All Chapters of SANDALING KAPILING KA: Chapter 11 - Chapter 20

51 Chapters

CHAPTER 11- MALUBHANG SAKIT

YOHANN I can’t help myself, gusto kong makita si Martina. Simula ng mag krus ang landas namin nitong nakaraang araw ay hindi na siya mawala sa isipan ko. I don’t think it’s normal. Pwede naman na maging masaya lang ako at nakita ko ang tatay niya at maging siya after fifteen years. But the feeling of having her seems visible in my mind and even my heart. Kahit na hindi ko sigurado kung may sarili na itong pamilya. All I wanted to do is to see her everyday now that I finally found her. Saglit kaming nagtitigan na dalawa. Ilang segundo rin ito tumagal. I love the way she looks at me. Iyong parang isang anghel na inosente sa lahat ng bagay. Seeing her that way feels me like in heaven. Her angelic face that I really admired before until now. At saka ko nakita ang pagod sa mga mata nito habang pinagsasawa ko ang paningin ko sa kanya. Halatang kulang ito sa tulog pero hindi iyon nakabawas sa taglay nitong ganda. I told myself not to touch

CHAPTER 12- PAGGISING

MARTINA Kasalukuyan na nasa harapan ko ngayon ang doctor na nag momonitor sa kalagayan ni tatay ng biglang dumating si Warren. Agad kaming nagkatinginan ng makita nitong nasa kuwarto si Dr. Yohann. Napatingin din ako sa kama kung saan natutulog si tatay. Mahimbing pa rin natutulog at tila hindi alintana ang mga taong nakapaligid dito. “Magandang araw po doc.” Narinig kong bati ni Warren kay Dr. Yohann. Tumango ito pagkatapos. Nakita ko ring inilagay ni Warren ang mga supot ng pagkain na dala nito sa mesa. “May dala akong mga pagkain Tin, kumain ka muna. Kayo po doc, baka gusto nyo rin pong kumain?” walang ano-ano ay tanong nito kay Dr. Yohann. “Thank you, katatapos lang.” sagot nito kay Warren. Salitan kong sinulyapan ang dalawa habang nagpapakiramdaman ang mga ito sa tabi ko. “Kumusta po pala ang kalagayan ni Tatay Antonio, doc?” hindi nakalimutang itanong ni Warren kay Dr. Yohann. “He’s okay, s

CHAPTER 13- SULYAP

MARTINA “Ha?” gulat kong tanong kay Warren ng makabalik ito galing ng cashier area. Bayad na daw ang bills namin at wala na itong binayaran pa na pinagtaka namin pareho. Nang tanungin naman daw nito ang staff na naka assigned doon ay hindi na sinabi kung sino ang mabuting tao na nag nag-ayus ng bayarin namin sa hospital. Ang bilin na lang nito ay maaari na kaming umuwi kapag ayus na ang mga gamit namin. Laking pasalamat ko na nabasawasan ang alalahanin naming mag-ama sa bayarin dito sa hospital. Maging si Warren ay hindi makapaniwala na may isang tao na tutulong sa aming mag-ama sa mga bayarin namin sa hospital. “Kung sino man ang mabuting tao na tumulong sa atin anak, pagpalain sana siya ng Diyos.” Hindi napigilang sabi ni tatay ng marinig nito na maayos na lahat ng bayarin namin dito sa hospital at makakauwi na rin kami sa wakas. Naging maayos naman ang sumunod na mga araw ng makauwi kami sa bahay. Kahit papaano ay

