All Chapters of SANDALING KAPILING KA: Chapter 31 - Chapter 40

MARTINA Pagdating namin sa mismong bahay ampunan na pupuntahan namin ni Yohann at Albert ay parang may kung anong lungkot ang lumukob sa puso ko kahit na hindi pa ako nakarating sa ganitong klaseng lugar simula pagkabata ko. Ang tamihik na ambiance, mga huni ng ibon at maraming puno sa kapaligiran ang siyang nakadagdag kung bakit biglang palitan ng kalungkutan ang pakiramdam ko. Nang luminga ako sa paligid ay masasayang tawanan ng mga bata ang narinig ko. Parehas kaming napalingon ni Albert na noon ay busy sa pag ce-cellphone ng may marinig kaming matinis na boses ng isang batang babae at tinawag nito si Yohann. “Dr. Yohann!” Sunod kong nilingon si Yohann na ngayon ay nakangiting naghihintay sa batang babae habang papalapit ito sa kinaroroonan naming tatlo. Napaupo si Yohann ng yumakap ang batang babae sa leeg nito at masayang ngumiti. “Kumusta ka na Memey?” tanong nito sa bata ng sa wakas ay nagsawa itong yumakap sa leeg ni Yohann. Kung

MARTINA Halos paliparin n ani Yohann ang kotse nito habang nasa biyahe kami. Pareho kaming nangingiti kapag nasusulyapan namin ang bawat isa na nakatingin. Para kaming bagong kasal na excited na umuwi sa sarili naming bahay at kulang na lang ay magtago sa kuwarto ng ilang araw para masulit ang isa’t-isa. Hindi ko akalaing magagawa kong sumang-ayon sa gusto niyang mangyari sa aming dalawa. Ni wala akong alam sa totoong relasyon nito sa babaeng nakita namin kanina sa restaurant pero gusto kong sumugal. Aasa akong pagkatapos ng lahat ay magiging akin siya, at ako naman ay sa kanya. At kung hindi…. Handa ko ring tanggapin ang sakit na dulot nito ang mahalaga ay nagawa ko ang bagay na alam kong magpapasaya sa akin. Sa sarili nitong bahay na pinuntahan namin kanina kami ngayon dumeretso at gabi na rin ng dumating kami doon. Nang huminto ang kotse sa harap ng garahe nito ay saglit akong tumingin sa kaya. Sigur

MARTINA Hindi nagbiro si Yohann ng sinabi niya na aayusin namin ang nalalapit naming kasal sa huwes. Agad naming inasikaso ang ilang papel na kailangang ipasa sa munisipyo para makasal kami agad sa lalong madaling panahon. Parang nagmamadali na hindi ko maintindihan si Yohann na makasal kami agad. Kahit ang tanungin ako sa petsa ng kasal namin ay hindi ko narinig sa kanya, siya mismo ang personal na umayos ng ilang detalye ng kasal namin. “Yohann…” tawag ko sa kanya ng bigla kong maalala si Warren. Nag chat ito kanina at natatanong kung bakit hindi ako nakapasok sa trabaho, ayokong magsinungaling kaya hindi ko na lang siya nireplayan. Mas mainam na personal akong magpaalam sa kanya tungkol sa paghinto ko sa trabaho at babayaran na lang ni Yohann ang natitira kong utang sa Madam Conny na tit ani Warren. “Yes, Sweetheart? Gutom ka na ba?” napalingon si Yohann sa akin bigla kahit na busy ito sa pagmamaneho. Agad naman akong umiling bilang sagot

Martina Tahimik akong nakamasid sa labas ng bintana ng kotse ni Yohann kung saan kami nakasakay ngayon. Aaminin kong bigla akong nanibago sa takbo ng buhay ko sa isang idlap. Mula sa pagkamatay ni tatay, ang pag-amin namin ni Yohann sa totoo naming nararamdaman sa isa’t-isa hanggang sa may nangyari na sa aming dalawa at ngayon ay ang nalalapit naming kasal. Ang bilis ng mga pangyayari sa aming dalawa na maski ako ay hindi ko namalayan ang mga bagay na akala ko ay imposibleng mangyari sa mga buhay namin. “Sweetheart…” bigla akong napatingin sa gawi ni Yohann ng walang ano-ano ay kuhanin niya ang atensyon ko. Saglit lang niya akong tinitigan at ibinalik nito muli ang paningin sa kalsada kung saan patuloy itong nagmamaneho. “May problem aba?” nag-aalalang tanong niya sa akin na hindi nakatingin. Nang huminto ang kotse niya dahil sa mga tumatawid sa pedestrian lane ay muli niya akong sinulyapan. Napailing lang ako bilang sa

ALBERT I started to realize that what happened last night was actually the most unforgettable night of my life. I was the first man who owned her in the bed. Pareho kaming nakalimot ni Bridgitte pero hindi ko pinagsisihan na sinunod ko siya sa gusto nitong mangyari at iyon ay ang angkinin siya. I don’t know what will happen when she open her eyes this morning and seeing me beside her. Tinitigan kong mabuti ang mga mata niya na kasalakuyang nang aakit sa akin. Ang mga labi nitong ilang beses kong inangkin kagabi ng walang sawa. From that truth, I realized something, at alam kong hindi ako maaaring magkamali. I love her… Napukaw ang atensyon ko ng biglang tumunog ang cellphone ko na ngayon ay nasa loob pa rin ng bulsa ng pants ko. Hindi ko na ito nakuha pang buksan ng kasama itong malaglag ng hubarin ko ang pantalon ko ng may mangyari sa amin ni Bridgitte. Iningatan kong huwag magising si Bridgitte habang dahan-dahan kong inabot sa sahig ang cellp