Todos los capítulos de ถูกเอาใจโดยเจ้านายสาวสวยทั้งสามคน: Capítulo 231 - Capítulo 240

รถซีดานสีดำสามคันที่มีไฟไซเรนสีน้ำเงินพุ่งฝ่าแนวคุ้มกันของลูกน้องกฤษณ์เข้ามา คนของเขาไม่กล้ายิงเจ้าหน้าที่รัฐ รถพวกนั้นจอดขวางอยู่หน้าเครื่องบิน ปิดทางออกของพวกเราไว้ประตูรถเปิดออกพร้อมกันคุณนายอารยาลงมาจากรถคันกลาง ใบหน้ามีรอยยิ้มแห่งชัยชนะกว้างมาก ด้านหลังเธอมีตำรวจในเครื่องแบบครบชุดหลายคนลงมา และมีชายใส่สูทคนหนึ่งถือแฟ้มสีแดงมาด้วย"ว้าว ว้าว ว้าว ฉากแม่ลูกที่พลัดพรากกันนี่ซึ้งจริงๆ น่าเสียดายนะที่ละครเรื่องนี้ต้องจบลงตรงนี้" คุณนายอารยาพูดด้วยน้ำเสียงเหน็บแนม ตั้งใจพูดให้ดังพอที่ทุกคนจะได้ยินกฤษณ์กับลูกน้องรีบเอาตัวมาขวางปกป้องผมกับแม่ชบา มือของพวกเขาพร้อมจะลั่นไกจากใต้สูทแล้ว"ถอยไป อารยา! อย่ามาหาเรื่องที่นี่ ที่นี่เป็นเขตอำนาจของสนามบิน ไม่ใช่โกดังที่เธอจะทำอะไรตามใจชอบ!" กฤษณ์ตวาดอย่างดุดันคุณนายอารยาหัวเราะเสียงใส เธอก้าวไปข้างหน้าอย่างสบายๆ พร้อมสะบัดมือ"ใครทำอะไรตามใจชอบกัน? ฉันมาที่นี่ในฐานะพลเมืองดี เพื่อช่วยตำรวจจับผู้ต้องหาหลบหนีข้ามชาติ"ชายใส่สูทที่อยู่ด้านหลังอารยาก้าวออกมาข้างหน้า เปิดแฟ้มสีแดงที่ถือมา แล้วโชว์ให้แม่ชบาดู"คุณชบา เราขอจับกุมคุณในข้อหายั

แม่ชบาไม่ได้ตอบคำขอของผมเรื่องลลิตากับคุณหนูอัญชัญเมื่อกี้ทันที เธอเอนหลังพิงเบาะหนังนุ่มๆ พร้อมถอนหายใจยาว มือของเธอยังคงจับมือผมไว้แน่น ให้ความรู้สึกสงบอย่างมั่นคงไม่เปลี่ยน"ลูกเป็นห่วงพวกเธอสองคนมากเลยสินะ? ทั้งที่แม่ของพวกเธอทำให้ชีวิตของพวกเราพังเละเทะขนาดนี้" แม่ชบาถามด้วยน้ำเสียงสงบ ไม่มีความโกรธอยู่ในนั้นเลยผมพยักหน้าอย่างหนักแน่นโดยไม่ลังเล เพราะความรู้สึกของผมที่มีต่อลลิตากับคุณหนูอัญชัญนั้นจริงใจ"พวกเธอไม่ได้ผิดอะไรเลยครับแม่ คุณหนูลลิตากับคุณหนูอัญชัญเป็นแค่ตุ๊กตาที่ถูกคุณนายอารยาควบคุมมาตั้งแต่เด็ก พวกเธอถูกบังคับให้สมบูรณ์แบบ ถูกบังคับให้หาเงิน แม้แต่คุณหนูอัญชัญก็ยังเกือบถูกขายให้หุ้นส่วนธุรกิจเพื่อแลกกับโปรเจกต์ ตอนผมทำงานอยู่ที่นั่น ผมเห็นกับตาว่าพวกเธอเหงามากแค่ไหนในบ้านหลังใหญ่หลังนั้น""แม่ได้ยินเรื่องจากกฤษณ์แล้ว เขาบอกว่าลูกถึงขั้นยอมโดนซ้อมในโกดัง เพื่อถ่วงเวลาให้พวกเธอหนี นั่นมันบ้ามากเลยนะ บัญญัติ น้อยมากที่จะมีพี่น้องต่างแม่ยอมทำเรื่องเสี่ยงขนาดนั้น""อาจเป็นเพราะผมรู้สึกว่าเรามีชะตาคล้ายกันมั้งครับแม่ ผมถูกทรมานทางร่างกาย ส่วนพวกเธอถูกทรมานทางจิตใจ อี