CHAPTER 14- UNANG HAKBANG

YOHANN I've made my decision. Finally, ay nagkita na rin kami ni Mang Antonio ng mag pacheck-up ito sa hospital na pag mamay-ari ko. Hindi ko alam kung paano ko ipapakita ang saya na naramdaman ko ng makita ang mag-ama paglipas ng maraming taon. He’s still the humble and quiet person I met before. Mabait pa rin ito at talagang hindi ako nagkamali ng tulungan ko siya. Nag-iba lang ang mood ko ng marinig ko muli ang pangalan ni Warren. He seems to be closed with him and Martina. Hindi ko alam kung selos ang naramadaman ko sa kaalamang iyon oh baka masyado lang akong umasa na pagkatapos ng maraming taon ay isang dalagang Martina pa rin ang makikita ko. Isang babaeng walang commitment. Iyon ang hiniling ng puso ko kung sakaling magkita kami sa hinaharap. Pero lahat ng iyon ay gumuho ng malaman kong may isang lalake na itong pinapangalagaan sa buhay. And it made me even hurt more just like how we separated years ago. Hindi ko gustong lumayo

CHAPTER 15- PAGTULONG

MARTINA Buong maghapon na nakabantay ang nurse na inutusan ni Dr. Yohann para tumingin kay tatay. Hindi ako makapaniwala at ngayon ay bigla na lang itong nagkaraoon ng makakasama. Namomoblema pa naman ako at si Warren kung sino ang maaaring mabantay kay tatay kapag pareho na kaming nasa grocery ulit. Ngayon nga ay nasagot na ang mga tanong namin ni Warren at iyon ay dahil kay Dr. Yohann. Kasalukuyang nakatingin si Warren kay tatay at sa nurse na nag-aalalaga dito. Malapit na itong umuwi at inaayos lang ang ilang gamit ni tatay sa isang box bago ito magpaalam na babalik na lang bukas. “Talaga bang si Dr. Revas ang nagpadala ng nurse para alagaan si Tatay Antonio?” hindi makapaniwalang tanong ni Warren sa akin. “Oo…” at pinaliwanag ko sa kanya ang dahilan kung bakit bigla-biglang nagpadala si Dr. Yohann ng isang mag-aalaga kay tatay dito sa bahay namin. “Ang suwerte pala ni Tatay Antonio kung ganoon. Sino ang mag-aakalan

CHAPTER 16- PARAMDAM

Martina Unti-unti ay nakakabalik kami sa normal na buhay ni tatay dahil na rin sa tulong ni Dr. Yohann at ng nurse na pinadala nito sa bahay namin. Hindi ko akalaing sa ganoon itong paraan tatanong ng utang na loob. Mabuti na lang talaga at sa hospital na iyon namin nadala si tatay ng gabing sinugod namin siya. Kung hindi ay naghihikahos pa rin kami sa perang pangbayad sa hospital ngayon. “Kain tayo ng ihaw-ihaw, Tin?” Narinig kong yaya ni Warren habang nag-aayos ito ng ilang paninda na nagulo sa istante. Napalingon ako sa kanya pagdaka. “Puwede naman kaya lang saglit lang tayo at alam mo namang kailangan kong alagaan si tatay pagdating sa bahay.” Paalala ko sa kanya. Bahagya itong napangiti at saka muling nagsalita. “ Opo, para ka namang teenager kung umasta. Mag iihaw-ihaw lang tayo hindi tayo kung saan pupunta.” Reklamo nito. Napairap na lang ako sa tinuran niya at talagang mapang asar ang isa na’to kahit kailan.

CHAPTER 17- HAPUNAN

MARTINA Bigla ay nakaramdam ako ng hindi maipagkakailang kaba at pagkailang ng sa wakas ay nakaupo na kami ngayon sa hapag kainan namin na may apat lamang na upuan. Kinailangan pang magdagdag ng isa pang monoblock para sa nurse na nag-aalaga kay tatay. Pati kasi ito ay inanyayahan na rin ni tatay at Dr. Yohann para sumabay sa amin na kumain ng hapunan. Ang binili naming inihaw na manok lang sana ang balak naming ulamin ni Warren kasama si tatay kung kami lang tatlo sa bahay ngayon. Kaso ay nagulat kami pareho ni Warren ng madatnan namin ang doctor ni tatay na nakausap nito. Manaka-naka ay sinusulyapan ko ang gawi niya upang makita ang guwapo nitong mukha habang nagdidilim pa rin ang mga mata nito sa tuwing susulyap ito sa katabing upuan ko kung saan nakaupo ngayon si Warren. Saglit kong tinapunan ng tingin si Warren na prenteng nakaupo lamang sa tabi ko at nakikipag-usap kay tatay. Mas madalas pa itong magsalita kaysa kay Dr. Yohann na sumasagot lang kapa

