s POV “Mama! Mama ko! Nasaan si Mama? Bakit wala siya rito?!” Hinalungkat ko ang beddings ng kama doon pero wala siya. “Kim humina–” Hinawakan ko sa magkabilang balikat si Jixxer, “Nasaan si Mama?! Huwag mong sabihin na dinala na siya sa morgue?! Huhuhu! Mama ko!” Napaluhod na lang ako sa sobrang lungkot habang sabay na tumutuloy ang luha at uhog ko. “Mama! Napakabata mo pa! Wala ka man lang iniwan sa aking pamana, may utang ka pa sa bumbay! Bakit ka nawala! Huwag mong sabihing ako ang— aray!” “Puny*ta ka! Iyan pa talaga ang inalala mo! Kapag pala namatay ako malulungkot ka dahil sa mga utang?!” Halos pumutok na ang litid niya sa kasisigaw. “Mama! Mama, akala ko patay ka na!” Tumakbo ako palapit sa kanya at niyakap siya ng mahigpit. “Oo, sorry kung di pa ako nam*tay ha? Sorry kung nadisappoint kita.” Pinukpok na naman niya ako ng bakya sa ulo pero hindi ko na iyon pinansin at hinalikan ko siya sa pisngi, “Huhuhu! Natakot talaga ako! Akala ko ako na yung haharap sa bumbay