"ใช่ เขาเป็นเหมือนพี่เลี้ยงของแม่ เขาให้ทุนก้อนแรกตอนแม่อยากเปิดกิจการของตัวเอง เขาบอกว่าการลงทุนกับคนซื่อสัตย์ปลอดภัยกว่าการลงทุนในหุ้น เพราะงั้นนะบัญญัติ แม่ถึงคอยบอกลูกเสมอ เราอาจจนได้ เราอาจถูกคนดูถูกได้ แต่ความซื่อสัตย์คือสิ่งที่ต่อรองไม่ได้ อารยามีทุกอย่าง แต่เธอไม่มีความซื่อสัตย์ ชีวิตเธอถึงไม่เคยสงบ ต้องถูกเงาของตัวเองไล่ตามตลอด"ผมคิดตามคำพูดของแม่อย่างลึกซึ้ง ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผมคิดว่าเงินคือทุกอย่างในการต่อกรกับอารยา แต่ที่แท้รากฐานสำคัญที่สุดคือความเป็นคนต่างหาก"ผมจะจำเรื่องที่แม่เล่าไว้ตลอดเลยครับ ที่แท้การเป็นคนดีมันยากตอนแรก แต่สุดท้ายก็หวานชื่นจริงๆ ใช่ไหมครับแม่"แม่ชบายิ้มกว้าง ครั้งนี้รอยยิ้มของแม่ดูผ่อนคลายขึ้นมาก ไม่มีภาระหนักอึ้งเหมือนก่อนหน้านี้ แม่ลูบผมของผมที่แข็งนิดๆ เพราะเจลใส่ผมที่กฤษณ์ให้มา"ลูกเหมือนพ่อของลูกมากเลย เวลาตั้งใจฟังเรื่องอะไรจริงจัง ดวงตากลมโตตื่นเต้นเหมือนเด็กๆ""โธ่ แม่ก็พูดไป ว่าแต่ยังมีเรื่องอื่นอีกไหมครับแม่? ผมยังไม่ง่วงเลย ยังอยากฟังการผจญภัยของแม่ต่อ"แม่ชบาเหลือบมองนาฬิกาทองที่สวมอยู่บนข้อมือ"จริงๆ ก็ดึกมากแล้วนะ แต่ยังมีอีกเ

คำถามรัวเป็นชุดนั้นหลุดออกจากปากคุณหนูอัญชัญอย่างรวดเร็วไม่มีหยุด ทำให้ลลิตาที่ยืนอยู่ข้างๆ ดูกระวนกระวายและอึดอัดมากขึ้นเรื่อยๆลลิตาจับแขนน้องสาวไว้แน่นพอสมควร พยายามหยุดการซักไซ้ที่เธอคิดว่ามันโหดร้ายเกินกว่าจะต้องมาฟังในคืนนี้ ใบหน้าของลลิตาซีดเผือดมาก เธอเพิ่งผ่านคืนอันน่ากลัวจากการหนีในป่ามา และเธอรู้สึกว่าสภาพจิตใจของตัวเองยังไม่พร้อมจะถูกพายุความจริงซัดใส่อีกครั้ง"พอได้แล้ว อัญชัญ! หยุดบังคับให้คุณชบาเล่าเรื่องน่ากลัวพวกนั้นตอนนี้สักที เราเพิ่งมาถึง ร่างกายก็เหนื่อย ความคิดก็ยังยุ่งเหยิงไปหมด"ลลิตาสูดหายใจลึก พยายามกดความตื่นตระหนกที่เริ่มไต่ขึ้นมาถึงลำคอ"ฉันไม่พร้อม อัญชัญ ฉันไม่พร้อมจริงๆ ที่จะฟังว่าแม่ที่คลอดพวกเราออกมา แท้จริงแล้วเป็นอาชญากรหรือฆาตกรเลือดเย็น ฉันต้องการเวลา ค่อยๆ ย่อยเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นวันนี้ทีละนิด"คุณหนูอัญชัญสะบัดมือพี่สาวออกอย่างแรง เธอมองลลิตาด้วยสายตาไม่อยากเชื่อปนโมโห"พี่เป็นอะไรของพี่เนี่ย? ทำไมพี่ถึงเอาแต่หนีความจริงอยู่เรื่อย? พี่อยากมีชีวิตอยู่กับการปฏิเสธความจริงแบบคนโง่ไปตลอดหรือไง?""ไม่ได้หนีความจริง แต่ฉันกำลังดูแลสุขภาพจิตข

"ไม่ใช่ความรักเลยสักนิด อัญชัญ มันคือข้อตกลงทางธุรกิจ พ่อของนเรศปฏิเสธหัวชนฝาตั้งแต่แรก เขาบอกว่านเรศมีภรรยาอยู่แล้ว และภรรยาก็กำลังตั้งท้อง แต่อารยากับพ่อของเธอไม่สนใจ พวกเขาขู่ว่าจะจับคุณปู่ของพวกเธอเข้าคุกด้วยคดีโกงเช็คเด้ง ถ้างานแต่งงานครั้งนั้นไม่เกิดขึ้น เพื่อความกตัญญูต่อพ่อแม่ พ่อของพวกเธอเลยจำใจต้องตกลง โดยมีเงื่อนไขว่าคุณชบาต้องถูกซ่อนไว้ และถูกทำเหมือนไม่เคยมีตัวตน"ผมรู้สึกเจ็บปวดอย่างมากจากเรื่องราวนั้น ที่แท้พ่อของผมก็เป็นเหยื่อการแบล็กเมลของครอบครัวคุณนายอารยามาตั้งแต่แรกแม่ชบาพลิกหน้าหนังสือเล่มนั้นอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีรูปถ่ายแห่งความสุข มีเพียงภาพตัดจากหนังสือพิมพ์เก่าที่ลงข่าวงานแต่งงานสุดหรูระหว่างบริษัทอรุณใหม่ จำกัดกับครอบครัวอารยา ข้างๆ ภาพตัดหนังสือพิมพ์นั้น มีรูปโพลารอยด์ใบหนึ่งที่เห็นคุณนเรศนั่งอยู่ริมเตียง ก้มหน้าหมดแรง ทั้งที่ยังสวมชุดแต่งงานอยู่"น้ายอมให้พ่อแต่งงานอีกครั้งเพื่อช่วยคุณปู่ของพวกเธอ น้ายอมเป็นเมียลับๆ ขอแค่พ่อเธอไม่ต้องติดคุก แต่ปัญหาที่แท้จริงเพิ่งเกิดขึ้นหลังงานแต่งใหญ่โตนั่นสามเดือน"แม่ชบาหยุดพักครู่หนึ่ง เพื่อจิบน้ำชาที่เย็นชืดแล้วให