All Chapters of เด็กในความลับ: Chapter 11 - Chapter 20

อีกด้าน@บ่อนกาสิโน 02.30 น.การพนันนอกจากจะเป็นสิ่งผิดกฎหมาย ยังเป็นสิ่งที่มอมเมาใจคนอีกเป็นร้อยเป็นพันคนให้มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ อยู่ในสถานที่อโคจรแห่งนี้ ใครที่ดวงดีก็กอบโกยเงินกลับบ้านได้เป็นกอบเป็นกำส่วนใครที่ดวงไม่ค่อยจะมีทางด้านนี้ก็มักจะหมดเนื้อหมดตัว เหมือนกับหญิงวัยกลางคนที่กำลังยืนหน้าซีดเผือดอยู่ในวงโป๊กเกอร์ตอนนี้ทั้งๆ ที่สัญญากับตัวเองและลูกเอาไว้ว่าเธอจะไม่เข้าบ่อนอีก แต่เธอกลับผิดคำพูดเพียงเพราะเธออยากได้เงินที่เธอเสียไปคืนกลับมา และเสี่ยเจ้าของบ่อนก็เสนอเงินให้เธออีกห้าล้าน เธอจึงคิดว่าตัวเองจะมีหวังที่จะสามารถเอาเงินที่เสียไปกลับคืนมาได้แต่เปล่าเลย เพราะยิ่งเล่นก็ยิ่งเสีย จนตอนนี้เงินห้าล้านที่กู้มาเพิ่มนั้นได้อันตรธานหายไปจนหมดสิ้นแล้ว“ตายๆๆ ฉันต้องตายแน่ๆ เลยยัยนุช เงินก้อนสุดท้ายของฉัน ไม่เหลือแล้ว” จินดาภา หันไปพูดกับนงนุช เพื่อนของเธอ คนที่เป็นคนชักชวนเธอให้มาเข้าบ่อน ทั้งๆ ที่เธอเลิกเล่นการพนันไปนานหลายปีแล้ว“ยืมของฉันก่อนมั้ย ยังพอมีอยู่”“ถ้าเล่นเสียอีกล่ะ ทำไง”“ไม่เสียหรอกน่า รอบนี้เธอต้องได้คืนมาสิบเท่า”“แล้วเธอจะให้ฉันยืมเท่าไหร่?”“สามแสนพอมั้ย วั

ยี่สิบนาทีต่อมา“ใกล้จะเสร็จแล้วค่ะ เฮียไครอแป๊บนึงนะคะ” นอตตัวสุดท้ายถูกใส่กลับเข้าไปที่ล้อรถยนต์เหมือนเดิมโดยฝีมือของร่างบาง ก่อนที่เธอจะหันไปถอดแม่แรงที่ยกตัวรถเอาไว้ในตอนนี้ออก“เฮียไค ช่วยหยิบบล็อกขันนอตให้จัสทีได้มั้ยคะ” จัสมินเอ่ยขึ้นหลังจากที่เธอจัดการถอดแม่แรงออกเสร็จเรียบร้อย ซึ่งหลังจากนี้จะเป็นขั้นตอนสุดท้ายคือใช้บล็อกขันนอตเพื่อให้มันแน่นขึ้นกว่าเดิม“เฮียไคคะ!!” เสียงใสที่ดังขึ้นอีกครั้งเรียกสติของคนที่เอาแต่ยืนยิ้มให้กลับมา เพราะก่อนหน้านี้เขาเอาแต่มองการกระทำของเธอจนเพลินไปหน่อย เลยไม่ทันได้ฟังว่าเธอพูดอะไร“จัสว่าไงนะ?”“ช่วยหยิบอันนั้นที่อยู่ใกล้ๆ กับเท้าเฮียไคให้จัสทีค่ะ” จัสมินพูดขึ้นอีกครั้งโดยที่ชี้นิ้วไปยังบล็อกขันนอตที่วางอยู่ใกล้ๆ กับที่คนตัวสูงยืนอยู่ ซึ่งพอไคโรเห็นแบบนั้นเขาก็รีบส่งเครื่องมือให้กับร่างบางในทันทีการกระทำของจัสมินที่ดูคล่องแคล่วยังคงอยู่ในสายตาของไคโรตลอดเวลา เขาไม่คิดว่าผู้หญิงตัวแค่นี้ จะเก่งขนาดนี้ เก่งกว่าเขาที่เป็นผู้ชายอกสามศอกซะอีก“แค่นี้ก็เสร็จแล้วค่ะ เรากลับบ้านกันได้” รอยยิ้มที่สดใส ชวนให้หลงใหลปรากฏขึ้นบนใบหน้าเรียวสวยได้รูปของจัส

