เข้าสู่ระบบสี่ปีผ่านไปบรรยากาศในบ้านหลังใหญ่คึกคักเป็นพิเศษ เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุยกันเบาๆ ของมันทนากับรดาลอยมาเป็นระยะ ทั้งสองคนกำลังช่วยกันจัดของเล่นกับเก็บห้องเล็กๆ เตรียมไว้สำหรับเด็กน้อยที่กำลังจะออกมาดูโลกกว้างซึ่งควีนกำลังจะมีเจ้าตัวน้อยเป็นของตัวเอง เพราะเธอเพิ่งไปตรวจเมื่อสัปดาห์ก่อนหลังจากที่ประจำขาดหาย บวกกับมีอาการคลื่นไส้ ผลปรากฏว่าเธอตั้งครรภ์มาแล้วสามเดือนหลังจากที่บอกกล่าวข่าวดีออกไป ดูเหมือนทุกคนจะตื่นเต้นกันไม่น้อย โดยเฉพาะเทรย์ คุณพ่อมือใหม่ที่ดูจะเห่อเกินหน้าเกินตาใคร“ผมว่าม่านสีนี้น่าจะช่วยให้ลูกผมนอนหลับสบายนะ” เทรย์พูด พลางกางม่านลายดาวขึ้นดูแสงตกกระทบอย่างตั้งใจเขาเห่อลูกมากจริงๆ ตั้งแต่รู้ว่ากำลังจะได้เป็นคุณพ่อ เทรย์ก็เริ่มวางแผนทุกอย่าง ทั้งซื้อหนังสือเลี้ยงลูก เตรียมของใช้เด็กอ่อน รวมไปถึงจัดห้องให้ลูก“นี่แหละ! ห้องลูกชายผม” เขาพูดเสียงดังอย่างภูมิใจ ขณะยืนมองไปรอบๆ ห้องที่ตกแต่งเอาไว้ผนังห้องทาสีฟ้า มีลายเมฆสีขาวแปะอยู่เต็มผนัง เตียงเด็กวางอยู่มุมห้อง มีชั้นวางหนังสือนิทาน ของเล่นเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ ดูออกเลยว่าเจ้าตัวตั้งใจสุดๆ“ตาเทรย์จัดเต็มเชียว นี
หลังจากงานเลี้ยงจบลง เทรย์กับควีนก็เดินทางกลับมาที่คอนโดด้วยกัน บรรยากาศภายในรถเงียบสนิท มีเพียงเสียงเพลงคลอเบาๆ กับบรรยากาศที่ยังอบอวลไปด้วยความสุขจากช่วงค่ำที่ผ่านมามือหนากอบกุมมือเล็กเอาไว้แน่นตลอดทางไม่ยอมปล่อย พลางยกขึ้นมาหอมในบางครั้งในตอนนี้อีกฝ่ายใช้มือเพียงข้างเดียวในการบังคับพวงมาลัย ซึ่งท่าทางของเขาดูชำนาญและคล่องแคล่วนัยน์ตาคมจ้องมองบนท้องถนนเบื้องหน้าอย่างตั้งใจ พลางชำเลืองมองคนข้างๆ ในบางทีไม่นาน ทั้งคู่ก็พากันมาถึงคอนโดเป็นที่เรียบร้อยปัง!เสียงประตูห้องถูกปิดลงอย่างแรงด้วยฝีมือของเทรย์ ก่อนที่เขาจะเดินตามคนตัวเล็กเข้าไปด้านในอย่างรวดเร็วดวงตาคมจับจ้องไปที่เธอราวกับจะกลืนกิน ก่อนจะรั้งตัวเธอเข้ามาประกบจูบโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันได้ตั้งตัวริมฝีปากหนาบดจูบริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงตามความปรารถนา ทั้งคู่ตวัดลิ้นเกี่ยวพันกันอยู่นานหลายนาทีโดยไม่มีใครถอยหนี มีเพียงเสียงลมหายใจหนักหน่วงที่ดังแทนคำพูด และจังหวะใจที่เต้นแรงไปพร้อมกันมือหนารั้งเอวบางให้แนบชิดกับเขามากยิ่งขึ้น พลางลงน้ำหนักมือตรงเอวคอดกิ่วตามแรงอารมณ์“อื้อ~” เสียงหวานร้องครางออกมาเมื่อเธอเริ่มหายใจติดขัดชายหน
