ด้านจัสมิน“จัส!! รู้จักผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงนั้นป่ะ?”“คนไหนคะ?” ฉันหันไปมองตามที่พี่ออสตินบอก ก่อนที่สายตาจะไปปะทะเข้ากับสายตาของใครบางคนใครบางคนที่กำลังมองมาทางพวกเราสองคนอยู่“เฮียไค?”“จัสรู้จักเหรอ? พี่เห็นเขามองมาทางเราสักพักแล้ว”“เจ้านายจัสเองค่ะ เขาเป็นเจ้าของร้านนี้” ฉันหันกลับมาตอบคนที่นั่งอยู่ด้านข้าง ก่อนจะหันกลับไปมองเฮียไคอีกครั้ง แต่ก็พบว่าเขาไม่ได้ยืนอยู่ตรงนั้นแล้วว่าแต่เขามองฉันด้วยสายตาแบบนั้นทำไม มันเป็นสายตาที่ฉันก็ไม่สามารถอธิบายได้ แต่รับรู้ได้ถึงรังสีบางอย่างที่แผ่ออกมาจากสายตาคมคู่นั้น“อ่อ พี่ก็นึกว่าแฟนเราซะอีก”“ไม่ใช่แฟนค่ะ เขาเป็นเจ้านาย”“เหรอ? ถ้าจัสไม่บอกพี่ต้องคิดว่าเขากำลังหึงจัสให้พี่แน่ๆ จ้องอย่างกับจะหาเรื่อง”“พี่ก็เว่อร์มาก นั่นพี่ชายยัยคริสนะ”“หืม!! จริงดิ งั้นพี่ต้องเข้าไปฝากเนื้อฝากตัวเป็นน้องเขยสักหน่อยแล้วป่ะ”“หึ!! พี่ตินดูมีความพยายามดีนะคะ” ขนาดโดนยัยคริสปฏิเสธแล้วปฏิเสธอีกความจริงพี่ออสตินเขาก็เป็นคนดีคนหนึ่งเลยนะ ดูจริงใจกับยัยคริสมากๆ ด้วย แต่ไม่รู้ว่าทำไมยัยคริสถึงเอาแต่ปฏิเสธพี่ชายที่แสนดีของฉันอยู่ได้“งั้นก็ช่วยให้พี่สมหวังในค
Read more