สองชั่วโมงต่อมา @CK PUB 19.40 น. “คืนนี้คนจะเยอะหน่อยนะ จัสไหวใช่มั้ย?” ทันทีที่รถแล่นเข้ามาจอดในโรงจอดรถวีวีไอพี เฮียไคก็หันมาถามฉันทันที “ไหวค่ะเฮีย สบายมาก” “งั้นก็ไปทำงานเถอะ มีอะไรก็บอกเฮียเลยนะ” “รับทราบค่ะ งั้นจัสเข้าไปก่อนนะคะ” พูดจบฉันก็ลงจากรถของเฮียไคมา แต่ในขณะที่กำลังจะเดินเข้าทางหลังร้านนั้น จู่ๆ เฮียไคก็เดินมาหยุดตรงหน้าฉัน ก่อนที่จะ…. พรึ่บ!! ดอกกุหลาบช่อใหญ่ถูกยื่นมาตรงหน้า ซึ่งฉันก็มองเฮียไคด้วยความงุนงง “อะไรคะ?” “เอาให้ ตอบแทนที่เราช่วยเปลี่ยนยางรถให้เฮียเมื่ออาทิตย์ก่อน” “อ้อ ความจริงไม่ต้องก็ได้นะคะ แค่นี้เอง” แค่เปลี่ยนยางรถถึงกับต้องซื้อดอกกุหลาบช่อใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ ใหญ่กว่าที่ดินให้มาเมื่อเช้าอีกมั้งเนี่ย!! แล้วไหนเฮียไคบอกว่าแพ้เกสรดอกไม้ไง? “รับไปเถอะ ไหนๆ เฮียก็ซื้อมาแล้ว” “ขอบคุณนะคะ งั้นจัสฝากไว้ในรถเฮียไคก่อนได้มั้ย ถ้าขืนถือเข้าไป พี่ๆ ในร้านต้องถามจัสแน่ๆ ว่าใครให้มา” เพราะไม่อยากเป็นหัวข้อสนทนาของใครหลายๆ คนเหมือนครั้งก่อน ฉันเลยไม่อยากถือช่อดอกไม้ช่อใหญ่นี้เข้าไปในร้านให้เป็นเป้าสายตา “โอเค งั้นเฮียเอาไว้ที่รถให้นะ” “ข

“โคตรสวย” ที่บอกว่าโคตรสวยนั้นไม่เกินจริง ทั้งสี ทั้งความเนียนของพื้นผิวที่บ่งบอกได้ว่าร่างบางเป็นผู้หญิงที่ใส่ใจและดูแลจุดซ่อนเร้นของตัวเองได้เป็นอย่างดีซึ่งผู้หญิงคนก่อนๆ ที่เขาเคยนอนด้วยยังไม่สวยเท่านี้เลย“อยากให้เฮียช่วย จริงๆ เหรอ?” ไคโรช้อนสายตาขึ้นไปมองร่างบางที่นั่งกัดริมฝีปากเอาหลังพิงหัวเตียงไว้ ก่อนจะเอ่ยถามออกไป ซึ่งคำตอบที่ได้ก็คือเหมือนเดิม“อื้อ!! ช่วยจัสที ได้มั้ย จัสไม่ไหวแล้ว” ทนแทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว เธออยากให้เขาช่วยเธอในตอนนี้ ช่วยให้ร่างกายเธอหายร้อนรุ่มดั่งถูกไฟแผดเผาสักทีเม็ดเหงื่อผุดขึ้นเต็มใบหน้าเรียวสวยของหญิงสาว ที่ถูกแต่งเติมด้วยเครื่องสำอางบางๆ ในเวลานี้มันทำให้เธอดูเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูกเซ็กซี่จนคนที่บอกว่าไม่ชอบกินเด็ก แทบจะอดใจไม่ไหวไคโรใช้นิ้วเรียวยาวราวกับผู้หญิงของตัวเองแหวกกลีบกุหลาบสีสวยให้แยกออกจากกัน ก่อนที่เขาจะใช้ปลายลิ้นร้อนของเขานั้นแตะลงไป“อ๊า!!” ยามที่ปลายลิ้นสัมผัสลงบนรอยแยกอย่างแผ่วเบา เสียงหวานใสของร่างบางก็ครางกระเส่าออกมาอย่างไม่สามารถห้ามเอาไว้ได้ตัวเธอสั่นระริก ร่างกายกระตุกเกร็งซ้ำแล้วซ้ำเล่าในยามที่ถูกปลายลิ้นร้อนปาดเลียและดูดก

อีกด้าน“วันนี้ลมอะไรพัดคุณมาหาเพนนีถึงห้องเหรอคะ?” ทันทีที่ชายหนุ่มเดินเข้ามาในห้องชุดสุดหรู ที่เมื่อก่อนเขาเคยมาอยู่สองสามครั้ง เสียงเจ้าของห้องก็ดังขึ้นทันที“ก็ผมคิดถึงคุณ ไม่ได้เหรอ หืม!!” ความจริงเขาไม่ได้คิดถึงเธอเลยแม้แต่น้อย แต่ช่วงหลายวันมานี้เขาเอาแต่คิดถึงใครอีกคนต่างหากใครอีกคนที่ทำให้เขาแทบจะเป็นบ้าตายอยู่แล้ว ช่วงสามสี่วันมานี้ เขาแทบไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงคนไหนเลยทั้งๆ ที่เขาโคตรจะเงี่ยน โคตรอยากจะระบายอารมณ์กามของตัวเองแต่เขากลับไม่สามารถมีอะไรกับใครได้เลยสักคน แค่หลับตา เขาก็เอาแต่นึกถึงหน้าเนียนใสไร้ที่ติ ที่นอนครวญครางไม่ได้สติอยู่ใต้ร่างของเขาเมื่อหลายคืนก่อนอีกอย่างที่เขาเลือกมาหาเพนนี เป็นเพราะในบรรดาผู้หญิงที่เขาเคยนอนด้วย เพนนีคือคนที่เก่งเรื่องบนเตียงที่สุด เขาเพียงหวังว่าเธออาจจะช่วยเขาปลดปล่อยอารมณ์ในตัวของเขาออกมาได้“เก็บคำคิดถึงจอมปลอมของคุณกลับไปดีกว่าค่ะไค เรามาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” เพนนีว่าพลางใช้ฝ่ามือลูบไล้ไปทั่วแผงอกกว้างที่มีกล้ามเป็นมัดๆ ซ่อนอยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีดำ ก่อนที่เธอจะใช้มือของเธอปลดกระดุมเสื้อของคนตรงหน้า ออกทีละเม็ด ทีละเม็ด