สองวันต่อมาวันนี้เป็นวันเกิดของเทรย์ เขาจัดงานเลี้ยงเล็กๆ ที่บ้านหลังใหญ่ บรรยากาศในสวนริมสระถูกจัดอย่างเรียบง่ายแต่ดูดี สายลมเย็นพัดผ่านเบาๆ ขับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้สดที่ประดับตามมุมต่างๆ ของสนามหญ้าแสงไฟประดับถูกแขวนตามต้นไม้และรั้วรอบบ้านส่องแสงนวลให้ความรู้สึกสบายตา เสียงเพลงคลอเบาๆ เติมความผ่อนคลายให้บรรยากาศดูอบอุ่นและเป็นกันเองแขกที่มามีแค่กลุ่มเพื่อนสนิทและคนใกล้ชิด ทุกคนดูผ่อนคลาย หัวเราะ พูดคุย เหมือนอยู่ในวงสังสรรค์ของครอบครัว ไม่มีพิธีการ ไม่มีความเป็นทางการ มีแค่ความสุขที่อบอวลในค่ำคืนนี้ควีนมาถึงในช่วงหัวค่ำ เธอสวมชุดเดรสสีขาวครีมเรียบหรู ที่ขับผิวให้ดูโดดเด่นท่ามกลางแสงไฟอ่อนๆ คนตัวเล็กกวาดสายตามองหาแฟนหนุ่ม เมื่อเห็นเขาอยู่ไม่ไกลนัก เธอจึงรีบเดินตรงเข้าไปพร้อมรอยยิ้มกว้าง ในจังหวะนั้นเอง เทรย์ก็หันมาเห็นเธอพอดี และเขาก็เผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว“ทำไมวันนี้พี่เทรย์หล่อจังคะ” เธอเอ่ยชมทันทีที่เดินไปถึงเขายิ้มกว้าง พลางยื่นมือมาจับมือเล็กเบาๆ ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปใกล้“หนูก็สวยมากนะ รู้ไหมหืม?” “อิจฉาโว้ยยย!!” เสียงเอเดนตะโกนขึ้น ทำให้ทั้งคู่หัวเราะออกมาเล็กน้อยเ
หนึ่งเดือนต่อมา@ผับ Aloft ย่านมหาวิทยาลัยชื่อดังบรรยากาศภายในผับยังคงคึกคักเหมือนเช่นเดิม เสียงเพลงดังสนั่นจากลำโพงตัวใหญ่ไปทั่วคลับ แสงไฟวิบวับหลากสีสาดส่องไปทั่วฟลอร์ เต็มไปด้วยผู้คนที่มาแดนซ์ปลดปล่อยกันสุดตัว รวมถึงควีนที่กำลังเต้นอยู่กับเพื่อนสาว เธอส่ายสะโพกเบาๆ ตามจังหวะเสียงเพลง แววตาคู่สวยดูสนุกสนานอย่างชัดเจนในระหว่างที่คนตัวเล็กกำลังเต้นอย่างเมามันอยู่นั้น สายตาคมกริบของใครบางคนก็จับจ้องมาทางเธอไม่วางตา อีกฝ่ายยืนอยู่โซนวีไอพีชั้นสอง มือหนึ่งถือแก้วน้ำสีอำพัน ส่วนอีกมือวางบนขอบระเบียงอย่างสบายๆ ทว่าแววตาคู่นั้นกลับบอกชัดว่าไม่พอใจสักเท่าไหร่กับภาพตรงหน้า“มองขนาดนั้น ลงไปยืนคุมน้องกูเลยไหมล่ะ” คลาสเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นเพื่อนสนิทจ้องมองน้องสาวตนอยู่นาน