All Chapters of Web of Lies: Drowning in My Brother-in-law's Love: Chapter 11 - Chapter 20

Biglang naging tensyado si Jenesis, at ang buong katawan niya ay nanigas bago tuluyang sumuko sa kakaibang kiliti na gumagapang sa tiyan niya.Dalawang daliri ni Raoul ang dahan-dahang gumalaw sa pinakasensitibong bahagi ng katawan niya, kaunti lang, parang tinitiyak lang nito na alam ni Jenesis ang susunod na mangyayari."Kuya, uhh …." bulong niya, putol-putol ang boses. Hiyang-hiya siya sa sariling tunog na inilalabas niya.Parang nag-isip muna si Raoul, tapos inilabas nito sandali ang mga daliri niya, bago muling ipinasok nang may kontroladong galaw.Masyadong banayad sa simula, kaya wala nang ibang nagawa si Jenesis kundi mapahawak nang mahigpit sa bedsheet. Pinipigilan niyang huminga dahil baka mauwi ito sa ungol.Bahagyang napakurba ang katawan niya. "Ahh—" naputol ang hininga niya, kaya mabilis niyang kinagat ang labi niya.Binilisan ni Raoul ang ritmo, mabagal, katamtaman, hanggang sa bumilis na ito. Paminsan-minsan ay humihinto siya para diinan ang ilang spots na nagpapa

“Bakit mo pa hinahanap yung lalaking ‘yon?” bumaba ang boses ni Raoul, malamig at may halong pananakot. Dumaan ang tingin niya sa mukha ni Jenesis kaya kusa itong napayuko.Napalunok si Jenesis. Mahina ang boses niya, halos pabulong.“Na-curious lang po ako, Kuya… bakit kayo ang dumating? Nasaan na po yung lalaki?”“Curious ka lang… or gusto mo talagang mag-try ng ibang lalaki?” bahagyang umangat ang gilid ng labi ni Raoul, pero mas mukhang pang-aasar kaysa ngiti.Napatingin si Jenesis.May kaba sa mga mata niya, pero may iba pang emosyon doon, isang bagay na lalong nagpatibay sa iniisip ni Raoul na hindi na siya makakalimutan ng babae pagkatapos ng gabing ito.“Natatakot lang po ako, Kuya,” nanginginig ang boses ni Jenesis. “Baka magsumbong siya kay Caizer… na hindi ko ginawa yung pinapagawa niya.”Dahan-dahang umusog si Raoul, bumangon at umupo palapit sa kanya, sobrang lapit. Halos dumampi ang hininga nito sa pisngi ni Jenesis kaya napaurong siya agad.Mas hinigpitan ni Jene

Huminga nang malalim si Jenesis, saka dahan-dahang nagbuga ng hangin. Halos hindi halata ang kilos na iyon, sinigurado niyang hindi mapapansin ni Caizer ang kaba niya.“Kagagaling ko lang sa hotel, Caizer,” sabi ni Jenesis habang pilit na ngumiti.Nanatiling malamig at matalim ang tingin ni Caizer. “So, ibig sabihin, mula kagabi nasa hotel ka? After mo matulog sa lalaking pinili ko, may iba ka pang kasama?” diretsong tanong niya.Nanlaki ang mata ni Jenesis. Mabilis siyang umiling. “Hindi, Caizer. Walang ganun.”“Then bakit hindi ka umuwi kagabi? I was waiting for you—” naputol ang sasabihin ni Caizer, tumigas ang panga niya.“Inantay kita sa bahay. Kasi nag-aalala ako na baka may makaalam sa umaga! Kapag nangyari ‘yon, damay din ako,” dagdag niya, may halong inis sa boses.Napayuko si Jenesis sa tonong iyon. Napalunok siya, pilit kinokontrol ang sarili.“Hindi, Caizer. Wala talaga. I… I only slept with the man na pinili mo,” mahina niyang sagot, halos pabulong.Bahagyang tuma

“Iyan lang naman ang trabaho mo. Kahit pa secretary ka na ngayon, o kahit maging CEO ka pa, ang gawaing bahay pa rin ang pangunahing responsibilidad mo, Jenesis!” sabi ni Yngrid, may halong panlalait sa tono.Tahimik lang si Jenesis, nakayuko.Nasa paanan niya ang walis at dustpan, parang pinapaalala sa kanya kung ano talaga ang lugar niya, hindi bilang asawa ni Caizer, hindi bilang sekretarya ni Raoul, kundi bilang katulong sa bahay na ito.Huminga siya nang mabagal, tila bumibigat ang mga mata. Yumuko siya para pulutin ang walis. Tahimik. Walang reklamo. Walang depensa.Dahil sa bahay na ito, ang pananahimik lang ang tanging paraan niya para mabuhay.Unti-unti niyang itinaas ang ulo at tiningnan ang dalawang hipag niya, may maliit at mahinhing ngiti sa labi, sobrang gaan, pero may tama.“Opo, salamat po, ate.”Ngumiti si Jenesis, saka bahagyang yumuko bago tuluyang umalis ng sala, walang kahit anong reklamo.Napatingin sa isa’t isa sina Iris at Yngrid.Sinundan ng tingin nil

“Ahh!” napangiwi si Jenesis nang bigla siyang hinila, muntik na siyang mawalan ng balanse at mahulog sa swimming pool kung hindi lang siya agad nakabawi.Bahagyang ngumisi si Iris. “Ang galing mo na ngayon, ah. Marunong ka na palang magpa-impress kay Kuya Raoul, hmm? Nagsimula sa akin, tapos kay Ate Yngrid. Sino next? Si Mama?”Nakunot ang noo ni Jenesis. Hinaplos niya ang kaliwang braso na namula dahil sa higpit ng pagkakahawak ni Iris kanina.“Ate, wag naman pong ganun,” sagot ni Jenesis, halatang hindi natutuwa. “Hindi ako nag-sipsip o nagsumbong. Hindi rin ako ganun. Sa tingin niyo ba kaya kong gawin ‘yon?”“Hindi mo kailangan maging magaling, Jenesis. Kailangan mo lang maging walang hiya!” balik ni Iris, matalim ang boses.“Simula bata ako hanggang ngayon na twenty-seven na ako, hindi pa ako humahawak ng walis o dustpan. Kahit kailan.”“Tapos dahil sa 'yo?” itinuro niya si Jenesis gamit ang mahaba niyang kuko. “Ngayon pinaghawak ako. At pinahiya pa ako ni Kuya Raoul!”“Ate,