CHAPTER 18- PAGTATAPAT

MARTINA Pagkatapos naming ihatid si Warren at ang nurse na nag-aalaga kay tatay ay bumalik kami sa loob ng bahay. Iniwan namin si Dr. Yohann sa loob habang may kausap ito sa cellphone. Lihim kong tinitingnan ang pagngiti ni tatay sa gilid ko na ngayon ay kasabay kong umakyat sa pangalawang palapag ng bahay namin. Hindi ko maintindihan kung bakit bigla ay ganoon ang naging reaksyon nito sa tuwing makikita nitong nagsasalitan kami ng tingin ni Dr. Yohann sa isa’t-isa. Ayoko namang isipin nito na hindi ako interesado sa mga sinasabi nito kahit na alam kong mahirap minsa na may kasamang matalino at mataas ang pinag-aralan. Kailangan kong gawin ang bagay na iyon para na rin hindi ko pinapahalagaan ang mga tinutulong at ginagawa niya para sa aming mag-ama. Iyon lang naman ang dahilan ko, wala ng iba. Naabutan naming nakatalikod si Dr. Yohann at nakaharap ito sa bukas naming bintana habang patuloy itong may kausap sa cellphone

CHAPTER 19- PAGTITIG

MARTINA Naabutan kong malamin ang iniisip ni Warren sa grocery store kung saan kami nagtratrabaho na dalawa. “Uy…” hindi nito namalayan ang paglapit ko sa kinaroroonan niya dahil nakisabay ako sa pagpasok sa isa sa mga regular na costumer ng store ng pumasok ito sa pinto. Halos manglaki ang mga mata nito sa gulat at hindi ko mapigilan ang matawa ng todo sa naging reaksyon niya dahil sa ginawa ko. “Muntik ng nalaglag ang puso ko sayo ah. Ginulat mo ako.” Nakangiti na nitong sabi sa akin. Wala na ang kanina lang ay malungkot nitong hitsura. “Ang seryoso mo kasi ih. May problem aba? Ang aga-aga mukhang ang lalim ng iniisip mo.” Kumento ko pa. Hindi agad nakasagot si Warren sa tanong ko at kinailangan nitong suklian ang customer ng magbayad ito ng isang libong piso para sa binili nitong softdrinks at isang chocolate. Sinamantala ko naman ang oras na iyon para iayus ang dala kong bag sa isang tabi malapit sa counter at ito

CHAPTER 20- FIRST DATE

MARTINA Nang ihinto ni Dr. Yohann ang kotse nito kung saan kami nakasakay na dalawa ngayon ay saglit ko siyang sinulyapan ng palihim. Inayus nito ang handbreak ng kotse nito saka nagtanggal ng seat belt. Ako man ay alangang sumunod sa ginagawa niya. Tahimik ito at hindi ko makapa ang totoong dahilan nito kung bakit kailangan pa kaming magpunta sa ganitong klaseng lugar kung ang pag-uusapan namin ay tungkol sa kalagayan ni tatay. “Let’s go?” untag niya sa akin, mukhang nahuli pa niya akong nakatitig dito kaya bahagya akong napalunok ng sarili kong laway para maibsan ang bumundol na kaba sa dibdib ko. “S-sige po doc.” Tangi ko na lang na nasabi. Nauna itong lumabas ng pinto ng kotse at sakto naman na pagbukas ko ay siya namang pagtapat nito dito. Tinulungan pa niya akong buksan ang pinto ng kotse at iluwang ito para makalabas ako ng maayus. Pag katapak ng paa ko sa sementadong sahig ng isang mamahaling restaurant na pinagdalhan ni

1 2 3 4 5 6

SCAN CODE TO READ ON APP