ก่อนจะยกแก้วน้ำสีอำพันขึ้นดื่มชิลๆเทรย์หันขวับมามองอีกฝ่าย พลางย้อนถามกลับทันควัน“ได้เหรอวะ กูไปได้ใช่ไหม” “อยากโดนบอกเลิกก็ไป” คลาสหัวเราะเบาๆ พร้อมยักไหล่เหมือนไม่อยากยุ่งด้วย“แล้วทำไมกูต้องโดนบอกเลิก?” เขาเลิกคิ้วถามอย่างงุนงงทันใดนั้น เอเดนพูดก็แนะนำขึ้น พลางเหลือบสายตามองควีนที่กำลังเต้นอยู่ด้านล่างเล็กน้อย“มึงต้อง
@ดอยชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่หลังจากเดินทางมาถึงที่พัก ทุกคนก็แยกย้ายกันไปพักผ่อนตามอัธยาศัย บรรยากาศเงียบสงบ มีลมเย็นๆ พัดเอื่อยๆ คลอเสียงนกจากป่าเขาโดยรอบ“มึงไม่ไปนอนกับพี่เทรย์เหรอ?” ชาร์มเอ่ยถามควีน เมื่อทั้งคู่พากันเข้ามายังห้องพัก“ถ้ากูไปแล้วมึงจะนอนกับใคร” เธอย้อนถามกลับไม่ใช่ว่าคนตัวเล็กไม่อยากนอนกับอีกฝ่ายแต่เนื่องด้วยบ้านพักที่จองเอาไว้มีเพียงสี่หลังเท่านั้น และพวกเรามีจำนวนแปดคน ผู้ชายสี่คน ผู้หญิงสี่คน ซึ่งสามารถแบ่งลงตัวพอดิบพอดี“มึงอยากนอนกับพี่เทรย์ไหมล่ะ กูไปนอนกับพวกนั้นได้นะ” ชาร์มเอ่ยถามเสียงเรียบ“ไม่เป็นไร กูนอนกับมึงนี่แหละ” ควีนตอบ พลางยิ้มบางๆ ก่อนจะช่วยกันจัดของต่อเมื่อทั้งสองเก็บข้าวของเสร็จเรียบร้อย พวกเธอก็พากันออกไปเดินเล่นเพื่อถ่ายรูปเก็บบรรยากาศสวยๆ ไม่ลืมที่จะลากใบบัวกับเพลงขวัญออกไปด้วย เสียงหัวเราะคิกคักดังไปทั่วสนามหญ้าหน้าบ้าน ท่ามกลางแสงแดดยามบ่ายที่อ่อนโยนเวลาผ่านไปไม่นาน กล้องเต็มไปด้วยภาพรอยยิ้มและวิวธรรมชาตินับร้อยกว่ารูปตกเย็นทุกคนมารวมตัวกันตรงหน้าบ้านพักของเทรย์กับโฬม ก่อนจะเริ่มปิ้งย่างใต้แสงไฟเส้นเล็กๆ ที่ห้อยระโยงระยางใ
ริมฝีปากหนาบดจูบริมฝีปากบางอย่างนุ่มนวลอยู่พักใหญ่ ก่อนที่เขาจะถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง แล้วกระซิบชิดข้างใบหูเล็กแผ่วเบา“จะถอดออกเอง หรือจะให้พี่ช่วยถอด”“นะ หนูถอดเอง” พูดจบ ควีนก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาออกทีละเม็ด ดวงตาคู่สวยจ้องมองคนตรงหน้าตาไม่กะพริบซึ่งตอนนี้เขากำลังยันตัวลุกขึ้นยืน พลางปลดเปลื้องเสื้อผ้าตัวเองออกทันที ไม่นานนัก เจ้ามังกรยักษ์ก็ผงาดต่อหน้าเธออึก! ร่างบางกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หัวใจดวงน้อยสั่นระรัวอย่างห้ามไม่ได้ ถึงเธอจะเคยเห็นมันหลายครั้งหลายครา แต่กลับรู้สึกยังไม่คุ้นชินสักทีนัยน์ตาคมจ้องมองคนตัวเล็กที่ปลดกระดุมได้เพียงสามเม็ด พลางเอ่ยเสียงเรียบ“ช้า” พูดจบ เขาก็ขึ้นไปคร่อมเธอที่นั่งพิงพนักหัวเตียงทันที ก่อนจะประคองใบหน้าสวยเชิดขึ้น แล้วก้มลงไปประกบจูบริมฝีปากบางอย่างรวดเร็วมือหนาปลดกระดุมเสื้อนักศึกษาของเธอต่อโดยไม่มอง จนในที่สุดมันก็ถูกโยนทิ้งล่างเตียงทันทีที่ถอนจูบออก เขาก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า“อมให้พี่หน่อย” ควีนจ้องมองแก่นกายยักษ์ที่ผงาดอยู่ตรงหน้า พลางกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ เธอเคยคิดอยากลองทำ แต่ติดที่ทำไม่เป็น“นะ หนูทำไมเป็น” “เดี๋ยวพี่ช่
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาหลังจากที่เทรย์พักรักษาตัวจนหายดี วันนี้เขาจึงมาส่งคนตัวเล็กที่มหาวิทยาลัยเหมือนเช่นทุกครั้ง“ตั้งใจเรียนนะครับ เลิกแล้วโทรมานะ เดี๋ยวพี่มารับ” เขาเอ่ยขึ้น พลางลูบศีรษะเล็กอย่างอ่อนโยน“ค่ะ แล้วนี่พี่จะกลับคอนโดเลยไหม?” ควีนยิ้มบางๆ ก่อนจะย้อนถามกลับ เพราะวันนี้อีกฝ่ายไม่ต้องไปฝึ
เทรย์อุ้มคนตัวเล็กขึ้นมาบนห้องอย่างทุลักทุเลเพราะเธอดิ้นไม่ยอมหยุด ทำให้สองเต้านุ่มนิ่มเบียดเสียดกับแผงอกแกร่ง หนำซ้ำยังหายใจรินรดต้นคอเขาอีกด้วยแต่ในตอนนี้เขาก็ได้มายืนอยู่ตรงหน้าห้องของเธอเป็นที่เรียบร้อยแล้ว“คีย์การ์ดอยู่ไหน” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ทว่าคนในอ้อมแขนกลับหลับตาพริ้ม ไม่ยอมพูดอะไรเล
พรึ่บ!!คลาสเหวี่ยงคนตัวเล็กให้นั่งลงบนโซฟาตัวยาวทันที“อ๊ะ! เบาๆ สิ พี่คลาสลากน้องมาทำไมเนี่ย” ควีนจ้องมองพี่ชายอย่างไม่เข้าใจ เขาจะพาเธอขึ้นมาชั้นสองทำไมกัน“มาเที่ยวทำไมไม่บอกพี่” คลาสจ้องมองน้องสาวตัวเองตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า พลางยกมือขึ้นมาลูบหน้าตัวเองแรงๆ เพราะชุดที่เธอใส่วาบหวิวเป็นอย่างมาก
เวลา 21:15 น.ควีนเดินลงไปเอาเสื้อผ้าที่ส่งซักเมื่อตอนเย็นขึ้นมาไว้บนห้อง ก่อนจะจัดการรีดเสื้อช็อปวิศวะของอีกคนอย่างตั้งใจ เธอฉีดพรหมน้ำยารีดผ้าจนหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง เมื่อเสร็จเรียบร้อย คนตัวเล็กจึงรีบเดินไปยังห้องข้างๆ อย่างไม่รีรอก๊อก! ก๊อก!มือเรียวสวยเคาะลงไปบนบานประตูห้องของอีกฝ่ายสองสาม







